Conette le Roux

‘Die Speelplek is my beradingskamer’

In ’n klein vervalle huisie in Laingsburg is Willem se Speelplek. Die verval buite is in teenstelling met die vreugde en hoop wat jy binne aantref. Want, sê Willem Janse van Rensburg, hier moet die kinders weet daar is iemand wat omgee en belangstel. Conette le Roux vertel die storie.


Jy vind “Willem se Speelplek” links van die N1 net voor jy Laingsburg agterlaat. ’n Stofstraat wat na bo-op ’n koppie kronkel neem jou na dié byna vervalle tweekamerhuis.

Maar binne hoor jy laggende kleuters. Willem Janse van Rensburg (39) is besig met dié kinders se daaglik­se lessie. Om hulle is speelgoed en boeke. Die kraken­de mure binne word verbloem met kleurvolle karton­kuns en handgemaakte gordyne.

In 2018 het Willem die eerste manlike “SmartStarter” geword wat die deur van sy eie kleuterskool en na­sorgsentrum geopen het. Die diensgroep Diaconia van Wes-Kaapland, in vennootskap met SmartStart, lei sedert 2016 vrywilligers op en verskaf speelgoed, leerdermateriaal en ’n daaglikse program.

Die doel van dié program is om kleuters wat geen toegang tot vroeëkinderontwikkeling het nie, juis ’n kans tot ’n beter toekoms deur opvoeding te gee, sê Nicola Vermeulen wat SmartStarters oplei.

En dít doen Willem se Speelplek. Vir kleuters én ouer kinders. Die vyf kleintjies wat in die oggend na sy speelplek kom, was voorheen net by die huis, sê Willem. “Ek gaan haal hulle sommer self in die oggend by hulle huis op pad hiernatoe. Die ouers bring hulle nie altyd nie.”

“As ons saam met ons kinders TV kyk, is ons nie deel van hulle wêreld nie. Ons moet iets saam met hulle doen,” sê Willem.

Daar was ook ’n groot behoefte aan nasorg. En só stap daar sedert Januarie nou 15 na 20 kinders van die buurt elke middag gretig ná skool na “oom Willem”.

Eiluschka Pietersen (13) vertel sy het voorheen in die middae by haar sussie gebly. Maar, sê Eiluschka, haar sussie het intussen ’n baba gekry en kan nie meer na haar kyk nie.

Hier kry hulle elke middag kos, koeldrank én oom Willem help hulle met hul huiswerk, sê sy.

Terwyl ons in die kamer sit waar geëet word en huis­werk gedoen word, sê Willem: “Dié plek is my beradingskamer waar ek elke dag met die kinders kan werk. Dié kinders moet weet daar is altyd hoop en iemand wat belangstel.”

Willem was self sonder hoop op Oukersaand vier jaar gelede.

“Dinge het skeefgeloop in my lewe. Ek het nie meer ’n blyplek gehad nie en kom toe hier na my ouers toe. Op Oukersaand het ek in die dorp rondgedwaal op soek na ’n kerkdiens. Ek het ’n groot begeerte gehad om my geestelike lewe in plek te kry,” sê Willem.

Op dié aand het net die VGK ’n kerkdiens aangebied en Willem is soontoe. Tot vandag toe is dit steeds sy kerk, sê Willem. Al is sy ouers, Sophia en Martin, lidmate by die NG gemeente.

In daardie stadium het hy nog by ’n bandeplek op die dorp gewerk, maar hy het later bedank omdat sy werk vereis het dat hy op Sondae moet werk en daarom nie kerk toe kon gaan nie.

Ná middagete is dit huiswerktyd!

“Ek het omtrent ’n maand later ’n werk as koster by die VGK gekry. Dit was vir my die antwoord.”

Willem het ’n droom gehad om kinderberading te doen “as gevolg van sy geskiedenis”. Hy vertel trots hy het twee dogters. Maar dat hy ongelukkig in die ver­lede baie foute as ouer gemaak het. Behalwe dat hy nou vakansies kans kry om dinge met sý dogters reg te maak, wil hy ook iets vir ander kinders beteken.

Hy het op televisie van die School of Fire te hore gekom waar hy “deur die pos” kon studeer. Vandag het hy al ’n jaar en ’n half van studie agter die rug. Behalwe Bybelse kennis leer hy ook hoe om ’n dissipel van God te wees en pastorale berading te gee.

Die probleem was egter dat hy nie geweet het hoe hy sy kennis sal kan gebruik nie. Willem verduidelik: “Ek was vreemd in die dorp. Niemand het my geken nie.”

Maar toe moet hy eendag die kerk gaan oopsluit vir ’n aanbieding. Die spreker was Nicola wat meer kom vertel het oor SmartStart. En net daar het hy onmiddellik besef dís wat hy moet doen. So gaan hy met ­kin­ders kan werk.

Willem se fokus lyk só: “My plan is om deel te word van die kinders se wêreld. Ek wou hulle nie van mý wêreld deel maak nie.

“Nou kan ek probleme raaksien terwyl ons huis­werk doen. Ek kan deurlopend met die kinders werk, sonder dat hulle dit eens agterkom.”

Maar, sê Willem, die kinders het hom baie meer geleer as wat hy ooit vir hulle kan leer. “Ek kan nie byvoorbeeld hier sit terwyl hulle dáár sit en verf nie,” sê hy terwyl hy na die tafels en stoele wys.

Willem Janse van Rensburg (links) en ds Mias Nortier by die ingang van Willem se Speelplek.

“Dit is wat ons as ouers verkeerd doen. Ons is by die kind, maar nie betrokke by die kind se leefwêreld nie.

“Ouers sal my gereeld in die pad voorkeer en kla dat hulle met hulle kind sukkel. Dan sê ek dat ek geen probleme met die kind het as hy hier by my is nie. Ek dink regtig dis omdat ek deel word van hulle wêreld en net aan húlle aandag gee. Ek sien ook hoe ontstel dit hulle as ek byvoorbeeld dringende boodskappe op my selfoon lees. Hulle soek jou onverdeelde aandag.”

Wanneer George Barbers sy kleinseun Jaymen September na skool kom aflaai vertel hy: “Ek is dankbaar vir Willem. Jaymen is mal oor die nasorg. Ons het ’n wegneemeteplek op die dorp en daar is hy verveeld. Ons is heeltyd besig en kan nie aandag aan hom gee nie.”

Jesus loves me!

Agter op ’n tafel staan plastiekhouers vol toebroodjies. Sjokoladesmeer. Broodjies met kaas. Grondboontjiebotter. En gekleurde plastiekglase en -bordjies staan reg. Waar kry hy die fondse om sy speelplek te bedryf?

“Die ouers kan nie werklik bekostig om my te betaal nie. Ek het laasmaand slegs R100 van ’n ouer gekry. Net die kos beloop so R3 000 per maand. Dan is dit slegs pap vir die kleintjies in die oggend en broodjies in die middag. Partykeer maak my pa ’n ligte middagete. My ma kan nie hiermee help nie want sy werk by die ouetehuis. Tot onlangs het my ouers die grootste koste gedra. Ek is baie dankbaar, sonder hulle sou ek dit nie kon doen nie,” sê Willem.

Daar is nou bietjie hulp uit die gemeenskap. Engen help byvoorbeeld met sekere produkte wat hulle elke tweede week skenk. Dit word onder hom en vier ander SmartStarters op die dorp verdeel. Dan maak die besighede op die dorp plastiekdoppies en ander herwinbare materiaal vir hulle bymekaar. Deel van SmartStart se filosofie is om speelgoed en opvoedkundige materiaal uit “rommel” te maak, sê Willem.

“Ek kry baie van my idees op Pinterest. Jong, dis gevaarlik. Ek wil gewoonlik net vinnig iets gaan kyk en as ek weer sien is drie ure verby,” lag Willem.

In Augustus het hulle ’n braai vir Willem se Speelplek gehou. Besighede op die dorp het die wors, rolletjies en bakkies geskenk en, sê Willem, hulle het so R2 000 gemaak wat vir kos en skryfbehoeftes gebruik word.

En dan is daar die kraletjieprodukte. “My buurvrou het aanvanklik ’n klomp krale geskenk. Ek wou die kinders sommer besig hou en het hulle armbande laat ryg. Toe ek hulle reaksie daarop sien, het ek besluit ons gaan dit nou gereeld doen. Hulle is mal daaroor.”

Willem neem die oudste kinders elke maand na die gemeenskapskermis om dié kralewerk te verkoop. Hulle leer sommer iets van besigheid omdat hulle self die kleingeld vir kopers moet gee, sê Willem.

Willem het ’n plan gemaak en die gebreekte venster met dié kunswerk-met-’n-boodskap vervang.

As die ouer kinders by Willem se speelplek aansluit, is dit duidelik daar is ’n vasgestelde roetine. Voor mid­dag­ete wag hulle in netjiese rye buite. En vóór hulle een-vir-een mag inkom, moet hulle Willem se spesifieke klappatroon reg naboots én vir hulleself ’n drukkie gee en sê: “Jesus loves me“.

Terwyl die ouer kinders die kosbestellings vat, van watter kombinasie van broodjies elkeen wil hê, deel die kleintjies vir elkeen ’n bordjie en glasie uit. Voor etenstyd kry iemand kans om uit die Bybel voor te lees. En dan kan almal wat wil, bid. “Hulle kan bid net wat hulle wil. Ek judge hulle glad nie,” sê Willem.

Daarna kry twee kinders ’n beurt om die skottelgoed te was voor hulle met huiswerk begin. En die ouer kinders help eers saam met Willem die graad 1’s, voor hulle met hulle eie huiswerk wegspring.

Vryheid en kreatiwiteit, sê Willem, is báie belang­rik. “Hier is reëls, maar dit mag nie hulle kreatiwiteit demp nie. Ek sal byvoorbeeld sê: ‘Hier staan die goed wat ons gaan gebruik om iets te maak. Maak wat julle wil’. Ek sal nie vir hulle sê presies wat hulle moet maak nie, ek wil hulle nie leer namaak nie.”

Willem wys skielik na sy hare en sê: “Ek het gister ’n 12-jarige toegelaat om my hare te sny.” Hy lag. “Haar eie ma het gesê ek is mal om dit toe te laat! Maar Shandré (Phillips) wil ’n haarkapper word en watter beter manier as om haar toe te laat om te probeer hare sny. Die paar happe in my hare is die moeite werd.

“Daar is mense wat dink dat my speelplek nie ’n verskil in Laingsburg gaan maak nie. Dit gaan dalk nie nóú ’n groot verskil maak nie, maar elkeen van dié kinders gaan dalk twee of drie kinders hê en só sal die hoop bly groei …”

‘Willem is ’n pionier in Laingsburg’

“Willem is ’n pionier van hoe ’n gemeenskap moet saamwerk,” sê ds Mias Nortier, predikant van die NG gemeente Laingsburg. Hy preek ook een keer per kwartaal by die VGK. Mias besoek gereeld vir Willem en sy vrou, Yolandi, is deur die gemeente aange­stel om vroeëkinderontwikkeling in Laingsburg te koördineer en pastorale berading aan kinders te gee.

Mias sê: “Willem is vir ons ’n voorbeeld van hoe mense in die gemeenskap ’n verskil kan maak. Hy is ook ’n brug tussen die blankes en kleurlinge,” sê Mias.

Maar, sê Mias, hier is baie uitdagings. “Die ouers kan of wil nie vir Willem betaal nie. Hy is werklik van aalmoese afhanklik. Ons Karoodorpie val ook uitmekaar as gevolg van drank- en dwelmmisbruik. Laingsburg is boonop ’n rampgebied as gevolg van die droogte. Boere word gedwing om alles te ver­koop. My werk as predikant voel soos ’n groot taak. Maar Willem gee die kerk weer hoop dat ’n mens ’n verskil kan maak.”

– Indien jy of jou gemeente belangstel om by te dra tot Willem se Speelplek, of die ander SmartStart-kleuterskole op die dorp, kan jy ds Mias Nortier by mnortier@gmail.com kontak.

Gelowiges sing vir Afrika!

Op Saterdagaand 8 September het meer as 1 000 gelowiges byeengekom om hulle nood vir Suid-Afrika voor God neer te lê, maar ook om hulle hoop op Hom te plaas.

Gemeentekore van so ver as Douglas wat ’n massakoor gevorm het, ’n band en sowat 700 gehoorlede, gelei deur die Kaapstadse Filharmoniese orkes, het in die Kaapstadse stadsaal vir een rede bymekaar gekom: Om te sing!

Bybel-Media, die NG Kerk se publikasiehuis, en die Wes-Kaapse Sinode het besluit dis tyd vir gelowiges om met lofsang en dank in ’n moeilike tyd soos nou te sing. En hulle wil die geleentheid ’n jaarlikse instelling maak.

Ds Leon Venter, uitvoerende hoof van Bybel-Media, sê: “Bybel-Media is beslis verbind daartoe om van “Dis tyd om te sing” ’n jaarlikse instelling te maak. Ons wil ook graag hê dit moet uitbrei na ander stede in Suid-Afrika en ook na die platteland.”

Venter sê dit was ’n besonderse geleentheid waar gelowiges byeengekom het en eeue-oue liedere van geloof, aanbidding en lof gesing het “om ons afhanklikheid van God se sorg en genade vir ons en ons land te bely. Die viole, klarinette, simbaal, basviool en meer as ’n duisend mensestemme het saamgevloei om te er­ken: God is teenwoordig, Hy regeer. Die klanke en erva­ring sit nog in ons lyf en maal in ons kop. Dit alles bring rus in ons gemoed. Met ons gebedslied vir Afri­ka (Heer, ons dink aan Afrika) het ek weemoedig ge­raak oor ons land, maar ook bewus van God se roeping oor ons lewe om juis hier ’n verskil te maak. Ons het bewus geword van God …”

En ander toeskouers het dit beaam.

Ds Ben Klut, predikant van die Melville Kruisgemeente het op Facebook tydens die geleentheid ge­skryf: “Wat ’n besondere belewenis!”

Corlia Nel, wat deel van die massa-gemeentekoor op die verhoog gevorm het, het haar dankbaarheid op die “Dis tyd om te sing”-Facebookblad bygevoeg: “Wat ’n fenomenale belewenis! Ek dank die Heer”. Sy het bygevoeg dat daar saam met haar in die “massakoor”, of gehoor, selfs mense van sover as Douglas was.

Vir voorbereiding vir die “Dis tyd om te sing”-massasaamsingbyeenkoms het die betrokkenes 20 bekende liedere geoefen. Liedere soos Here, Redder, groot en magtig, Lofsing die Heer, Wees stil en weet en die Oorwinningslied het vir hoendervleis gesorg.

Ds Faani Engelbrecht, bestuurder van Bybel-Media Musiek en projekbestuurder van die geleentheid, sê wat vir hom so wonderlik was, was dat dit ’n geleentheid vir almal was. Die musiekverwerking is juis met dié doel voor oë deur ds Riaan Steyn, NG gemeente Welgemoed se musiekdirekteur, gedoen.

Volgens Engelbrecht was daar inderdaad ook men­se van oud na jonk.

“As jy van rockmusiek hou, het jy van die musiek gehou. As jy van koormusiek hou, sou jy ook breed geglimlag het. Dit was ’n fusion van klanke. Daarom is die hart van ‘Dis tyd om te sing’ lofsang en dank met ’n nuwe klank.”

Opleiding maak die verskil

Wanneer dr Hennie van Deventer, wat 12 jaar aan die stuur van NBI en ander missionêre bedieninge by Bybel-Media was, oor sy bediening terugkyk is daar een goue draad regdeur sy lewe geweef – opleiding op voetsoolvlak. Conette le Roux het met hom gesels.


Daar is twee dinge waarop dr Hennie van Deventer, wat 12 jaar aan die stuur van die Nehemia-Bybelinstituut (NBI) en ander missionêre bedieninge by Bybel-Media was, trots is.

Eerstens dat hulle kursusmateriaal kon ontwikkel wat vandag werklik ’n verskil in geloofsgemeenskappe maak. En tweedens vir die “swart bemagtiging” wat die afgelope paar jaar by sy departement plaasgevind het.

Tans is Hennie die enigste “wit gesig” onder die ses personeellede by NBI. Vir hom is dit baie belangrik om met ander kulture om te gaan “omdat hulle jou lewe soveel verryk”.

Dít het hy en sy verpleegster-vrou Ingrid veral gemis toe hulle 12 jaar gelede van Malawi na Suid-Afrika teruggekeer het. Daar het hulle 28 jaar lank vir die Nkhoma-sinode gewerk en ook hulle kinders grootgemaak.

Toe Hennie in 2006 by Bybel-Media in Wellington instap, was dit met groot dankbaarheid “vir die ongelooflike basis” wat vir hulle vier kinders in Afrika gelê is. “Ons kinders ken die Here en hulle kon sorgeloos grootword,” vertel Hennie. En dan is daar boonop die ander kulture wat ook hulle lewe verryk het, voeg hy by.

Met die terugkeer was die verlange na Malawi en hulle vriende daar groot. Veral vir Ingrid, omdat Hennie hom moes tuismaak in ’n pos “wat die engel Gabriël sou sukkel om baas te raak”.

Só het Hennie se voorganger, ds Attie van Wijk, met die intrapslag gewaarsku.

Hennie onthou hy het sedert 2008 veral daarop gefokus om bestaande kursusmateriaal, wat spesifiek vir kerkleiers is wat in die bediening staan sonder formele opleiding, te hersien.

Hy lag. “Ek het my so verdiep in die ontwikkeling van die kursusmateriaal dat ek nie altyd aan al my ander verantwoordelikhede genoeg aandag kon gee nie. Daarom is ek so dankbaar vir die res van die span in ons departement.”

En die goeie materiaal by NBI hét vrugte afgewerp. Vandag gebruik die Universiteit Stellenbosch onder andere dié materiaal wat op kerkleierskap en kerkbe­die­ning fokus, as ’n tipe oorbruggingskursus.

Verder het NBI vennootskappe regoor Afrika wat die kursusmateriaal gebruik om ouderlinge en ander leiers op te lei. Onopgeleide leiers van ’n groot verskeidenheid kerke in 20 Afrikalande, en selfs ook in Indië en Pakistan, baat reeds by die kursus.

Wanneer jy Hennie pols oor sy gemak met ander kulture, vertel hy dit kom van jongs af.

As plaasseun van Tosca, ’n klein dorpie anderkant Vryburg in die Noordwes, het hy Sondagmiddae meest­al swart pasiënte by die plaaslike hospitaal besoek. En jare later as student by die kweekskool het hy weer Sondagmiddae by ’n plakkerskamp in Somerset-Wes gaan werk.

Toe Hennie later besig was met sy doktorsgraad, is hy gevra om vir twee en ’n half jaar by die teologiese kollege in Malawi te gaan uithelp.

Min het hy toe geweet dat hy uiteindelik 28 jaar in dié land sou werk. En dat hy sy vrou ook hier sou raakloop.

Ná sy werk by die kollege afgehandel was het hy drie en ’n half jaar lank homself met jeugwerk besig gehou deur hoofsaaklik groepleiers by hoërskole op te lei.

As predikant in Nkhoma vanaf 1986 tot 1993, het hy die groot behoefte aan teologiese opleiding besef.

“Binne die gemeente wat ek bedien het, was daar ’n klomp klein gemeentetjies. Ek het toe die groot be­hoef­te aan opleiding besef, want by dié klein gemeen­tes was ouderlinge wat gepreek het en die gemeente probeer lei het,” sê Hennie.

Hennie vertel hy het toe begin om dié ouderlinge toe te rus.

Hennie lag toe hy terugdink aan ’n kort briefie wat hy in 1993 van die Nhoma-sinode gekry het. Dit het hom opdrag gegee om voortgesette teologiese opleiding van stapel te stuur. Onder andere het dit ingehou dat hy teologiese studente tydens hul “gemeentejaar” prakties toerus.

“Dié tyd was die hoogtepunt van my bediening. Dit was baie prakties. Ek het byvoorbeeld studente se preke met ’n videokamera opgeneem wat ons daarna kon bespreek. Ons het ook deur rollespel pastoraat-opleiding gedoen.”

Hy vertel hy het in dié tyd ook werk gemaak van die besef dat ouderlinge toegerus moet word, en só het sy pad met NBI gekruis.

Toe hy later vir die pos by Bybel-Media aansoek doen en Malawi verlaat, het hy reeds gesorg dat NBI se kursusse in Chichewa vertaal is. Omdat hy Chichewa vlot praat, kon hy self die vertalings nagaan om te verseker dat die oorspronklike betekenis nie verlore gegaan het nie.

Hennie het reeds in 2016 sy titel as prinsipaal van NBI aan ds Phaphile Celesi oorgegee. Vanjaar het hy ook die bestuur van die ander missionêre bedieninge aan hom oorgegee. Tot hy einde 2018 aftree, is hy nog betrokke as konsultant.

Hy droom dat Bybel-Media altyd sal bly verder kyk as net NG gemeentes. Want as jy ’n kerkleier beïn­vloed, beïnvloed jy ’n hele gemeenskap, het kollega ds Koos Kriel hom geleer.

Wanneer hy vandag terugkyk oor 40 jaar in die bediening, is daar een ding wat soos ’n goue draad deur sy lewe geweef is: opleiding op voetsoolvlak.

Daarom droom hy om “dalk eendag” weer in Afrika klas te gee. Dalk word die “goue draad” ’n goue sirkel. Maar hy sê vinnig: “Ek weet nie of Ingrid sal kans sien om op hierdie stadium weer ontwortel te raak nie! ’n Ander moontlikheid is om ’n boek of twee te probeer skryf …”

Maar vir eers sal hulle probeer om gereeld by al hulle kleinkinders te gaan kuier wat regoor die land en tot in Namibië versprei is. Al elf van hulle.

NBI is ‘koninkryksbouers in ’n gebroke Afrika’

“”Nou weet ek uiteindelik wat die waarheid is.”

Só het ’n kerkleier, wat geen formele opleiding gehad het nie, in die 1970’s in Sharpeville bely nadat ’n sendeling begin het om ’n tipe Bybelskool vir hom en ander leiers aan te bied.

Dié sendeling, prof Flip Buys, het dié stukkie ont­staansgeskiedenis van die Nehemia-Bybelinstituut (NBI) by hulle 30ste verjaardagviering gedeel: “Tydens ons eerste naweek van opleiding het ek Deuteronomium met hulle behandel.”

Volgens hom het van die studente vertel dat hulle ’n dubbelbaansnelweg na God toe het, want behalwe Jesus help die voorvaders hulle ook om by God uit te kom. Uit die Woord het Buys dit vir hulle duidelik gemaak dat daar net Een is wat die Weg, en die Waarheid en die Lewe is – en dit is Jesus alleen.

Buys het daarna die Soweto Bible School begin, maar toe hulle nie kon byhou met die vraag na teologiese opleiding nie, het hy die NBI genader om met die groot taak voort te gaan.

Só het ’n been van Bybel-Media die belangrikheid van teologiese opleiding op voetsoolvlak sowat 30 jaar gelede besef.

Ds Attie van Wijk, wat die NBI destyds gestig het, het by die geleentheid op 16 Augustus gesê: “Ek het jare lank mense wat teologiese opleiding gesoek het, terug na hulle kerke verwys, min wetend dat baie van die kleiner kerke nie hulle eie opleidingskole het nie.”

Van Wijk het navorsing gedoen na die Soweto-­Bybelskool se versoek en besef hulle studiemateriaal moet geskik wees vir mense wat soms by kerslig moet studeer. Of wat dalk nie matriek het nie.

Die res is 30 jaar se geskiedenis wat vir mense soos dié student wat dalk ook aan ’n “voorvader-weg” geglo het, die waarheid gebring het.

Ds Attie van Wijk, stigter van NBI, en sy vrou Wena.

Ds Hermy Damons, van die Association of Christian Religious Practitioners (ACRP), het die NBI “koninkryksbouers in ’n gebroke Afrika” genoem.

Vandag verskaf die NBI kursusmateriaal vir ouderlinge en kerkleiers wat geen formele opleiding het nie, regoor Suid-Afrika en aan ’n verskeidenheid kerke in 20 Afrikalande. Ook in Indië en Pakistan bemagtig die kursusse kerkleiers met vaardighede vir die bediening.

Daar het ook verskeie vennootskappe regoor Afrika ontstaan met kolleges wat NBI se materiaal gebruik omdat hulle ook die belangrikheid van teologiese opleiding op voetsoolvlak besef.

Die NBI se materiaal word nou ook as ’n tipe oorbruggingskursus gebruik. Dr Coenie Burger, bestu­rende direkteur van Ekklesia, het gesê dat hulle tans die NBI-kursusse gebruik om ’n groep van sowat 40 Pinksterpredikante in die Paarl en Khayelitsha op te lei. Ekklesia befonds die kursusse gedeeltelik en agt NG predikante bied die kursus as vrywilligers vir die studente aan.

Volgens Burger is dit dié studente se droom om ’n graad in teologie te verwerf. Die NBI-kursusse wag tans vir akkreditasie op vlak 5 van die Nasionale Kwa­li­fikasieraamwerk. Dít sal dit dan moontlik maak vir dié studente om volgende ’n graad aan te pak.

Vanaf 2018 maak die NBI hulle missionale voetspoor groter, het ds Phaphile Celesi, prinsipaal van NBI en hoof van missionêre bedieninge by Bybel-­Media, gesê. Hulle kursusse word vir die eerste keer gratis vir gevangenes aangebied. Daar is tans een groep in die Boland, maar hulle beplan om dit baie verder in die toekoms uit te brei.

– Lees ook die artikel oor Hennie van Deven­ter, wat prinsipaal van die NBI was vanaf 2006 tot 2016.

Sing vir hoop in SA

“Ons het veral nóú in Suid-Afrika woorde en klanke nodig wat hoop bring.”

Met dié woorde wil ds Nelis Janse van Rensburg, voorsitter van die Algemene Sinodale Moderamen, gelowiges en gemeentes aanmoedig om deel te word van Dis Tyd Om Te Sing. Dié massa-sangbyeenkoms gaan op 8 September om 19:00 in die Kaapstadse stadsaal plaasvind.

“Musiek het al dikwels in die geskiedenis bewegings van verandering gebring. Dink maar aan die rol wat ʼn lied soos Amazing Grace as geloofsbelydenis gespeel het in die beëindiging van slawerny. In ons eie geskiedenis het geloof, uitgedruk in sang, ook ʼn groot rol in protesbewegings gespeel.

“Dis Tyd Om Te Sing is ʼn beweging waarin ons in die taal van ons eie kerkmusiek uiting wil gee aan die geloof en hoop wat in ons leef. Ons wens daar was plek vir al ons lidmate om hierdie ervaring mee te maak!” sê Janse van Rensburg.

Dié massa-saamsingbyeenkoms, wat deur die NG Kerk in Wes-Kaapland en Bybel-Media aangebied word, is die eerste van sy soort in ons land.

440 koorlede, wat saamgestel is uit 23 gemeentes se kore, sal saamsing. Die Kaapstadse Filharmoniese orkes sal die samesang begelei. Dié geleentheid is uniek in die sin dat die 1 000 sitplekke vir gelowiges is om saam die Here te loof, en nie net as toeskouers te kom kyk nie.

Die kore en gaste sal 24 van die bekendste geloofsliedere van die kerk sing. Die kersie op die koek is die spesiale feeslied, “Dit is tyd om te sing”.

Die kaartjie-koste is R200 en kan by besprekings@bmedia.co.za of 0860 26 33 42 bespreek word. Kaartjies kan ook aanlyn gekoop word by distydomtesing.co.za.

‘Die sendingveld is jou kerk se lidmate’

“Dit voel steeds onwerklik dat ek nou as predikant in die NG Kerk dien,” sê ds Arion Naidoo wat sedert 1 Julie 2018 predikant is by die Cape Peninsula Reformed Church (CPRC) in Kaapstad. Dit is ’n Engelstalige NG gemeente in die stad.

Arion, wat in die Reformed Church in Africa grootgeword het, is ook in 2009 na die VGK-gemeente Fraserburg beroep.

“Ek het nooit, ooit gedink ek sal in die VGK of selfs in die NGK dien nie. In beide hierdie posisies is dit nie ’n pos waarvoor ek aansoek gedoen het nie, maar waarvoor ek beroep is,” sê Arion.

“Toe ek jonk was is die RCA waar ek vandaan gekom het die Dutch Reformed Indian Mission Church genoem. Vandag verteenwoordig ek iemand wat jare gelede die objek van sending was.”

Arion het ook nie dadelik vir predikant gestudeer nie. Volgens hom het hy eers op die ouderdom van 33 in 2003 by die Kweekskool in Stellenbosch gaan studeer nadat hy 12 jaar in die tekstielbedryf gewerk het.

Nadat Arion in 2007 sy BTh-graad verwerf het, het hy by die VGK-gemeente in Cloetesville buite Stellenbosch sy gemeentejaar voltooi.

Dít het vir hom ongelooflike ondervinding beteken omdat hy daardie jaar meer as 40 keer moes preek omdat hulle ook die gemeente in Idasvallei bedien het, sê Arion.

Hy vertel dis ook hier waar hy voor groot geeste soos prof Dirkie Smit, prof Nico Koopman en wyle dr Johan Botha moes preek omdat hulle daar lidmate was.

Hy sê: “Dit was só intimiderend. Ek het nooit geweet wat ek vir dié mans moet sê nie, daarom het ek maar altyd probeer om nie vir hulle te kyk nie!”

Arion het in 2013 demissie ontvang en het vir vyf jaar as bestuurder by ’n groot loodgieterbedryf gewerk voor hy nou na CPRC beroep is.

Arion glo vandag meer as ooit dat die sendingveld jou kerk se lidmate is.

Die CPRC is klein en bestaan tans uit 54 lidmate, sê Arion.

Arion sê sy fokus is om die boodskap oor te dra dat Jesus ons roep om Hom te volg.

“Ek is passievol daaroor om die liefde van God te deel. Jy sal verbaas wees hoe baie mense gaan kerk toe, maar ken nie daardie liefde nie.

“My droom is om die kerk se leierskap te help om ’n kerk te bou waar lidmate ’n wedergebore ervaring het en dat die kerk ’n missionale karakter sal hê. Ek glo ook dat tradisie ’n groot seëning maar ook ’n groot vloek kan wees. Te veel mense in die kerk volg bloot tradisies en rituele maar hulle het geen verhouding met die opgestane Jesus nie.”

‘Ek verstaan die Bybel beter,’ sê Zanele

Ds Albertus van Zyl (57) is predikant by die NG gemeente Gamka-Oos in Beaufort-Wes, maar die afgelope 15 jaar vervul hy dieselfde rol vir die Xhosasprekende VGK-gemeente op die dorp.

Op ’n dag het Gcobani Rwicila, die leierouderling by die VGK-gemeente, kom vra of Van Zyl nie asseblief vir hom en nog twee leiers van die kerk ’n Bybel­kursus kan aanbied nie.

Só het Van Zyl, wat ook sowat 12 jaar gelede ’n Nehemia-Bybelinstituut (NBI)-kursus vir 12 van sy lidmate aangebied het, weer die taak aangepak.

Volgens Van Zyl kom hulle een keer per week by­me­kaar en het hulle reeds die Church Leadership-kursus afgehandel. Die Church Ministry-kursus is vol­gende aan die beurt.

“Vir my was dit tot dusver ongelooflik. Ons vier het baie nader aan mekaar gekom,” sê Van Zyl.

Maar, sê Van Zyl, hy het ook besef hoe sensitief jy moet wees in ’n multikulturele bediening en dat jy kultuurverskille baie versigtig moet benader.

“As wit man kan ek maklik met Xhosasprekendes oor die kruisiging en die opstanding praat. Maar as ek oor etiese aspekte, soos voorhuwelikse seks en huwelike, uit my Westerse oogpunt praat, is dit nie geloof­waardig nie. ’n Mens moet ook besef jou uitgangspunt is nie die enigste uitgangspunt nie.

“Hoe ouer ek raak, hoe meer besef ek hoe min ek weet!” lag Van Zyl.

Zanele Kunene (33), is een van Van Zyl se studente en ook die jeugvoorsitter by die VGK. Sy vertel daar is nog baie diskriminasie teen vroue in hulle kultuur. “Ek is dankbaar dat ek ’n leier in ons kerk kan wees. In baie ander kerke mag vroue glad nie leiersfigure wees nie.”

Oor die NBI-kursusse is Kunene vol lof. “Dit het vir my ongelooflik baie beteken tot dusver. Ek verstaan die Bybel beter en kan ook nou teksgedeeltes interpreteer. Dominee van Zyl is ook ’n reuse-hulp omdat hy so geduldig met ons is,” sê sy.

Donderdae is steeds swart

Die Wêreldraad van kerke (WRK) het onlangs die Thursdays in Black-veldtog op­­nuut bekend gestel.

Dié vreedsame protes teen verkragting en seksuele geweld, is in die 1980’s van stapel ge­stuur. Dit is nou opnuut bekend gestel nadat die #MeToo-veldtog, met bewerings van moleste­ring en verkragting, die afgelope paar maande wêreldwyd opslae maak.

Die doel is om mans én vroue aan te moedig om op te staan teen ’n kultuur wat verkragting en seksuele geweld toelaat.

Die Christen Vigsburo in Suider-Afrika (CABSA) ondersteun dié veldtog sedert 2012 en het die webblad www.thursdaysinblack.co.za geskep wat onder meer plakkate, pamflet­te en boekmerke beskikbaar stel.

Aneleh Fourie-Le Roux, direkteur van CABSA, sê dié veld­tog is baie belangrik. “Die voorkoms van geweld teen vroue en kinders in Suid-Afri­ka is so hoog dat dit byna die gevaar loop om nie meer te skok nie. Ons samelewing het al amper so afgestomp geraak oor verkragtings en geweld dat dit regtig slegs die mees grusame verkragtings is wat nog die koe­rante haal. Sporadies sien ons ’n opvlamming en dan word daar skielik ’n swart dag afgekondig teen plaasmoorde of ’n swart Vry­dag rondom geweld teen vroue en kinders. Tydens die Sestien Dae van Aktivisme teen Geweld is daar vir 16 dae ’n groot fokus, maar as hierdie veldtogte verby is, wat het nou eintlik ver­ander?”

Daarom, sê Aneleh, is die Thursdays in Black-veldtog “iets konkreets en deurlopend wat élk­een van ons kan doen”.

Volgens Aneleh het dié veldtog nie ’n eienaar nie, maar dit vra vennote. “Vennote wat sê – ons as geloofsgemeenskap wil met groter bewustheid leef oor die realiteite van geweld, ook gesins­geweld in ons midde en in ons omliggende gemeenskappe,” sê Aneleh.

Sy sê dit begin daarby om swart te dra op Don­der­dae, maar dit het die potensiaal om te groei op individue en gemeentes.

Gemeentes kan aan­dag gee aan hierdie onder­werp tydens ere­dienste, kleingroep-byeenkomste, plakkate opsit en lidmate aanmoedig om ook op Don­­­­derdae swart aan te trek, sê Aneleh.

By die SACD kan Christene mekaar vind

Die South African Christian Directory (SACD),  ’n nuwe aanlynplatform wat ’n oorsig bied van die Christelike landskap in Suid-Afrika, is sopas bekend gestel.

Volgens Bybel-Media en die Mergon Foundation, wat dié platform ontwikkel het, word verskeie Christelike kerke, bedieninge, organisasies, inisiatiewe, netwerke en bewegings se kontakbesonderhde en inligting oor hulle werk hierop gedek. Daar is tans meer as 3 000 organisasies wat onder 35 sektore val op die webwerf, met die getal wat daagliks groei.

Dié Christelike platform is ontwikkel sodat Christelike organisasies kan netwerk en in aanraking met mekaar kan kom, kan kommunikeer en kan saamwerk, lui die persverklaring.

Volgens die twee organisasies het hulle die projek aangepak nadat uitgebreide navorsing getoon het dat daar ’n behoefte aan so ’n platform in Suid-Afrika is.

Dr Coenie Burger, besturende direkteur van Ekklesia, sê die impak van kerke en die kwaliteit van lewe in Suid-Afrika word dikwels beperk deur die gebrek aan verenigende aksie. Sy ondervinding is dat die probleem dikwels te make het met die tekort aan kontakinligting en dat mense mekaar bloot nie goed ken nie. Hy is baie dankbaar vir die SACD en al die inligting wat hulle nou toeganklik maak.

Skip Krige, die SACD se projek-koördineerder, glo die platform sal ’n beter verstaan van die kerk, wat haar aktiwiteite behels en waar dit plaasvind tot gevolg hê. Hy sê dit sal uiteindelik help om eenheid te vestig en om so koninkrykaktiwiteite te sinchroniseer.

Gaan besoek self die platform by www.sacd.org.za

Wellington hou konsert vir Mia

Op Sondag, 20 Mei, het die Moederkerk in Wellington se kerksaal uit sy nate gebars.

Want op dié dag moes die jongspan hulle kategeselokaal met die hele gemeenskap deel om sodoende geld in te samel vir Mia Coetzee, ’n vyfjarige kankervegtertjie en doop lidmaat van die gemeente.

“Clarice en die reënboogkids” het ’n musiek-vertoning in dié Bolandse dorp kom doen om fondse in te samel wat vir Mia se MRI-skanderings gebruik kan word. Dié duur skanderings, wat sowat R26 000 per keer kos, word nie deur die gesin se mediese fonds gedek nie.

Mia Coetzee en haar ma, Anja. Foto’s: Jaomi Zeeman

Mia is onlangs gediagnoseer met ’n rare jellie-agtige gewas naby haar breinstam wat net by een uit ’n miljoen mense voorkom en uiters skaars is by kinders. Sy het vroeër die maand ’n operasie onder-gaan om die gewas te verwyder en ’n beskadigde nekwerwel op te bou.

Chantelle Grobler, ’n ma by Mia se kleuterskool, vertel: “Die Here het Mia die hele tyd op my hart gedruk.” Die sangeres, Clarice, is ’n vriendin van Chantelle en toe sy hoor Clarice kom optree by ’n kerk in die Paarl het alles in plek geval. Die Moederkerk het ook ingestem om hul saal te gee en kategese vir dié dag vir ’n konsert te verruil.

Volgens Chantelle het hulle vooraf  ’n skenking ontvang om Clarice se optrede te dek. Besigheid-
skenkings, toegangskaartjies en eetgoed by die konsert het tot dusver R52 000 in die Coetzee’s se spaarbussie beteken.

Voor dié konsert het die gemeente vir Mia en ander siekes gebid. Ds Lettie Büchner, predikant by die gemeente, het haar Jakobus-Pinksterreeks afgesluit.

Lettie vertel dit was vir haar persoonlik uitdagend omdat Jakobus 5:14 ouderlinge oproep om vir siekes te bid en hulle met olie te salf. En as hulle gelowig bid, sal dit genesing bring, lui die vers.

“Ek het twee punte beklemtoon: Dat daar genoeg bewyse in die Bybel is dat ’n mens se genesing nie afhang van jou geloof nie. Genesing kan ook soms anders lyk as wat ons verwag. Indien genesing van ons geloof afhang het ons almal groot moeilikheid.

“Tweedens wíl die Here soms mense genees en moet ons as gereformeerdes weer ons grense verskuif en wel moedig vir siek mense bid. Maar ons moet onthou dat dit nie oor ons gaan nie. Dis ’n afhanklik-heidsverklaring dat God die Groot Geneesheer is. Ons doen dit nie demanding en ook nie veeleisend nie.”

* Stuur ’n e-pos na grobler.chan@gmail.com as jy wil help.

‘Jesus ruik soos ons’

Pierre du Plessis het met sy debuutboek die Desmond Tutu-Gerrit Brandprys opgeraap. In plaas van om die Goddelikheid van Jesus te beklemtoon, fokus hy op sy menslikheid in Jesus ruik na mirre en stof. Op die mirre, stof, bloed en meer waarna Jesus geruik het tydens sy aardse bestaan. En hy wens dat dié wonderlike geur aan ons sal afsmeer. Conette le Roux het met hom gesels.


Jesus lewe so naby aan ons, dat hy soos ons ruik.”

In dié kragtige woorde som Pierre du Plessis sy boek op wat onlangs met die Desmond Tu­tu-Gerrit Brandprys bekroon is. 

Jesus ruik na mirre en stof (Lux Verbi) is volgens die beoordelaars besonders omdat dit die menslikheid van Jesus beklemtoon, wat dikwels onderbeklemtoon word as gevolg van sy Goddelikheid. Hulle sê: “Die verrassende invalshoek van Du Plessis is sowel intel­lektueel stimulerend as geestelik verrykend.”

Pierre vra aan die begin van die boek: Hoe het Jesus geruik? Regdeur die boek volg hy Jesus se aardse pad van krip na kruis. By sy geboorte het Jesus byvoorbeeld na mirre geruik. As timmerman na hout. Na stof en sweet terwyl hy op stofpaaie gestap het. Met sy kruisiging na bloed.

Susan Jordaan van Lux Verbi beskryf Pierre as “’n jong alternatiewe stem in die Christelike mark” omdat hy “anders” na dinge, sy geloof en mense rondom hom kyk. “Daar moet plek wees vir dié wat anders is as onsself in die kerk, want is dit nie eintlik waarvoor die kerk en die Christendom bestaan nie – sy nielede?”

Anders of alternatief kom by jou op wanneer jy Pierre se pad tot dusver volg. Hy het ’n graad in die modebedryf verwerf, vir Soviet Jeans ontwerp en in die advertensiebedryf as stilis en kunsdirekteur gewerk.

Hy en ’n paar vriende het sowat 12 jaar gelede ’n alternatiewe geloofsgemeenskap in Pretoria, genaamd Third Place gestig. Juis vir mense wat nie noodwendig in die kerk gemaklik sal voel nie.

Vandag woon Pierre, sy vrou Rialette en sy kinders, Noa en Luther, in Kaapstad nadat hulle onlangs Sunnyside vaarwel geroep het. Pierre is nou deeltyds betrokke by Invia-gemeente, ’n gemeenskap wat sterk fokus op kontemplasie en aksie.

Hy en sy vrou het ook ’n besigheid, Be Brave, waar Pierre vir korporatiewe kliënte praatjies aanbied oor “tendense, innovering en hoe om te werk en leef in ’n mal wêreld”. Sy vrou is weer ’n “Strengthsfinder coach” wat spanne in besighede help om mekaar beter te verstaan en om almal se sterkpunte te ontdek.

Maar nog ’n titel wat Pierre hom graag mee vereenselwig is dié van ’n “flaneur”. Iemand wat rondstap in hulle omgewing of in koffiewinkels sit en almal en alles rondom hom fyn waarneem.

Pierre vertel Jesus het hom in sy vroeë twintigs “gekry”. En dit het sy lewe handomkeer verander. “Ek het toe eers besluit om regtig die waarheid te soek, net om agter te kom die waarheid is eintlik ’n Persoon.”

In 2016 het hy sy graad in teologie deur Unisa voltooi en tydens sy studies ook ’n groot liefde vir eerste- eeuse geskiedenis ontwikkel.

En dis juis sy kennis van antieke kultuurgeskiede­nis wat Pierre op ’n toeganklike wyse in Jesus ruik na mirre en stof verweef.  Pierre stem saam dat sy debuutboek ’n vars en unieke inslag het. “Ek dink daar is eintlik min boeke wat direk oor Jesus handel, baie gaan oor die spiritualiteit, etiek, of dogma van Christenskap. Meeste van daardie boeke gebruik Jesus as ’n verwysingspunt. Ek stel baie belang in Jesus as mens, ek dink dit is ’n baie belangrike aspek wat ons vergeet. Ons sien Jesus maklik as God in die hemel, op ’n troon met engele, maar moeilik as ‘een van ons’, en dit is juis die mooi van Jesus, mens en God gelyk.”

Vir die lesers het hy ’n wens: “Ek hoop na hierdie boek is Jesus nader aan jou, ek hoop jy ken Hom dalk ’n bietjie beter en dat jy kan sien hoe naby Hy eintlik nog heeltyd aan jou was … ek hoop jy ruik ook soos sy liggaam, dat jy ook ’n wonderlike reuk vir die wêreld sal wees.”

In die laaste hoofstuk skryf Pierre oor die reuk van vreemdelinge. Hiermee wil hy ander aanmoedig om “nader aan mense” te leef.

Pierre sê: “Ons is almal so opgesluit in ons huise, estates, motors en kantore. Ons is baie verwyder van wat aangaan in ons stede en in ons land. Dis wat Jesus gedoen het, dit is wat Hy ons uitnooi om te doen.”

Hy skryf dat jy, onder andere, jou tafel met “buitestanders, skeptiese mense, arm mense, predikers (sonder grade!), enkelouers, eenvoudig moeilike mense of moeilike eenvoudige mense moet deel”.

Pierre glo ook ons kan iets by Ierse monnike leer: “Hulle het hul vas vir slegs een rede vroeër gebreek – wanneer vreemdelinge daar aangekom het! Gasvryheid was vir hulle belangriker as vroomheid.”

Dis nóú tyd om te sing

Na ’n moeilike tyd met politieke woelinge, ekonomiese uitdagings en hewige droogte moet ons juis nou uiting aan ons geloof gee.

En daarom sê Bybel-Media, die NG Kerk se publikasiehuis, en die Wes-Kaap Sinode: “Ons glo dis tyd om te sing!”

Hulle nooi gemeentes regoor Suid-Afrika om op 8 September deel te word van die begin van ’n nuwe tradisie van massa-sangbyeenkomste vanjaar.

Die “Dis tyd om te sing”-massakoorsaamtrek sal om 19:00 by die Kaapstadse Stadsaal onder begeleiding van die Kaapstadse Filharmoniese Orkes en ’n kontemporêre orkes plaasvind, verduidelik ds Faani Engelbrecht, be­stuurder van Bybel-Media Musiek en projekbestuurder van die geleentheid.

Faani sê die idee is dat ’n massakoor van meer as 500 sangers en meer as 1 000 gehoorlede “die bekendste en mooiste liedere uit ons kerk se liedereskat saamsing”.

Daarom is daar geleentheid vir 20 gemeentes om elk ’n koorgroep van 20 lede saam te stel en voor te berei om aan die massakoor deel te neem.

Vir voorbereiding kan dié kore die 20 bekende liedere, wat tydens die aand gesing sal word, inoefen.

Faani sê dit gaan “amazing” wees met bekende liedjies soos “Here, Redder, groot en magtig” en “Die oorwinningslied”. Hy sonder VONKK-lied 277 “U is die lig wat in die donker skyn” uit omdat dié Afrikaanse lied op die melodie van die bekende “Highland Cathedral” gesing gaan word met die bykomende klanke van ’n doedelsak.

En om alles te kroon is daar  ’n spesiale feeslied met die gelyknamige titel as die geleentheid geskryf. “Dis ’n lied waarin ons getuig dat ons glo dat die Here ons vashou ten spyte van moeilike tye. Ons glo dis nou regtig tyd om te sing tot eer van die Here,” sê Faani.

Gemeentes wat wil deelneem, moet vóór 21 Mei 2018 inskryf.

Die bladmusiek van die 20 liedere is ook beskikbaar vir aflaai.

▶ Kontak ds Faani Engelbrecht (foto) spoedig by musiek@bmedia.co.za of 083 856 1951.

‘Coach, my pa sê ek is useless’

Daar het ’n jong seun eendag langs die sokkerveld in Bellville onder sy blad kom inskuif en vir hom gesê: “Coach, my pa sê elke dag vir my hoe useless ek is.”

Só vertel Ben Marais, n NG predikant wat jare gelede die kansel vir die sportveld verruil het. En rugby vir sokker, omdat dit hom n universele taal gee om oor kultuurgrense heen te praat.

“Op daai oomblik het my hart regtig gebreek vir die seun. Ek het besluit, boeta, al is dit al wat jy twee keer per week by die oefening hoor, jy sal hoor jy hét waarde en jy is nie useless nie. Ek ken nie die konteks by die huis nie en blameer nie die pa nie, maar ek het n geleentheid om n surrogaat-pa te wees,” sê Ben.

Dié nasionale direkteur van Ambassadors Football SA (AFSA), n internasionale sokkerbediening, verduidelik navorsing toon dat een van die grootste uitdagings in die hedendaagse wêreld n gebrek aan vaderfigure en positiewe rolmodelle is.

Die gevolg is geweldsmisdade, dwelm- en drankmisbruik, tienerswangerskap en selfdood, het n studie deur die Amerikaanse Gesondheidsdepartement uitgewys.

Ben verduidelik: “God sê my waarde lê nie in wat ek doen nie, maar wie ek is. Ons probeer met liefde dit vir jong sokkerspelers wys. n Afrigter, man of vrou, is ideaal geposisioneer om n positiewe rolmodel te wees wat die vier rolle van n pa kan vervul. Ons kan morele outo-riteit vestig, identiteit en potensiaal vestig en sekuriteit gee.”

Juis daarom rig AFSA nie net laerskoolleerders af nie, maar ook afrigters om dié geleentheid te benut. Volgens Ben het hulle die afgelope 18 jaar sowat 4 000 afrigters in Suid-Afrika opgelei.

Dít is AFSA se manier om gemeenskapstransformasie in Suid-Afrika te bring.

Een van dié afrigters is n oud-bendeleier wat vandag met “potensiële bendeleiertjies” op die Kaapse Vlakte werk. Ben vertel dié jong man het by AFSA se sokkerakademie by die Drakenstein-gevangenis in die Boland tot bekering gekom. Sy liefde vir God én sokker het hom genoop om nou daar waar hý grootgeword het, n verskil te maak.

Ben Marais op die sportveld aan die gesels met die seuns vir wie hy ’n vaderfiguur is. Foto’s: Rahel Hagemeier

Ben sê hy en Joseph Jacobs, n VGK-lidmaat, vat die afgelope sewe jaar hande met die Kommissie vir Gesamentlike Getuienisaksie (KGA) in die Wes-Kaap.

Die doel van Sport- en Spelbediening is om gemeentes wat n behoefte aan sportbediening in hulle gemeente het, te gaan konsulteer.

Ben verduidelik: “Ons wil gaan hoor watter uitdagings het die gemeentes en wat moontlik die oorsprong kan wees. Geweld in die gemeenskap kan tipies die gevolg van vaderloosheid wees. Ons funksie sal dan wees om gemeentelede as afrigters te gaan oplei of toe te rus wat dan surrogaatpa’s in die gemeenskap kan wees.”

Ben vertel dat gemeentes hulle dikwels kontak om sportgeleenthede by gemeentes te kom aanbied, maar hulle het nie die kapasiteit hiervoor nie.

“Dit is ongelukkig ook nie n langtermynoplossing vir die probleem in die gemeenskap nie. Deur afrigters op te lei plaas ons pa-figure of dissipelmakers in die gemeenskap.”

Vir meer inligting besoek www.ambassadorsfootball.org/za of kontak Ben Marais by bmarais@ambassadorsfootball.org.za indien jy belangstel in n konsultasie by jou gemeente.

Doen sendingwerk met ’n ‘6-pack’

Ons het so gewoond ge­raak om geld vir Bybel­ver­spreiding te gee. Wan­neer laas het jy self ’n Bybel vir mense ge­gee?”

Aan die woord is ds Stephan Spies wat sedert 2010 die besturende di­rek­teur en stigterslid van Christian Media Publishing (CMP) is. CMP se primêre fo­kus is om Bybels vir alle ouderdomme te publiseer, wat nasionaal en internasio­naal versprei word.

Plaaslik het CMP besef hoe groot die behoefte aan Bybels in verskeie tale is. Hul­le het onlangs die projek “6-pack Bibles for Jesus” geloods omdat daar miljoene bui­telandse Christene in Suid-Afri­ka werksaam is, sê Stephan. Die vraag is: “Waar kry dié mense Bybels in hulle taal te koop?”

Stephan verduidelik: “Ons het begin om baie bekostigbare, maar goeie leesbare kwa­liteit Bybels te publiseer wat Christene direk kan koop en self kan uitdeel. Die ‘6-pack Bibles for Jesus’-stra­tegie verwys na die drinkgoed wat ons gewoonlik koop, soos koeldrank en bier. Ons vra vir Christene: Oorweeg dit om nie net geld vir Bybels te gee nie, maar koop ‘’n 6-pack’-Bybels en deel dit self in jou dorp uit aan per­so­ne met wie jy in aanraking kom tydens jou daaglikse aktiwiteite. Die pryse is die goedkoopste in die mark.”

Navorsing toon buitelanders se taalbehoeftes is uiters divers. Mariette du Toit, CMP se bemarkingsbestuurder, sê hulle het onlangs ’n skenking ontvang wat hulle in staat gestel het om vir buitelandse studente in Stellenbosch Bybels in Engels, Sho­na,  Mandaryns en Arabies te gee.

In Durban het ’n soortgelyke projek op groter skaal reeds 6 000 Malawiërs be­dien. “’n Paar vroue van Durban het onlangs fondsinsamelings gehou en genoeg geld in­gesamel om 6 000 van die nuwe Chichewa-Bybels vir Christene in Malawi te gee,” sê Mariette.

CMP het Bybels in buitelandse tale soos Chichewa, Ndebele, Shona, Frans, Spaans, Russies en Portugees beskikbaar.

– Besoek christianmediapublishing.com vir meer inligting.

  • CMP skenk Bybels sodat gemeentes of individue dadelik met dié sendingwerk kan begin. Twee mense/gemeentes kan ’n Bybel-6-pack in Engels ontvang, twee mense/gemeentes kan drie Shona-By­bels (Zimbabwe) ontvang en twee men­se/gemeentes kan drie Chichewa-Bybels (Malawi) ontvang om uit te deel. Stuur jou naam, adres en telefoonnommer aan kbwedstryd@tydskrifte.co.za en merk die onderwerplyn in die taal van die Bybel wat jy verkies. Sluitingsdatum: 20 Mei 2018.

Dié klanke bring kulture byeen

#imagine het uiteindelik ’n “musiek-wenresep” ontdek wat kulture byeen bring, sê ds Anriëtte de Ridder, die landwye #imagine-koördineerder.

Volgens Anriëtte wys statistiek dat die imagine-feeste elke jaar meer divers raak wat kulture betref.

’n Skare tieners neem saam deel aan die lofprysing by die #imagine-fees op die Nampo-terrein buite Bothaville. Foto verskaf

Louis Brittz, wat deel vorm van die nasionale uitvoerende komitee van #imagine, verduidelik dit was van die begin af by imagine hulle droom dat “tieners meer­talig sou worship”. “Die probleem was egter dat die kinders nie ander kulture se liedjies ken nie. Vir ’n hele Afrikaanse liedjie sou die swart kinders dus nie kon saamsing nie, en omgekeerd met ’n Zoeloe- of ’n Xhosaliedjie. Die Afrika-koortjies wat ons geken het was uit die oude doos, en dit het gepla in die tie­ner­konteks. Dit wou met ander woorde nie vanself of organies onstaan nie,” sê hy.

Met hulle hande in skottels water, vereenselwig die tieners hulle met die boodskap dat hulle skoongewas is. Daar was verskeie sulke stasies waarin die tieners hulle telkens op ’n ander manier en met ’n ander aspek van die evangelie kon vereenselwig. Foto: Louise Jackson

Maar twee jaar gelede het hulle ’n werkwinkel gehou en uit al die provinsies #imagine-musikante en -lofprysingsleiers van alle kulture genooi. En, sê Louis, dit was ’n onmiddellike sukses “want die ouens wou in mekaar se tale sing en dit maak werk”.

“Ons eerste poging was om Hillsong Young and Free se Alive te speel, en agter­gekom die swart liedjie Akeko fana na we pas op presies dieselfde ritme en motief – lekker jonk en vol energie. Toe skryf die manne ’n Afrikaanse vers vir die groot, wonderlike Afrika-worshiplied Malibongwe en dit het net als natuurlik en ‘reg’ begin voel, en die ding vat toe mooi vlam! In party gevalle kon ons liedjies met mekaar ‘match’, maar in baie gevalle het ons ’n liedjie saam beleef (in Xhosa, Sotho of Afrikaans) wat reeds op sy eie in daardie kultuur ’n groot worship-treffer is. Dan kon ons ’n vers, koor of ‘tag’ (stertjie) kry in ’n ander taal wat daarby pas,” verduidelik Louis.

Die eindproduk is die CD #imagine generation wat tien “medleys” van liedjies in twee tale bevat. Dié liedjies is ook by die #imagine-feeste gesing. Worshiptreffers soos How great is our God is met Malibongwe ineengevleg. In die hemel is die Heer vorm weer ’n liedjie saam met Unamandla.

In ’n kring sit hierdie groep tieners by die noordelike fees en deel hulle gedagtes met mekaar. Foto: Neels Jackson

Die imagineers staan tou om by een van die stasies uit te kom waar hulle op tasbare, simboliese manier iets van die evangelie in hulle eie lewe kon bevestig. By dié stasie kon hulle hulle name op ’n blokkie skryf en dit in ’n woord, byvoorbeeld “forgive” inbou. Foto: Louise Jackson

Die CD kos R50 plus koerierkoste en kan by info@imaginemovement.co.za bestel word.

Imagineer dra reuse-kruis vir kanker

 

Nadat Johan Smit in 2017 die #imagine-fees in Bredasdorp bygewoon het, besluit hy hy wil ’n verskil maak. En in egte #imagine-styl het dié ma­triek­leerder van Clanwilliam nie net gedroom nie, maar gedóén. Vanjaar het hy by die 2018-fees kom getuig.

“In 2017 het ek gevoel God sê vir my ek moet uitgaan en ’n verskil gaan maak. Ek het heeltyd met God hieroor gepraat, en ge­vra wat kan ek doen,” sê Johan.

Toe hoor hy van klein Mihla Engel­brecht, ’n vierjarige dogtertjie van Rustenburg met ’n rare vorm van breinkanker. ’n Gedeelte van die gewas in haar brein is verwyder, maar daar word steeds geld ingesamel sodat sy in Desember vir spesiale behan­de­ling in Amerika kan gaan om te verhoed dat die kanker terugkom.

Johan wou help en het toe ’n muntlegging by sy skool, Augsburg Landbougimna­sium gereël. Die leerders was gretig om te help en R20 000 is uiteindelik vir Mihla ingesamel.

Johan Smit, met die kruis waarmee hy gestap het. Foto’s verskaf

Johan wou nóg meer doen en het toe be­sluit om ’n kruis van 2,4 meter hoog te bou. Hy het die name van Mihla en ander kan­kerlyers wat hy ken daarop geskryf en be­­sluit om ter ere van hulle daarmee te stap. Voor hy op 28 Maart die 5 km afgelê het vanaf Bo-vlei, ’n plaas buite Clanwilliam, tot by sy ouers se plaas, Middeltuin, het hy vir do­nasies gevra.

Hy vertel: “Ek het familielede, bure en vrien­de vir donasies gevra. Op die ou end het almal se bydraes, van groot donasies tot ’n R10, ’n verskil van R10 000 gemaak.”

R6 000 hiervan het Johan vir die Mihla Trust inbetaal. Die oorblywende R4 000 het hy in ’n koevert saam na vanjaar se #imagine-fees in Bredasdorp geneem – om in 2019 te betaal vir tieners wat dit nie kan bekos­tig nie.

“Ek gun #imagine vir elke tiener. Almal móét dit net een keer beleef. Ek gaan dit een­dag bywoon tot ek 60 is,” het Johan skertsend bygevoeg.

“Daar het ek besef, maak nie saak hoe­veel foute ek al gemaak het of wat ek al verkeerd gedoen het nie, saam met Jesus kán ek ’n verskil maak.”

Johan se storie sluit aan by vanjaar se deurlopende tema van Saggeus wat na vore gekom het in die program. Al is Saggeus deur ander skeef aangekyk oor alles wat hy verkeerd gedoen het, het Jesus met ander oë na hom gekyk. Sy ontmoeting met Jesus het hom verander om ’n seën vir ander te wees.

Ds Anriëtte de Ridder, predikant in si­no­dale diens van die Wes-Kaaplandse Jeug- en Familiebediening én #imagine-koör­di­neer­der, vertel Johan se storie het hul­le so aan­ge­gryp dat hulle ’n video gemaak het om sy getuienis met die imagineers, soos die tie­ners by die #imagine-feeste genoem word, te deel.

Sy sê: “Hy het die imagine-droom gesnap én dit gaan doen.”

Anriëtte sê hulle het vanjaar by elke fees nóg meer gefokus daarop om tieners toe te rus om ’n verskil in hul gemeenskap te gaan maak deur talle werkwinkels daaroor aan te bied.

Die ander twee bene van die #imagine-feeste se oorhoofse strategie was hoe om met God te connect (geestelike groei) en hoe om met ander gelowiges te connect, sê Anriëtte.

Hulle het dié strategie gebaseer op navorsing wat in 2017 onder imagine-tieners deur middel van ’n aanlyn-vraelys en op Whats­App gedoen is.

Volgens beskikbare syfers het sowat 5 500 tieners die feeste in Bredasdorp, Jeffreys­baai, Bothaville en Bela-Bela bygewoon. Meer as 300 dorpe, heelwat meer as ’n 1 000 ge­­­meen­tes en sowat 60 denominasies se tieners het weereens kom deel in die “imagine-droom”.