Kersfees en Advent lê om die draai. Hierdie seisoene in die kerklike jaar behoort ons weer grondig te laat besin oor hoe ons Skrifgetrou oor God dink.

’n Mens kan so maklik dink God is soos ’n antieke koning wat bo van sy troon af regeer, wat reëls neerlê wat gehoorsaam moet word, en vir wie sy mense nie regtig belangrik is nie.

Maar met Kersfees kom God af ondertoe. Hy word God met ons. Immanuel. In Christus leer ons dat God dien. God kom gee Homself.

Hy kom doen dit om die wêreld heel te maak. Hy kom doen dit om mense heel te maak, om verhoudings heel te maak, om die samelewing heel te maak.

Natuurlik ís God die Koning, maar dan ’n ander soort koning as die heersers van hierdie wêreld. Dit is wat hierdie God-met-ons aan sy volgelinge verduidelik wanneer van hulle kom vra vir die belangrike plekke aan sy linker- en regterkant. In die koninkryk van God dien die leiers. Jesus stel self die voorbeeld as Hy sy dissipels se voete was – en as Hy sy eie lewe gee.

Natuurlik maak God reëls, maar Jesus leer sy dissipels dat die groot reël die liefde is. En ons sien by Hom dat die liefde versorg, dat die liefde opstaan vir geregtigheid, dat die liefde insluit, dat die liefde heelmaak. God se reëls is nie maar blote reëls om Homself tevrede te stel nie, dis reëls wat mense en gemeenskappe help om heel te word en heel te bly.

Hy is nie bloot die Reëlmaker nie. Hy is veral die Heelmaker.

Met die Reformasiefees vars in die geheue en in die gees van Kersfees is dit gepas om, op grond van die Skrif, ons eie verstaan van wie God is, te ondersoek, en waar nodig opnuut te reformeer.