Conette le Roux

By die SACD kan Christene mekaar vind

Die South African Christian Directory (SACD),  ’n nuwe aanlynplatform wat ’n oorsig bied van die Christelike landskap in Suid-Afrika, is sopas bekend gestel.

Volgens Bybel-Media en die Mergon Foundation, wat dié platform ontwikkel het, word verskeie Christelike kerke, bedieninge, organisasies, inisiatiewe, netwerke en bewegings se kontakbesonderhde en inligting oor hulle werk hierop gedek. Daar is tans meer as 3 000 organisasies wat onder 35 sektore val op die webwerf, met die getal wat daagliks groei.

Dié Christelike platform is ontwikkel sodat Christelike organisasies kan netwerk en in aanraking met mekaar kan kom, kan kommunikeer en kan saamwerk, lui die persverklaring.

Volgens die twee organisasies het hulle die projek aangepak nadat uitgebreide navorsing getoon het dat daar ’n behoefte aan so ’n platform in Suid-Afrika is.

Dr Coenie Burger, besturende direkteur van Ekklesia, sê die impak van kerke en die kwaliteit van lewe in Suid-Afrika word dikwels beperk deur die gebrek aan verenigende aksie. Sy ondervinding is dat die probleem dikwels te make het met die tekort aan kontakinligting en dat mense mekaar bloot nie goed ken nie. Hy is baie dankbaar vir die SACD en al die inligting wat hulle nou toeganklik maak.

Skip Krige, die SACD se projek-koördineerder, glo die platform sal ’n beter verstaan van die kerk, wat haar aktiwiteite behels en waar dit plaasvind tot gevolg hê. Hy sê dit sal uiteindelik help om eenheid te vestig en om so koninkrykaktiwiteite te sinchroniseer.

Gaan besoek self die platform by www.sacd.org.za

Wellington hou konsert vir Mia

Op Sondag, 20 Mei, het die Moederkerk in Wellington se kerksaal uit sy nate gebars.

Want op dié dag moes die jongspan hulle kategeselokaal met die hele gemeenskap deel om sodoende geld in te samel vir Mia Coetzee, ’n vyfjarige kankervegtertjie en doop lidmaat van die gemeente.

“Clarice en die reënboogkids” het ’n musiek-vertoning in dié Bolandse dorp kom doen om fondse in te samel wat vir Mia se MRI-skanderings gebruik kan word. Dié duur skanderings, wat sowat R26 000 per keer kos, word nie deur die gesin se mediese fonds gedek nie.

Mia Coetzee en haar ma, Anja. Foto’s: Jaomi Zeeman

Mia is onlangs gediagnoseer met ’n rare jellie-agtige gewas naby haar breinstam wat net by een uit ’n miljoen mense voorkom en uiters skaars is by kinders. Sy het vroeër die maand ’n operasie onder-gaan om die gewas te verwyder en ’n beskadigde nekwerwel op te bou.

Chantelle Grobler, ’n ma by Mia se kleuterskool, vertel: “Die Here het Mia die hele tyd op my hart gedruk.” Die sangeres, Clarice, is ’n vriendin van Chantelle en toe sy hoor Clarice kom optree by ’n kerk in die Paarl het alles in plek geval. Die Moederkerk het ook ingestem om hul saal te gee en kategese vir dié dag vir ’n konsert te verruil.

Volgens Chantelle het hulle vooraf  ’n skenking ontvang om Clarice se optrede te dek. Besigheid-
skenkings, toegangskaartjies en eetgoed by die konsert het tot dusver R52 000 in die Coetzee’s se spaarbussie beteken.

Voor dié konsert het die gemeente vir Mia en ander siekes gebid. Ds Lettie Büchner, predikant by die gemeente, het haar Jakobus-Pinksterreeks afgesluit.

Lettie vertel dit was vir haar persoonlik uitdagend omdat Jakobus 5:14 ouderlinge oproep om vir siekes te bid en hulle met olie te salf. En as hulle gelowig bid, sal dit genesing bring, lui die vers.

“Ek het twee punte beklemtoon: Dat daar genoeg bewyse in die Bybel is dat ’n mens se genesing nie afhang van jou geloof nie. Genesing kan ook soms anders lyk as wat ons verwag. Indien genesing van ons geloof afhang het ons almal groot moeilikheid.

“Tweedens wíl die Here soms mense genees en moet ons as gereformeerdes weer ons grense verskuif en wel moedig vir siek mense bid. Maar ons moet onthou dat dit nie oor ons gaan nie. Dis ’n afhanklik-heidsverklaring dat God die Groot Geneesheer is. Ons doen dit nie demanding en ook nie veeleisend nie.”

* Stuur ’n e-pos na grobler.chan@gmail.com as jy wil help.

‘Jesus ruik soos ons’

Pierre du Plessis het met sy debuutboek die Desmond Tutu-Gerrit Brandprys opgeraap. In plaas van om die Goddelikheid van Jesus te beklemtoon, fokus hy op sy menslikheid in Jesus ruik na mirre en stof. Op die mirre, stof, bloed en meer waarna Jesus geruik het tydens sy aardse bestaan. En hy wens dat dié wonderlike geur aan ons sal afsmeer. Conette le Roux het met hom gesels.


Jesus lewe so naby aan ons, dat hy soos ons ruik.”

In dié kragtige woorde som Pierre du Plessis sy boek op wat onlangs met die Desmond Tu­tu-Gerrit Brandprys bekroon is. 

Jesus ruik na mirre en stof (Lux Verbi) is volgens die beoordelaars besonders omdat dit die menslikheid van Jesus beklemtoon, wat dikwels onderbeklemtoon word as gevolg van sy Goddelikheid. Hulle sê: “Die verrassende invalshoek van Du Plessis is sowel intel­lektueel stimulerend as geestelik verrykend.”

Pierre vra aan die begin van die boek: Hoe het Jesus geruik? Regdeur die boek volg hy Jesus se aardse pad van krip na kruis. By sy geboorte het Jesus byvoorbeeld na mirre geruik. As timmerman na hout. Na stof en sweet terwyl hy op stofpaaie gestap het. Met sy kruisiging na bloed.

Susan Jordaan van Lux Verbi beskryf Pierre as “’n jong alternatiewe stem in die Christelike mark” omdat hy “anders” na dinge, sy geloof en mense rondom hom kyk. “Daar moet plek wees vir dié wat anders is as onsself in die kerk, want is dit nie eintlik waarvoor die kerk en die Christendom bestaan nie – sy nielede?”

Anders of alternatief kom by jou op wanneer jy Pierre se pad tot dusver volg. Hy het ’n graad in die modebedryf verwerf, vir Soviet Jeans ontwerp en in die advertensiebedryf as stilis en kunsdirekteur gewerk.

Hy en ’n paar vriende het sowat 12 jaar gelede ’n alternatiewe geloofsgemeenskap in Pretoria, genaamd Third Place gestig. Juis vir mense wat nie noodwendig in die kerk gemaklik sal voel nie.

Vandag woon Pierre, sy vrou Rialette en sy kinders, Noa en Luther, in Kaapstad nadat hulle onlangs Sunnyside vaarwel geroep het. Pierre is nou deeltyds betrokke by Invia-gemeente, ’n gemeenskap wat sterk fokus op kontemplasie en aksie.

Hy en sy vrou het ook ’n besigheid, Be Brave, waar Pierre vir korporatiewe kliënte praatjies aanbied oor “tendense, innovering en hoe om te werk en leef in ’n mal wêreld”. Sy vrou is weer ’n “Strengthsfinder coach” wat spanne in besighede help om mekaar beter te verstaan en om almal se sterkpunte te ontdek.

Maar nog ’n titel wat Pierre hom graag mee vereenselwig is dié van ’n “flaneur”. Iemand wat rondstap in hulle omgewing of in koffiewinkels sit en almal en alles rondom hom fyn waarneem.

Pierre vertel Jesus het hom in sy vroeë twintigs “gekry”. En dit het sy lewe handomkeer verander. “Ek het toe eers besluit om regtig die waarheid te soek, net om agter te kom die waarheid is eintlik ’n Persoon.”

In 2016 het hy sy graad in teologie deur Unisa voltooi en tydens sy studies ook ’n groot liefde vir eerste- eeuse geskiedenis ontwikkel.

En dis juis sy kennis van antieke kultuurgeskiede­nis wat Pierre op ’n toeganklike wyse in Jesus ruik na mirre en stof verweef.  Pierre stem saam dat sy debuutboek ’n vars en unieke inslag het. “Ek dink daar is eintlik min boeke wat direk oor Jesus handel, baie gaan oor die spiritualiteit, etiek, of dogma van Christenskap. Meeste van daardie boeke gebruik Jesus as ’n verwysingspunt. Ek stel baie belang in Jesus as mens, ek dink dit is ’n baie belangrike aspek wat ons vergeet. Ons sien Jesus maklik as God in die hemel, op ’n troon met engele, maar moeilik as ‘een van ons’, en dit is juis die mooi van Jesus, mens en God gelyk.”

Vir die lesers het hy ’n wens: “Ek hoop na hierdie boek is Jesus nader aan jou, ek hoop jy ken Hom dalk ’n bietjie beter en dat jy kan sien hoe naby Hy eintlik nog heeltyd aan jou was … ek hoop jy ruik ook soos sy liggaam, dat jy ook ’n wonderlike reuk vir die wêreld sal wees.”

In die laaste hoofstuk skryf Pierre oor die reuk van vreemdelinge. Hiermee wil hy ander aanmoedig om “nader aan mense” te leef.

Pierre sê: “Ons is almal so opgesluit in ons huise, estates, motors en kantore. Ons is baie verwyder van wat aangaan in ons stede en in ons land. Dis wat Jesus gedoen het, dit is wat Hy ons uitnooi om te doen.”

Hy skryf dat jy, onder andere, jou tafel met “buitestanders, skeptiese mense, arm mense, predikers (sonder grade!), enkelouers, eenvoudig moeilike mense of moeilike eenvoudige mense moet deel”.

Pierre glo ook ons kan iets by Ierse monnike leer: “Hulle het hul vas vir slegs een rede vroeër gebreek – wanneer vreemdelinge daar aangekom het! Gasvryheid was vir hulle belangriker as vroomheid.”

Dis nóú tyd om te sing

Na ’n moeilike tyd met politieke woelinge, ekonomiese uitdagings en hewige droogte moet ons juis nou uiting aan ons geloof gee.

En daarom sê Bybel-Media, die NG Kerk se publikasiehuis, en die Wes-Kaap Sinode: “Ons glo dis tyd om te sing!”

Hulle nooi gemeentes regoor Suid-Afrika om op 8 September deel te word van die begin van ’n nuwe tradisie van massa-sangbyeenkomste vanjaar.

Die “Dis tyd om te sing”-massakoorsaamtrek sal om 19:00 by die Kaapstadse Stadsaal onder begeleiding van die Kaapstadse Filharmoniese Orkes en ’n kontemporêre orkes plaasvind, verduidelik ds Faani Engelbrecht, be­stuurder van Bybel-Media Musiek en projekbestuurder van die geleentheid.

Faani sê die idee is dat ’n massakoor van meer as 500 sangers en meer as 1 000 gehoorlede “die bekendste en mooiste liedere uit ons kerk se liedereskat saamsing”.

Daarom is daar geleentheid vir 20 gemeentes om elk ’n koorgroep van 20 lede saam te stel en voor te berei om aan die massakoor deel te neem.

Vir voorbereiding kan dié kore die 20 bekende liedere, wat tydens die aand gesing sal word, inoefen.

Faani sê dit gaan “amazing” wees met bekende liedjies soos “Here, Redder, groot en magtig” en “Die oorwinningslied”. Hy sonder VONKK-lied 277 “U is die lig wat in die donker skyn” uit omdat dié Afrikaanse lied op die melodie van die bekende “Highland Cathedral” gesing gaan word met die bykomende klanke van ’n doedelsak.

En om alles te kroon is daar  ’n spesiale feeslied met die gelyknamige titel as die geleentheid geskryf. “Dis ’n lied waarin ons getuig dat ons glo dat die Here ons vashou ten spyte van moeilike tye. Ons glo dis nou regtig tyd om te sing tot eer van die Here,” sê Faani.

Gemeentes wat wil deelneem, moet vóór 21 Mei 2018 inskryf.

Die bladmusiek van die 20 liedere is ook beskikbaar vir aflaai.

▶ Kontak ds Faani Engelbrecht (foto) spoedig by musiek@bmedia.co.za of 083 856 1951.

‘Coach, my pa sê ek is useless’

Daar het ’n jong seun eendag langs die sokkerveld in Bellville onder sy blad kom inskuif en vir hom gesê: “Coach, my pa sê elke dag vir my hoe useless ek is.”

Só vertel Ben Marais, n NG predikant wat jare gelede die kansel vir die sportveld verruil het. En rugby vir sokker, omdat dit hom n universele taal gee om oor kultuurgrense heen te praat.

“Op daai oomblik het my hart regtig gebreek vir die seun. Ek het besluit, boeta, al is dit al wat jy twee keer per week by die oefening hoor, jy sal hoor jy hét waarde en jy is nie useless nie. Ek ken nie die konteks by die huis nie en blameer nie die pa nie, maar ek het n geleentheid om n surrogaat-pa te wees,” sê Ben.

Dié nasionale direkteur van Ambassadors Football SA (AFSA), n internasionale sokkerbediening, verduidelik navorsing toon dat een van die grootste uitdagings in die hedendaagse wêreld n gebrek aan vaderfigure en positiewe rolmodelle is.

Die gevolg is geweldsmisdade, dwelm- en drankmisbruik, tienerswangerskap en selfdood, het n studie deur die Amerikaanse Gesondheidsdepartement uitgewys.

Ben verduidelik: “God sê my waarde lê nie in wat ek doen nie, maar wie ek is. Ons probeer met liefde dit vir jong sokkerspelers wys. n Afrigter, man of vrou, is ideaal geposisioneer om n positiewe rolmodel te wees wat die vier rolle van n pa kan vervul. Ons kan morele outo-riteit vestig, identiteit en potensiaal vestig en sekuriteit gee.”

Juis daarom rig AFSA nie net laerskoolleerders af nie, maar ook afrigters om dié geleentheid te benut. Volgens Ben het hulle die afgelope 18 jaar sowat 4 000 afrigters in Suid-Afrika opgelei.

Dít is AFSA se manier om gemeenskapstransformasie in Suid-Afrika te bring.

Een van dié afrigters is n oud-bendeleier wat vandag met “potensiële bendeleiertjies” op die Kaapse Vlakte werk. Ben vertel dié jong man het by AFSA se sokkerakademie by die Drakenstein-gevangenis in die Boland tot bekering gekom. Sy liefde vir God én sokker het hom genoop om nou daar waar hý grootgeword het, n verskil te maak.

Ben Marais op die sportveld aan die gesels met die seuns vir wie hy ’n vaderfiguur is. Foto’s: Rahel Hagemeier

Ben sê hy en Joseph Jacobs, n VGK-lidmaat, vat die afgelope sewe jaar hande met die Kommissie vir Gesamentlike Getuienisaksie (KGA) in die Wes-Kaap.

Die doel van Sport- en Spelbediening is om gemeentes wat n behoefte aan sportbediening in hulle gemeente het, te gaan konsulteer.

Ben verduidelik: “Ons wil gaan hoor watter uitdagings het die gemeentes en wat moontlik die oorsprong kan wees. Geweld in die gemeenskap kan tipies die gevolg van vaderloosheid wees. Ons funksie sal dan wees om gemeentelede as afrigters te gaan oplei of toe te rus wat dan surrogaatpa’s in die gemeenskap kan wees.”

Ben vertel dat gemeentes hulle dikwels kontak om sportgeleenthede by gemeentes te kom aanbied, maar hulle het nie die kapasiteit hiervoor nie.

“Dit is ongelukkig ook nie n langtermynoplossing vir die probleem in die gemeenskap nie. Deur afrigters op te lei plaas ons pa-figure of dissipelmakers in die gemeenskap.”

Vir meer inligting besoek www.ambassadorsfootball.org/za of kontak Ben Marais by bmarais@ambassadorsfootball.org.za indien jy belangstel in n konsultasie by jou gemeente.

Doen sendingwerk met ’n ‘6-pack’

Ons het so gewoond ge­raak om geld vir Bybel­ver­spreiding te gee. Wan­neer laas het jy self ’n Bybel vir mense ge­gee?”

Aan die woord is ds Stephan Spies wat sedert 2010 die besturende di­rek­teur en stigterslid van Christian Media Publishing (CMP) is. CMP se primêre fo­kus is om Bybels vir alle ouderdomme te publiseer, wat nasionaal en internasio­naal versprei word.

Plaaslik het CMP besef hoe groot die behoefte aan Bybels in verskeie tale is. Hul­le het onlangs die projek “6-pack Bibles for Jesus” geloods omdat daar miljoene bui­telandse Christene in Suid-Afri­ka werksaam is, sê Stephan. Die vraag is: “Waar kry dié mense Bybels in hulle taal te koop?”

Stephan verduidelik: “Ons het begin om baie bekostigbare, maar goeie leesbare kwa­liteit Bybels te publiseer wat Christene direk kan koop en self kan uitdeel. Die ‘6-pack Bibles for Jesus’-stra­tegie verwys na die drinkgoed wat ons gewoonlik koop, soos koeldrank en bier. Ons vra vir Christene: Oorweeg dit om nie net geld vir Bybels te gee nie, maar koop ‘’n 6-pack’-Bybels en deel dit self in jou dorp uit aan per­so­ne met wie jy in aanraking kom tydens jou daaglikse aktiwiteite. Die pryse is die goedkoopste in die mark.”

Navorsing toon buitelanders se taalbehoeftes is uiters divers. Mariette du Toit, CMP se bemarkingsbestuurder, sê hulle het onlangs ’n skenking ontvang wat hulle in staat gestel het om vir buitelandse studente in Stellenbosch Bybels in Engels, Sho­na,  Mandaryns en Arabies te gee.

In Durban het ’n soortgelyke projek op groter skaal reeds 6 000 Malawiërs be­dien. “’n Paar vroue van Durban het onlangs fondsinsamelings gehou en genoeg geld in­gesamel om 6 000 van die nuwe Chichewa-Bybels vir Christene in Malawi te gee,” sê Mariette.

CMP het Bybels in buitelandse tale soos Chichewa, Ndebele, Shona, Frans, Spaans, Russies en Portugees beskikbaar.

– Besoek christianmediapublishing.com vir meer inligting.

  • CMP skenk Bybels sodat gemeentes of individue dadelik met dié sendingwerk kan begin. Twee mense/gemeentes kan ’n Bybel-6-pack in Engels ontvang, twee mense/gemeentes kan drie Shona-By­bels (Zimbabwe) ontvang en twee men­se/gemeentes kan drie Chichewa-Bybels (Malawi) ontvang om uit te deel. Stuur jou naam, adres en telefoonnommer aan kbwedstryd@tydskrifte.co.za en merk die onderwerplyn in die taal van die Bybel wat jy verkies. Sluitingsdatum: 20 Mei 2018.

Dié klanke bring kulture byeen

#imagine het uiteindelik ’n “musiek-wenresep” ontdek wat kulture byeen bring, sê ds Anriëtte de Ridder, die landwye #imagine-koördineerder.

Volgens Anriëtte wys statistiek dat die imagine-feeste elke jaar meer divers raak wat kulture betref.

’n Skare tieners neem saam deel aan die lofprysing by die #imagine-fees op die Nampo-terrein buite Bothaville. Foto verskaf

Louis Brittz, wat deel vorm van die nasionale uitvoerende komitee van #imagine, verduidelik dit was van die begin af by imagine hulle droom dat “tieners meer­talig sou worship”. “Die probleem was egter dat die kinders nie ander kulture se liedjies ken nie. Vir ’n hele Afrikaanse liedjie sou die swart kinders dus nie kon saamsing nie, en omgekeerd met ’n Zoeloe- of ’n Xhosaliedjie. Die Afrika-koortjies wat ons geken het was uit die oude doos, en dit het gepla in die tie­ner­konteks. Dit wou met ander woorde nie vanself of organies onstaan nie,” sê hy.

Met hulle hande in skottels water, vereenselwig die tieners hulle met die boodskap dat hulle skoongewas is. Daar was verskeie sulke stasies waarin die tieners hulle telkens op ’n ander manier en met ’n ander aspek van die evangelie kon vereenselwig. Foto: Louise Jackson

Maar twee jaar gelede het hulle ’n werkwinkel gehou en uit al die provinsies #imagine-musikante en -lofprysingsleiers van alle kulture genooi. En, sê Louis, dit was ’n onmiddellike sukses “want die ouens wou in mekaar se tale sing en dit maak werk”.

“Ons eerste poging was om Hillsong Young and Free se Alive te speel, en agter­gekom die swart liedjie Akeko fana na we pas op presies dieselfde ritme en motief – lekker jonk en vol energie. Toe skryf die manne ’n Afrikaanse vers vir die groot, wonderlike Afrika-worshiplied Malibongwe en dit het net als natuurlik en ‘reg’ begin voel, en die ding vat toe mooi vlam! In party gevalle kon ons liedjies met mekaar ‘match’, maar in baie gevalle het ons ’n liedjie saam beleef (in Xhosa, Sotho of Afrikaans) wat reeds op sy eie in daardie kultuur ’n groot worship-treffer is. Dan kon ons ’n vers, koor of ‘tag’ (stertjie) kry in ’n ander taal wat daarby pas,” verduidelik Louis.

Die eindproduk is die CD #imagine generation wat tien “medleys” van liedjies in twee tale bevat. Dié liedjies is ook by die #imagine-feeste gesing. Worshiptreffers soos How great is our God is met Malibongwe ineengevleg. In die hemel is die Heer vorm weer ’n liedjie saam met Unamandla.

In ’n kring sit hierdie groep tieners by die noordelike fees en deel hulle gedagtes met mekaar. Foto: Neels Jackson

Die imagineers staan tou om by een van die stasies uit te kom waar hulle op tasbare, simboliese manier iets van die evangelie in hulle eie lewe kon bevestig. By dié stasie kon hulle hulle name op ’n blokkie skryf en dit in ’n woord, byvoorbeeld “forgive” inbou. Foto: Louise Jackson

Die CD kos R50 plus koerierkoste en kan by info@imaginemovement.co.za bestel word.

Imagineer dra reuse-kruis vir kanker

 

Nadat Johan Smit in 2017 die #imagine-fees in Bredasdorp bygewoon het, besluit hy hy wil ’n verskil maak. En in egte #imagine-styl het dié ma­triek­leerder van Clanwilliam nie net gedroom nie, maar gedóén. Vanjaar het hy by die 2018-fees kom getuig.

“In 2017 het ek gevoel God sê vir my ek moet uitgaan en ’n verskil gaan maak. Ek het heeltyd met God hieroor gepraat, en ge­vra wat kan ek doen,” sê Johan.

Toe hoor hy van klein Mihla Engel­brecht, ’n vierjarige dogtertjie van Rustenburg met ’n rare vorm van breinkanker. ’n Gedeelte van die gewas in haar brein is verwyder, maar daar word steeds geld ingesamel sodat sy in Desember vir spesiale behan­de­ling in Amerika kan gaan om te verhoed dat die kanker terugkom.

Johan wou help en het toe ’n muntlegging by sy skool, Augsburg Landbougimna­sium gereël. Die leerders was gretig om te help en R20 000 is uiteindelik vir Mihla ingesamel.

Johan Smit, met die kruis waarmee hy gestap het. Foto’s verskaf

Johan wou nóg meer doen en het toe be­sluit om ’n kruis van 2,4 meter hoog te bou. Hy het die name van Mihla en ander kan­kerlyers wat hy ken daarop geskryf en be­­sluit om ter ere van hulle daarmee te stap. Voor hy op 28 Maart die 5 km afgelê het vanaf Bo-vlei, ’n plaas buite Clanwilliam, tot by sy ouers se plaas, Middeltuin, het hy vir do­nasies gevra.

Hy vertel: “Ek het familielede, bure en vrien­de vir donasies gevra. Op die ou end het almal se bydraes, van groot donasies tot ’n R10, ’n verskil van R10 000 gemaak.”

R6 000 hiervan het Johan vir die Mihla Trust inbetaal. Die oorblywende R4 000 het hy in ’n koevert saam na vanjaar se #imagine-fees in Bredasdorp geneem – om in 2019 te betaal vir tieners wat dit nie kan bekos­tig nie.

“Ek gun #imagine vir elke tiener. Almal móét dit net een keer beleef. Ek gaan dit een­dag bywoon tot ek 60 is,” het Johan skertsend bygevoeg.

“Daar het ek besef, maak nie saak hoe­veel foute ek al gemaak het of wat ek al verkeerd gedoen het nie, saam met Jesus kán ek ’n verskil maak.”

Johan se storie sluit aan by vanjaar se deurlopende tema van Saggeus wat na vore gekom het in die program. Al is Saggeus deur ander skeef aangekyk oor alles wat hy verkeerd gedoen het, het Jesus met ander oë na hom gekyk. Sy ontmoeting met Jesus het hom verander om ’n seën vir ander te wees.

Ds Anriëtte de Ridder, predikant in si­no­dale diens van die Wes-Kaaplandse Jeug- en Familiebediening én #imagine-koör­di­neer­der, vertel Johan se storie het hul­le so aan­ge­gryp dat hulle ’n video gemaak het om sy getuienis met die imagineers, soos die tie­ners by die #imagine-feeste genoem word, te deel.

Sy sê: “Hy het die imagine-droom gesnap én dit gaan doen.”

Anriëtte sê hulle het vanjaar by elke fees nóg meer gefokus daarop om tieners toe te rus om ’n verskil in hul gemeenskap te gaan maak deur talle werkwinkels daaroor aan te bied.

Die ander twee bene van die #imagine-feeste se oorhoofse strategie was hoe om met God te connect (geestelike groei) en hoe om met ander gelowiges te connect, sê Anriëtte.

Hulle het dié strategie gebaseer op navorsing wat in 2017 onder imagine-tieners deur middel van ’n aanlyn-vraelys en op Whats­App gedoen is.

Volgens beskikbare syfers het sowat 5 500 tieners die feeste in Bredasdorp, Jeffreys­baai, Bothaville en Bela-Bela bygewoon. Meer as 300 dorpe, heelwat meer as ’n 1 000 ge­­­meen­tes en sowat 60 denominasies se tieners het weereens kom deel in die “imagine-droom”.

Kolonialisme het NG Sending bevorder

Die NG Kerk se sending in Mashonaland (vandag Zimbabwe) is bevorder deur kolonialisme.

Só het Woordfeesgangers Sondag, 4 Maart, by die NG Kerk se Argief in Stellenbosch gehoor.

Dr Retief Müller, senior lektor in Kerkgeskiedenis, het die inligting tydens ’n Woordfeesgesprek met sy gehoor ge­deel, nadat hy tydens navorsing dié bevinding gemaak het.

Müller het gesê dit was vir hom veral die moeite werd om hieroor navorsing te doen omdat “dekolonisasie” van­dag so ’n brandpunt in Suid-Afrika is. En boonop was sy bevinding ironies omdat oorloë gewoonlik uiters ont­wrigtende gevolge vir die sending gehad het, het hy vertel.

Retief het veral die dagboek en briewe van Andrew Louw, die pioniersendeling in Mashonaland, geraadpleeg.

Hy het op die Matabele-oorlog (1893-1894), die Ma­shona-opstande (1896) en die Anglo-Boereoorlog (1899-1902) gefokus.

Retief se bevinding tydens die eerste twee oorloë was dat die sendelinge van Morgenster as neutraal gesien is, hoewel die inheemse volk nie veel belangstelling in die evangelie getoon het nie. Andrew se vrou, Cini Louw, het na die opstande in September 1897 geskryf dat die plaaslike mense steeds nie ’n belangstelling in die evangelie toon nie, en as hulle wel na die Sendingskool toe kom, wil hulle daarvoor betaal word.

Net hierna het Andrew aan die Kaapse sinode geskryf en vir ’n onderwyser gevra wat spesifiek met vroue kan werk. Presies ’n jaar later kon hy positief rapporteer dat hulle werk beter gaan as ooit tevore en dat die skool floreer. Hy het nie uitgebrei op die rede hiervoor nie, maar dit kon dalk die sowat 10 000 immigrante, wat deur die Britte toestemming gegee is om daar te kom woon, wees wat ’n verskil gemaak het, sê Retief.

Selfs die Anglo-Boereoorlog, waar die sendelinge af­komstig was van die bevolkingsgroep wat as verloorders uit die stryd getree het, het voordele vir die sendingaksies in Mashonaland gebied.

Retief sê: “Maar, ten spyte daarvan dat hulle (die sen­de­linge se) lojaliteit duidelik vir die Britte moes wees, bly die feit staan dat hulle nie teruggestuur is na Suid-Afrika nie. Hulle is toegelaat om rustig met hulle werk voor te gaan wat baie voordele tot gevolg gehad het. Veral die versterking van die sendingpersoneel.”

Deernis is Cordis-wenners se besigheid

WELLINGTON. – “My dogtertjie sou vanjaar vyf gewees het. Leeg beskryf my lewe van vyf jaar terug.”

Só het Justine Pike gesê by die ontvangs van die Bybel-Media-Cordis-Trust-prys. Sy is die medeskrywer van die boek Leeg – God se troos na swangerskapverlies of miskraam wat dié prys vir oorspronklike Afrikaanse, Christelike familie- en/of jeugpublikasies gewen het.

“Maar soos ons na ander uitgereik het, het God ons seer kom genees,” sê Justine, ʼn pastoor wat self ʼn miskraam gehad het.

Dr Marlena du Toit, ginekoloog en medeskrywer van Leeg, het aangedaan verduidelik dat sy net die vorige dag weer vir ʼn ma moes meedeel dat haar baba nie meer leef nie. “Dit is elke keer so erg. Dit maak dit ook net swaarder dat daar nie erken word dat jy na ʼn miskraam ook moet rou nie.”

Ds Braam Klopper, medeskrywer en pastorale terapeut, het beaam dat ʼn miskraam ʼn miskende verlies is. “Die boek bring ook die geleentheid vir mense wat nooit gerou het na ʼn miskraam nie, om dit nou te doen. Al was dit 20 of 30 jaar gelede wat jy ʼn baba verloor het.

“My kleinkind Mathys het onlangs vreeslik gehuil na hy seergekry het. My vrou het sy aandag probeer aftrek sodat hy sy trane sal sluk. Maar hy sê toe: ‘Ek huil nou bietjie’. Ek wil vir mense sê hulle moet soos my kleinseun oor hulle verliese huil.”

Twee toekennings vir spesiale projekte wat van deernis getuig, is ook gemaak.

“Musiek is ʼn universele taal wat álmal verstaan. Maak nie saak of jy wit, swart, pienk of bruin is nie,” het Stefné van Dyk gesê toe sy haar prys ontvang het. Sy gee as vrywilliger by Kleinmond Primêr musiekopleiding en maak die Handevat-musiekprojek in dié omgewing moontlik.

Ds Jaco Strydom van Echo-jeugontwikkeling is bekroon vir sy deerniswerk met die Echo-gemeenskappe.

Na afloop van die oorhandigings het ds Hans Steyn van Bybel-Media gesê al dié pryswenners het een ding in gemeen: deernis vir ander.

‘Ons is almal God se implemente’

“Ek was stukkend toe ek by Huis Jabes ingestap het. Daar was niks van my oor nie.”

Só vertel Mia Malan (’n skuilnaam), destyds ’n jong ma van drie seuntjies, wat onder mishandeling van haar man deurgeloop het tydens haar laaste swangerskap.

Huis Jabes, ’n heenkome vir slagoffers van gesins­geweld, het Mia gehelp om “oor te begin”. Die fokus is op vroue afkomstig uit ’n mid­del- of hoë-inkomstegroep.

Die man het haar en haar seuntjies destyds sonder heen­kome weggejaag. Later het hy Mia en haar seuntjies by sy minnaar se huis in ’n an­der voorstad gaan aflaai. “’n Pakkie chicken fillets en ’n butternut vir die week” was al wat hy vir hulle gegee het.

Uiteindelik het Mia se skoonfamilie vir Adri Klindt, ’n gemeentelid van NG ge­meen­­te Welgemoed, van Huis Jabes gekontak.

Sowat 10 jaar gelede het Adri saam met NG gemeente Durbanville-Bergsig en Durbanville Sake­kamer Huis Jabes vir slagoffers van gesinsgeweld tot stand gebring.

“Ons het die afgelope 10 jaar sowat 800 vroue en hulle kinders gehelp om oor te begin,” sê Adri, ’n finansiële adviseur.

Volgens Adri is sy die eerste kontak met slagoffers. As hulle aan die kriteria voldoen, doen Huis Jabes se maatskaplike wer­ker ’n onderhoud met die vroue. Daar is byvoorbeeld dwelmverslaafdes wat al kanse probeer vat het om toegang tot die huis te kry, daarom moet hulle streng keuring ondergaan.

Die idee is dat Huis Jabes dié vroue sowat ’n jaar lank bystaan en help om weer op hulle voete te kom.

Adri sê die vroue kry die geleentheid om aan te gaan met hulle lewe, want die oomblik wat die oortreder beheer verloor omdat die vrou nie meer finansieel afhanklik van hom is nie, is sy hande afgekap.

Mia sê: “Dit is belangrik om te verstaan daar is verskillende vorme van mishandeling. Fisies, emosioneel en ook finansieel. Omdat ek voorheen ’n tuisblyma was, kon ek eenvoudig nie vir my en my kinders sorg nie. Ek het nie eens ’n kar gehad nie. Maar toe stap ons by Huis Jabes in en besef daar ís hoop. Die yskaste was vol kos. Jy kry toiletbenodigdhede en selfs klere. Ek was gelukkig om gou ’n werk te kry. Tannie Maria het selfs na my kinders omgesien terwyl ek by die werk was!”

“Tannie Maria” is Maria Vierra, ’n vrywilliger wat vertel sy het begin om Huis Jabes se kinders op te pas nadat haar dogter met haar twee kinders self ’n paar jaar gelede in Huis Jabes gewoon het.

En so vloei die strome van hulp byeen. “Gelowiges maak werklik hulle hart oop en help graag,” vertel Adri. “Ons kry veral materiële donasies soos klere. Soms kom salf mense die vroue. Of kom gee ’n wel­ko­me pedikuur. Die skenkings wat oorbodig is, gee ons da­delik aan ander instansies. Ek glo God sal weer sorg.”

Soos onlangs, toe Adri-hulle begin soek na maniere om ’n huis te koop, sodat hulle los kan kom van die on­stabiliteit van huurooreenkomste. Toe koop ’n vrou ’n huis en gee vir Huis Jabes vyf jaar verblyfreg. “Sy wou dit graag doen omdat sy in haar verlede swaarkry goed geken het,” sê Adri.

En toe gee ’n ander donateur R1,5 miljoen sodat hulle die huis later kan koop. Adri is vol vertroue dat hulle die res van die koopprys bymekaar sal kan maak.

Huis Jabes se verhaal is een van gelowiges wat op verskillende maniere bydra om vroue in nood te help.

In Adri se woorde: “So is ons almal net God se implemente.”

Water is ’n seën wat die boere deel

GRABOUW. – Toe lede van die Groenland-wa­ters­verbruikersvereniging (GWUA) onlangs ’n groot deel van hulle water met die Wes-Kaap­se waterverspreidingsnetwerk gedeel het, was dit ’n geloofstap.

Met die droogte in die Wes-Kaap is watervoorsie­ning aan die Kaapse metropool onder geweldige druk. Maar die Eikenhofdam, wat dié Elgin- en Grabouw-boe­re sowel as dorpinwoners van water voorsien, sal in dieselfde benarde posisie wees indien hulle nié goeie reën in die komende reënseisoen ontvang nie.

“Vir die eerste keer in 40 jaar het die Eikenhofdam nie oorgeloop nie as gevolg van drie droë winters,” sê Johan Groenewald, uitvoerende hoof van die GWUA wat ’n privaat waternetwerk is.

“Die gemeenskap het net gevoel ons was steeds geseën met ’n dam wat 86% vol was, en daarom wil ons dit deel. Die ander privaat damme bo die Kogelberg­dam-opvangsgebied was almal genadiglik 100% vol. Ons kan mos nie aan dié kant van die berg met genoeg wa­ter sit terwyl daar soveel droogte aan die ander kant van die berg is nie.

Volgens Johan, ’n ouderling by die NG gemeente Grabouw, sal dié dam, wat in 1974 gebou is, se water­vlak op sowat 39% staan na die “loslating” van tussen 7 en ’n half en 10 miljoen kubieke meter water.

“Ons doen dit in geloof en vertrou God sal weer vir die volgende seisoen genoeg water voorsien.”

Dirk Meyer, ’n gemeentelid wat ’n Cape Span-plaas bestuur en ook lid van die GWUA is, beaam dat die be­sluit op geloof gebaseer is. “Die hele situasie ráák jou. Jy besef hoe dankbaar jy vir genoeg water moet wees, en daarom wil ons help. My suster woon in Kaap­stad en sy het my nou die dag gebel om by die foon te luister toe ’n welkome buitjie reën by haar ge­val het. Ek kry ook laasweek ’n WhatsApp in die nag toe net 3 mm reën in Villiersdorp geval het. Die mense raak baie emosioneel hieroor.

“Met Aswoensdag, wat ’n dag van verootmoediging was, het dit ’n dag van danksegging geword na die wel­kom reën plek-plek in die Wes-Kaap.”

Die kosbare water vloei só: vanaf die Eikenhofdam in die Palmietrivier deur verskeie privaat damme en uit­eindelik na die Kogelbergdam. Van hier af help Eskom deur die water via die Palmiet-Eskom-pompskema na die Rockviewdam te pomp. Dit word dan via ’n ka­naal in die Bo-Steenbrasdam losgelaat wat dan in die Wes-Kaapse waterverspreidingsnetwerk beland.

Dié gebaar het mense se hart geroer. Op Facebook het ’n video waar die sluise pas oopgemaak is, wyd reak­sie ontketen. En almal wil op ’n manier die ge­meen­skap bedank vir die vrygewige gebaar. Die sanger Kurt Darren het getwiet: “Só ’n onselfsugtige daad verdien ’n gratis konsert.” Die radiostasie Kfm het inge­spring en nog kunstenaars gekry wat bereid sal wees om gratis aan die einde van Maart hier op te tree.

Johan sê hy moes ook al interessante skenkings van dank­baarheid van die hand wys. “’n Man het my onlangs gebel en gevra waar hy vir ons baie van sy sjam­pan­je kan aflewer.”

Johan beklemtoon dat hulle dit net kon doen deur die samewerking van belangrike rolspelers. Die GWUA het reeds in Oktober 2017 dié gedagte gehad en daarna met die Wes-Kaapse verspreidingsnetwerk, De­partement van Water en Sanitasie, Departement van Landbou en Eskom begin gesels.

Volgens Johan het hulle ook onderhandel om nié on­der waterbeperkings van 60% deur te loop nie, as ge­volg van die ruim loslating. Maar al die boere bespaar self water en monitor hulle waterverbruik.

“Dis vir ons baie hartseer dat ons nie ook ons vrien­de en bure in Villiersdorp en ander wat water vanaf die Theewaterskloofdam kry, kan help nie,” lui ’n persver­klaring vanaf die GWUA. Volgens Johan is dit onmoontlik as gevolg van “fi­sie­se beperkings”.

Droogte is tyd vir bid en help

In die verlede het woestyn- en swaarkrytye geleent­hede geword vir diepe verootmoediging voor God,ds Nelis Janse van Rensburg, voorsitter van die Algemene Sinodale en Wes-Kaapse Moderamen.

Volgens hom is die knellende droogte vir alle ge­lo­wiges ’n uitdaging om opnuut bewus te word van ons diepe afhanklikheid van God.

Daarom dat die NG Kerk in Wes-Kaapland saam met ander kerke gevra het dat 14 Februarie ’n dag van ver­ootmoediging en gebed moet wees. Dit is vanjaar die datum van Aswoensdag, die dag waarop Lydenstyd begin.

Ds Nioma Venter, Wes-Kaap se predikant in sino­dale diens vir Diaconia, beaam dit: “God het dikwels in die verlede juis die klimaat gebruik om met sy kinders op ’n geloofsreis te gaan. Vandag is dit nie anders nie.”

Daar word versoek dat kerkklokke op Aswoensdag om 12:00 beier en dat spesiale gebedsbyeenkomste gehou word. Ander streeksinodes van die NG Kerk, VGK Kaapland, die Anglikaanse Kerk, die Presbite­riaanse Kerk en die Evangelical Lutheran Church of Southern Africa (ELCSA) asook die Congregational Kerk het ook besluit om saam te bid.

Nelis het in ’n ope brief gemeentes gevra om met ’n leerbare hart en ’n oop gemoed te bid, maar ook om ’n “helpende hand” na hul naaste uit te steek.

Diaconia is ’n eenheidsbediening van die NG Kerk en VGK wat veral op vroeëkinderontwikkeling fokus, maar ook hulp tydens rampe en droogte bied. Hulle is reeds besig om te kyk waar hulle kan help in vennootskap met ander organisasies.

Volgens Nioma het Diaconia reeds in samewerking met Badisa riglyne vir gemeentes en maatskaplike pro­gramme (tehuise, kinderhuise, dienssentrums) saam­gestel om hulle te help om paraat te wees in die tyd van waterskaarste.

Diaconia het ook hande gevat met Love Thy Neighbour en Oasis, ’n organisasie wat water suiwer en ver­koop, om infrastruktuur in werking te stel sodat waterskenkings van oor Suid-Afrika ontvang kan word. “Ons fokus op die oomblik op meer kwesbare instansies, maar sal gereed wees om selfs wyer te ondersteun indien nodig,” sê Nioma.

Die Groote Kerk het ook in vennootskap met NG gemeente Ysterplaat-Suid en Maitland Gemeenskaps­kerk begin om water in te samel. Hulle wil aan weerlose mense soos mense sonder vervoer, mense met ba­bas en klein kinders en plaaslike skole in die Mait­land- en Ysterplaatgemeenskap water verskaf.

“Die kerkgeboue dien as verspreidingspunt en water sal af­gelewer word deur onderskeie gemeentes en vry­­wil­li­gers. Laerskool Dagbreek in Carletonville ­stuur 30 000 liter water aan ons. Die NG gemeente Pie­tersburg, NG gemeente Worcester-Noord en die Wor­cester-gemeenskap het ook laat weet hulle is besig om water vir ons in te samel,” sê ds Riaan de Villiers, ’n pre­­dikant by die Groote Kerk.

– Soek na “Day Zero – Ons bely” op YouTube vir ’n be­lydenis te midde van die waterkrisis. Die riglyne vir watergebruik tydens waterskaarste is op https://kaapkerk.co.za/droogte-waterkrisis-ons-bely/ beskikbaar.

Eerste toep wat kategese aanvul

Die eerste toep (app) in die NG Kerk wat kategesebyeenkomste met videogrepe, klanksnitte en prent­jies aanvul is sopas deur Bybel-Media be­kend gestel.

“Ons het die Real lewe-app ontwikkel om jongmen­se by te staan op hul geloofsreis met God,” ver­duidelik ds Lenois Stander, wat verantwoordelik is vir digitale plat­­form­ontwikkeling by By­bel-Media.

Volgens Lenois is hulle veral opgewonde oor “geloofsgewoontes” wat weekliks aan gebruikers gestuur sal word. Dit beteken ge­brui­­kers sal elke week ’n boodskap met ’n nu­we uit­daging vir die week ontvang. “Dit ver­ander die dinamika van kate­gese na een waar jong­men­se die geleentheid het om Sondae hul er­­va­ringe met die inoefening van geloofs­ge­woon­tes met ander te deel. Verder hoop ons dat die app sal help om jongmense se deur­lopende deelna­mevlak by hul geloofsontwikkeling te lig.”

Op ’n praktiese vlak behoort die toep katege­sebyeenkomste vir die kategeet sowel as tieners te vergemaklik, sê Lenois. Behalwe vir aanvullende multimedia-stof sal ge­­bruikers ook weeklikse aanhalings, Bybelgedeeltes en tips ontvang.

Die toep is aanvullend tot drie kategeseprodukte by Bybel-Media – Real Lewe #1, Kompas en Padkaart. Ds Wynand van Niekerk van Monumentpark het addisio­nele in­ligting vir die toep ontwikkel.

Dr Nico Simpson, hoof van publikasies by Bybel-Media, sê die Real Lewe-app “laat jongmense toe om die goeie nuus te hoor en sien, te praat en luister, te ervaar en te deel”. Volgens hom dek die toep en produkte Bybelkennis, lewensvrae, teo­lo­gie­se kwessies en kerkjaartemas.

Die toep is vir Apple- en Android-toestelle beskikbaar en gebruikers word gevra om enige terugvoer aan develop@bmedia.co.za te stuur.

Braai én betekenis by re-imagine matriekfees

Vanjaar het die re-imagine Matriekfeeste in Heroldsbaai en Noordhoek weereens ʼn “gesonder” alternatief op die berugte Plett Rage vir 55 skoolverlaters gebied. Dié feeste het vanaf 29 November tot 6 Desember plaasgevind.

“Na ʼn moeilike en besige matriekjaar wil die meeste matrikulante wegbreek – en verkieslik wegbreek see toe en weg van hulle ouers af,” vertel ds Faani Engelbrecht, leier van die Matriekfees in Noordhoek. Juis daarom, dink Faani, is Plett Rage, die skoolverlatersfees in Plettenbergbaai, so gewild.

“Dis sekerlik nie ontmoontlik vir ʼn kind van die Here om ook te rage nie, maar vir baie matrikulante is dit net nie die manier waarop hulle hul nuwe vryheid wil vier nie.”

Maar re-imagine se Matriekfeeste is allermins ook ʼn “kerkkamp”. Albei groepe is met ʼn skemerkelkie en braai op die strand verwelkom. En die Noordhoek-groep het die toets tussen die Springbokke en Wallis gaan kyk in ʼn kuierplek. “Dis tog ook belangrik om vir matrikulante te kan demonstreer dat daar mos ʼn beter manier is om die lewe, in sy totaliteit en in oorvloed te kan geniet. Die bokke het verloor, maar ons het tog iets gewen,” sê ds Irénée Heyns, studenteleraar in Stellenbosch, wat deel van die Noordhoek-span was.

“Ja, daar is soms oor ernstige goed gesels – soos hoe jou verhouding met jou ouers na skool kan verander en jou verhoudings – maar die meeste van die tyd is op die strand en rondom die braaivleisvure deurgebring,” sê Faani.

En die matrikulante beaam dat hulle omtrent feesgevier het, maar dat hulle week ook betekenisvol was. “Dis beslis nie ʼn kamp nie. Dit is ʼn fees waar jy nuwe vriende ontmoet en ander se stories leer ken. Ek het sommer net weer besef dat die wêreld waarin ons woon eintlik baie groter is en dat God oral rondom jou teenwoordig is,” sê Marisa de Kock van Caledon.

Vir Gericke Terblanche van Hoopstad, Vrystaat was die verhoudings wat gebou is spesiaal. “Die eerste dag was almal vir my vreemd, maar teen die laaste dag het dit vir my gevoel ek los ʼn stuk van my familie agter.”

“Ek het in net die een week meer oor myself en die lewe geleer as wat ek in ʼn hele jaar geleer het,” som Jeanne Fick van Caledon haar matriekfees-ervaring op.

Diaconia se VKO-droom word ’n werklikheid

Die diensgroep Diaconia in Wes-Kaapland se droom om ’n verskil in Suid-Afrika te maak deur vroeëkinderontwikkeling, is nou ’n werk­­lik­heid.

Só vertel ds Nioma Venter, PSD vir Diaconia, oor hul eenheidsbediening saam met die VGK wat hande met gemeentes en ander vennote vat om kleuters ’n kans te gee om hulle volle potensiaal te bereik.

In ’n tydperk van ’n jaar is daar reeds 173 speelgroepies op die been gebring wat strek oor die Wes-Kaap, Suid-Kaap, Noord-Kaap, Klein-Karoo en die Karoo.

Sedert 2016 het Diaconia ’n vennootskap met Smart­Start, ’n nie-regeringsorganisasie wat die droom deel om deur die ontwikkeling van kleuters ’n langtermynverskil te maak.

SmartStart bied vir “SmartStarters” gratis opleiding, speelgoed, leerdermateriaal, hulpbronne, inhoud vir werkswinkels vir ouers, ’n daaglikse program, ondersteuning en lisensiëring volgens SmartStart se stelsel, verduidelik Nioma. Diaconia dien as franchisor vir SmartStart in die Wes-Kaap.

Diaconia se rol is om gemeentes te inspireer om betrokke te raak in die fasilitering van ’n plaaslike SmartStart-proses en dan dié platform missionaal te gebruik.

“Die ideaal is om ’n champion in ’n gemeente te identifiseer wat die projek sal dryf. Ons help met die assessering van die gemeente se ideale plan van betrokkenheid en bly dan deurlopend in die proses betrokke,” sê Nioma.

“Een van ons mees onlangse mooi verhale is dié van Willem Janse van Rensburg, die koster van die VGK in Laingsburg. Dit is alreeds uitsonderlik dat ’n man as speelgroepleier opgelei word. Willem meen egter dat hy hierdeur weer ’n nuwe doel in sy lewe ontdek het. Hy het sy hele huis uitgeverf, verfraai en ingerig vir sy speelgroepie en is te oulik met die kinders!”

Nog ’n vennootskap is met Nal’ibali, ’n nie-rege­rings­organisasie wat help met die vestiging van voorskoolse leesgroepe, gesluit.

Volgens Nioma is 49 leesgroepe reeds deur kerke en hulle lidmate op die been gebring.

Nioma deel nog ’n mooi storie: “Een van die groe­pies wat my hart warm laat klop is ’n afgetrede onderwyser van Rawsonville wat weekliks ’n speelgroepie besoek en vir hulle lees. Dié kindertjies praat op ’n ma­nier van die oom wat kom lees wat ’n mens net laat besef watter positiewe waarde die blootstelling oor kultuurgrense vir hulle het.”

Nioma wil gemeentes aanmoedig om betrokke te raak. “Hier is ’n dinamiese bedieningsgeleentheid wat feitlik ten volle befonds word deur die vennootskappe wat Diaconia namens die kerk gesluit het en bestuur.” Indien jy betrokke wil raak, kan jy ’n e-pos na nioma@kaapkerk.co.za stuur.