Andries Louw

Dié stemme nog welkom?

Andries Louw skryf via die kommen­taarafdeling by www.kerkbode.co.za:

Die artikel (“Dit is tyd vir aanbeweeg”) van Nelis Janse van Rensburg laat my misrabel voel.

Die opskrif kommunikeer na my me­ning die boodskap dat die besware van mense wat teen Nelis en andere se pro-gay agenda gekant is, nou nie meer ontvanklik sal wees nie, trouens dat dit uiteindelik nou van die tafel gevee sal word. Die ernstige waarskuwings dat hierdie agenda ’n afwyking van die Bybelse teologie en seksuele etiek verteenwoordig sal nie meer geduld word nie. Dit is ’n haglike saak wanneer die mode­rator van die AS daarmee vir die oorgrote meerderheid lidmate sê hulle stemme is nie meer ontvanklik nie en dat die NG Kerk nou ’n finale keuse moet maak vir die LGBTI+ ideologie en daarmee die Bybelse teologie en etiek oor seksualteit prysgee. Natuurlik word dit gedoen met mooiklinkende “teologiese” argumente wat nie voldoen aan die mees basiese beginsels van goeie eksegese en Bybelse hermeneutiek nie. (Brief verkort. Lees die volledige brief aanlyn in die kommentaarafeling onderaan die betrokke rubriek. – Red)

Gebalanseerde missionaliteit is nodig

Dr Hancke van Blerk van die NG gem Piet Retief skryf:

Die Ring van Wakkerstroom mag nie vanjaar ’n predikant na die Algemene Sinode afvaardig nie as gevolg van ’n nóg verder verkleinde sinode om geld te bespaar. (Sien reaksie onderaan – Red). Dis ’n besluit waarteen ek en ander destyds probeer walgooi het uit vrees vir nie-verteenwoordigende be­sluite, ’n be­sluit wat reeds geboeme­rang het (die spesiale sinodesitting en hofsake het miljoene gekos).

Dít dwing my om maar via Kerkbode hierdie versoek tot die afgevaardigdes te rig. Ons is almal diep bewus van die noodsaaklikheid dat die NG Kerk ’n besondere rol het om in hierdie land te speel. Reeds by 2011 se sinode het ek gesê dat dit hoog tyd is dat ons kerk, soos Bismarck du Plessis, nou met al ons potensiaal van die reserwebank af klim en die speelveld betree. (Ons het lank genoeg skuldig gevoel en opgetree asof ons wag dat ons geelkaart verstryk). By daardie selfde sinode was daar ’n opgewondenheid dat ons moet dans in die reën!

Ek is egter bekommerd dat die missionaliteit wat nagestreef word, dikwels verskraal word tot blote barmhartigheidsbetoning. Natuurlik moet die NG Kerk intens betrokke wees by barm­hartigheids- en opbouprojekte. Daar is eg­ter méér as priesterlike betrokkenheid nodig; ook profetiese (deur die baie mis­stande in ons land uit te wys) en koninklike (deur te heers oor die sonde) betrokkenheid.

Ek mis hierdie laaste twee dimensies meermale by ons kerk se missio­nale betrokkenheid. Ons kan maar gerus luister hoe die Anglikaanse aarts­biskop van Kaapstad vir ons die voorbeeld stel.

Sedert 2011 het ons toe nié baie in die reën gedans nie: 160 000 moorde, geweld teen weerloses, grootskaalse kor­rupsie, gewelddadige en verwoestende stakings, magsmisbruik en ander vergrype demp almal se vreugde en dra dikwels by tot armoede. Dit is hoog tyd dat die NG Kerk driedimensioneel missionaal betrokke raak in ons land!

Reaksie

Kerkbode het die volgende reaksie aangevra by Francois Retief, uitvoerende amptenaar van die Oostelike Sinode:

“Dit is inderdaad so dat van ons ringe nie predikant-afgevaardigdes kan stuur nie. Daar is ander wat nie kerkraadslid-afgevaardigdes kan stuur nie. Die skrywer is korrek dat dit een van die gevolge is van ’n verkleinde Algemene Sinode.

Die rede is eenvoudig dat ons kwota leraars en kerkraadslede – soos deur die Algemene Sinode bereken – tot gevolg het dat ons minder afgevaardigdes kan stuur as wat daar ringe is. Ons werk dus van sitting tot sitting met ’n rotasiebeleid. Ons maak wel seker dat elke ring verteenwoordig is – indien nie deur ’n leraar nie, dan wel deur ’n kerkraadslid.

Oostelike Sinode het ’n baie deeglike proses waarvolgens afgevaardigdes aan­gewys word. Dit word in ons Familie­reëls beskryf.”

‘Ek hou nie van mense nie, maar …’

’n Prof se kwinkslag by die Algemene Sinode stuur Nico Simpson op ’n kopreis na sy kinderdae.

Hy hou van mense. Hulle kies eenheid eerder as eendersheid, sê prof Marius Nel byna terloops. En ek is weer verlief.

Sy woorde vat my terug na ’n Sondagskoolklaskamer in Robertson. Ek is weer standerd ses. Meneer Jonk is besig om vir ons te verduidelik van Jesus, geloof en bekering. Ek verstaan net genoeg om ná my fietsrit terug huis toe die datum agter in my Bybel te skryf. Verlief vir die eerste keer. Vir my het dit gevoel of ek Jesus so pas ontmoet het, maar Hy ken my toe al lankal.

Hy het my al geken toe ek saam met my ma Pinksterdienste in ’n skoolsaal gaan bywoon het. Dit was lank voordat Helderberg-gemeente hulle “nuwe” kerkgebou gekry het. Ek het styf langs haar gesit in die diens. Al wat ek onthou is die motbol-reuk van die regte pelsjas. Ek en my ma en Jesus.

Hy het my al geken toe ek voor skool langs my ouma en oupa se bed gekniel het voor slaaptyd. Dit is hoe hulle met Jesus gepraat het; ek het dit maar so leer ken. Hulle was verlief op Hom lank voordat ek was. Oupa het nog in Nederlands gebid aan tafel. Hy het Jesus ontmoet uit die Statenvertaling. Nederlands was sy liefdestaal.

En prof Bernard Combrink vertel hoe die jongste Afrikaanse Bybelvertaling pas voltooi is. Hoe dit volgende jaar bekendgestel gaan word. Nuwe woorde vir ’n ou liefdeslied.

Die lied vertel van omarming en deernis. Van liefde lank voordat die ander daarvan geweet het. Van eenheid wat groter is as eendersheid. Van opoffering en ruimte maak. Van onvoorwaardelike aanvaarding en genade uitdeel.

Prof Nel verduidelik dat die kerk nie gekyk het hoeveel hulle in gemeen het voordat hulle hulle aan mekaar verbind het nie. Hulle het nie gesoek na soveel as moontlik goed waaroor hulle moes saamstem nie. Nee, hulle het almal verlief geraak op Jesus en daarom mekaar broers en susters genoem.

Ek kyk rond in die sinodesaal. Geliefdes? Ons is ’n vreemde spul. Op die oppervlak dalk ontstellend eenders. Maar gesprekke om die tafels en tydens tee maak die verskille duidelik. As ons nie verskil oor wat om met mense te maak wat anders liefhet as ons nie, baklei ons oor hoe om ons geld te verdeel. Die een voel sterk oor aftree-ouderdom en die ander oor dubbele ‘nie’ in Afrikaans. Vir een is inklusiewe taal onontbeerlik en vir ’n ander liefde vir die grond. Maar tog is daar ’n gevoel dat ons saam in die ding is.

Lees ook: Kerkbode se regstreekse blog 

Ek loop prof Nel raak ná die openingsgeleentheid wat hy op een van die oggende by die sitting van die Algemene Sinode moes lei. Selfspottend sê hy: “Jy weet, ek hou nie eintlik van mense nie, maar Jesus hou van mense, en ek hou van Jesus.”

Een liewer as eenders.

Ek is weer verlief op die helende beauty van Jesusmense wat verstaan wat genade is. Wat bely ons is almal gelyk voor Jesus. Dat Hy ons van die strate af innooi na ’n feesmaal. Dat niemand tweederangs is in die community nie. Dat ook ek soos, Oupa, Ma en mnr Jonk ’n lewegewende verskil kan maak in my wêreld.

Wenke vir senior­bediening

Meaningful ageing
Deur Petrus Moolman
Uitgewer: Groep 7 (Selfpublikasie)


Met hierdie publikasie slaag die outeur daarin om die leser bewus te maak van die feit dat veroudering nie iets is wat vermy of gevrees hoef te word nie, maar dat mense kan uitsien na ’n aangename eindfase van hulle lewe. Dit is nou indien hulle kies om dit op ’n betekenisvolle wyse en met waardigheid te benader. Die skry­wer doen moeite om die vooroordele en wanpersepsies oor die proses van veroudering te besweer en ’n positiewe hou­ding daaroor by die leser te kweek.

Die hoofstuk oor dementia en die persoonlike getuienis van die outeur se eie ervaring van die versorging van iemand met hierdie siektetoestand, is insiggewend en waardevol. Veral vir men­se wat hulle­self in soortgelyke omstandighede be­vind.

Die voorstel oor ’n omvattende pastorale bediening aan senior volwassenes wat in die laaste hoofstuk beskryf word, gee praktiese riglyne aan gemeentes oor hoe hierdie groter-wordende deel van gemeentes bedien kan word, sonder om weg te skram vir die uitdagings wat daarmee gepaard gaan.

As iemand wat self in ’n soortgelyke bediening werksaam is, was Meaningful ageing verfrissende en insiggewende leesstof. Ek kan die boek met vrymoe­digheid aanbeveel.

Dr Kobus Prinsloo is ’n pastorale terapeut in Port Elizabeth.

Werklik ’n ‘gawe van God’?

Marcel Vosloo van die Strand, skryf:

Om te beweer dat die kerk tans kontra-kultureel is met ’n pro-gay standpunt, is doodeenvoudig net nie die waarheid nie. Die kerk is eerder besig om met die huidige kultuurstrome saam te gaan. As die kerk 50 jaar gelede pro gay verhou­dinge was, sou die kerk beslis kontra-kultureel opgetree het.

Wat my ontstel is dat die kerk nie kontra-kultureel met die wêreld is wat die praat van die waarheid betref nie. As persone geneties gepredisponeerd was om seksueel tot dieselfde geslag aan­ge­trokke te wees, moes 100 persent van iden­tiese tweelinge waar dieselfdege­slag­aangetrokkenheid voorkom, ho­mo­seksueel gewees het. Dit is geensins die geval nie.

Verder, die omvangrykste studie ooit oor die oorsprong van dieselfdegeslag­oriëntasie is kort terug bekend gemaak. Hulle bevinding is dat daar nie ’n soge­naamde gay-geen is nie.

Tog swyg die kerk oor hierdie bevindinge.

Ook geesteswetenskaplike navorsing wat bewys dat byvoorbeeld seksuele ervarings kleintyd en die afwesige vaderfiguur ’n onbetwiste rol gespeel het in die ontwikkeling van dieselfdegeslag­oriëntasie, word doodeenvoudig deur die kerk buite rekening gelaat.

Nogtans moet ons hoor dat dieselfde­geslagoriëntasie “’n gawe van God” is.

Hiervolgens oortree die kerk die gebod dat ons geen valse getuienis moet lewer nie. Waar die kerk ’n skynende lig vir die Waarheid – en die waarheid wat pas by sy volgelinge – moet wees, gaan ons eerder saam met die stroom en sien ons net wat ons wil sien, en hoor ons net wat ons wil hoor.

Briefwisseling oor kontinente

Twyfelaars wat glo: ’n Nederlands-Afrikaanse tweegesprek
Deur Hans Ester en Chris van der Merwe
Uitgewer: AFRICAN SUN MeDIA, 2019


Twyfelaars wat glo is ’n versame­ling briewe tussen twee Christen-vriende en afgetrede letter­kunde-dosente, die Afrikaanse Chris van der Merwe en die Nederlandse Hans Ester. Die briefwisseling begin in Augustus 2013 en strek tot Januarie 2019. Verskeie knellende sake word aangeraak, en synde “twijfels essentieel bij de benadering van waarheid (zijn)” word geen finale standpunt oor die on­derwerpe aangebied nie. Onder­wer­pe soos (oa) gebed, erfsonde en die versoeningsoffer van Jesus, die Bybel, geloof en trauma word deeglik vanuit elkeen se perspektief onder die loep geneem. Daar is ook aktuele onderwer­pe soos die klimaat, kultuur en taalsake wat hanteer word. Die onderwerpe word ingebed in die veranderde po­litieke bestel waarbinne die twee skry­wers hulle op verskillende vastelande bevind.

Die boek is beslis ’n vonds vir taalkundige fynproewers. Dit vra egter ook ’n bepaalde taalkundige en kultu­rele leesvaardigheid wat dit nie vir Jan en Sarie Publiek ewe toeganklik gaan maak nie. Die wisseling tussen Afrikaans en Nederlands mag vir sommige lesers uitdagend wees, hoewel daar genoeg voetnotas en addisionele byvoe­gings tot verwysings ingesluit is om onsekerheid uit te wis. Alhoewel die onderwerpe op die oog af van toepas­sing is op alle gelowiges, vra dit lesers met ’n groter belangstelling in die letterkunde om waarde in hierdie brief­wisseling te vind. Ek het myself soms betrap dat my oog oor paragrawe “ge­spring” het, en my aandag het nie oral met dieselfde intensiteit behoue gebly soos ek van hierdie onderwerpe sou verwag nie. Tog is dit juis die deeglikheid van die skrywers se denkprosesse wat my waarskynlik sou kon motiveer om die boek weer op te neem.

Die waarde van die boek, so oordeel ek, gaan in die verdere nadenke en dia­loog lê wat dit by die lesers sou kon skep. Dit is ideaal vir leesgroepe wat kans sien vir ’n uitdagende lees en nóg uitdagender gesprekke.

▶ Dr Ronell Bezuidenhout is teoloog, predikant, skrywer en kunstenaar. Sy woon in Groot-Brakrivier in die Suid-Kaap.

Oorgange op jou lewenspad

Ongekaart en Roetemerkers
Redakteurs: Cas Wepener en Anandie Greyling
Uitgewer: Bybel-Media, 2019


Ongekaart sien die lewe nie as ’n goedbeplande reis met ’n uitgewerkte kaart nie, maar as ’n swerftog wat jou op onbekende paaie neem. Langs die lewenspad kom ’n mens soms by brûe of oorgange; van die oorgange is groot en voorspelbaar, ander meer onvoorspelbaar en ongekaart. In die kerk is daar roetemerkers of ri­tue­le vir die groot oorgange soos geboorte (doop), volwassewording (bely­de­nisaflegging), huwelik (troue) en sterf­te (begrafnis). Daar is egter vele on­gekaarte oorgange soos skoolverwisse­ling, egskeiding, miskraam, werksverlies, versoening en rampe waarby goedbeplande rituele waarde sou kon toe­voeg. Beide Ongekaart en Roetemer­kers maak kreatiewe en waardevolle ri­tuele bydraes vir hierdie meer ongekaarte oorgange.

In Ongekaart word ’n komplekse teo­rie op ’n toeganklike manier ver­vleg met baie praktiese en konteks­tuele voor­stelle in terme van rituele en li­turgieë. Die kontekstuele aard van rituele kom na vore in die verskeidenheid stemme van die verskillende skrywers. Dit is nie net ’n nuttige hulpmiddel in terme van rituele nie, maar sensitiseer ’n mens terselfdertyd vir die kompleksiteit van lewensoorgange. Alhoewel baie van die rituele meer pas binne die konteks van terapie of persoonlike ruimtes, verruim dit ook ’n mens se denke in terme van die erediens.

Roetemerkers gebruik Ongekaart as verwysing en gee meer spesifiek praktiese riglyne en voorbeelde van rituele roetemerkers vir jeuggefokusde- en interouderdom-oorgange.

Beide hierdie boeke kan net so as hulpbronne gebruik word, maar prikkel terselfdertyd die leser se kreatiwiteit om self kontekstuele liturgieë of rituele te ontwikkel, hetsy vir die spreekkamer of erediens.

▶ Ds Lou-Maré Denton is ’n predikant by die NG gemeente Brackenfell.

Die dinge van ’n (predikants)kind

Anderdag keer ’n vrou my in ’n winkel voor. “Jy is mos ’n predikant se kind, né?” sê sy. “Ek is ook een.”
Inderdaad. My oorlede pa was oor baie jare heen op verskeie dorpe ’n NG predikant: op Grootfontein in die ou Suidwes-Afrika, op Daniëlskuil, op Skeer­poort. Ook op Naboomspruit, wat nou ’n nuwe naam het wat ek knaend vergeet.

“Miskien moet ons ’n steungroep stig,” sê die vrou. “Ek het reeds ’n naam vir die groep: DOSKA.” Net daar in die winkel omhels ek en sy mekaar, asof ons mekaar jammer kry.

DOSKA. Dominee Se Kinders Ano­niem.

Miskien is dit nie ’n slegte plan om ons klomp wat ’n predikant vir ’n pa – ook ’n ma, deesdae – het of gehad het, formeel in ’n groep saam te snoer nie. Baie van ons, glo ek, dra dieselfde neuroses en ander geestelike letsels en ge­kneldhede. Ons sal baie vir mekaar te sê hê op ’n DOSKA-byeenkoms. (Ek ver­moed daar gaan ook baie wyn gedrink word.)

Ek is al ’n man van in die vyftig, en steeds betrap ek myself soms dat ek vir iemand sê: “Ek het mos in ’n pastorie grootgeword.” Asof dit een of ander gebrek in my persoonlikheid behoort te verklaar.

In ’n pastorie, langs ’n plattelandse kerkgebou, sonder ’n heining of muur tussenin. Die kerk se klok wat die ure meedoënloos aftel. ’n Klok wat jou na elke erediens roep, en roep, en roep – selfs na ’n gemeentebiduuur op ’n Woens­dagaand, en elke keer moet jy gaan, want hoe sal dit lyk as die dominee se kind by die huis sit terwyl God se naam net hier langsaan aangeroep word?

Daardie gemeentebiduur op ’n Woens­dagaand op Daniëlskuil was die kwaaiste. Pa wat sê: “Ons gee nou ge­leentheid vir gebed.” En oorlede oom Andries Grové wat opstaan, en begin: “Dierbare, almagtige Hemelse Vader …”, en vir ’n hele 7 min 16 sekondes lank bid voor hy by amen kom. Daarna liewe tannie Hester van Niekerk wat wegval met: “U is die pottebakker, o Heer, en ek is die klei …” en vir 5 min 34 sekondes bid – 34 sekondes, ja. Ek weet, want ek het skelmpies onderlangs die lengte van hulle gebede op my Lanco-polshorlosie gemeet.

Elke predikantskind uit ’n vroeëre era, vermoed ek, sal vir jou ’n storie kan vertel oor die beproewing van ’n gemeentebiduur op ’n Woensdagaand. (Ekself probeer my eie gebede ná al die jare steeds maar kort hou.)

O, en die stroom mense wat gedurig by ’n pastorie aankom, genooid of onge­nooid; en oorlede Ma wat in die gang af roep: “Seun, kom groet jy nie die mense nie?” En ek wat by my kamervenster uitspring, en weghardloop …

Ek raak steeds effens angstig wanneer ek te veel vreemde mense op een slag moet groet. Dit kom van die pastorie af. Jy is tien jaar oud, en daar staan jy voor ’n borstige vrou, omgewe met 4711-parfuum-walms, en sy gooi haar hande wyd oop, en sê: “My mag, maar die kind word nou groot. Kom gee vir die tannie ’n soen. Toe, kom gee vir die tannie ’n klapsoen.” En jy wat vir ’n paar oomblikke in haar borstigheid verdwyn.

Op ’n kerkbasaar is dit iets wat jy maklik 40, 50 keer moes herhaal. “Kom gee vir die tannie ’n soen. Toe, kom …”

Die pastoriebank.

En altyd was daar een of twee ooms wat dit hulle plig geag het om jou in te lei in die aardse geheime van manlikheid, asof jou pa, die Godsman, dit nie self kon doen nie. “Nee, man,” hoor ek oom Niek Louw weer sê. “Moenie vir my so ’n sagte, pap handjie gee nie. Jy groet ’n man met ’n ordentlike handdruk.” Toe druk hy my hand tot net duskant breek. Dis ook oom Niek wat my een aand met sy Peugeot-bakkie geneem het om my eerste bok, ’n verskrikte duiker in ’n skiet­lamp se ligkol, te gaan skiet.

Ná al die jare moet ek ook steeds partykeer by iemand hoor: “Jy was seker baie stout. Hulle sê mos ’n dominee se kinders is die stoutste.”

Ek weet nie of ons predikantskinders stouter as die ander kinders – ’n predikantskind bly in ’n sekere sin altyd ’n kind – is of was nie. Hoe bepaal ’n mens in elk geval so iets? Ek vermoed wel as jy in ’n pastorie grootgeword het, het jy miskien ’n groter behoefte as die meeste ander kinders om jouself, bewustelik of onbewustelik, as individu te bewys, as gewone, sondige mens. Dit het party van ons rebels gemaak.

Nie te lank gelede nie was ek vir die eerste keer in hoeveel jaar weer op Daniëlskuil. Ek het ook by die kerk ’n draai gemaak. Pa se foto hang steeds daar teen die muur in die konsistorie, saam met die gemeente se vorige predikante s’n.

Daardie bordjie is steeds daar op die voorste bank: Pastoriebank. Daar waar ek en Ma soveel keer ingeskuif het.

Ek het weer daar gaan sit, vir lank, in die stil kerk, rustig, met oom Andries Grové wat later weer in die derde bank van vooraf orent kom, en begin: “Dierbare, almagtige Hemelse Vader …” en diep binne-in ek wat opeens weet ek sou niks anders wou gehad het nie.

Amptelike nuus, 11 Oktober 2019

NG KERK

Beroep: Ds Fourie Rossouw van Somerset-Wes na Strand-Noord; ds AH Scholtz van Upington-Oos na Velddrif.

WES-KAAPLAND

Bevestiging

Ds Hans Steyn is op 1 September 2019 in ’n deeltydse kontrakpos in die NG gem Stanford bevestig. (Ida Bester, Skakelbeampte, 16.09.2019).

Emeritaat

Hiermee word kennis gegee van die emeritering van dr Breda Ludik op 30 November 2019. Dr Ludik is tans leraar by NG Helderberg. (Andre Westraat, Skriba, 30.09.2019).

KWAZULU-NATAL

Bevestiging

Ds Stephan Weyers van Nigel-Oos het die beroep na Greytown aanvaar. Sy bevestiging vind plaas op 10 November 2019 en intreepreek op 17 November 2019. (Alet van der Merwe, Gemeentebestuurder, 02.10.2019).

VRYSTAAT

Benoeming

Kragtens Reglement 12, bepalings 3.2.1 en 7.4 van die kerkorde word die benoeming van dr NJ Mostert as Direkteur Vennote in Getuienis van die Vrystaatse Sinode aan die kerkverband voorgelê vir goedkeuring. Voorsitter: F Spamer, Vennote in Getuienis (Karisma du Pisanie, 20.09.2019).

goudland

Emeritaat

Dr JA Kritzinger van die NG gem Orkney het op 1 Oktober 2019 emritaat aanvaar. (Zelda Swanepoel, Saakgelastigde, 02.09.2019).

OOSTELIKE

Bevestiging

Ds Petri Coetzee van Wesselsbron-Noord het die beroep na NG gem Malelane aanvaar. Die datum van indienstreding is 1 Desember 2019. (Anánja Steenkamp, 19.09.2019).

Bevestiging

Dr Neels Marais het die beroep vanaf NG gem Kempton-Kruin na kerksondermure aan­vaar. Sy intreepreek vind plaas op 3 November 2019. (Miriam Muller, 17.09.2019).

NAMIBIË

Kennisgewing

Neem asb kennis dat die Suidelike Ring van Namibië op 14 en 15 September 2019 vergader te Luderitz. (G Liebenberg, Ringskriba, 13.09.2019).

Algemeen

E-posadres verandering:

Die nuwe e-posadres van die NG Kerk De Aar-Noord is ngkdanoord@gmail.com (Ina van den Berg, 20.09.2019).

Stuur Amptelike Nuus na Lida Viljoen by lida@tydskrifte.co.za

NG Kerk Kempton-Kruin

Jeugwerkerspos
Sluitingsdatum: 25 Oktober 2019


Kempton-Kruin is ’n makrogemeente wat bestaan uit 3 891 belydende en 1 343 dooplidmate en is geleë in Glen Marais, Kemptonpark en bied ’n jeugwerkerspos aan wat spesifiek gerig is op die volgende fokus areas:

  1. Kinderbediening.
  2. Tienerbediening.
  3. Selgroep vir jongmense.
  4. Belydeniskampe in samewerking met leraar.
  5. Skolebediening in samewerking met leraar.

Die geskikte kandidaat moet oor die volgende karaktereienskappe beskik:

  • Passie vir kinders en jongmense hê en om die evangelie met hulle te deel.
  • Entoesiasties en gemotiveerd.
  • Kreatief.
  • Integriteit.
  • Positiewe gesindheid.

Die geskikte kandidaat moet oor die volgende vaardighede beskik:

  • Motiveringsvermoë.
  • Interpersoonlike vaardighede (Interne en Ekstern).
  • Menseverhoudings wat gefokus is op spanwerk.
  • Vermoë om mense vriendelik en professioneel te hanteer.
  • Kommunikasievermoë (Openbare optrede, geskrewe en mondelings).
  • Sterk beplannings-, organisasie- en koördineringsvaardighede.
  • Moet goed onderlê wees in die MS-office produkte soos Word, Powerpoint en Excel.
  • Administratiewe vaardigheid

Die geskikte kandidaat moet ook verder oor die volgende vereistes beskik:

  • Relevante naskoolse kwalifikasie.

Die verantwoordelikhede van hierdie pos is:

  • ’n Volledige pligtestaat is by die kerkkantoor beskikbaar.

Vanweë die aard van die pos is die bepaling van vaste diensure nie moontlik nie, maar daar word van die kandidaat verwag om 45 ure per week te werk. Aangesien die spitstye van die pos se verantwoordelikhede oor naweke en in die aande val, word die nodige ure op ’n skiktyds-grondslag gewerk.

Vergoeding sal met die suksesvolle kandidaat onderhandel word.

Navrae:

  • Dr Schalk Basson – 082 775 6269.
  • Ds Michelle van Tonder – 083 649 8301.

Aansoeke:

Rig aansoeke aan die Gemeentebestuurder by bestuur@kruin-kerk.co.za
Aansoeke moet vergesel wees van ’n bondige CV (nie langer nie as drie bladsye) en drie
relevante referente.
Kandidate moet beskikbaar wees vir ’n onderhoud en aanbieding indien daartoe versoek.
Die gemeenteraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling uit die aansoeke te maak nie.

Sluitingsdatum: 25 Oktober 2019.

Diensaanvaarding: 1 November 2019 of so sou doenlik daarna.

NG Gemeente Sonstraal, Durbanville

Vakature: Medeleraarspos met opdrag: Jeugbediening
Sluitingsdatum: 18 Oktober 2019


In biddende afhanklikheid van die Here stel die kerkraad die pos aan gelegitimeerdes met volle ampsbevoegdheid bekend.

Gemeenteprofiel:

Sonstraalgemeente is geleë in Durbanville in die noordelike voorstede van Kaap­stad. Ons bedien 5 400 lidmate, waarvan 1 480 in die ouderdomsgroep van 0 tot 18 val.

Verantwoordelikhede:

  • Die uitbou van die bediening aan alle jongmense.
  • Bemagtiging van huishoudings as primêre ruimtes vir geloofsvorming.
  • Vestiging van netwerke met skole en ander rolspelers.
  • Ontwikkel dinamiese eredienste.
  • Die uitvoer van al die ander verantwoordelikhede van die amp van pre- dikant, soos verwoord in Artikel 9 van die Kerkorde, in samewerking met die ander predikante binne die bedieningsraamwerk van die gemeente.

Vergoeding:

Volgens sinodale skaal. ’n Pastorie word nie voorsien nie, maar wel ’n behuisings­toelaag.

Aansoeke:

Belangstellendes moet asseblief die volgende elektronies aan ons voorsien by:  kommunikasie@sonstraal.org.za

  • ’n CV (nie langer as drie bladsye nie).
  • Kontakbesonderhede van drie referente.
  • Motivering en roepingsbewustheid ten opsigte van die pos (halwe bladsy).
  • ’n Onlangse foto.

Navrae kan gerig word aan die Voorsitter van die Pre-advieskommissie: Johan Grobler (083 225 4252 / johan@unicap.co.za) of Voorsitter van die kerkraad: Leon Louw (083 262 0529).

Sluitingsdatum: 18 Oktober 2019.

Diensaanvaarding: 1 Januarie 2020.

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling te maak nie.

’n Leser vertel: Boere­dag op sy beste

Ds Christo Jonck van die NG gem Kuruman-Die Oog skryf:

“Nou sien ek weer kans vir die droogte!”

“Elkeen wat hier was het vandag ’n tree nader aan die Here gegroei.”

“Ons is vandag bederf.”

“Die beste Boeredag wat ek nog bygewoon het.”

Dit is van die opmerkings gemaak deur van die 174 boere wat die Pitkos Boeredag in Kuruman (19 September) bygewoon het. Die dag is begin met boe­retroos en beskuit tydens registrasie. Daarna het 63 boere van die geleent­heid gebruik gemaak om gratis hulle bloeddruk-, bloedglukose-, cholesterol- en prostaattoetse deur Pathcare en Arrie Nell se apteeksusters te laat doen.

Die dag is nie net met Skriflesing en gebed geopen nie, maar met ’n biduur vir die seisoen gelei deur ds Kobus van Tonder. Sy tema was: Om die beste te doen in die slegste tye: Blom waar die Here jou geplant het.

Ds Fanie Kriel het die tema hanteer van “Water, geloof en hoop: Hoe gaan ek daarsonder aan?” Sy woorde: “Die Here het nie immigreer en ons alleen hier gelos nie,” het by my vasgesteek.

Dawie Roodt en Willem Basson van die Efficient Groep het met die boere gepraat oor wat in die finansiële wêreld aan die gebeur is.

Toyota het pette uitgedeel, verskeie pryse is geborg deur Würth en Agri­mark.

Twee kontantgeskenkbewyse is uitgedeel en boere kon ook raai wat ’n slagvers sou uitslag. Die wenner het ’n prys van Excelsior Abattoir ontvang.

Die dag is afgesluit met ’n laaste be­derf, ’n heerlike aansit steak-ete geborg deur Karan Beef. ’n Plaaslike gaskuns­tenaar PG Groenewald het musiek gemaak vir die boere tydens die ete.

Die reën kom, ons geloof het gegroei en ons het mekaar weer hoop gegee.

Dalk was sy tog geseënd gewees

Ek het vanoggend vir Yolanda Vi­sa­gie (28/12/1977 – 21/09/2019) begra­we. Dit was moeiliker as gewoonlik. Want sien, Yolanda was een van die onsigbares in ons wêreld. Een van die men­se wat op die rand van ons samele­wing geleef het. Min het haar, haar behoef­tes en drome geken.

Yolanda is gebore uit liefde van ’n pa en ma wat haar seker met groot opgewondenheid in die lewe ontvang het. Op 2 was sy ’n pragtige klein dogtertjie met ’n vonkel in haar oog. Gou het haar lewe ’n ander pad begin loop. Sy val eers in ’n swembad en doen breinskade op. Die breinskade was van ’n ligte graad maar vertraag haar intellektuele ontwikkeling en veroorsaak dat haar gesigvorm ook verander.

Haar ouers kan later nie meer vir haar sorg nie en sy woon vir jare tussen ander familielede.

Veel meer weet ek nie.

Ek leer ken haar sewe jaar gelede as een van ons gemeente se lidmate. Son­dag na Sondag sien ek haar daar op die galery van ons kerkgebou. Alleen.

Na die diens kom drink sy tee. Alleen.

In die week sien ek haar stap op straat – alleen – altyd doelgerig. Soms stoot sy ’n waentjie met kinders wat sy oppas. Op ’n ander keer vertel sy my sy pas nou vir “Oupatjie” op. Ek kon nooit uitvind wie “Oupatjie” is nie. Na “Oupatjie” se dood doen sy “carwatch”. Dit betaal nie goed nie maar dis darem iets, sy kla nie.

Sien, sy het nooit gekla nie, sy het ­nooit iets gevra nie. As jy haar help met iets en sy het twee, dan bring sy een te­rug.

Die gevolge van die “carwatch” kon ’n mens op haar gesig sien, blootgestel aan die son en die elemente.

So ’n jaar of wat gelede vertel sy dat sy kanker het, ’n gewas aan haar nek. Eers na Helderberg-hospitaal, later Tygerberg. Sy moet “chemo” (kiemo soos sy gesê het) kry, sê sy.

Later sal ek hoor dat sy elke keer as sy “chemo” kry die trein 05:00 van Strandstasie af gevat het tot by Bellville-stasie, daar het sy 5 km gestap tot by Tygerberg­hospitaal, “chemo” gekry, teruggestap, en die trein gekry. Môre, staan sy weer “carwatch”.

Na die “chemo” het dit goed gegaan vir ’n ruk, sy het ’n vriend gehad, sy het blyplek in ’n kamer in Gordonsbaai gekry. Sondag na Sondag het sy ’n ge­leentheid gereël om kerk toe te kom.

Alleen.

Toe kom die kanker terug, meer agres­sief, meer vernietigend.

Weer het die “chemo” begin. Weer het sy die trein gevat.

Gestremdheid, wees wees, armoede kon haar nie baas raak nie, maar nou het haar eie liggaam haar begin baas raak. Nooit het sy opgegee nie, tot op die einde nog “chemo” gehad.

Op 21 September is sy finaal huis toe.
Hemel toe.
Waar daar ’n feesmaal is,
waar daar ’n Vader is,
waar daar vreugde is.

Vir baie van ons is hierdie lewe al hemel, baie pret, baie plesier. Daarom stel ons nie veel belang in wat wag nie, want dit kan mos nie beter wees nie.

Yolanda moes 42 jaar wag vir haar hemel.

Ek sien hierdie week ’n blink voertuig verby ry met die nommerplaat “blessed”. Ek wonder wat het sy gedink as sy die “blessed” motor moes oppas totdat die kreunende kruidenierswa met meer blessings terugkom van die supermark. Yolanda was seker dan nie “blessed” gewees nie.

Tog het sy vasgehou aan die hoop wat sy nie kon sien nie. Uitkoms was daar min in haar lewe, maar sy het vasgehou aan haar Vader. Sien, Yolanda was geseënd, geseënd met ’n geloof wat alle verstand te bowe gaan.

▶ Ds Christo Benade is leraar van die NG gemeente Suiderstrand. Hierdie skrywe is oorspronklik op 27 September op sy Facebookblad gepubliseer en word met toestemming hier gebruik.

Kliek hier vir nog huldeblyke en doodsberigte of om self een te skryf.

NG Gemeente Pietersburg

Vakature: Voltydse leraar
Sluitingsdatum: 18 November 2019.

Ons dien God, mekaar en die mense van die wêreld.


Gemeenteprofiel:

Die gemeente is nie net ’n middestadsgemeente nie; plase en plotte aan die suidelike en westelike gedeelte van die stad val ook binne die bestaande gemeentegrense. Gemeente besit ongeveer 22 000 m² eiendom in die sakekern van die stad waarvan die grootste deel deur die kerkraad oor die jare ontwikkel is as doelmatige parkeerarea wat maandeliks verhuur word. Van die bestaande geboue is omskep in konferensielokale en word ook uitverhuur. Daar is al opmerkings gemaak dat die gemeente die laagste bedryfsuitgawes in die Noordelike Sinode het; of dit tans nog die geval is, dit weet ons nie vir seker nie. Die kerkraad bestaan tans uit 38 kerkraadslede en die lidmatetal is: belydende lidmate 857 en 179 dooplidmate. Die mediaanouderdom van die gemeente is 44. Die invloei van lidmate en dooplidmate het egter gestagneer. Die gemeente het ’n behoefte aan iemand wat laasgenoemde tendens saam met ons kan help omkeer. Die demografie in die middestad het radikaal verander en is dus ’n enorme uitdaging vir die koninkryk van God.

Leraarsprofiel:

Bedieningsaangeleenthede volgens Artikel 9 van die Kerkorde. Leraar moet verkieslik getroud wees, moet gemaklik Afrikaans en Engels praat en kan preek en moet oor minimum van vyf jaar bedieningservaring beskik.

Huisvesting:

Gratis inwoning in pastorie met munisipale dienste, landlyn en selfoon.

Aansoek:

U aansoek moet ’n volledige CV en minstens drie referente, asook kontaknommers insluit. Stuur asseblief per e-pos aan die gemeente Pietersburg/Polokwane by: renosterhoff@gmail.com – bevestig ook ontvangs van aansoek met die skriba van die kerkkantoor. Aansoekers wat die kortlys haal, sal genooi word vir ’n onderhoud en moontlike preekgeleentheid. ’n Digitale kopie van ’n preek wat tydens ’n erediens opgeneem is, sal ons taak aansienlik bespoedig. Indien u getroud is, sal u gade welkom wees om die onderhoud by te woon.

Sluitingsdatum: 18 November 2019.

Diensaanvaarding: Indien moontlik 1 Maart 2019, maar is onderhandelbaar.

Navrae:

  • Ds Matie Horn: 083 271 5259 of mnr Flip Small: 083 452 8755.

Die kerkraad behou die reg voor om nie ’n aanstelling uit die aansoeke te maak nie.

NG Gemeente Krielpark

Vakature: Voltydse leraar
Sluitingsdatum: 8 November 2019


GEMEENTEPROFIEL:
Krielpark is ’n plattelandse gemeente tussen Witbank (±60 km) en Secunda (±45 km) en is geleë in ’n industriële, myn en nywerheidsgebied. ’n Groot deel van die gemeente is aan Eskom of die steenkoolmyne verbonde. Die grense van die gemeente omvat ook ’n seniorburger nedersetting wat ’n belangrike bedieningspunt is. Die meeste van die lidmate is reeds afgetree en verkies tradisionele eredienste met voorsang en musiek. Daar is ook gesinne met kleuters en laerskoolkinders wat die eredienste bywoon. Die gemeente het 609 belydende en 75 dooplidmate. Verhoudings en persoonlike kontak is vir die gemeente baie belangrik. Artikel 9 van die Kerkorde word beskou as vertrekpunt vir die dienskontrak.

Ons visie is: “Ons het lief omdat God ons eerste liefgehad het.”- 1 Joh 4:19

LERAARPROFIEL:

  • Krielpark-gemeente het ’n leraar nodig wat lief is vir mense, wat begrip toon vir die plattelandse gemeenskap se unieke omstandighede en wat geroepe voel vir die bediening op die platteland.
  • Ons gemeente het ’n behoefte aan ’n goeie herder en prediker, wat ’n persoonlike, lewende
    verhouding met die Here het en dit uitleef, wat God se koninkryk as eerste prioriteit stel.
  • Ons gemeente het ’n behoefte aan ’n leraar wat suiwerheid van die leer as belangrik beskou, wat leierskapvaardighede het en ons gemeente kan bemagtig om hulle gawes uit te leef asook om deur middel van deelnemende leierskap die gemeente te begelei.
  • Moet passie hê vir bejaardebediening maar ook fokus op die jeug.
  • Samewerking met alle bedieninge is belangrik.
  • Konfliksituasies goed kan hanteer.
  • Deur dinamiese prediking in beide die tradisionele en gesinsdiens die Woord uitlê en toepas vir omstandigede van die dag.
  • Gemaklik in die gebruik van multimedia en ander sosiale platforms om die prediking en
    gemeente-aktiwiteite te ondersteun en te bevorder.
  • Iemand wat die wysheid en kennis van ouer mense waardeer en wat ’n hart het vir hulle spesifieke behoeftes.
  • ’n Persoon wat maklik kan kommunikeer, buitekerklikes kan identifiseer, en hulle laat welkom voel en aanmoedig om deel van die gemeente te wees.
  • Voertaal – Afrikaans.
  • Die primêre funksie van die predikant is soos omskryf in Kerkorde Artikel 9.

VERGOEDING EN VOORDELE:
Die vergoedingspakket is onderhandelbaar met die sinodale skaal as riglyn en ander voordele en riglyne as basis.

DIENSAANVAARDING:
So gou as moontlik na al die nodige prosesse voltooi is. Enige navrae kan aan onderstaande persone gerig word.

AANSOEKVORM EN SLUITINGSDATUM:

  • Alle aansoeke moet vergesel wees van ’n volledige CV, hoogstens drie bladsye met ’n dekbrief wat motiveer waarom jy jouself as leraar van die gemeente sien.
    Aansoek moet die kontakbesonderhede van drie referente insluit.
  •  Kandidate wat oorweeg word, kan genooi word vir ’n onderhoud asook vir ’n preekbeurt.
  • ’n Onlangse foto van die aansoeker en sy/haar gesin is opsioneel, maar sal waardeer word.
  • SLUITINGSDATUM VIR AANSOEKE: 8 NOVEMBER 2019
  • Stuur aansoeke aan: Wilma Coetzee (Skriba) Kantoorure: Ma tot Vry 08:00-12:00.
    Tel: 017 648 2787. E-pos: ngkrielpark@telkomsa.net Posbus 163, Kriel 2271

Die kerkraad behou die reg voor om nie net uit die aansoeke te beroep,
of enigsins ’n aanstelling te maak nie.