Dorothy-Anne Howitson

‘Ek ken jou pyn’

Dorothy-Anne Howitson van Kimberley skryf per e-pos:

Dit was regtig wonderlik om die artikel oor Julius van der Wat in Kerkbode te lees.

Julius, ek weet presies hoe jy voel oor “hande oplê” of “meer geloof hê” ens. Mense doen dit met my ook en, weet jy, dis gewoonlik wanneer ek bietjie “af” is.  Dan moet ek hard werk om te keer dat ek nie dieper in daai gat val nie. Ek het polio gehad in 1957 en vanaf 1996 Post-Polio-Syndrome (definitely not a walk in the park!). Ek is ’n diaken in die Kimberley Baptist Church en is ook hul Tesourier … En nou praat ek eers Engels:  

I believe with my whole heart that my Heavenly Father allowed me to get polio for His glory and a special blessing for me.  Recently, I have been mulling over something I wish to write:

In Romans 12, we are told to offer our bodies as a living sacrifice, holy and pleasing to God, as this is true worship {Rom 12:1 I plead with you to give your bodies to God because of all He has done for you. Let them be a living and holy sacrifice—the kind He will find acceptable. This is truly the way to worship Him}.

In Psalm 51, God teaches us that our heart / our soul is more important to Him {Ps 51:16-17 You do not desire a sacrifice, or I would offer one. You do not want a burnt offering.  The sacrifice you desire is a broken spirit.  You will not reject a broken and repentant heart, O God.}

Jesus never healed everyone while He was on earth. Disability is not a curse; I believe it is God’s blessing to me, to mould/purify me so that my life will shine to His glory.

So, Julius, dit is wat ek glo en hoe ek lewe (probeer lewe). Mag die Here jou altyd in die holte van Sy hande hou.

Paashaas vs ‘Jingle Bells’

Johan du Toit van Kimberley skryf per e-pos:

’n Gewone lidmaat se belewenis van Kersfees en Paasfees? Of is dit Paasfees en Kersfees? Of is dit die Kersvakansie teenoor Paasnaweek? Of “Jingle Bells” teenoor die Paashaas?

Hoe kyk ons na die twee feeste? Is daar ’n argument oor watter fees die belangrikste is? Is dit nie maar net die argument oor wie van die hoender of die eier eerste was van voor af nie? Watter een van hierdie twee feeste is vir die Christen op straat die belangrikste? Of maak dit nie saak nie?

Elke Christen moet dit seker vir hom-/haarself uitmaak watter een van die twee gebeure lei tot sy/haar redding – die geboorte van Christus of Jesus se kruisiging en opstanding. Die antwoord is sekerlik sy sterwe aan die kruis en sy daaropvolgende opstanding uit die dood! Ons bely dit immers Sondag na Sondag in die kerk.

Dit is waar die hoender- of die eierargument na vore kom: Christus se kruisiging en opstanding is sekerlik die enigste weg na die ewige lewe, maar as Hy nie gebore is nie, kon Hy nie die lydingspad namens ons sondaarmense loop nie.

Maar hoe kyk die “wêreld” na hierdie twee feeste? Elke jaar basuin “Jingle Bells” vroeër en vroeër uit: “Kom koop geskenke, kos, ens.” Of jy geld het of nie. Winkeleienaars vryf hulle hande en die kasregisters werk oortyd. Die arme winkelassistente moet maar inval by die langer winkelure en oortyd. (Maar dit is goed so, want met die ekstra geld kan hulle dalk ook duur, onnodige geskenke en ’n kalkoen of twee koop!)

Mense raak opgewonde, beplan, koop blink papiere, glinsterende engele en sterre vir die nagemaakte Kersboom, kerke reël Kerssangdienste wat grens aan ’n oppervlakkige konsert met uitspattige dekor. Mense (selfs al ken hulle mekaar nie) wens mekaar geseënde Kersfees toe, maar helaas gaan dit nie altyd oor die herdenking van die wondergebeure van die Kind Jesus se geboorte in ’n eenvoudige stal nie! Op Kersdag stroom almal, groot en klein, kerk toe en selfs die kleinste dorpie by die see reël drie of vier ekstra dienste vir die toestroming. En almal skep geld – die winkels, die verhuurders van vakansieverblyf en die kerke wat kollektes opneem.

Klink dit sinies? Ja, sekerlik klink dit so. Want as jy na die gebeure in die wêreld kyk, gaan dit oor alles behalwe Christus. Selfs op ’n kleiner skaal tydens Paasfees. Met die gróót verskil: Die Paashaas kon nog nie die mense aanspoor om in dieselfde mate geld te spandeer as wat “Jingle Bells” dit kon reg kry nie. Ja, mense gaan steeds met vakansie, koop Paaseiers, kyk na lawwe TV-advertensies van ’n volwasse man wat kinders wegstamp om ’n Paaseier in die hande te kry, maar hulle wens mekaar nie geseënde Paasfees toe nie! Die kerke op die kleinste stranddorpie reël nie drie of vier ekstra eredienste tydens Goeie Vrydag en Opstandingsondag nie, want oud en jonk gaan nie kerk toe om die kruisiging van Christus en sy opstanding te herdenk nie!

’n Oppervlakkige vergelyking van Kersfees en Paasfees deur ’n nie-teoloog kan seker so uiteengesit word:

Watter fees is die belangrikste: Kersfees of Paasfees? Geeneen is belangriker as die ander nie en Christene behoort beide met dieselfde oorgawe te vier. Ja, die viering op Goeie Vrydag gaan nie met vreugde en blydskap gepaard gaan nie, want Christus se kruisiging word herdenk. Maar drie dae later behoort die Christene vrolik en uitbundig te wees om sy opstanding uit die dood te vier!

Maar in die praktyk? Elders is reeds iets gesê oor die moeite en voorbereiding vir die Kerssangdiens, maar die sangdiens om Paasfees te herdenk gaan amper ongesiens verby. En op Opstandingsondag hou almal maar vakansie en is daar geen moeite gedoen om dit spesiaal te maak nie! En met Hemelvaart? Ag, dit is nou maar net ’n gewone werksdag. En almal is te moeg om nog in die aand ’n kerkdiens by te woon … En nou lê Pinkster voor. Wat lê vir ons voor? Leë kerke, geen of min bywoning/verootmoediging deur oud en jonk. Is die Pinksterdienste nie dalk uitgedien nie?

Ja, daar is ’n verwoede stryd tussen “Jingle Bells” en die Paashaas aan die gang. “Jingle Bells” loop ver voor. En die groot verloorder is … Christus.

‘God roep my’

Julius van der Wat is ʼn kerkraadslid, sportman, kunstenaar en werk by ʼn naskoolsentrum. Hy is ook serebraal gestrem.


Julius van der Wat se storie begin toe hy en sy tweelingbroer, Koos, 41 jaar gelede op 11 Junie twee maande te vroeg gebore is. Weens ’n suurstoftekort het Julius breinskade opgedoen wat serebrale gestremdheid veroorsaak het.

“Gelukkig is my breinskade beperk tot die dele in my brein wat die spiere beheer. Daar is niks met my intellek verkeerd nie.” Julius sê dit nie sonder rede nie. “Dis ’n algemene aanname van die samelewing. As hulle iemand in ’n rolstoel sien wat so erg gestrem is soos ek, neem hulle outomaties aan jy is ook intellektueel gestrem.”

Ds Rudi Swanepoel (links aan tafel op die foto hierbo), leraar van die NG gemeente Andrew Murray, sê hy het ontsettend baie by Julius geleer. “Meestal oor vooroordeel: nie net teenoor gestremdes nie, maar ook van enige groep teen­oor ’n ander groep. Julius het my ook geleer om direk met ‘n gestremde mens te kommunikeer en dat jy nie skaam of bang hoef te wees om te vra wat die aard van iemand se situasie is nie.” Foto: Herman Verwey

Koos, vertel hy, is “sogenaamd normaal”. Sogenaamd, want Julius hou nie van die woord “normaal” nie. “Jy kan tien mense vra wat dit beteken en dan gaan jy tien verskillende antwoorde kry. Vir my is jou huidige omstandighede normaal.”

Vir Julius is dit normaal om ’n permanente assistent te hê wat hom bystaan met take wat die meeste mense uitvoer sonder om eens daaraan te dink. Hy skilder op sy rekenaar met ’n pen wat aan ’n helm op sy kop gemonteer is. Hy het sy skoolloopbaan in spesiale skole voltooi en reeds in gr. 2 vir die eerste keer op ’n rekenaar gewerk. Julius sê hy weet van kleins af hy is anders, maar hy verkies om sélf sy andersheid te defi­nieer. Sy lewensleuse is: “I have cerebral palsy. Cerebral palsy does not have me.”

Hy het grootgeword in die NG Kerk en het die Here in sy tienerjare baie be­vraagteken, tot een aand in die koshuis toe hy in sy bed gelê en ’n duidelike stem gehoor het. “Mense kan maar van my verskil, maar ek glo dit was die Here se stem,” sê hy. Die boodskap? “Hoekom bevraagteken jy my so baie? Ek het ’n doel met jou soos jy is in die rolstoel. Wanneer dié doel gedien is gaan ek jou opvat na die hemel en jy gaan loop.”

In Maart vanjaar is Julius van der Wat, hierbo met sy assistent Jafta Morudu, as ouderling in die kerkraad van die NG gemeente Andrew Murray in Johannesburg bevestig. “Ek dink dis tyd dat die ander gemeentes en die kerk mense met gestremdhede omarm en intrek,” sê Julius. Foto: Herman Verwey

Van daardie oomblik af het Julius totale berusting gehad. Dit beteken nie sy dae is maklik nie. Party dae is veral swaar­der, maar Julius sê hy is gelukkig om ’n goeie ondersteunersnetwerk te hê.

Die feit dat hy berusting het oor sy ge­stremdheid is juis een van die kern­aspek­te van gestremdes se ervaring van die kerk wat ’n mens herhaaldelik teë­kom. Want ánder gelowiges het nie noodwendig dieselfde berusting nie … Inteendeel, die dringendheid waarmee sommige mense gestremdes beter wil bid is een van die groot redes waarom soveel gestremdes vervreemd raak van die kerk en van geloof.

Julius sê hy is al deur twee sulke “geloofsbeproewings”. Hy is telkens genooi vir Bybelstudie. Een keer is daar vir hom gebid en hy is hande opgelê. “Onder gebed is die bande wat my vas­hou losgemaak en ek is gesê ek moet opstaan …” Toe hy nie kon nie, moes Julius hoor sy geloof is te min. Nie stérk genoeg nie. By ’n ander geleentheid is daar vir hom gesê dis nié die Here se wil dat hy in ’n rolstoel is nie en dat hy sal loop as hy net “hard genoeg en met genoeg oortuiging bid”.

“Andrew Murray (gemeente) maak nie onderskeid tussen mense nie,” sê Julius. “Dit het regtig vir my ’n tuiste geword … Ek staan op dieselfde voete as ander lidmate, ek gebruik net wiele.” Foto: Herman Verwey

Die ervarings het sy geloof en die vaste wete dat die Here ’n dóél het met hom net versterk, sê Julius. “Ek glo Hy gebruik my oor en oor.”

Julius sê hy glo alle vorme van geloof moet gerespekteer word. “Die probleem kom in wanneer mense hul geloof op my wil afdwing en sê my manier van glo is verkeerd.”

Hy weet van ander gestremdes wat heeltemal van die kerk weggedryf het weens kerkmense se knaende behoefte om hul gestremdheid weg te bid. Dit is wat gebeur wanneer gestremdes nie déél word van godsdiensoefening nie, maar as ’t ware ’n objek daarvan.

Na Julius op ses maande met serebrale gestremdheid gediagnoseer is, was die dokter se raad aan sy ouers om hom in ’n tehuis te plaas, van hom te vergeet en aan te gaan met hul lewe. “Deur die Here se genade het hulle nie geluister nie. Met baie liefde en deur moeilike tye sit ek vandag hier.”

Sy verhaal was die inspirasie vir ’n kinderboek. Sy ervaring as toeskouer van die 2010 Sokkerwêreldbeker is in ’n gedenkboek opgeneem. Hy is ’n Loslit­dag-ambassadeur. Hy het onlangs by die nasionale boccia-kampioenskap (’n balsport vir gestremdes) ’n bronsme­dal­je gewen. Saam met ’n vriendin bedryf hy ’n webwerf oor serebrale gestremdheid. En in Maart is hy as ouderling in die kerk­raad van die NG gemeente Andrew Murray in Johan­nesburg bevestig – die eerste serebrale gestremde kerk­raadslid in dié gemeente se bestaan van 53 jaar.

“Ek dink dis tyd dat ander gemeentes en die kerk mense met gestremdhede, ongeag fisiek of intellektueel, moet omarm en intrek in die gemeente en hulle moet gebruik. Ons is almal hier met ’n doel,” sê hy.

“Mense staar,” sê Julius. “Dan staar ek gewoonlik terug!” Foto: Herman Verwey

Want gestremdes word steeds gemarginaliseer. Soms so onsigbaar, dat mense jou ignoreer. Ander kere weer só sigbaar … “Mense staar,” sê Julius. “Dan staar ek gewoonlik terug!” Hy besef dis omdat mense nie weet hóé om op te tree nie. “Maar hulle kan net kom vra. Hulle moet heel eerste probeer om ’n gesprek met ons aan te knoop. Dit frustreer my eindeloos as ek na ’n restaurant toe gaan en die kelner vra my assistent wat ek wil eet. Ek kan dit nie verstaan nie. Maar dis omdat mense nie kennis het nie.”

Kennis, sê hy, is mag. “As jy wéét kan jy berge versit.”

Net so met bouprojekte, waar daar soms ’n oprit gebou word vir toeganklikheid, maar dan is dit so steil dat dit in elk geval ’n gesukkel afgee. “Hulle moet net vooraf met ons praat,” sê hy.

Andrew Murray se kerkgebou het nie 18 jaar gelede ’n oprit gehad nie. Toe vra Julius – vir homself, maar ook vir ma’s met stootwaentjies en vir bejaardes. Selfs die pastorie, wat voorheen as ’n sentrum gebruik is, het ’n oprit.

Erna Möller is al 32 jaar ’n maatskaplike werker by die Sending aan die Melaatse. Dié organisasie het sewe jaar gelede begin met RampUp, ’n projek wat fokus op mense wat meestal uit die samelewing gesluit word. Möller is RampUp se projekkoördineerder en het vir haar mees­tersgraad navorsing gedoen oor die erva­ring van gestremdes in geloofs­ge­meenskappe. Möller sê baie gestremdes word nié ingesluit by kerke nie, omdat die kerklike lewe vir hulle ontoeganklik is. “Hulle word as ‘anders’ beskou en dikwels nie ingesluit in aktiwiteite of gekies as kerkleiers nie. Hul geestelike gawes word dus nie aangewend nie. Daar word aannames gemaak dat hulle nie in staat is om enigiets te doen nie. Die kerklike gemeenskap verstaan dikwels nie genoeg van die leefwêreld van mense met gestremdhede nie.” Boonop word gestremdhede in sommige kerklike kringe geassosieeer met “straf op sonde”, verduidelik Möller. Haar raad aan gemeentes wat gestremdes tuis wil laat voel, is eenvoudig. “Vra hoe hulle wil deelneem en maak dit moontlik deur toeganklikheid van aktiwiteite en geboue.” Besoek www.rampup.co.za vir nóg praktiese wenke. Foto: Herman Verwey

“Andrew Murray maak nie onderskeid tussen mense nie,” sê Julius. “Dit het regtig vir my ’n tuiste geword  … Ek staan op dieselfde voete as ander lidmate, ek gebruik net wiele.”

Hy sê die leraar, ds Rudi Swanepoel, verwys gereeld daarna dat hulle ’n ge­méénskap is en nie ’n blote gemeente nie.

Julius staan ook sy plek in die res van die gemeenskap vol, met die hulp van sy assistent, Jafta Morudu. Hy beskryf ge­stremdes se persoonlike assistente as “engele, direk van die Here af” en sê Jafta is sy skaduwee. “Sonder hom kan ek nie. Ons is soos broers.”

Julius beskryf ge­stremdes se persoonlike assistente as “engele, direk van die Here af” en sê Jafta is sy skaduwee. “Sonder hom kan ek nie. Ons is soos broers.” Foto: Herman Verwey

Sedert 2002 werk hy smiddae by Helpmekaar Kollege in Johannesburg waar hy leerlinge by die naskool in die rekenaarsentrum met skoolwerk help. Hy sê die gr 8’s is eers maar skrikkerig, maar teen die derde week word hy soos enige onderwyser behandel. Hy glo die kinders het ’n voordeel omdat hulle bloot­gestel word aan ’n gestremde. Sodat hulle nie eendag as volwassenes sal staar óf maak of jy onsigbaar is nie.

Sy raad vir kerke om gestremdes tuis te laat voel, is om nié aannames te maak nie. Om nié gestremdes te gebruik vir eie gewin of roem nie. Om gestremdes nie te dwing om betrokke te raak nie.

“Praat net met ons.”

En in daardie interaksie met Julius van der Wat sal jy ’n kykie kry in die lewe van iemand wat ’n vér pad gekom het. “Nie ondanks serebrale gestremdheid nie,” keer hy. “Mét serebrale gestremdheid.”

‘Ons skryf aan heil- en huilsgeskiedenis van gereformeerde teologie’

Sowat 3300 lidmate het onlangs die Madiba-saal aan die Universiteit van die Vrystaat volgepak om die Verenigende Gereformeerde Kerk in Suider-Afrika (VGKSA) se 25ste bestaansjaar te vier.

Presies 25 jaar gelede, op 14 April 1994, het twee van die vier kerke in die NG Kerk familie, die NG Sendingkerk en die NG Kerk in Afrika verenig om die VGKSA te stig.

Dit was 13 dae voor die verkiesing waar alle Suid-Afrikaners na die stembus kon gaan.

Maar “die verlede is nie klaar nie” herinner geskiedskrywers gereeld.

Dié feit is net voor die viering op 14 April by die Fakulteit Teologie en Religie aan die Universiteit van die Vrystaat opnuut beklemtoon.

Op 12 en 13 April het die Fakulteit Teologie en Religie gasheer gespeel om saam met die VGKSA krities te reflekteer oor hierdie geskiedenis aan die hand van 18 gelewerde toesprake. Van die voorste akademici en kerkleiers in die VGKSA, asook vier teoloë vanuit die NG Kerk,  was aan die woord.

Die voordragte word binnekort voorgelê vir publikasie later vanjaar in die geakkrediteerde en portuur-geëvalueerde joernaal, Studia Historiae Ecclesiasticae.

Hoe ons saam hierdie geskiedenis onthou-en-herskryf, is nie net van belang vir die VGKSA se identiteit en roeping nie, maar ook vir die Fakulteit Teologie en Religie in Bloemfontein, én die NG Kerk.

Dit is ons almal se geskiedenis hierdie, want dit vertel van die heil- én huilsgeskiedenis van gereformeerde teologie in ons land. Ons verlede is inderdaad nie klaargeskryf nie.

NG Gemeente Paardekraal-Monument

Vakature: Medeleraar (Voltyds – onbepaalde termynpos)
Sluitingsdatum vir aansoeke: 31 Mei 2019.

Alle gelegitimeerdes van die NG Kerk, tussen die ouderdom van 30 en 45 jaar, word genooi om aansoek te doen vir die vakante medeleraarspos by Paardekraal-Monument.

Gemeenteprofiel
Die gemeente is in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal), is gestig in 1953 en het tans ongeveer 750 belydende en 130 dooplimate. Die kerkgebou is geleë in Monument-uitbreiding van Krugersdorp aan die Wes-Rand van Gauteng. Die gemeente bedien die Monument- en Noordheuwelwoonbuurte van Krugersdorp, asook verskeie lidmate bui­te die oorspronklike gemeentegrense.

Dit is ’n goedgevestigde gemeente wat funksioneer as ’n geloofsfamilie wat lief is vir God, mekaar en ons naaste, soos vervat in ons roepingstelling: “Ons, klein en groot, is geroep om God saam te aanbid, te groei in navolging van Christus en in sy koninkryk te dien”. Ons glo dat ons nie ter wille van onsself hier is nie, maar ter wille van die gemeenskap waarbinne ons graag die beeld van Christus wil uitdra.

Meer inligting is op ons webblad beskikbaar by www.ngpaardekraal.co.za

Leraarsprofiel

  • Entoesiastiese, Skrifgetroue en aktuele Woordverkondiging.
  • Sterk onderlê wees in pastorale sorg.
  • Passie vir verantwoordbare en aktiewe betrokkenheid binne die gemeenskap om lidmate te begelei tot hul missionale roeping in die gemeenskap.
  • Beskik oor die gawes om gelowiges toe te rus vir hulle dienswerk en hulle daarin te ondersteun.
  • Beskik oor leiers- en bestuursvaardighede om bogenoemde bedieninge te laat vlot.
  • Kan in spanverband op verskillende vlakke met medegelowiges saam werk tot eer van God, en gemaklik met mense van verskillende ouderdomsgroepe omgaan.

Werksprofiel

  • Ooreenkomstig die inhoud van Artikel 9 van die Kerkorde en die bedieningsvereistes
    van die gemeente.

Vergoedingspakket

Die totale koste van indiensneming (TKVI) is onderhandelbaar, met insluiting van ’n gepaste behuisingstoelaag.

Aansoeke

Belangstellendes word versoek om ’n volledige CV met drie persone as verwysings, wat maklik gekontak kan word, per e-pos saam met die skriftelik gemotiveerde aansoek aan die skriba te stuur by: ngpaardekraal@gmail.com

Daar mag van die kandidate op die finale kortlys verwag word om ’n persoonlike onderhoud met die pre-advieskommissie te voer.

Die kerkraad behou hom die reg voor om nie noodwendig ’n aanstelling uit die aansoeke te maak of die pos te vul nie.

NAVRAE

Voorsitter: Pre-advieskomissie, Johan Ainslie by 011 954 1013, e-pos ainsjj@gmail.com of kontak die skriba by 011 954 4301, per e-pos by: ngpaardekraal@gmail.com

Sluitingsdatum vir aansoeke: 31 Mei 2019.

NG Kerk Vredenburg Moeder

Vakature: Drie jaar vastetermynpos vir deeltydse medeleraar
Sluitingsdatum: 26 April 2019.

GEMEENTEPROFIEL:

  • NG Vredenburg-Moedergemeente is ’n plattelandse gemeente aan die Weskus van Suid-Afrika met ongeveer 1 143 belydende en 247 dooplidmate. Die gemeente bestaan uit lidmate van alle ouderdomsgroepe.
  • Ons omgewing en gemeenteprofiel word geraak deur die ekonomiese uitbreiding aan die Weskus. Die gemeente het daarom ’n sterk klem geplaas op die vestiging van inklusiewe groeigroepe as basis van ons bediening. Ons is biddend sensitief vir be- dieningstyle wat die koninkryk die beste dien in ons veranderende konteks.

LERAARSPROFIEL:

  • Hierdie pos is vir ’n gelegitimeerde van die NG Kerk wat die ampspligte soos omskryf in Artikel 9 van die Kerkorde sal nakom.
  • Die gemeente het ’n behoefte aan ’n dinamiese, Geesvervulde leraar wat entoesiasties is oor sy/haar beroep, wat ’n passie het vir die verkondiging van die Woord en wat omgee vir mense.
  • Ondervinding in die vestiging en ondersteuning van ’n kleingroep-bedieningsmodel.
  • Sensitief vir die bedieningsuitdagings van diverse spiritualiteite en kulture.

VERGOEDING:

  • Die pos is vir ’n tydperk van drie jaar, met die moontlikheid van verlenging van die kontrak.
  • Pakket sal volgens sinodale riglyne bepaal word op ’n 75% basis.
  • Pastorie kan as deel van pakket oorweeg word.

AANSOEKE:

  • Belangstellendes moet ’n volledige CV elektronies stuur, met die name en kontakbesonderhede van minstens twee referente wat gekontak kan word.
  • Die sluitingsdatum is 26 April 2019.
  • Die e-posadres is: vredngk2@imaginet.co.za
  • Vir navrae skakel: Jurie van Zyl (083 556 1054) of Gideon Dixon (082 416 1169).
  • Die datum van diensaanvaarding is soos ooreengekom met die beroepene.
  • Die kerkraad behou hom die reg voor om geen beroep uit die aansoeke uit te bring, of ’n aanstelling te maak nie.

NG Kerk Brandvlei

Die kerkraad van NG gemeente Brandvlei wag in afhanklikheid aansoeke in vir die onderstaande pos.

Vakature: Voltyds-onbepaalde termynpos
Sluitingsdatum vir aansoeke: 17 Mei 2019.

Gemeenteprofiel:

Brandvlei is in die Boesmanland, Noord-Kaapland, geleë op die teerpad tussen Calvinia en Upington. Ons is ’n familie-grootte gemeente met 133 belydende en 26 dooplidmate. Die gemeente bestaan in hoofsaak uit skaapboere.

Leraarsprofiel:

Die gemeente is op soek na ’n gelegitimeerde leraar met volle ampsbevoegdheid.

Pligte:

  • Werkverrigting ooreenkomstig Artikel 9 van die Kerkorde;
  • ’n Hart vir die platteland en sy unieke bediening te hê;
  • ’n Passie hê vir verhoudingsbou en om by lidmate sowel as nie-lidmate te kuier;
  • Gemeenskapswerk lê naby aan ons hart en is ’n uitdaging;
  • ’n Missionale gerigtheid as rigtingwyser te wees.

Vergoeding en voordele:

  • Die traktement sal tot en met Kerf 5 met diensvoordele onderhandel word.
  • ’n Ruim pastorie wat ten volle gemeubileerd is;
  • ’n Gemeentebakkie en brandstof;
  • Telefoon- en selfoonsubsidie sowel as internetgebruik.

Aansoek:

Indien u belangstel om deel te word van die familie stuur die volgende aan ons:

  • U CV van hoogstens drie bladsye met ’n onlangse foto.
  • Enige persoonlikheidsontledings bv. MBTI, Strength Finders, ens.
  • Drie referente.
  • Stuur aansoeke na: ngkbrandvlei@hantam.co.za

Sluitingsdatum vir aansoeke: 17 Mei 2019.

Diensaanvaarding:

So spoedig moontlik of soos met kerkraad onderhandel word.

Navrae:

  • Kontak ds Rudi Janse van Vuuren by 084 549 9153.

Die kerkraad behou die reg voor om nie noodwendig ’n aanstelling uit die beskikbare aansoekers te maak nie.

NG Kerk Chrissiesmeer

Die kerkraad van NG CHRISSIESMEER wag in afhanklikheid aansoeke in vir die onderstaande pos.

Vakature: Vastetermyn-kontrakpos
Sluitingsdatum: 31 Mei 2019

Gemeenteprofiel:

Die gemeente is 82 jaar oud en het ongeveer 170 lidmate (klein en groot). Ons sien onsself as ’n geloofsfamilie wat deur God geroep is om ’n verskil te maak in die multikulturele samelewing waarvan ons deel is. Die gemeentegrense strek oos-wes van die Vaalrivier tussen Ermelo en Chrissiesmeer tot by die Swazilandgrens (100 km) en noord-suid tussen Carolina en Amsterdam (100 km). Die naaste Afrikaanse skole waarheen ook lidmaatkinders gaan, is in Ermelo (40 km). Daar word elke Sondag ’n erediens om 10:00 uur in Chrissiesmeer gehou en elke derde Sondag van die maand om 12:00 in Lothair se skoolsaal ter wille van lidmate wat 50 km en meer van Chrissie af woon.

Leraarprofiel:

  • Iemand met ’n lewende verhouding met God.
  • Wat ’n passie het vir die erediens en bediening van die Woord.
  • ’n Hart het vir die platteland wat hier uit boere, bosbou en kleindorpmense bestaan.
  • Bekend is vir sy/haar leierskap, menseverhoudinge en sosiale vaardighede.
  • Wie bereid is om binne die raamwerk van Artikel 9 van die Kerkorde te werk.

Pligte:

  • Soos omskrywe in Artikel 9 van die Kerkorde.
  • Pligtestaat is op aanvraag beskikbaar.

Vergoeding en voordele:

  • Onderhandelbaar, met sinodale skaal as riglyn.
  • Pastorie met munisipale dienste en landlyn vir oproepe.

Aansoek:

Stuur asseblief ’n CV met kontakbesonderhede en ook drie referente, per e-pos, na ngchrissiesmeer@vodamail.co.za voor 31 Mei 2019. Ontvangs sal erken word en onderhoude sal met kandidate op ’n kortlys gevoer word, wat dan ook gevra sal word om ’n erediens in Chrissiesmeer waar te neem op koste van die gemeente.

Diensaanvaarding: 1 November of so gou as moontlik daarna.

Dienstermyn: Drie jaar.

Navrae:

  • Mnr Jan Rautenbach – 082 492 4049.
  • Mnr Ben Beukes – 082 780 7370.

NG Kerk Mosselbaai

Musiekkoördineerder
Aansoeke sluit op 26 April 2019 om 12:00.

Hiermee word die dinamiese pos van musiekkoördineerder in Mosselbaai Moedergemeente bekend gestel.

Persone wat by die musiekbediening in Mosselbaai-gemeente betrokke is, se lewe moet van ’n geestelike diepte getuig wat hulle in staat stel om aanbidding binne ’n gebalanseerde, dinamiese gereformeerde konteks te lei waarin alle spiritualiteite ’n tuiste kan vind. Die gemeente wil ook musiek bied wat van kwaliteit en uitnemendheid spreek. Persone wat vir hierdie pos aansoek doen, moet bogenoemde eienskappe leef. Formele musiekopleiding sal in die aansoeker se guns tel.

Die gemeente het tans drie eredienste per Sondag wat elkeen ’n unieke spiritualiteit bedien. Aanpasbaarheid om by die verskillende style van aanbidding te speel sal in die aansoeker se guns tel.
Salarispakket is onderhandelbaar.

Die aansoeker moet beskikbaar wees vir ’n onderhoud asook die leiding van ’n aanbiddingsgeleentheid tydens n erediens as deel van die onderhoudsproses.

Rig jou aansoek met ’n verkorte CV en ’n motiveringsbrief wat jou bedieningsfilosofie verwoord (1 bladsy) aan die pre-advieskomitee by: preadviesngmosselbaai@gmail.com

Ander navrae na ds Pierrié Kies by 076 110 4202.

Aansoeke sluit op 26 April 2019 om 12:00.

Amptelike nuus, 18 April 2019

NG KERK

Beroep: Ds Cornis Botha van Klawer na Wellington-Oos; prop Rikus C Botha na Port Elizabeth-Noord; prop Christoffel Frans Jacobs na Lyttelton-Noord; ds Gerrit Johan Strydom van Port Shepstone na Reitz.

WES-KAAPLAND

Bevestiging

Ds Gideon Basson (emeritus) is beroep na die NG gem Leipoldtville. Sy intreepreek vind op 5 Mei 2019 plaas. (Elsabe Carstens, Gemeentebestuurder, 04.04.2019).

Emeritaat

Ds Cornelius Floris Johannes (Floors) Meyer van die NG gem George-Suid het op 28 Feb 2019 geëmeriteer. Sy afskeidspreek was op Sondag, 24 Feb 2019, waartydens dr Steve van der Walt, leraar van NGK Moedergem George, namens die Ring van George, die Akte van Demissie by Emeritaat aan hom oorhandig het. (Drew de Kock, RS, 13.03.2019).

KWAZULU-NATAL

Bedanking

Dr Samuel Marx van die NG gem Durban-Wes het as leraar bedank. Sy bedanking is van krag vanaf 31 Maart 2019. (Ds Pieter Grobler, Skriba, 07.04.2019).

VRYSTAAT

Bevestiging

Ds Friedrich Kotzé, voorheen van die NG gem Fra­serburg, het die beroep na die NG gem Vaalpark aanvaar en begin op 1 Junie 2019 by die gemeente. (22.03.2019).

GOUDLAND

Bevestiging

Ds Stian Bloem het die beroep aanvaar as tentma­ker by die NG gem Culembeeck. Hy het op 1 Maart 2019 in diens getree. (Menette Erasmus, Registerhouer, 14.03.2019).

Kennis word hiermee gegee dat ds Carel Gerhardus Pienaar die beroep vanaf Middelburg na Randfontein-Wes aanvaar het. Ds Pienaar sal op 5 Mei 2019 bevestig word. (Lou Brits, Gemeentebestuurder, 18.03.2019).

Prop Floris Stephanus Welthagen het die beroep na Ottosdal aanvaar. Sy bevestiging het plaasgevind op Sondag, 7 April 2019. (Madelein van Heerden, Skriba, 14.03.2019).

HOËVELD

Emeritaat

Ds Charl Frederick Oosthuizen van die NG gem Rynfield aanvaar ’n Akte van Demissie by Emeritaat op 30 April 2019. (Ds Christo Nel, RS, 11.04.2019).

Stuur Amptelike Nuus na Lida Viljoen by lida@tydskrifte.co.za

Oor oproeriges wat kerk beskadig

12 April 2019

Dit is met buitengewone ontsteltenis dat ons kennis geneem het van die skade wat oproeriges aangebring het aan die Nederduitsch Hervormde Kerk Wesmoot se kerkgebou. ’n Samelewing wat nie meer respek het vir gelowiges se plekke van aanbidding nie, behoort ernstige selfondersoek te doen. Ons doen ’n beroep op alle politieke- en gemeenskapsleiers om met respek om te gaan en leiding te gee aan volgelinge, ten aansien van mense se menswaardigheid, respek vir eiendom en die geloofsoortuigings van mede-burgers. Die protesgebeure in ons land neem tans afmetings aan wat bedreigend en ontstellend is in ’n tyd waarin ons vrye en diepgaande debat behoort te voer oor die toekoms van ons demokrasie, ons ekonomie en die aspirasies van ons mense. In situasies van geweld, ly almal. Ons doen ’n beroep op die regering om die orde te herstel, en op alle partye om hulle te weerhou van die oppertunistiese magsmisbruik. As kerk bid ons in hierdie tyd vir vrede, verdraagsaamheid en versoening sodat ons ons verskille, drome en aspirasies op ’n ordelike en menswaardige wyse kan bestuur. Ons bid ook dat alle vredeliewende Suid-Afrikaners nou sal hande vat en vrede en welwillendheid sal bevorder.

Namens die Moderatuur van die NG Kerk

Nelis van Rensburg (Voorsitter)
Gustav Claassen (Algemene Sekretaris)

In die jongste Kerkbode (omslagdatum 19 April)

Lees Johanna van Eeden se profiel van ’n merkwaardige kerkraadslid wat aan Kerkbode sê: “I have cerebral palsy. Cerebral palsy does not have me.” – Met foto’s deur die bekroonde fotograaf Herman Verwey.

Om uit te vind hoe jy ‘n gedrukte kopie van Kerkbode in die hande kan kry, kontak Jeanne van Niekerk per e-pos by jeanne@tydskrifte.co.za of telefonies in kantoor-ure by 021 864 8252.

 

Ook in hierdie uitgawe: Boere se hoop en kommer

Altesaam 60 mense, meestal boere maar ook ses predikante, het na vyf sprekers by ’n Grondberaad kom luister, berig Le Roux Schoeman uit Williston in die Karoo.

Selfdegeslagverhoudings: Stryd én herstel

Marietjie van Loggerenberg skryf :

“Hoe kan ons mekaar verryk? (want) ons wil eintlik nie hof toe gaan nie …” Dié vraag kom onlangs van ds Laurie Gaum, een van die 11 lidmate wat die kerk “hof toe” gevat het. En die opmerking kom van dr Gustav Claassen, die kerk se algemene sekretaris, wat die NGK se 2016-beleid “in die hof gaan verdedig” het. Dis natuurlik ná afloop van die hofuitspraak gedoen.

Op sosiale media en in Kerkbode is die etiek en die motiewe van die twee opmerkings deur beide kante van die spektrum bevraagteken en uitmekaar getrek. Maar as ’n mens fyn luister hoor jy tog iets anders, iets wat jou opgewonde maak. Vir my klink dit soos subtiele herstelpogings (repair statements). Het ons nie hier te make met die beligga­ming van twee partye in ’n verhouding wat sleg skeef geloop het nie? Oor jare is daar vele woorde geui­ter, besluite geneem en dade gepleeg wat tot berou­volle insidente in hierdie verhouding gelei het. Maar tog lyk dit of hulle mekaar nie wil los nie. Dit is asof hulle nie moeg word om mekaar die eintlike vraag in enige verhoudings­konflik te bly vra nie:”Is jy nog daar vir my?”

Dr Sue Johnson, ’n Kanadese klinie­se sielkundige en verhoudingsterapeut, meen dat die doel van enige konflik in verhoudings is om te veg vir die herstel van die emosionele diskonneksie. Wan­neer ons nie meer konflik het nie, gee ons nie meer om nie. Die verhou­dingsmaats soek bevestiging op die vraag:”Is jy nog daar vir my?” Volgens professor John Gottman, wêreldbe­kende verhoudingskundige, maak verhoudingsmaats van herstelpogings, of “repair statements” gebruik om die emosionele gaping te probeer oorbrug. Ek wonder of beide Gaum en Claassen met bogenoemde opmerkings nie eintlik elkeen ’n “repair statement” wou waag nie: “Ons kan mekaar verryk” en “ons wou eintlik nie hof toe gaan nie.” Dit is asof hulle ’n bietjie sagter begin praat, asof hulle versigtig ’n bietjie nader aan mekaar begin kruip.

Hulle opmerkings maak dat ek ds André Muller (vorige NG predikant en stigter van die Reformerende (gay) Kerk in Pretoria, 25 jaar gelede) se preek Sondagaand by die bogenoemde twee “repair statements” wil voeg. Sy teks kom uit Matteus 27:11-26. Na aanleiding van wat Pilatus met Jesus gedoen het, vra ds André wat elkeen van ons met Jesus doen. Hy praat veral oor die intieme band tussen Jesus en sy kerk as liggaam van Christus. Wat ons dus aan die kerk (ons en hulle) doen, doen ons aan Jesus. Gevolglik maan hy die gemeente om, al het hulle hoe swaar gekry agv die ander kerke se verwerping en onwaardige behandeling, altyd respekvol te bly. Nie een van sy gemeentelede mag neerhalend of afbrekend praat of optree teenoor enige persoon of kerkgenootskap wat die evangelie van Jesus Christus verkondig nie. Elke lidmaat van ’n kerk is die liggaam van Christus. Deur hierdie ou, soms vergete perspektief word die “ons” en “hulle” dan eintlik almal “ons” – een in Christus. Om so te skerm vir die NGK sou ook kon bydra om die emosionele diskonneksie te herstel.

Sou hierdie drie herstelpogings nie die moontlikheid tot omvangryke en versoenende gesprekke in kleingroepe, gemeentes en sinodes kon bied nie? Indien ons hierdie baie brose herstelpo­gings miskyk, mis ons dalk net ’n beginkans tot herstel van die erg be­ska­digde verhouding tussen die LGBTI gemeenskap en die NGK – iets wat ’n hof nie kan doen nie.

Dr Marietjie van Loggerenberg is ’n pastorale narratiewe terapeut.

Lei die Here die kerk op onverwagse maniere?

Burgerlike howe hoef nie buite rekening gelaat te word wanneer die leiding van die Here gesoek word nie, skryf LOUIS JONKER.


Met die onlangse hofsaak teen die NG Kerk wat in die Hooggeregshof afgespeel het, het baie mense weer die Du Plessis-saak van die laat 1920’s onthou. Prof Johannes du Plessis, wat professor aan die Teo­logiese Seminarium in Stellenbosch was, is deur die NG Kuratorium by die Ring van Stellenbosch vir kettery aan­gekla vanweë sy sienings oor die Skrif. Die Ring het prof Du Plessis onskuldig bevind, maar die kuratorium het toe na die Kaapse Sinode geappelleer. Die Sinode verwys die saak toe terug na die Ring van Stellenbosch, en die opdrag word aan laasgenoemde gegee om ’n staat van beskuldiging teen die professor op te stel. Weer eens het die Ring hom onskuldig bevind, en wéér het die kuratorium na die Kaapse Sinode geappelleer. Hierdie keer het ’n spesiale sinodesitting besluit om Du Plessis sy leerbevoegdheid te ontneem. Prof Du Plessis was daarmee sy werk kwyt. Hy het hom toe tot die Kaapse Hooggeregs­hof gewend waar sy regspan hom voortreflik verteenwoordig het, en hy die saak teen die NG Kerk gewen het. Die uitspraak was dat hy onskuldig bevind word, en dat hy in sy pos by die Kweekskool herstel moes word. Dit het nooit gebeur nie, want die NG Kerk het gekies om eerder aan hom sy volle traktement tot en met sy aftrede te betaal. Prof Du Plessis is egter kort na die hofsaak – in 1935 – oorlede.

En nou, in 2019, het ’n groep lidmate weer die NG Kerk voor die hof gedaag oor die besluit rondom selfdegeslagverhoudings wat by ’n spesiale Algemene Sinodesitting in 2016 geneem is. Sommige het gemeen dat dit die kerk – en die Here! – tot oneer strek dat die “vuil wasgoed” van die kerk so in die openbaar gewas word. “Waarom nie eerder hul kleinlike gevegte binne die kerk hou nie?” wou sommige kritici van die kerk weet. “Dit berokken die kerk tog net skade – veral nadat die uitspraak ten gunste van die lidmate en teen die kerk gemaak is,” het ander geredeneer. Nog ander het gemeen dat dit ’n streep trek deur die aanspraak van sinodale vergaderings dat besluite onder leiding van die Heilige Gees geneem word.

Het hierdie kritici nie dalk reg nie? Moes die Du Plessis-saak, en die selfdegeslagverhouding-saak, nie maar eer­der ter wille van die Here se eer uit die hof gehou gewees het nie?

Die Du Plessis-standbeeld wat vir die eerste keer in 2006 na die terrein van die Fakulteit Teologie op Stellenbosch verskuif is.

Ten diepste gaan hierdie gesprek oor die vraag: “Hoe lei die Here die kerk?” Natuurlik moet alle besluite wat by ’n sinode tuishoort nie sommer maar net voor die voet na burgerlike howe geabdikeer word nie. Maar, myns insiens, moet burgerlike howe ook nie buite rekening gelaat word wanneer die leiding van die Here gesoek word nie. Binne die Gereformeerde tradisie verstaan ons dat die Gees van God ons nie meganies nie, maar eerder organies lei. So verstaan ons byvoorbeeld ook die inspirasie van die Skrif. Die Bybel het nie tot stand gekom deurdat die Gees van God op ’n meganiese wyse ingespreek het in skrywers wat eenvoudig willoos moes neerskryf wat die Here wou meedeel nie. Die Gees van God werk eerder organies deur menslike omstandighede heen, deur menslike persoonlikhede, deur die geskiedenis, deur sameloop van omstandighede. En vandag sou ons daaraan kon toevoeg: ook deur die wetenskappe en deeglike navorsing.

Ons kan dus ook nie die leiding van die Heilige Gees by sinodevergaderings op ’n meganiese manier verstaan nie – so asof ons net genoeg moet bid, moet wandel-in-die-Woord, moet onderskeidingsvermoë aan die dag lê, totdat ons kan kleim dat die Gees ons gelei het. Natuurlik is al hierdie dinge uiters be­langrik om ons afhanklikheid van die Here te bely. En natuurlik lei die Here ons primêr deur die Woord. Maar, as ons glo dat die Gees van God organies werk, moet ons nie uitsluit dat die Here ook menslike omstandighede, wetenskaplike resultate, deeglike navorsing, en ja, ook burgerlike regsprosesse kan gebruik om die kerk te lei.

As ons terugkyk op die geskiedenis van hierdie twee waterskeidinghofsake in die NG Kerk se lewe, moet ons dit nie miskyk as die Here dalk daardeur iets vir die kerk wil sê nie. Ons moenie só die beeld van die kerk in die samelewing probeer beskerm, dat ons miskyk dat die Here dalk deur gewoon menslike, burgerlike regsprosesse vir ons wil wys hoe die geregtigheid moet lyk wat ons moet uitleef nie. Dalk is dit beter om ons broosheid te erken, ons onvermoë te bely, en dankbaar te wees dat die Here van die kerk ons ook op onverwagse maniere kan lei.

Die Du Plessis-standbeeld is vir die eerste keer in 2006 na die terrein van die Fakulteit Teologie op Stellenbosch verskuif. In die Duitse taal word ’n onderskeid gemaak tussen ’n “Denkmal” en ’n “Mahnmal.” ’n Denkmaal herinner aan iets positiefs en moedig tot navolging van die positiewe aan. ’n Maanmaal herinner aan iets negatiefs, sodat dit nie weer moet gebeur nie. Die Du Plessis-standbeeld is beide: ’n denkmaal vir die uitsonderlike bydrae wat professor Du Plessis tot teologiebeoefening in die NG Kerk gemaak het, maar ook ’n maanmaal dat ongeregtigheid nie weer op dieselfde manier moet geskied nie. Die burgerlike howe het ons gehelp om laasgenoemde te besef.

Prof Louis Jonker is verbonde aan die Universiteit Stellenbosch se Fakulteit Teo­logie.

Ons moet doop: klein, groot, tussenin en herhaaldelik!

Dr Floris Knouwds skryf per e-pos:

Ai, die doop darem! Ons sukkel daarmee. Veral omdat ons dit vanuit tradi­sio­neel-teologiese redenasies probeer reg­verdig en soos ’n steeks donkie weier om ons veronderstellings (veral die een oor nie-herhaling van verbondstekens) te bevraagteken.

Satan, die mens se sondigheid, die maagdelike geboorte van Christus en selfs sy opstanding uit die dood (wat ’n kernwaarheid in die evangelie is) mag maar openlik bevraagteken en ontken word. Sonder dat iemand jou eens daaroor aanspreek. Kom dit egter by die doop (wat eintlik maar net ’n randwaarheid is)… dan skielik is dit ’n moeilike saak waaroor jy uit die bediening ge­smyt moet word. (Over gesegd synde: Die “ruim huis” van die kerk het plek vir persone wat Christus se opstanding ontken, maar nie vir iemand wat anders oor die doop dink nie!)

Die ergste is dat die verbond verkeerdelik aangehaal en gebruik word in die redenasies oor die doop. Die tekens van die verbond (besnydenis, doop, nagmaal) word gelyk gestel aan die verbond – terwyl dit glad nie die verbond is nie! Dis slegs tekens (heenwysers) en seëls (bevestiging) van die ander, groter werklikheid, naamlik God se verbond.

En dan die “ultimate” veronderstelling: God se belofte en verbintenis aan die mens (waaroor die verbond mos nou eintlik gaan) word deurkruis wanneer iemand hom/haar laat herdoop. Terwyl NIKS (gaan loer maar na die geskiedenis van Israel) sy verbond ooit kon deurkruis nie. Sy betroubaarheid geld dwarsdeur die Bybel as die drywer van die verbond – nie menslike gedrag nie.

Ek glo dat die kerk se standpunt oor die doop meer op tradisie (en gevegte met grootdopers) gebou is as op die Woord self. Ek glo ons moet doop: groot, klein, tussenin en herhaaldelik. Want die doop is NET ’n teken van ’n groter werklikheid. Presies soos met die nagmaal.

Sal ek ’n gravamen indien? Nee. Want ek weet dat dit nodeloos is om teen die redelose tradisies van die kerk beswaar aan te teken.

Aan rubriekskywer: Kom woon saam Geloftefees by

Prof Sybrand Strauss (emeritus) van Parys skryf:

Dr Nadia Marais van Stellenbosch se rubriek verwys. Sy kom tot die skokkende gevolg­trekking dat “die gelofte se God” nie dieselfde as die drie-enige God van ons Christelike belydenis is nie! Sy sê die Gelofte “is ingebed in ’n logika van geweld en Afrikanertrots.” Daarteenoor moet ons as Christene ons beywer vir vrede en versoening: “God seën nie geloftemakers nie maar vredemakers”.

Onnodig om te sê: Baie kerklidmate het hierdie artikel as verdelend en beledigend beleef. Ek dink eerlik dr Marais is hiperkrities en lees allerlei vermeende booshede in die teks van die Gelofte in. Wanneer het sy laas self ’n Geloftefees bygewoon? Het sy regtig al dié dwalinge daar gehoor en beleef? Hoekom anders dan soveel bitsigheid in haar artikel?

Ek lig net enkele punte uit en lewer daarop kommentaar. Natuurlik is die Afrikaners nie ’n (of: dié) uitverkore volk nie. Sedert Christus se koms bestaan daar nie meer so iets nie. (Vgl Dordtse Leerreëls 2.5: “aan alle volke … sonder enige onderskeid”). Maar die Afri­kaners is, soos elke ander gekerstende volk ’n geroepe volk. Juis daaraan herinner die Gelofte ons keer op keer. God het genadiglik destyds ons voor­ouers by Bloedrivier van uitwissing bewaar, sodat ons vandag ons roeping in Suid-Afrika kan vervul. Dit is om tot eer van God, sover moontlik, die samele­wing volgens Bybelse beginsels in te rig (vgl Ned. Geloofsbelydenis, art 36). Geloftedag, as ’n Christelike volkfees getuig dat ons Christen-Afrikaners ons ganse bestaan aan God te danke het. Daarom is dié dag eerder ’n dag van ver­ootmoediging as wat dit ’n dag van roem is. Ons gee, soos die Gelofte letterlik sê, “die roem en die eer van die oorwinning aan Hom”. Ons weet mos Bloedrivier was nie primêr ’n oorwinning van Afrikaners oor Zoeloes, of van wit oor swart nie, maar van Christendom oor (destydse) heidendom, van beskaafdheid oor (destydse) onbeskaafdheid.

Ek stem met dr Marais saam dat die Gelofte nie as ’n verbondsluiting be­skou mag word nie. Die ontstaan van God se verbond met mense is volstrek eensydig: dit rus op God se beloftes alleen. Mense kan nie sommer die inisiatief neem om allerlei voorwaardelike beloftes soos bv. “As U ons help, sal ons U beloon” maak nie. Maar die bestaan van die verbond is tog altyd tweesydig, sê die teoloë. Derhalwe kan en mag gelowige kinders van die Here, soos die Voortrekkers, op grond van sy beloftes ’n gelofte aan Hom maak. Daarvan is daar talle voorbeelde in die Bybel en in die kerkgeskiedenis. Uiteraard is elke gelofte ’n ernstige saak wat nie ligtelik aangepak mag word nie. Maar dit het die Voortrekkers ook terdeë besef.

Dr Marais beskuldig die Voortrekkers van geweld, weerwraak en self-hand­hawing. Sy sê die Gelofte bots met die Belharbelydenis wat sê dat God aan die kant van die armes en die veront­regtes is. Nou is die vraag natuurlik wie van die twee partye by Bloedrivier die “verontregtes” was: die Zoeloeleër met sy duidelike oogmerk om al die Voortrekkers uit te moor, of die Voortrekkerlaer met sy oortuiging dat die kwaad­doeners, verraaiers en moordenaars gestraf moet word? Miskien is die bevrydingsteologie tog nie so ’n goeie sleutel om die boodskap van die Bybel mee oop te sluit nie.

Ek nooi dr Marais graag uit om saam met my en my familie vanjaar ’n Vry­staatse Geloftefees by te woon. Dan kan ons sommer die res van haar artikel rustig deurpraat.