Gelowig en groen

Prof Johanné Cilliers het in “Omgewingspraatjies” op RSG op 27 Januarie aanbeveel dat ons in die stede eerder die “groen infrastruktuur” (dit wil sê natuurlike ekosi­­steme) beskerm en bevorder. In plaas daarvan om groot, peperduur en onooglike kunsmatige strukture te vestig om dienste soos die suiwering van gryswater, skoon lug, leefbare temperatuur en vrugbare grond te lewer.

Die Verenigde Nasies se Omgewingsprogram (UNEP) moedig regerings aan om ’n monetêre waarde te plaas op ekodienste in die hoop dat dit die mens sal verhoed om so roekeloos daarmee om te gaan.

Feit is dat die “lethal cocktail” van habitat-vernieti­ging, die invoer van indringerspesies en klimaatsverandering – alles die gevolge van menslike ingryping – ekositeme sodanig beskadig het dat ’n katastrofale in­­eenstorting al waarskynliker word. Vreemd dat ons versigtig werk met ons spaargeld, maar ons omgewings­kapitaal verkwis. Tog kan ons dit volhoubaar benut deur die vriendelike drietal praktyke van volhoubaarheid, naamlik die gebruik van sonenergie, bewaring van biodiversiteit en chemiese hersiklering.