Johan Koen

Wat gebeur as die kerk se dak inval?

DS JOHAN KOEN, leraar by NG gemeente Burgersfort het die volgende getuienis met Kerkbode gedeel nadat ʼn verwoestende reënstorm en rukwind hulle kerk se dak laat inval het.


Op Sondag 26 Januarie 2019 het ons die kerk vroegoggend oopgesluit met die verwagting om saam met die lofprysingspan al die liedere deur te oefen en gereed te maak vir die erediens. Miskien moes die feit dat sewe bome op die terrein ontwortel of afgebreek was, sowel as die feit dat die alarms deur die nag afgegaan het, ons gewaarsku het. Maar niks het ons voorberei op die skok om in die kerkgebou in te stap en alles in totale wanorde aan te tref nie. Die plafonne het geval en het in stukke op die grond gelê, die kerkbanke was vol water en die matte ’n modder- en watergevulde moeras.

Teen die tyd dat ons van die ergste skok herstel en die skade besigtig het, was daar slegs ’n uur oor voordat die erediens sou begin. Om alles te kroon het die plafonne van ’n klomp van die kategeseklasse ook uitgeval en sou daar dus ook nie kategese kon plaasvind nie. Die saal moes vinnig voorberei word en almal wat reeds daar was én hulle wat opgedaag het, het ingespring en begin help om stoele uit te pak, klank aan te lê en seker te maak dat die erediens kon voortgaan. Die dataprojektor in die saal se dak was nou net ’n waterbak en ook onbruikbaar.

Maar om 08:30, presies op tyd, het die erediens begin en kon ons as gemeente die Here Jesus eer en prys vir wonderlike reën en die seën van sy goedheid in ons lewe. Een na die ander het die nuus ingekom van huise, tuine, geboue en die laerskool wat beskadig is en ons kon saam bid en God dank – daar was geen berigte van lewensverliese nie.

Na die erediens het helpers ingespring met grawe, kruiwaens, harke, besems en selfs met  hulle hande. Die ergste rommel in die kerkgebou is opgeruim en opgedroog.

In terugblik is die groot vraag: Hoe het dit ons geraak? Wat gebeur as die kerk se dak inval? Dit was die vraag wat in baie se harte geleef het. Behalwe vir die groot skok dat die totale skade ongeveer een miljoen rand beloop het, het ons ’n baie groter ontdekking gemaak. Die antwoord op die vrae was eintlik te sien in dit wat op daardie pragtige Sondag plaasgevind het – die kerk het aangehou om kerk te wees! Ons het saam gesing, saam gebid, saam geluister na God se Woord en ook saam ingespring om ’n hand by te sit om mekaar te ondersteun en te help waar ons kon. Toe iemand vra wat ons sou doen as die saal se dak ook beskadig was, was die antwoord eintlik maklik: dan het ons die erediens onder die bome gehou – dié wat nog regop was.

Die kerk van Jesus Christus is nie die gebou nie, hoe mooi en na aan ons harte dit ook al mag wees. Die kerk is die mense wat in Jesus Christus glo en wat ’n roeping het om te gee, te ondersteun en Jesus se hande vir mekaar te wees.

Vir die eerste keer sedert 1961 toe die kerkgebou ingewy is, was die erediens weer in ’n saal. Maar ook dit het niks verander in ons kerkwees en roeping nie. Op dieselfde dag na die storm is mense wat nie kos het nie gehelp, daar is saam gebid vir ’n seun in die gemeente wat op sterwe was, baie het hulp kom aanbied en baie het getuig oor God se beskerming in die storm. Daar is al intussen ’n doopdiens, die roudiens van die 13-jarige Kenan en eerskomende Sondag ook ’n nagmaaldiens in die saal gehou.

Ek dank die Here vir sy goedheid en vir ’n geestelike familie soos dié by Burgersfort-gemeente. Aan God kom toe al die eer tot in ewigheid.

KYK: Godsdiensleiers moet mekaar reguleer, ‘nes ander sektore’

Indien die staat nie godsdiensgemeenskappe reguleer nie, moet dié ten minste mekaar reguleer, het die voorsitter van ’n Grondwetbevorderingsliggaam Woensdag in Johannesburg gesê.

“Daar moet ’n portuurbeoordelingsmeganisme wees,” het Thoko Mkhwanazi-Xaluva aan joernaliste by die Rhema-kerk gesê waar ’n byeenkoms vir godsdiensleiers plaasgevind het.

“Die kerk, of watter formasie ookal, (moet kan) bymekaarkom en sê optrede is aanvaarbaar (of) hierdie optrede is nie aanvaarbaar nie,” het Mkhwanazi-Xaluva gesê oor die Kommissie vir die Beskerming en Bevordering van die Regte van Kultuur-, Godsdiens- en Taalgemeenskappe se volgehoue poging om wanpraktyke onder godsdiensleiers te verhoed.

Mkhwanazi-Xaluva, as voorsitter van die kommissie, het reeds in 2017 voorstelle by die parlement ingedien om kommersialisering van godsdienste in Suid-Afrika fyner dop te hou en te reguleer. Sy is deur onder meer die NG Kerk gekritiseer omdat die voorstelle volgens teenstanders na staatsregulering van godsdiens geklink het. – Kerkbode

NG GEMEENTES MACLEAR EN UGIE

Vakature: BRUGLERAAR
Sluitingsdatum vir aansoeke: 19 Februarie 2019.

Die twee gemeentes wag in biddende afhanklikheid van die Here aansoeke in vir die pos van brugleraar vir ’n tydperk van een jaar.

Gemeenteprofiel: Die gemeentes is in ’n samewerkingsooreenkoms ten opsigte van die dienste van ’n leraar.

  • Elke gemeente behou sy eie identiteit en is selfonderhoudend. Elke gemeente bestaan uit ongeveer 75 belydende en 25 dooplidmate.
  • Elke gemeente bestaan uit plaaswyke asook dorpswyke.
  • Die gemeentes is ongeveer 100 km noord van Mthatha en 200 km oos van Queenstown.
  • Die gemeentes is deel van die Ring van Dordrecht.
  • Die gemeentes beskik nie oor die dienste van ’n voltydse orrelis nie. Ons maak gebruik van rekenaarbegeleiding.
  • Daar word elke Sondag in elke gemeente ’n erediens gehou.
  • Daar sal ook van die leraar verwag word om die sakramente in die Clearview gemeente te bedien.

Leraarsprofiel:
1. Die kandidaat moet ’n opgeleide brugleraar wees;
2. ’n Entoesiastiese verhouding met die Here hê;
3. Bereid wees om deur middel van huisbesoek die kerkloslidmate weer betrokke te kry en
4. Die Woord met entoesiasme verkondig.

Fokusarea: Plattelandse bediening.

Indien nodig, kan die termyn verleng word.
Aan die einde van die termyn sal van die brugleraar verwag word om ’n gemeenteprofiel saam te stel en dan ook die profiel van ’n moontlike leraar saam te stel.
Die leraar sal saamwerk met die leraars in die Ring van Dordrecht.

Vergoeding:
Salaris: ’n Allesinsluitende salaris van R312 00 per jaar word aangebied.
’n Dertiende tjek van R20 000 sal aan die einde van die diensjaar betaal word.
Gratis huisvesting.

Kandidate moet beskikbaar wees vir ’n moontlike onderhoud en preekbeurt.

Sluitingsdatum vir aansoeke: 19 Februarie 2019.
Datum van diensaanvaarding: Onderhandelbaar.
Navrae: Voorsitter Maclear, Willem Nel. Tel: 045 932 1571 (saans)
Voorsitter Ugie, Christiaan Kotzé. Sel: 084 512 1808, tel: 045 933 1086 (saans)
Ds Conrad Thomas, leraar Elliot-gemeente. Sel: 082 694 0645.

Hoe kan grondhervorming help om menswaardigheid te herstel?

Tydens een van die eerste groot byeenkomste van gematigde mense wat oor grondhervor­ming en onteiening in 2018 besin het, het een ouerige dame van die diep platteland ’n opmerking gemaak wat my ekonomiese argumente in hulle spore gestuit het. Dit het my geestelike ore oopgemaak. Haar argument was: Dit is goed as ons grond kan kry, maar dit gaan min aan ons menswaardigheid doen as ons dit nie behoorlik kan gebruik en onsself en ander kan versorg nie. Ek het onmiddellik besef dat hier meer as net grondhervorming ter sprake is. Baie nuwe boere het grond gekry, maar nooit die besitreg nie. Hulle is dus bloot plakkers op staatsgrond. Só kan dit nie menswaardigheid terugbring nie.

Ek het deur al 2018 se debatte moes leer om mooi te luister en veral klaar te luis­ter. Selfs agter die frustrasies, beskuldigings en beledigings te luis­ter om by die emosie uit te kom en dan daar te begin reageer en nie net te verdedig en verduidelik nie. Is dit dan nie wat Jesus ook gedoen het nie? Deel van Graan SA se werk is om elke boer te help om ’n kommersiële opbrengs te kry, on­geag die hoeveelheid grond wat hulle het. Ons leer mense in hulle eie taal en idioom die nuutste landboupraktyke. ’n Arm huishouding in die diep platteland het 1 ton mielies per jaar nodig om te oorleef. Hulle kry dit nie met ou praktyke en ou saad nie. Sodra ons hulle nuwe tegnologie leer, kry hulle maklik 5 ton uit hulle een hektaar. Ek wens julle kan daardie trots sien as hulle sulke opbrengste kry! Met die surplus koop hulle beddens, yskaste en skoolklere wat hulle nog nooit gehad het nie. Dit is hoe ons menswaardigheid herstel. Die dankbaarheid is ook groot. Dis soos die dankbaarheid teenoor Jesus van dié wat baie sonde het. ’n Groot deel van die herstel lê juis daarin dat hierdie arm mense ook self finansieel moet bydra tot die koste, selfs al is dit hoe swaar. Dit is juis daai swaarverdiende geld wat maak dat hulle nou die beeste uit hul eie groen mielielande jaag.

Die wantroue tussen rasse in Suid-Afrika is ’n groot gaping wat ons moet oorkom. Dit vat baie vir ’n arm een-hektaar-boer om al hulle spaargeldjies in ons bankrekening in te betaal en te vertrou dat ons sy saad, kunsmis en chemie sal kom aflewer. Wanneer dit dan kom, vind daar herstel in vertroue plaas. ’n Ander voorbeeld uit my eie lewe is om nie dadelik al die antwoorde te gee as daar ’n probleem op die tafel kom nie. My geaardheid is probleem-oplossend. ’n Menswaardige styl is om te leer en te begelei om self by oplossings te kom al vat dit langer. My laaste storie oor menswaardigheid is om alle mense behoorlik te groet, in die oë te kyk en eers te hoor hoe dit gaan voor jy met die werk wegspring. Dit mag dalk na ‘Maniere 101’ klink wat jou ma jou geleer het, maar ons kyk so maklik die tollenaar, sekuri­teits­wag of persoon by die vulstasie mis. Hulle kry ook warm of loop ook deur onder misdaad by hulle huise.

Daar is dus vir my baie meer ter sprake as net iets soos grondhervorming. Die herstel van mens­waardigheid is ’n veel groter doel en dra meer waarde as ek die Woord reg verstaan.

Jannie de Villiers is ’n lidmaat by Moreletapark Gemeente in Pretoria en Uitvoerende Hoofbestuurder van Graan SA.

NG MOEDERGEMEENTE CHRISTIANA

Vakature: Kontrak-leraarspos (twee jaar)
Slutingsdatum: 31 Maart 2019.

In biddende afhanklikheid van die Here nooi die kerkraad gelegitimeerde leraars, proponente en emeriti uit om vir die pos aansoek te doen.

GEMEENTEPROFIEL:
Ons is ’n klein plattelandse gemeenskap met baie senior lidmate. Huisbesoeke en siekebesoek is belangrik en word nog verwag in die gemeente, plaasbesoeke is ook ingesluit. Lidmaattal:196 belydend en 29 dooplidmate.

VERGOEDING EN VOORDELE:
Onderhandelbaar met sinodale skaal as riglyn. Die volgende is nie ingesluit nie:
Behuising
Vervoertoelae
Medies
Pensioen

AANSOEKE:
Belangstellendes word genooi om hulle persoonlike besonderhede en volledige CV asook die name en kontakbesonderhede van drie referente aan die kerkkantoor te stuur.
E-pos: ngkchristiana@mweb.co.za
Kandidate kan genooi word vir onderhoude en preekbeurt.

Slutingsdatum: 31 Maart 2019.

Diensaanvaarding: Volgens ooreenkoms.

Navrae: Jimmy Marx, Voorsitter Kerkraad. Sel: 082 577 3690.

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling uit die aansoeke te maak nie.

Amptelike nuus, 15 Februarie 2019

Stuur Amptelike Nuus na Lida Viljoen by lida@tydskrifte.co.za

NG KERK

BEROEP: Ds Peet van Zyl van Gobabis na Henties­baai; ds Karlien van Wyk van Welgemoed na Nuwerus; ds Hanno Ackerman van Sonstraal na Stellenberg.
AANVAAR: Ds JPD Cornelius (Düring) na Kalkrand, Namibië; prop Marco Koch na Windhoek-Eros.

WES-KAAPLAND

Bevestiging

Prop Louis van der Riet het die beroep na Parke-gemeente (Kraaifontein) aanvaar. Hy word tydens die aanddiens (19:00) van 17 Februarie 2019 in Par­ke-gemeente bevestig. (Annamarie Louw, 18.01.2019).
Ds Jandré Viljoen is op 13 Januarie 2019 tydens die erediens in die NGK Ceresvallei as leraar be­vestig deur die konsulent ds Pierre Marais. Ds Viljoen was voorheen by die NGK Kuilsrivier-De Eike. Ons heet ds Viljoen welkom in die Ring van Tulbagh. (31.01.2019).
Ds JH Beyers van NGK Outeniqualand het aan die einde van Sep 2018 geëmeriteer. Sy afskeidspreek was op 30 September 2018 wat ook sy laaste werksdag was. (Merinda Duvenage, Skriba, 01.02.2019).
Ds Jan Cornelius van Schoor van NGK Redeling­huys emeriteer aan die einde van Februarie 2019. Hy lewer sy afskeidsboodskap en ontvang sy Akte van Demissie op 17 Februarie 2019. (Gerda Stroebel, Skriba, 22.01.2019).

GOUDLAND

Emeritaat

Die Akte van Emeritaat is op 20 Januarie 2019 namens die Ringskommissie van Potchefstroom aan prof Johan Zaaiman oorhandig. (ds Dawfré Theron, 22.01.2019).

NOORDELIKE SINODE

Bevestiging

Ds Snowy Swart (PGJ) van die NGK Erasmia emeriteer op 28 Februarie 2019. Sy afskeidsrede word gehou op 24 Februarie 2019 om 09:00. (D Kleinhans, Skriba, 24.01.2019).

HOËVELD

EMERITAAT

Ds Zeelie is op 13 Jan 2019 tydens die oggend­erediens deur ds Bennie de Klerk as tentmakerle­raar bevestig in die NGK Nigel. ’n Akte van Demissie is in 2010 aan ds Zeelie uitgereik tydens die eenwording van die gemeentes Boksburg-Noord en Boksburg-Oos. Op 10 Januarie 2016 is hy as brug­leraar bevestig in Nigel Moedergemeente deur dr Pieter Kruger. (Carika Kruger, Saakgelastigde, 21.01.2019).
Prop Sunell Theron word as leraar in Sunwardpark gem bevestig op 24 Februarie 2019 om 09:30 deur dr JD (Jannie) Theron (Sunell se pa). (Christa Laing, 04.02.2019).
Dr Gert van der Merwe het die beroep na Bonae­ropark aanvaar en word op 3 Maart bevestig in die gemeente. (Lorraine Human, Kantoorbe­stuurder, 04.02.2019).

OOSTELIKE SINODE

Emeritaat

Ds RAP (Roelf) van Niekerk van die gemeente Piet Retief emeriteer op 28 Februarie 2019. Sy afskeidspreek is op 24 Februarie 2019 wanneer sy Akte van Demissie by Emeritaat aan hom oorhandig sal word (dr Kobus Gerber, Skriba van die Ringsdiensraad van die Ring van Wakkerstroom, 31.01.2019).

Dominee Tienie – “Wie is ek? Wie is ons?”

Ds Johan Raubenheimer van die NG gemeente Potchefstroom-Noord skryf:

Dit was nogals ’n konfronterende ervaring gewees om na hierdie fliek te kyk. Die eerste vraag wat by my opgekom het was: “Is dit hoe mense my sien en hoor? Is dit hoe ek klink? Ek hoop darem ek lyk en kom nie so karikatuuragtig, afgeleef en lewensmoeg oor by mense nie? Is dit regtig mense se prentjie van die kerk?

Aan die eenkant was daar by my die besef dat ten minste meeste tradisoneel Afrikaanse  kerke en gemeentes (met Reformatoriese  wortels)  op een of ander manier deur die Apostoliese Geloofsbelydenis as gemene deler sal moet erken dat ons almal (die drie susterkerke, AGS en Volle Evangelie Gemeentes, Afrikaanse Vernuwings-Gemeentes, en vele andere waarvan ons in ’n dorp of stad nie eens weet nie) gekonfronteer word met die wesensvraag van ds Tienie, naamlik : “Wie is ek? Wie is ons? Waarmee moet ons onsself besig hou?” Die geykte vraag wat meeste dominees seker al in ’n preek gevra het: “As hierdie gemeente sy deure sou toemaak, wie in ons woonbuurt, omgewing of stad gaan ons mis?” Wat maak van die gemeente op die hoek ’n onmisbare en nodige plek?

 Aan die ander kant was daar min van Dominee Tienie se worstelinge wat predikante en pastore nie al moes ervaar het nie. Die druk van “invloedrykes”, die ondersteuning vanuit onverwagse oorde in jou gemeente en gemeenskap, randfigure en verworpenes (verwysend na die gay-huwelik in die kerkgebou van die Moedergemeente en die boemelaar se eie soeke na sin) wat deur meeste “kerkmense“ met agterdog bejeën word. Maar dan is daar ook baie sake en ervaringe van predikante waarvan kerkrade eintlik min tot niks weet nie – nie omdat dit geheim gehou of agterbaks van die leraar is om dit weg te steek nie. Nee, dis bloot omdat dit vertroulikheid tussen mense bevorder – en waar leraars en hulle gesinne baie maal van die mees geïsoleerde en eensame gesinne in ’n dorp, woonbuurt of gemeenskap is. Met wie moet dominee gaan praat as dit met hom of haar nie meer so punt-in-die-wind gaan nie? Niemand verwag mos dat Dominee ook deur swaar tye gaan nie! Ek praat nou nie van die dominees wat hard daaraan werk om by mense aanvaarding te kry of almal “se pêl” te wees nie. Dominees word soms beskou as volksbesit, maar Goddank het tye darem ook al ’n bietjie verander. Nogtans wil ek sê: Die mees soekende en eensame mens in die erediens op ’n Sondag is baie maal die man of vrou op die kansel! Die een wat sê: “So spreek die Here, Here”!

Natuurlik moet ons nie die verwysing in die fliek Dominee Tienie na die “Moedergemeente” mis-luister nie. Meeste moedergemeentes in stede en dorpe gaan bloot gebuk onder geografiese verskuiwings wat maak dat hierdie gemeentes (met dikwels die mees indrukwekkende kerkgeboue en duur om te onderhou) al jare in ’n oorlewingsstryd gewikkel is. Dit plaas geweldige druk op leraars en leierskap en verander geestelike leiers baie maal in voltydse fondsinsamelaars ter wille van ’n salaristjek aan die einde van die maand! Dink maar aan die basaars, golfdae, fiets-wedrenne, allerhande netjies uitgedinkte markte in die kerksaal, konserte en vele meer. En as ’n gemeente eers begin ontvolk en die dominee nie week na week die “haas uit die hoed kan ruk” met ’n ontwerpersdas, uitstekende oratoriese vermoëns en ’n liggaamstaal wat spreek van energie en passie vir die Here nie, dan sal jy vining agterkom hoeveel “swaeltjie-Christene” daar in die kerk is. Hulle swerf soos swaeltjies van een somer na die ander – van een gemeente na die ander, om ook maar net te ontdek dat die gras nie altyd groener is aan die anderkant van die draad nie. En die kollekte-bordjies kreun ook nie meer onder die rande nie!

Die werklikheid is natuurlik dat die kerk van die Here Jesus veronderstel is om ’n gemeenskap te wees wie se deure oopstaan vir een en elk. Dat ons nie links en regs altyd sal oordeel en beoordeel nie, maar dat ons eerder ’n gesindheid sal aanleer van “leef en laat leef!” Dit vra dikwels ’n “Dominee Tienie”  om die gemeente uit te lei soos ’n wafferse herder “na groener weivelde”. Plekke waar ons weer voel ons kom nie net Sondae ons geestelikes tenkies volmaak nie, maar die gemeente word die lanseer-basis terug na God se stukkende wêreld! Ons moenie dink dat as gemeentes skielik ’n herlewing beleef in sending en evangelisasie of haweloses, dat alle lidmate nou vuur en vlam vir dié saak is nie. “Kerkwees” is harde werk. Dis ’n daaglikse wandel met God.

Maar ou Zero, die swart werker op die kerkgronde by Dominee Tienie se Moedergemeente is ironies genoeg as stille waarnemer heeltemal in die kol as hy eendag vir Dominee Tienie sê: “You can’t save everybody, Maruthi!”

Aan die einde van die dag is Dominee Tienie net ’n boodskapper. Hy is nie volmaak nie. Hy is net mens – met ’n vrou en kinders vir wie hy ook drome het. Besig met sy dagtaak – met die voorreg om vir baie mense van hulp te wees, maar wie ook sy eie beperkinge en tekortkominge langsamerhand ontdek. Ook Dominie Tienie verlang daarna om soms terug te kyk na sy werk en gemeente (en in baie gemeentes is daar deesdae ook vroue-predikante) en ook vervuld te voel en te hoor hoe die groot Leermeester Sy hand op hulle skouers plaas en sê : “Ek is stil tevrede met jou lewe”! Ook Moedergemeente behoort aan die Here, en soms is die herontdekking van “Wie is ons?” ’n pynlike ervaring. Maar vanuit die pyn word iets nuuts gebore – ’n nuwe gemeenskap van mense wat ietwat anders mag lyk en doen as 30 jaar terug, en tog begeer ons almal net om Coram Deo te lewe – “voor die aangesig van Here”!

Moet op Facebook alleen nie vertrou nie

Facebook het pas 15 geword, wat beteken daar’s tieners in ons midde wat nooit ’n wêreld sonder die LIKE-knoppie geken het nie.

NG-gemeentes het hulself oor die jare met oorgawe gewerp in die arms van Mark Zuckerberg se skepping en die kerk het waarskynlik veel nut daaruit geput en goeie werk daardeur vermag. ’n Klein steekproef op www.kaapkerk.co.za se “Gemeentes”-indeks wys dat uit die 233 inskrywings, waarvan 141 gemeentes hoegenaamd webwerwe gelys het, sowat 31 eenvoudig Facebook-blaaie het.

Hoe verstandig, volhoubaar en teologies is so digitale strategie?

  1. Verstandig? Gestel ’n algemene oorweging onder daardie 22% van gemeentes wat besluit het om hul digitale tuiste op sosiale media te bou, was finansieel: Dis goedkoper (en vinniger) om als net op Facebook te gaan laai as om die koster se laaitie te kry om ’n website te bou. Is daar iets fout daarmee? Andrew Lewis se bekende aanhaling is dalk ’n goeie antwoord hierop: “If you are not paying for it, you’re not the customer; your the product being sold.”
  2. Volhoubaar? In die gange van bestuurskole sal mens dikwels die aanmaning hoor: Moenie strategie bou op goed wat kan verander nie. Kan die oorheersing wat Facebook in die eerste plek so aanloklike en alles-vervangende digitale tuiste vir jou gemeentesake gemaak het, ooit “verander” en sy status afstaan teen ’n ander sosiale media-platform? Hoor bietjie by jou 13-jarige en sy / haar vriende?
  3. Teologies? Hoe moet ’n gelowige dink oor “echo chambers”? Die risiko daaraan verbonde om jouself uit te lewer aan algoritmes wat jou eie voorkeure van vriende, kommentare en stories op die web slaafs aanteken en aan jou terugvoer, terugvoer, terugvoer. Dis seker nie die dood van Katryn nie, mits jy darem ook af en toe jou foon neersit en gaan leef in die regte wêreld. Maar vir ’n gemeente in ’n kerk met ’n geskiedenis van afsondering wat steeds om van die kansels eggo, is daardie risiko heelwat hoër. Komaan, bou jou eie webwerf (daar is puik voorbeelde onder NG gemeentes) en rig dit in met die liturgiese sorg en teologiese aanvoeling waarmee jy jou aanbiddingsplek benader. Al deel jy dan ook die webskakels via Facebook om ’n alle voete soontoe uit te nooi!

Gemeenskap skrum saam vir ontwikkeling in die Koue Bokkeveld

“Sport het die mag om die wêreld te verander.” Hierdie aanhaling van Nelson Mandela som die aanslag van sport-vir-ontwikkelingsprojekte reg oor die wêreld op wat onder die Laureus Sport for Good-vaandel hulself beywer om gemeenskappe saam te snoer en sosiale kohesie te bevorder. In die hartjie van die Koue Bokkeveld, 45km noord van Ceres in die Witzenbergdistrik, het sowat 250 kinders (tussen die ouderdomme van drie en 16) asook meer as ’n 100 volwassenes op Saterdag 26 Januarie op die Laerskool Koue Bokkeveld, Op-die-Berg, se sportgronde saamgekom om te wys hoe dié aanhaling geleef kan word.

Op die dag het die kinders aan twee Laureus-ondersteunde sport vir ontwikkelingsprogramme deelgeneem: Healthnutz (’n program wat deur die Sportwetenskapinstituut van Suid-Afrika ontwikkel is) en CoolPlay (wat sportafrigting veral in rugby en netbal gebruik om vir kinders sosiale en emosionele vaardighede aan te leer). ’n Derde program, Branched, vorm ook deel van die gesamentlike benadering en fokus op gesonde leefstyle vir kinders en tieners met Jesus Christus as grondslag. Een of meer van dié programme word reeds in die deelnemende skole aangebied of gaan hierdie jaar geimplementeer word.

Drie laerskole (Boplaas Primêr, Kromlin Primêr, Laerskool Koue Bokkeveld), een hoërskool (Skuweberg Sekondêr), drie plaas-bewaarskole (Kleinbegin, Mina Moo en Babbel en Krabbel) asook die Dagsorgsentrum Trappies (wat deur die VG Kerk en NG Kerk se gesamentlike barmhartigheidsaksie, Badisa, bestuur word) het deelgeneem.

Die dag het afgeskop met ’n 5km pretdraf wat deur die boorde van Ceres Remhoogte Boerdery uitgemerk was en ’n jong seun van Boplaas Primêr, Eden Strauss, het die roete in 28 minute en 30 sekondes, kaalvoet, kafgedraf.

“Ons glo werklik dat verhoudings die kern van sosiale impak en ontwikkeling is,” sê Alex Clark, predikant by die NG Gemeente Op-die-Berg. “Om konstruktiewe aktiwiteite vir die jeug te bied waar hulle kan leer van samewerking en karakterbou, terwyl dit ’n gesonde leefstyl bevorder, kan ’n groot verskil maak in hierdie gemeenskap.”

Twee Blitzbokke, Ilunga Mukendi en Ryan Oosthuizen, het saam met die tieners aan die Coolplay en Branched-oefeninge deelgeneem. Die Laerskool Koue Bokkeveld was die gasheer vir die dag met personeel wat ook die pretdraf beman het.

Zim se mense: Wonderlik, maar gekneus en getraumatiseer’ – kerkleiers

Die gevoel onder Zimbabwiërs kan tans as ’n mengsel van woede en vrees beskryf word, volgens kerkleiers van die NG Kerk en VG Kerk wat pas teruggekeer het van ’n besoek aan die buurland.

Hier volg die verklaring wat dr Braam Hanekom, direkteur van die Sentrum vir Publieke Getuieni, en dr Llewellyn MacMaster, moderator van die VGK in Kaapland, met hul teruggekeer van Zimbabwe uitegreik het.

Die afvaardiging het met onder meer regsgeleerdes, NRO’s soos Zimbabwe Lawyers for Human Rights (ZLFHR), die Counselling Services Unit (CSU), akademici, oudparlementslede en kerklui (insluitend pastoor Evan Mawarire) gepraat het.

Die verklaring lui:


  1. Dit is duidelik dat Zimbabwe ’n verslegtende ekonomiese en politieke situasie in die gesig staar.
  2. Alle aanduidings is daar dat die land de facto in die hande van ’n militêre regering is.
  3. Dit gaan gepaard met menseregtevergrype. ZLFHR rapporteer dat daar die afgelope maand meer as 900 politieke gevangenes deur hulle ondersteun moes word.
  4. CSU rapporteer van 359 slagoffers van mishandeling wat deur hulle behandel is. Dit sluit slagoffers in wat geslaan is met stokke, ysterstawe en geweerkolwe, of verkrag is.
  5. Die Zimbabwe Human Rights Forum rapporteer 15 nie-geregtelike moorde en 26 ontvoerings (waarvan sommiges weer vrygelaat is). Getuienis van vroue wat in die rug geskiet is, is beskikbaar.
  6. Dit is baie duidelik dat Zimbabwe vasgevang is in ’n kultuur van geweld en intimidasie wat reeds sover terugstrek soos die Gukurahundi moorde op die Ndebeles in 1983. Alle aanduidings is daar dat die huidige president, Emmerson Mnangagwa en die visepresident, Constantino Chiwenga, asook ander huidige militêre en regeringsleiers daarby betrokke was. Alhoewel van die junior range in die polisie en weermag nie noodwendig met alles saamgaan nie, het senior offisiere steeds ’n reusehouvas op die land. Hierdie kultuur van geweld en intimidasie het endemies geword aan die optrede van die weermag en die polisie.
  7. Aanduidings is beslis daar dat daar tans ernstige konflik binne ZANU PF bestaan asook besliste ideologiese en ander verskille tussen die ouer en ’n nuwe geslag Zimbabwiërs.
  8. Aanduidings is daar (in die woorde van mense met wie ons gepraat het) dat “ZANU PF die volk verloor het”.
  9. Die ekonomies verslegtende situasie moet grootliks toegeskryf word aan die klein groepie politieke en militêre elite wat steeds op massiewe skaal met selfverryking besig is. Selfs jong offisiere in die sogenaamde G40 groep baat hierby en woon in van die luuksste wonings denkbaar.
  10. Daar bestaan tans ook toenemend ’n interne stryd oor die beheer van reserwe kontant (insluitend die Zimbabwiese “bonds” en Amerikaanse dollars) en kommoditeite soos goud, diamante, platinum en die invoer en beheer van petroleum en olie. Groot ongelukkigheid heers onder Zimbabwiërs oor die verswakkende situasie van die “Bonds” wat petrolpryse en broodpryse die hoogte in gestuur het. Ellelange petroltoue is reeds weer sigbaar.
  11. Onder diegene met wie onderhoude gevoer is, bestaan daar grootliks die volgende konsensus oor die pad vorentoe:
    • Ekonomiese stabiliteit is noodsaaklik en ’n reddingsboei van nagenoeg vyfbiljoen US dollars wat onder streng voorwaardes en internasionale monitering aangewend moet word, kan help.
    • ’n Nuwe Nasionale Oorgangsgesag (National Transitional Authority) word bepleit. Zanu PF is in die moeilikheid en sal om verskeie redes nie gretig wees hiervoor nie, maar die toksiese verhouding tussen elemente in die weermag en ZANU PF is nie volhoubaar nie. Zimbabwe is reeds vir dekades nie meer ’n demokrasie nie. Meer en meer regsgeleerdes praat van misdade teen die mensdom wat sover teruggaan as 1983. Die grondwet wat in 2013 deur 90% van die bevolking aanvaar is, is nog nie naastenby geïmplementeer nie, maar is dringend noodsaaklik.
    • Amnestie en versekering dat die ICC nie sal toeslaan op senior regeringslui nie, is van belang. Anders is ’n scenario van “veg tot die einde” beslis op die tafel.
    • Internasionale mediasie en druk is nodig. Ons gevoel is dat Brittanje besef dat die kans wat Mnangagwa ontvang het, nie gewerk het nie.
  12. Die konflik binne ZANU PF is hewig, met honderde soldate wat die wonings van opponerende leiers bewaak. Almal is baie onseker oor hul veiligheid en toekoms.
  13. Die gevoel onder Zimbabwiërs kan beskyf word as ’n mengsel van woede en vrees. Die gesprek met Ewan Mawariri was aangrypend. Sy familie is om veiligheidsredes in die buiteland. Hyself is tans nie heeltemal gesond nie en is duidelik getraumatiseer na sy tyd in die tronk en (in eie woorde) sy kontak met gevangenes wie se families tuis aangerand is na hul inhegtenisname. Hy vertel van waarskuwings om geen kos in die tronk te eet nie buiten dit wat deur besoekers gebring word. Vergiftiging van persone is tans ’n algemene gerug in Zimbabwe (insluitend Constantino Chiwenga wat tans blykbaar ernstig siek in Suid-Afrika is).
  14. Op hierdie stadium pleit ons vir ingrype deur instansies soos die kantoor van die Aartsbiskop in Kaapstad, die SACC, die National Church Leaders Consultation , die Suid-Afrikaanse regering en die internasionale regering. Druk alleen sal egter nie werk nie omdat jy met ’n militêre situasie te doen het wat eintlik net een taal ken. Beïnvloeding deur mense wat nie noodwendig ’n regering omver wil werp nie, maar nugterheid en ’n wen-wen situasie kan skep, is nou dringend noodsaaklik.
  15. Tradisionele opposisiepolitiek gaan nie nou werk nie. Die nuus dat Emmerson Mnangagwa bereid is om met Nelson Chamisa van die MDC te praat moet verwelkom word.
  16. Zimbabwe se toekoms gaan Suid-Afrika se toekoms daadwerklik raak, maar kan dit ook positief beïnvloed.
  17. Suid-Afrika moet nou lesse leer uit Zimbabwe se situasie en dit gaan oor veel meer as grond en plase. (Ons het ook gehoor dat Mugabe die grondkwessie gebruik het om sy kwynende politieke steun te herwin, wat baie soortgelyk is aan die situasie in Suid-Afrika.)
  18. Na allles is ons opnuut getref deur die mense van Zimbabwe. Wonderlik, maar gekneus en getraumatiseer. Zimbabwe is ’n mengsel van hoop en wanhoop. Mag genade ons toeval. 

* Hierdie storie is op 7 Februarie deur die skrywers aangepas.

GEE RAAD: Jonges tydens erediens

Daar was wye reaksie op die jongste NG Kerk-koppetelling wat wys dat die kerk kleiner word en ouer – omdat daar ’n afname in beide doop- en belydende lidmate was sedert die vorige jaarlikse peiling in 2018.

In ’n soeke na sinvolle reaksies tot die tendense wat die data uitwys, skryf een lidmaat: “Die uitstuur van kinders uit die kerk na “kinderkerk” is geweldig destruktief vir die gemeente se lewe in die erediens”.

’n Ander briefskrywer uit die Noord-Kaap rig toe die volgende vraag oor dieselfde onderwerp: “Ons is ’n plattelandse dorp waar baie uitdagings die hoof gebied moet word soos byvoorbeeld kinders wat Sondagmiddae na koshuise in groter dorpe vertrek, kinders wat slegs by die kategeseklas afgelaai word, goeie getal bywoning aan die begin van die jaar maar wat vanaf Maartmaand weer geleidelik minder word (ook weens die klimaat).”

En nou wil Kerkbode by lesers weet: Hoe gemaak met jonges tydens die erediens? Wat werk en wat werk nie?

Hoe gemaak met jonges tydens die erediens?

Kyk na die uitslag

Loading ... Loading ...

Of skryf ’n kommentaar onderaan die  berig.

NG GEMEENTE AMSTERDAM (MPUMALANGA)

Vakature: Leraar
Die sluitingsdatum vir aansoeke is 28 Februarie 2019.

Die kerkraad wag in afhanklikheid van die Here aansoeke in vir hierdie pos:

Gemeenteprofiel:
Die gemeente se visie is: Soos ons Here Jesus Christus wil ons ook dien.
Die NG gemeente Amsterdam is ’n plattelandse gemeente met al die uitdagings wat klein gemeentes bied. Die gemeente is byna 110 jaar oud en het 121 belydende en 28 dooplidmate.
Die volgende bedieningsareas is fokuspunte vir die gemeente:
• Konsolidering en uitbou van die gemeente.
• Leiding tov goeie en vernuwende liturgie.
• Aandag aan die jeug, in besonder ook jeugbegeleiding van die laerskool.
• Bediening aan bejaardes.
• Verhoudinge in die gemeente.

Leraarsprofiel:
• ’n Lewende, persoonlike verhouding met God Drie-enig.
• Gelegitimeerde van die NG Kerk.
• Goeie beplanningsvaardighede in die bestuur van die gemeente.
• Sterk menseverhoudinge, insluitende die motivering en versorging van lidmate.
• ’n Aanvoeling vir die behoeftes van die jeug en bejaardes.
• Kreatiwiteit en die neem van inisiatief.
• Goeie kommunikasievaardighede.
• Moet in spanverband kan werk.
• Pastorale leierskap.
• Uitvoering van die normale pligte van ’n leraar (Artikel 9) in die platteland.

Vergoeding en voordele:
Die vergoedingspakket sal met die suksesvolle kandidaat onderhandel word, met kerf 6 van die Algemene Sinode se skaal as riglyn. ’n Pastorie en ander standaardvoordele is beskikbaar.

Beroepingsproses:
’n Gestruktureerde keuringsproses sal gevolg word. Aansoekers moet ook beskikbaar wees vir ’n onderhoud en moontlike preekbeurt.

Aansoeke:
Belangstellendes moet ’n volledige CV (nie langer as vier bladsye nie) asook die name en telefoonnommers van minstens twee referente per e-pos stuur aan die kontakpersone hieronder. Die betrokke persone kan ook met navrae gekontak word. Die sluitingsdatum vir aansoeke is 28 Februarie 2019.
Louis Botha : 071 673 9499
E-pos : nkomobdy@gmail.co.za
Jaap Naudé : 082 789 4510
E-pos : admin02@bonnieb.co.za
Kerkkantoor: (kantoorure) : 08:00-12:00 Dinsdae tot Vrydae
Telefoon : 017 846 9302
E-pos : ngkamsterdam@gmail.com

Gemeenskap kniel in droë Karoo

Gelowiges in die droogte-geteisterde Karoo het vandeesmaand saam voor die kansel van die NG gemeente op Prins Albert gekniel vir ’n buitengewone diens. KERKBODE het dr Gerdrie van der Merwe, wat die diens gelei het, ʼn paar vrae gevra.


Kerkbode (KB): Sit die leser net so ʼn bietjie op die toneel – wie het in die kerkbanke voor jou gesit toe julle op Vrydag 11 Januarie kerk gehou het?

In die historiese kerkgebou aan die voet van die Swartberge met sy besondere toring wat na Bo wys, het boere, bestaansboere, dorpsbewoners en mense uit die breë gemeenskap van Prins Albert, hulle toevlug in gebed geneem tot die Hemelse Vader. Dit was ʼn aangrypende belewenis om mense wat ons reënboognasie verteenwoordig, biddend en roepend tot God te sien kniel voor die kansel.

Die atmosfeer in die kerkgebou het ʼn kinderlike vertroue, dat die Here sal sorg, uitgestraal. Tog was die broosheid van mense sigbaar, want ongeloof, moedeloosheid, opstand, bitterheid en onbeantwoorde vrae in die gemoed, bly deel van gelowiges se aardse bestaan.

KB: Meeste plattelandse kerkgangers – veral daar in die Karoo waar jy tans aflos – sal vertroud wees met die idee van ’n biddag vir reën. Maar jy praat van ’n “verootmoedigingsdiens”. Wat beteken dit?

Verootmoediging is ʼn Bybelse opdrag: “Onderwerp julle daarom in nederigheid aan die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die tyd wat Hy bestem het. Werp al julle bekommernisse op Hom, want Hy sorg vir julle”. (1 Pet 5:6-7). So ʼn diens laat dinamiese geestelike krag in ʼn krisistyd loskom, mense ontmoet die Here op hulle knieë en ʼn hele gemeenskap kry nuwe moed, word in hulle geloof versterk en leer om mekaar se laste te dra. Dis nie ’n teken dat God se arm gedraai word om te gee wat ons dringend soek nie, dis ’n erkenning dat God deur reën en droogte, voorspoed en teëspoed, in alles die Een is wat volle beheer het.

KB: Jy is dominee, maar ook boer. Hoe beïnvloed die twee mekaar?

As predikant op Smithfield, Kuruman en Bethulie, kon ek deur God se genade as boerseun die harte en lewens van mense aanraak met die Blye Evangelie. Boerdery is ʼn beroep wat alles van jou vra. Jou drome kan maklik vertrap word, soos sand deur jou vingers gly. Daar is tye dat die lag in jou oë en die vreugde in jou stem, in ʼn oomblik gerysmier word deur omstandighede waaraan jy niks kan doen nie.

Op voetsoolvlak het ek as dominee-boer op my plaas Donkerpoort in die distrik Trompsburg, beleef hoe ʼn persoonlike verhouding met die Here ʼn mens in staat stel om ʼn kopskuif te maak. ʼn Boer het ʼn keuse: Jy kan bly lê of jy kan opstaan en die vonk van oorwinning benut in Christus. Daar is wisselwerking, want deur jou unieke talente te gebruik, kan die Here verandering bring: Hy verander ʼn stuk droë grond in ʼn florerende tuin. Hy verander droefheid in vreugde, nood in uitkoms. (Jer 31:12-13).

KB: Weens ons land se politieke geskiedenis bestaan daar steeds wantroue tussen rasse – ook in klein plattelandse gemeenskappe waar boerdery tot ’n groot mate ’n wedersydse afhanklikheid kweek. Het die Kerk ’n rol te speel om mense nader aan mekaar te bring?

As kerkhistorikus van die NG Kerk en leraar wat landswyd in die platteland preek, is my ervaring dat boere oor die algemeen ʼn uitstekende verhouding met hulle werksmense handhaaf. Die nuwe landboubeleid skep die unieke geleentheid aan boere oor grense heen, om hulle kennis, ervaring en vaardighede met nuwe kleinboere te deel, tot voordeel van mekaar. Daar is reeds genoeg bewyse op voetsoolvlak, dat ʼn wen-wen situasie onstaan wat nie net voedselsekerheid help waarborg nie, maar menseverhoudinge verbeter.

Die Kerk se rol is enorm groot en vra daadwerklik optrede en deurlopende beplanning. Deur die Woord word hemelse kunsmis van verdraagsaamheid, vergifnis en onderlinge vertroue gesaai, wat groeikrag en wasdom bring en ʼn goeie oes verseker. Sulke geleenthede bevestig dat te midde van baie verskillende Christelike kerke, ons ’n onvervreembare eenheid in Christus het.

KB: Wat het jy wys geword uit jou aflosbeurt op Prins Albert en spesifiek jou interaksie met die landbougemeenskap daar wat met ’n droogte te make het wat vir vele eenvoudig ongekend is?

Hier is ʼn diep gelowige landbougemeenskap wat met geloofsmoed en krag leef. Wanneer boere en hulle werkers beroof voel van lewenskrag en vitaliteit, kan ’n dominee se bemoedigende Bybelteks, gesprek en gebed ʼn kragtige uitwerking in die harte en lewe van mense meebring.

KB: In jou preek sê jy dit voel asof “alles verkeerd loop” in Suid-Afrika? Jy sê dat moedeloosheid mense se geloof “rysmier”. Hoe laat dit jou voel oor jou roeping?

Daar is boere wat voel dat alles verkeerd loop in Suid-Afrika. Hulle voel hulle veg teen die natuur, teen beleidsrigtings van die regering, plaasmoorde en stygende boerdery-insette. Dan is daar die swaard van grondonteining sonder vergoeding, wat nie onderskat moet word nie. Boere se vrolike drome word gerysmier en hulle voel magteloos wanneer hulle om finansiële oorlewing moet veg. Predikante as bedienaars van die Goddelike Woord, word deur die Heilige Gees bemagtig, om in rugbreektye die kruis van Jesus Christus aan mense nie net voor te hou nie maar te plant. Ons moet vasklou aan die Here God, Hy wat ons styf vashou, beskerm, bewaar en met sy Vaderhand versorg. Hoe voel ek dan oor my roeping? Dit is juis sulke dinge wat my roeping verdiep en my hoop laat toeneem.

NG GEMEENTE PIET RETIEF

Voltyds-onbepaalde medeleraarspos
Sluitingsdatum: 28 Februarie 2019

Die kerkraad van die NG gemeente Piet Retief wag tans aansoeke in met die oog op die vul van die vakature wat aan die einde van Februarie 2019 ontstaan weens die emeritaat van een van die huidige twee leraars.

Gemeenteprofiel:
Hierdie gemeente van die Oostelike Sinode is ’n vernuwende, harmonieuse plattelandse gemeente in ’n skilderagtige oostelike hoek van Mpumalanga, ’n bosbouarea reg langs KwaZulu-Natal wat ook bekend is vir sy hoë mielie-opbrengs. Die gemeente se 752 belydende en 202 dooplidmate het ’n eweredige ouderdomsverspreiding. Die plaaslike laer- en hoërskool is van ’n baie hoë standaard.

Leraarsprofiel:
Die gemeente het die behoefte aan ’n jong, dinamiese, Geesvervulde leraar wat met passie en kreatiwiteit, maar ook skrifgetrou en met sensitiwiteit vir die gereformeerde belydenis en spiritualiteit, al die pligte volgens Artikel 9 van die Kerkorde kan en wil uitvoer. Die suksesvolle kandidaat sal, benewens die pastorale sorg van die helfte van die gemeentewyke, ook spesifiek vir die jeugbediening verantwoordelikheid neem.

Vergoeding:
• Die sinodale riglyne sal as uitgangspunt geneem word.
• Die gemeente beskik oor ’n ruim, moderne pastorie waarin die suksesvolle kandidaat gaan woon.

Aansoeke:
Aansoeke, gerig aan Die Voorsitter van die Pre-advieskommissie, geskied deur middel van u CV (hoogstens drie A4-bladsye) met ’n dekbrief waarin die motivering vir die aansoek uiteengesit word. Die name en kontakbesonderhede van drie referente moet ook ingesluit word. Stuur dit asseblief voor 28 Februarie 2019 per e-pos na reikop@telkomsa.net Kandidate moet beskikbaar wees vir ’n onderhoud en die waarneem van ’n preekbeurt in die plaaslike gemeente.

Kontakpersone:
• Saakgelastigde: Mev Sirita Smit, 017 826 3687
• Medeleraar: Dr Hancke van Blerk, 079 872 4829

Die kerkraad behou hom die reg voor om nie uit een van die aansoeke
’n aanstelling te maak nie.

Einde in sig vir kerkdiens wat langer as drie maande duur

Die einde is in sig vir ’n merkwaardige poging deur meer as 800 predikante, priesters en evangeliste wat mekaar al maande lank aflos sodat ’n erediens in Den Haag, Nederland permanent aanhou en sodoende asiel aan ’n Christelike Armeense gesin verleen. LEOPOLD SCHOLTZ doen verslag.


In ’n onopvallende kerkgeboutjie in ’n onopvallende straat in Den Haag is tans ’n kerkdiens aan die gang wat wêreldwyd aandag trek. Die diens duur nou al meer as drie maande, onophoudelik, 24 uur per dag, 7 dae per week.

Dit is hier waar die Protestantse Kerk in Nederland (PKN), susterskerk van die NG Kerk, asiel verleen aan die Christelike Armeense gesin Tamrazyan, om te keer dat die owerheid hulle uitlewer aan Armenië, waar vader Tamrazyan aktief in die opposisiepolitiek is. Aangesien menseregte-organisasies – die Amerikaanse Freedom House is ’n voorbeeld – Armenië as slegs “gedeeltelik vry” (met ’n punt van 45 uit 100) beskryf, word geoordeel dat Tamrazyan in akute gevaar is as hy sou teruggaan.

Hy, sy vrou, twee dogters en een seun woon al die tyd al in die kosterswoonstel bo-op die kerkie. Die Nederlandse wet bepaal dat die polisie ’n kerkgebou nie mag binnegaan terwyl ’n erediens aan die gang is nie. Om te keer dat die gesin aangehou word, los meer as 800 predikante, priesters en evangeliste mekaar af sodat die erediens permanent aanhou.

Vandeesweek breek ’n daar toe ’n wending in hierdie sage aan. Die PKN het pas aangekondig dat die voortdurende kerkdiens gestaak word en dat die gesin die kerk mag verlaat. Dit sal ’n hoofstuk vir die kerk afsluit en vir die gesin ’n nuwe een inlei. Maar wat was die dryfkrag agter hierdie mobilisasie van predikers? wonder ’n mens steeds.

Toe ek volgens afspraak onlangs op ’n yskoue wintersoggend die voordeurklokkie lui – voor enige sprake dat die gesin die kerk mag verlaat – kom maak ’n vriendelike vrywilliger oop. “Hartlik welkom,” sê hy, “kan ek jou koffie aanbied?”

Hy stap na ’n saaltjie waar drie vroue aan ’n tafel sit en gesels, en skink die koffie in. Ek sluk die koffie haastig af en loop in die gebedsruimte in, waar ’n vroulike predikant agter ’n kateder staan en preek vir ’n gemeente van twee, plus nog ’n vrou voor ’n klavier.

Die dominee preek oor God se genade en sy grenslose liefde vir elke individu. Ná ’n paar minute kom ’n man en nog twee vroue ook en luister.

Die koster kom roep my. Die kerkwoordvoerder, met wie ek die afspraak het, het aangekom.

Ons gaan sit in ’n sysaaltjie. Hy is dr Theo Hettema, voorsitter van die algemene kerkraad van die PKN in Den Haag, maar hy werk ook as beleidsmedewerker by die hoofkwartier van die PKN in Utrecht, en as dosent aan die Protestantse Universiteit in Amsterdam.

Hettema praat rustig, vra grappenderwys ekskuus dat hy ’n lesing gee. Maar die opregtheid straal uit hom uit.

Waar begin die verhaal? vra ek.

Sonder aarseling begin hy by Jakob wat wanhopig vir sy broer Esau in die woestyn vlug en dan ’n visioen van God kry. Hy noem die plek Beth-El – Huis van God – ’n plek waar jy veilig voel. Dít is ook die Bethel-kerk in Den Haag.

Hy vertel dat kerkasiel vir mense wat geen ander heenkome het nie, al sedert 1982 ’n tradisie in Nederland geword het. In 1999 is die kwessie in ’n beleidsgeskrif van die Nederlandse Raad van Kerke behandel, en toe is riglyne neergelê oor wanneer dit verantwoord is.

Aanvanklik het die Vrijgemaakte Gereformeerde Kerk in die vissersdorp Katwijk aan hulle asiel verleen. Maar dié gemeente het maar 150 lede en was prakties nie in staat om dit te lank te rek nie, en dus is hulle na die Bethelkerk in Den Haag gebring.

My vrae draai om die gevaar dat die kerkasiel aan die gesin Tamarazyan bloot ’n kwessie van burgerlike ongehoorsaamheid kan wees. Hettema gee ’n breedvoerige teologiese begronding van waarom die kerk dié weg ingeslaan het.

Daar was drie oorwegings wat die deurslag gegee het.

Ten eerste was die vraag: Dien dit die veiligheid van die gesin? Die antwoord was ja – die gesin probeer al jare asiel kry en het tot twee keer toestemming by ’n regter gekry om voorlopig in die land te bly, maar op tegniese gronde is dit uiteindelik afgewys.

Hulle móés dringend beskerming kry, anders sou hulle binne ure op ’n vliegtuig na Armenië geplaas word, waar vader Tamarazyan se lewe nie seker was nie. Hiermee sou hulle ook tyd wen om met die owerheid in gesprek te gaan.

Tweedens was daar die vraag of dit nie willekeurig sou wees om dié gesin te beskerm en ander nié. Daarteenoor staan dat dié gesin ’n modelgeval is van wat tans verkeerd is aan die owerheid se asielbeleid (wat, so lees ’n mens elders in die media, deur talle mense as hardvogtig gesien word).

In die derde plek moes dit ook teologies begrond word. Verskeie Bybelse oorwegings het ’n rol gespeel:

  • In Miga 6:6-8 sê God dat hy nie offers in ’n erediens soek nie: “Hy vra van jou dat jy reg sal laat geskied, dat jy liefde en trou sal bewys, dat jy bedagsaam sal lewe voor jou God.”
  • In Matteus 25:35 sê Jesus aan sy dissipels: “Want ek was honger, en julle het My iets gegee om te eet; Ek was dors, en julle het My iets gegee om te drink; Ek was ’n vreemdeling, en julle het My gehuisves.” Dis ’n gebod wat swaar geweeg het, vertel Hettema. In die gesin Tamarzyan word by implikasie onderdak aan Christus self gegee.
  • Nog ’n oorweging was Romeine 13:1, waar Paulus skryf: “Elke mens moet hom onderwerp aan die owerhede wat oor hom gestel is. Daar is immers geen gesag wat nie van God kom nie, en die owerhede wat daar is, is daar deur die beskikking van God.” Deur kerkasiel aan die gesin te verskaf, sê Hettema, “eer die kerk die owerheid in die sin dat hy hom herinner aan die taak – om die welsyn van die gemeenskap te reël – wat ook in art 1 van die Nederlandse grondwet vervat is”.
  • Ten slotte: In Handelinge 5:29 sê Petrus in ’n toespraak: “’n Mens moet eerder aan God gehoorsaam wees as aan mense!”

Volgens Hettema gaan dit dus uiteindelik om ’n maatskaplik-Bybelse geluid in die rigting van die politiek. “Dis geen aksie waarmee ons ons wil wil deurdryf nie. As dit blyk ons kom nie verder in ons gesprek met die owerheid nie, moet ons ook met die kerkasiel stop, anders word die Bethelkerk ’n soort vrystaat buite die wet, en dit wil ons nie hê nie.”

Politici word weggehou. Hulle mag as gelowiges kom, maar geen politiek bedryf nie. Joernaliste word gevra om nie foto’s te neem nie en om die gesin se privaatheid te respekteer. Die kerk stel self foto’s beskikbaar.

Toe die besluit op 24 Oktober geneem is en die diens begin het, het Hettema self die eerste ure voorgegaan. Kollegas het by hom oorgeneem, maar niemand het geweet wat wag nie.

Dit was ’n geloofsaak. “Soos by Abraham en Izak was dit ’n kwessie van die Here sal voorsien.”

Ek groet.

Uiteindelik het dit ’n groot affêre geword met meer as 800 voorgangers, van wie sommige selfs uit die buiteland kom. Daar is genoeg om die volgende drie maande deur te kom. En daar is altyd mense wat die diens bywoon, al kan jy hulle soms op die vingers van jou een hand tel.

Ten slotte is dit ’n uitstekende voorbeeld van die kerk wat sy maatskaplike taak uitvoer en homself relevant in die samelewing maak.

* Twee dae nadat hierdie onderhoud gevoer is, het die Nederlandse regering ’n nuwe beleid aangekondig insake politieke asiel waarby kinders betrokke is. Dit beteken dat die gesin Tamarzyan in Nederland mag bly. Dus het die PKN aangekondig dat die voortdurende kerkdiens gestaak word en dat die gesin die kerk mag verlaat. – Red.

Jong CLF-ambassadeur dryf Bybelprojek

AMANZIMTOTI. Christelike Lektuurfonds (CLF) het onlangs ’n passievolle 13-jarige as hulle Bybel-ambassadeur aangestel en so het honderde Bybels kinders in KwaZulu-Natal in hulle moedertaal bereik.

CLF sê ’n artikel op Maroela Media van Shania-Lee Mayoss van Amanzimtoti het hulle oortuig om haar te kontak. In die artikel het sy vertel van haar droom om kinders deur ’n Bybel aan God se liefde bloot te stel. Haar passie het hulle oortuig om haar as hulle “Een miljoen Bybels”-ambassadeur aan te stel.

Volgens Thea Mayoss, Shania-Lee se ma, het sy tot dusver 259 Bybels uitgedeel. Die Bobbi Bear-sentrum vir kinders wat seksueel aangerand is, hospitale en selfs karavaanparke het reeds van haar ’n besoek ontvang.

Sedert die aanvang van die Een miljoen Bybels-projek is daar reeds 89 736 Bybels aan kinders in hulle moedertaal geskenk.

Besoek clf.co.za of skakel hulle by 021 873 6964 indien jy betrokke wil raak.