AANKNOPINGSPUNT. Die vraag is of daar buite die Christelike geloof*, byvoorbeeld in nie-Christelike religieë, iets is waarby die Christelike sending* kan aanknoop om van daar af by Christus* uit te kom. Is dit dalk die algemene openbaring*, of die besef dat daar ’n God is, of die verlange na verlossing, of ’n sekere waarheid, of die “saad van die godsdiens” wat ná die sondeval* as deel van die menslike natuur in die mens oorgebly het? Daar is verskillende antwoorde op hierdie vraag gegee. In 1934 het Karl Barth* kortweg Nee! geantwoord. Ander teoloë redeneer dat God tog met die nie-Christen besig is, en dat die geskiedenis wat God met die mens het, iets aan die mens doen, al is hy of sy hoe verdwaald. ’n Mens kan iets van God ook uit die skepping* leer ken, word gesê. Al verdraai mense hierdie kennis, is daar wel die besef dat God bestaan (Rom 1). In die jonger tyd word die “gemeenskaplikheid” tussen godsdienste egter soms só beklemtoon dat dit klink asof verlossing deur alle godsdienste verkry kan word en bekering* tot Christus nie regtig meer nodig is nie. Tog is dit waar dat vir effektiewe kommunikasie die een of ander aanknopingspunt belangrik is. Daar is geen gelyk pad na Christus toe nie: êrens is daar ’n krisis, ’n konfrontasie, ’n bekering en ’n wedergeboorte* nodig. (Kyk ook: Kommunikasie en sending*.)