Ilse Ferreira

Só verwoes dwelms oud en jonk

“Ons sien nou al gevalle waar daar drie generasies dwelmverslaafdes in ’n familie voor­kom,”volgens Charlé Schurink, maatskaplike werker van CMR Gauteng-Oos se Lyttelton-tak. Sy verwys hier na ’n kind wat deur sy verslaafde ma verwaarloos is en ander veilige heenkome moes vind, maar die kind se tannie en ouma is ook verslaafdes- en so word die spreekwoor­delike stokkie al langs generasielyne aangegee.

Die aantal kinders wat weens dwelm­afhanklikheidsprobleme in die gesin verwyder moet word, is besig om krisisafmetings aan te neem, volgens Henda van der Merwe, direkteur van CMR Gauteng-Oos. Die Lyttelton-tak moes in een week soveel as sewe kinders verwyder weens verwaarlosing en selfs kindermishandeling.

Schurink sê ouers wat middelafhanklik is, is ’n gevaar vir hul kinders. Sy vertel van ouers wat hul dogters dwing om prostitusie te beoefen om geld te kry, en selfs ’n ma wat haar baba probeer verkoop het vir geld om haar volgende “fix”mee te kan koop.

Sy voer aan dat ’n kind wat reeds op laerskool dagga rook ’n skrale kans staan om nie later in sy lewe van dwelms afhanklik te word nie. Daar word algemeen aanvaar dat dagga die “gateway drug” is wat die weg baan na afhanklikheid van sterker dwelmmiddels soos kokaïne en heroïne. “Dit is eg­ter nie die enigste faktor wat ’n rol speel nie,”verduidelik van der Merwe. “Nie alle daggagebruikers raak aan ster­ker middels verslaaf nie.”

Sommige meen dat die onlangse wetgewing, wat die gebruik van dagga onder bepaalde omstandighede wettig, boonop die indruk sal versterk dat daggagebruik nie gevare inhou nie. Maar ’n persoon wat sy probleme met bedwelming probeer aanspreek, sal selde stop as hy eers daaraan gewoond geraak het, maan hulle. Alkohol en oor-die-toonbankmedikasie val in die­selfde kategorie.

Tieners ervaar die bykomende pro­bleem van groepsdruk. As sy/haar maats ’n middel gebruik, en nie in die moeilikheid beland nie, hoekom sal hy/sy nie ook so uitkoms soek van sy/haar omvermoë om probleme op te los nie? “Hier is die vaslegging van gesonde waardes tydens die grootwordjare van kardinale belang,” sê van der Merwe.

“Een van die onderliggende pro­bleme is juis ’n ‘disconnect’ wanneer ’n kind nie die nodige ondersteuning en liefde ervaar nie. Om na ’n middel te gryp word die maklikste uitweg. Lange jare reeds is dit aan mense wat met verslaafdes werk, bekend dat men­se middels gebruik om dit wat hul nie kan hanteer nie, die hoof te bied. In stede daarvan om vaardighede aan te leer om emosionele/psigiese pyn te hanteer, word ’n middel gebruik om die pyn te (ontsnap).”

Navorsing wat by die Western Sydney Universiteit in Australië gedoen is, het getoon dat daar ’n chemiese ver­band bestaan tussen langtermyn daggagebruik en psigose, wat kan lei tot skisofrenie. Die navorsing wys dat strawwe daggagebruikers ’n vier keer groter risiko het om psigose te ontwikkel. Veral tieners en jong volwassenes is in gevaar omdat hul breine nog groei.

Juis in die lig hiervan, verduidelik Van der Merwe, behoort almal van ons alles wat ons kan, in die stryd te werp om te voorkom dat kinders in verslawende middele antwoorde begin soek om hul uitdagings die hoof te bied.

Moreleta: Koeël nog nie deur die kerk

Na vandeesmaand se twee ontmoetings tussen NG-leiers en afgevaardigdes van die makrogemeente wat die kerkverband wou verlaat, is die NG gemeente Moreletapark steeds met ’n “ernstige proses van ge­loofs­­­onderskeiding” besig.

“Daar is met groot begrip geluister na die pad wat Moreletapark tot hiertoe gestap het en kennis geneem van die leiers se bekommernisse,” luidens ’n verklaring deur Francois Retief, die uitvoerende amptenaar: Oostelike Sinode en Pieter Breytenbach, gemeentebestuurder: Moreletapark.

“As uitkoms van die gesprek het Moreletapark onderneem om nie nou besluite oor die kerkverband te neem nie. Daar is ’n wedersydse verbintenis tot voortgesette gesprekke en deursigtigheid.”

Vroeër die maand het Moreletaleiers ook ontmoet met die Ring van Elarduspark. “Die Ring het die indruk gekry dat die NG gemeente Moreletapark opreg poog om die proses met integriteit te hanteer,” het ’n ringswoordvoerder in ’n verklaring gesê.

Hoe lyk waagmoed?

Ek wonder of ons weet hoe om ge­nade aan mekaar uit te deel, juis wanneer ons wil reg wees? Die on­langse Wes-Kaaplandse sinodesitting is ’n bewys dat die gesprek oor selfdegeslagverhoudings ons tog kan help met ’n breër gesprek oor genade – en hoe dit uitspeel in geregtigheid en menswaardigheid. Waar dit voorheen gevoel het of ons nie vorder nie, of die gesprek verlammend geraak het, het ons nou we­sen­like stappe vorentoe geneem. Ek deel graag my eie ervaring.

Daar is twee mosies oor selfdegeslag­verhoudings ingedien. Albei is met ’n oorgrote meerderheid by die sinodesitting aanvaar. Dit is opvallend dat beide mo­sies daarop gemik is om vertroue te vestig tussen (heteroseksuele) gelowi­ges. Die tema van die sinodesitting was immers, Volg Jesus met waagmoed. Alhoewel ek uiters blootgestel gevoel het toe ek die gestalte van ’n “openlike gay do­mi­nee” (wat ook al dit beteken) moes aan­neem, het ek geweet dit is wat nodig is om vertroue te skep in hierdie ge­sprek.

Die beweegrede agter die mosie was om die menswaardigheid van alle men­se opnuut te bevestig. Dit vra dat ons herbesin oor waarom slégs verhoudings tussen mense van die teenoorgestelde geslag as ’n gawe van God beskryf mag word. Dit gee erkenning daaraan dat gay-lidmate nie ánder ruimtes soek of verkies bó die huwelik nie. ’n Lewens­lange verbintenis waarin seksualiteit ’n eksklusiewe karakter dra, en geseën of bevestig word deur die kerk, kan tog nie nét vir sommige mense gereserveer word nie?

Die mosie het ook die feit betreur dat die verloop van die gesprek oor selfdegeslagverhoudings soveel seer en ver­war­ring geskep het by mense.

Met die motivering van die mosie het ek gepleit, en doen ek dit weer hier, dat ons nie mekaar in kaste van ewig-geldende waarhede toesluit nie; dat ons nie ons naaste in óns beeld probeer skep nie. Selfs al is die waarheid, ‘liefde-is-liefde’, die verweer wat dikwels gebruik is binne hierdie gesprek, bestaan die gevaar dat dit wat ons as die waarheid sien vir ons belangriker word as ons ver­bintenis tot God en ons worsteling met God in die soeke na sy wil.

Wat sal gebeur as ons eerder vir God toelaat om aan te hou skep uit genade? Het waagmoed nie dalk iets hiérmee te doen nie?

Ek wonder of hierdie nuutgevonde vertroue ons gaan help om eerlik te wees oor hoe lomp ons taal en ons teolo­giese besinning is as daar gepraat word oor “selfdegeslagverhoudings”? Dit bly vir my opvallend dat die meeste ge­spreksgenote ’n onvermoë het om van­uit hul eie posisie te praat oor seksuali­teit. Is dit omdat ons eie lywe en sek­sua­liteit ons nog skaam laat?

Ek het dit gewaag om die posisie van ’n gay persoon in te neem, nie omdat my seksuele oriëntasie vir my meer be­langrik is as die volgende persoon s’n nie, maar omdat ek diep bewus is van die vrees en angs waarin soveel LGBT+ gelowiges nog steeds leef. Sedert my be­vestiging as predikant drie maande ge­lede het ek honderde boodskappe ont­vang van sulke gelowiges. Hulpkrete.

My eie ongevraagde, selfs onregverdige, publisiteit die laaste paar maande herinner my daaraan hoe duur die soeke na waarheid is. Dit herinner my dat dissipelskap altyd iets kos. Dit is ter wille van hierdie hulpkrete vir genade en mens­­waardigheid dat ons moet bly waag met weerlose sagmoedigheid.

Maar miskien voor ons teologies kan begin waag, moet ons waag om net mekaar se menswaardigheid te erken en begin om vertroue te skep. Sal ons dalk so kan wegbeweeg van verdere uitputtende pogings tot geartikuleerde vroom­heid? Sal sinodevloere dan wel ruimtes word waar geestelike geletterdheid uitgebrei kan word? Sal die soeke na waarheid, geregtigheid en menswaardigheid dán minder verlammend wees?

Ds Louis van der Riet is predikant van NG Parke-gemeente (Kraaifontein).

Ervaring van ’n eerste sinodesitting

Dr John Carstens skryf per e-pos:

Die pas afgelope Sinodesitting van Wes-Kaapland was my eerste.

Die vergadering het begin met gesang deur ongeveer 650 stemme. Voorwaar ’n meevoerende ondervinding. So is die vergadering na elke breektyd ingelei met gesang.

Die vergadering het plaasgevind in ’n gees van wedersydse respek en ruimte vir mekaar, om te luister en toe te laat dat die Heilige Gees ons lei.

Verskeie sake is bespreek en het ingesluit: armoede, ekologie, ekonomie en die volhoubaarheid van gemeentes, menswaardigheid, ons politieke landskap, spiritualiteit, selfdegeslagverhoudings, die kerk in die volgende generasie, evangelisasie en nuwe uitdrukkings van kerkwees en teologiese opleiding.

Nuwe vriendskapsbande is gesmee en ons het van mekaar geleer om op nuwe maniere en verbeelding die goeie nuus uit te dra en diensbaar te bly.

Gesprekvoering oor sake is in groepe van 8 tot 10 afgevaardiges rondom ’n tafel gevoer met terugvoering deurmiddel van geskrewe stukke of WhatsApp. Ek was soms van mening dat te min tyd toegelaat is om behoorlike gesprekvoering te regverdig.

Ook was daar sekere sê-goed wat ek as onvanpas gevind het, net soos daar uiteenlopende standpunte was, maar dat daar nog steeds met wedersydse respek aanvaarding was.

Verskeie taakspanne is aangestel, ook binne ringverband om uitvoering te gee aan besluite en werksaamhede.

Lidmate het nou ook die geleentheid om opgelei te word as bedienaars en deur ’n ring bevestig te word onder mentorskap van gemeenteleraars.

Dit is sowaar ’n opwindende tyd wat voorlê vir die kerk maar dit vra ook verantwoording en tot God alleen die eer.

Opinie: Hoop in ’n doodloopstraat

Wat maak ons as ek die Bybel lees en jy die Bybel lees, maar ons kom by verskillende gevolgtrekkings uit? Wat maak ons as ek deur die Gees gelei word en jy deur die Gees gelei word, maar ons word in verskillende rigtings gelei?

Hierdie probleem is so oud soos die Bybel. Amper elke blaai van Paulus se briewe beskryf ’n saak waarin die gelowiges radikaal van mekaar verskil het oor wat die heilige Skrifte sê en hoe die Gees hulle lei. En dit het nie oor onbelangrike sake gegaan nie, maar oor sake wat gelowiges diep geraak het.

Dit was sake wat hulle diepste geloofsoortuigings bepaal het en aan hulle lywe geraak het: Geld die wet van God nog? Moet alle gelowiges die Sabbatdag heilig hou? Moet alle mans besny word? Kan gelowiges onrein kos eet?

Telkens herinner Paulus die gelowiges: Julle eenheid in Christus is groter en sterker as hierdie verskille, want julle dien nie ’n dooie god nie, maar julle lewe saam met die opgestane, lewende Here Jesus Christus, wat julle sal lei deur sy Gees in die volle waarheid. Julle volg nie ’n dooie boek wat verdeel, afbreek en doodmaak nie, maar die lewende Woord van God, wat saambind, hoop gee en lewend maak.

Tinus van Zyl

As gereformeerdes hou ons daaraan vas dat die opgestane, lewende Here Jesus Christus die Hoof van die kerk is en dat Hy ons lei deur sy Woord en Gees. Soms is dit egter moeilik om te weet hoe dit in praktyk werk.

Ons kry wonderlike leidrade in die eerste sinodesitting in Handelinge 15. Petrus moet verduidelik hoe dit moontlik is dat Kornelius in Christus kan glo, want hy wil nie besny word nie en hy mag dus nie deel van die volk van God wees nie. Kan hy Christus in gehoorsaamheid navolg, sonder dat hy die wet van God nakom en terwyl hy nog onrein dinge met sy liggaam doen, soos om onrein kos te eet?

Petrus kan nie dit regverdig op grond van die Bybel nie. Hy kan sê dat Kornelius die Heilige Gees ontvang het, maar die gelowiges in Jerusalem het ook die Gees ontvang. So vir wie lei die Gees waarlik?

Al wat oor bly om te doen, is dat Petrus die verhaal vertel van wat met hom en met Kornelius gebeur het. Dit is wat die sinode ook vandag beleef het. Wanneer ons mekaar nie meer kan oortuig deur te sê: “Die Bybel sê …” of die “Die Heilige Gees het my gelei …” nie, dan is al wat oorbly dat ons vir mekaar ons eie, eerlike en brose verhale vertel.

En wanneer ons dit doen, wanneer ons mekaar in die oë kyk en ons eie verhale eerlik en broos met mekaar deel, maak ons die verrassende ontdekking dat die opgestane, lewende Christus in ons midde is. Ewe skielik beleef ons weer die werking van die lewende Woord en die kragtige Gees, wat ons vasbind aan mekaar, nuwe moontlikhede bring en ons laat lewe en floreer.

Sinode Wes-Kaap: Dag 4

Foto: Marius Greeff

Dag 4 se verbeeldingsreis

Die spiritualiteitsessie gelei deur Ryno Els (Toringkerk) en Marileen Steyn (Saldanha) word geïnspireer deur Handelinge 2:17-18: “So sal dit in die laaste dae wees,” sê God: “Ek sal my Gees uitstort oor alle mense: julle seuns en julle dogters sal as profete optree; julle jongmense sal gesigte sien; julle oumense sal drome droom. Ja, op my dienaars en my dienaresse sal Ek in daardie dae my Gees uitstort, en hulle sal as profete optree.”

Die kerk van die toekoms

Vandag lei Anriëtte de Ridder (foto) die gesprek oor die kerk van die toekoms saam met jong volwassenes. Sy meld navorsing wat toon dat hierdie geslag jongmense (18-35) vir die eerste keer in die geskiedenis van die gevestigde kerk nie almal weer sal terugkeer na die kerk toe nie – al het hulle in die kerk grootgeword. Studies wys dat die meerderheid hulle spiritualiteit buite die kerk sal uitleef met slegs een persent wat ’n aktiewe lid van die NG Kerk sal bly. Sy nooi afgevaardigdes saam op ’n verbeeldingryke reis van ontdekking. ’n Sjokoladeproe word gebruik as ’n metafoor vir die kerk van die toekoms. “Ons het nie ’n presiese idee hoe die kerk van die toekoms gaan lyk nie, maar as ons begin om te waag en ons verbeelding gebruik, kan ons leidrade kry om ons te help.” Lees meer by www.dinkjeug.co.za

Spirale van Hoop

Nioma Venter van Diaconia werp lig op die werksaamhede van die Diensgroep van Barmhartigheid veral tydens rampgebeure soos brande, droogte en Dag Zero. Sy lees uit Klaagliedere 3:18-124: “maar in hierdie maalkolk van ellende, ontdek ek weer die liefde en trou van die Here.”

Kyk na hierdie dokumentêr oor Diaconia se Omgee-uitreike waaraan 40 gemeentes in die streek deelgeneem het om rampverligting aan gemeenskappe te bring. Die Spirale van Hoop gids met praktiese riglyne vir hulpverlening binne gemeenskappe in nood sal binnekort elektronies beskikbaar wees.

Volgens Nioma is barmhartigheid wat tussen mense gebeur, ’n intervensie van God. “Ons is God se hande en voete in hierdie wêreld. Barmhartigheid is sy Wese wat Hy oor die wêreld uitstort.” Alwena van der Vyver het spesiaal die lied Waar is U? geskryf en opgevoer

What on Earth is going on?

Prof Bob Scholes

Globally renowned ecological expert prof Bob Scholes from WITS University addressed climate change, how it affects the church and what we can do to make an impact. “Don’t approach climate change through the lens of ecological sin, but through the lens of ecological redemption. You can’t motivate long term sustained behavioural change through fear. It is unequivocal – there is no scientific doubt that the climate is changing. In South Africa we have seen unprecedented increase in climate-related changes. As a church you must use your moral authority to emphasise the responsibility for stewardship of nature.”

Afgevaardigdes ondersteun die ThursdaysinBlack veldtog.

Vars maniere van kerkwees

Gustav Meyer

Een van die gespreksessies tydens Sinode 2019 vandag was “Vars maniere van kerkwees”, aangebied deur Gustav Meyer van die Taakspan NGGO (Nuwe Geloofsgemeenskapsontwikkeling). NGGO fokus veral in terme van visionering en ondersteuning/opleiding. Die volledige verslag is op bl A116 van die agenda. Gustav het Stephen Pedro, wat getaak is met Gemeentegetuienis, aan die sinodegangers voorgestel en bedank as “vriend en voorbeeld, ’n groot hulp” in die uitvoering van sy taak.

Fresh Africa (voorheen Fresh Expressions) het die leemte geïdentifiseer en hulpmiddels ontwikkel om saam met gemeentes op reis te gaan oor missionale identiteit. Die kursus kan bestel word by admin@freshexpressions.co.za

Teologiese opleiding

Prof Reggie Nel

Daar is tans vier geakkrediteerde opleidingsinstellings in Suid-Afrika waarmee die Algemene Kuratorium ’n langtermyn vennootskaps-verhouding het. In ons streek is dit die Fakulteit Teologie, US en Hugenote Kollege. Frederick Marais verwelkom die dekaan van die Fakulteit Teologie, prof Reggie Nel, en dr Willie van der Merwe van Hugenote Kollege.

Prof Nel deel drie oorwegings wat ’n teologiese fakulteit differensieer, naamlik ekumeniese verhoudings, die missionale roeping en hoop. “Ons groei nie in alleenheid nie, nie in eenheid nie, maar in gemeenskap. Teologies sien ons die fakulteit se roeping om die Missio Dei krities en kreatief te begelei.”

Dr Willie van der Merwe

Dr Van der Merwe gesels oor die geskiedenis, identiteit en temas van die kollege.  Lees die Hugenote Kollege se volledige verslag op bladsy A149 van die agenda.

Verkiesing tot moderatuur

Riana Furniss

Daar word twee kerksraadlede verkies om te dien op die moderatuur.  Ons wens Riana Furniss geluk met haar verkiesing.  Riana is ’n maatskaplike werker by Steinthal naby Tulbagh en het reeds  op die moderatuur gedien.

Die tweede kerkraadslid word môre bekend gemaak.

Indrukke van Sinode 2019

https://web.facebook.com/watch/?v=426446698168189

Ten laaste

Tinus van Zyl

“Wat maak ons as ek die Bybel lees en jy die Bybel lees, maar ons kom by verskillende gevolgtrekkings uit? Wat maak ons as ek deur die Gees gelei word en jy word deur die Gees gelei, maar ons word in verskillende rigtings gelei?” so vra Tinus van Zyl van NG Durbanville.  Lees sy volle bydrae hier.

SinodeNuus-groete

Ronelda Visser en Salomi Steenkamp

Kerk se besluitnemers praat mét eerder as oor gays

’n Pa van twee seuns sit voor 650 mense en vertel van die dag toe sy seun, sommer so rondom die braaivleisvuur, “uit die kas” gekom het. Wat meer is, vertel die NG dominee: “My gay kind is liewer (as sy broer) vir die kerk. Hy wil daar trou, en sou sy kinders daar wou laat doop.”

Nou is hierdie ouer “op ’n journey” saam met sy kind. “Hoe begelei jy jou kind in ’n seksualiteit wat jy nie verstaan nie?” wou hy weet. In die gehoor sit dominees by die dosyne, ouderlinge en “gewone” lidmate. Hulle het uiteenlopende standpunte: Van uitgesproke gay dominee en proponent tot die dominee van Oudtshoorn wat maan: “Broers en susters … daar is gay persone wat getuig: ‘Ek het in Christus verlossing gevind, maar ek het ook gevind deur die krag van die Gees dat ek selibaat leef. Of dat ek oorwinnend leef, heteroseksueel, in ’n verhouding of ’n huwelik.’ Ons moet na daardie getuienisse luister,” was sy beroep aan afgevaardigdes by die sinodesitting van die grootste streeksinode van die NG Kerk.

Twintig jaar gelede was hierdie nog ’n taamlike “tough crowd”. Daar is daai dae sommer van die vloer af geskerts: God het Adam and Eve geskape, nie Adam and Steve nie. Intussen blyk dit daar het ’n skuif in die NG Kerk plaasgevind. Sommige meen gletseragtig stadig. Ander meen gans te vinnig. En van dié sit met vrees dat hulle as liefdeloos uitgekryt sal word as hulle teen gay verbintenisse praat, sê ds Steven Sass. “Ek wil nie die liefdelose ou wees nie.”

So hoe bestuur ’n mens so ’n breë meningsverskil? Hoe skep jy ’n ruimte waar Philipp Dietmann, ’n proponent in die NG Kerk, bereid is om vanaf dieselfde verhoog te vertel: “Ek het van jongs af geleer daar is sekere dele van my wat ek moet toehou en ander wat ek mag wys. Die gift wat die kerk vir my gee, is om my volle menswees te vier”?

Die afgelope paar dae in die Boland het ’n mens ’n blik gekry op ’n groot groep lidmate se beste poging tot so ’n bestuursproses.

‘Sitnode’ by Goudini

Vanaf gemeentes in Leeu-Gamka, Knysna, Villiersdorp, Leipoldtville, Bellville, Oudtshoorn asook die omliggende dorpe van die Breederiviervallei het mense toegesak op Goudini Spa, waar die water mineraalryk en stomend warm diep vanuit die aarde borrel.

Sinodegangers by Goudini.

Maar die afgevaardigdes by die sitting van Wes-Kaapland-sinode was nie hier vir hierdie ATKV-oord se bekendste trekpleister nie. Hulle was hier vir gelowige samesyn en ’n 294 bladsye-agenda. Die 48ste “sitnode”, het een skalkse bywoner die saamtrek gedoop. Temas so wyd as ekologie, grondonteiening en millennials is bespreek deur NG lidmate wat op hulle beurt weer as sinodale streek sowat ’n kwart van die totale aantal belydende lidmate in die NG Kerk verteenwoordig. Daar was ’n verskeidenheid. Van die iets-in-hulle-20’s tot ’n 76-jarige. Van straight tot nie. Van gehoorgestremd tot horend. Van stereotipies tot matig eksentriek. Laf tot stroef. En dis nie sommer ’n getjommel nie. Die kerk belê groot geld (meer as R3 miljoen) om gemeentelede, leraars, teoloë, ouderlinge, waarnemers elke vier jaar so tesame te kry.

Dag 1 was ’n stadige opstyging. Dag 2 het prof Piet Naudé die enjin brandgeskop met ’n begeesterde rede oor kerk en ekonomie. (“Nooit mag dit uit die mond van ’n kerkmens kom om te kla oor die sosiale toelae in Suid-Afrika nie. Jy kan wel ekonomies sê dis onvolhoubaar, ek verstaan daai argument, maar as ’n beginsel is dit ongelooflik belangrik.”) Daar is ook gepraat oor ekologie (plastieksakke is uit en die kerk moet sy eie fondse oordeelkundig en verantwoordelik belê). En toe is dit Dag 3. Afgevaardigdes kon ter voorbereiding deur Bylaag 3 lees: ’n Volle 40 A4-bladsye oor hoe die Bybel gebruik word om besluite te maak soos dié: Hoe gemaak met selfdegeslagverhoudings?

Die oorsig daal nie op die leser neer vanuit ’n Kweekskool iewers nie. Dit sluit aanhalings in van die terugvoer wat uit die breedvoerige “konsultasieproses” met lidmate gekom het. Vorige sinodebesluite asook sleutelpunte in die ellelange “paper trail” wat die kerk oor die jare hieroor nagelaat het, is deeglik bygewerk. Die teks sluit teenoorgestelde standpunte in wat steeds in die kerk se midde voortbestaan ondanks die besluit wat Woensdagaand op Goudini, na sowat drie ure se voorlegging en onderlinge bespreking, aanvaar is. Die uitkoms is ’n stel nuwe riglyne waarop die sinode by wyse van stemming besluit het. Dit bepaal onder meer: “Wanneer (kerkrade) besluit of hulle iemand beroep as predikant, of benoem of aanwys as ouderling of diaken, moet hulle kyk na die persoon se spiritualiteit, die karakter van sy lewe asook na die integriteit van die verhoudings waarin hy leef,” het ds Nelis Janse van Rensburg Woensdagaand in ’n onderhoud met die sinodale kommunikasiespan gesê.

“Ons sê kyk na die persoon se totale lewe. Die baie belangrike punt is: Ongeag ’n persoon se seksualiteit, ras of geslag, moet hierdie riglyne gebruik word,” het Janse van Rensburg, wat vroeër die week as moderator herkies is, die verwikkeling opgesom.

Afgevaardigdes moes stem, maar dit was duidelik uit die verslag dat dit ’n doelwit van die breedvoerige konsultasie en aanvoorwerk was om juis te keer dat die ganse proses afstuur op ’n dramatiese stemproses wat die onderwerp op ’n mespunt balanseer. “[Dit was] waarskynlik in die geskiedenis van ons sinode die mees inklusiewe proses wat tot nog gevoer is,” het dr Frederick Marais tydens sy aandeel in die bekendstelling van die verslag gesê. “Toe ek laas gehoor het, was dit ’n vyftigtal gemeentes wat op skrif gereageer het en presies gesê het hoe hulle die saak hanteer in die gemeente en hoe hulle dink om vorentoe te gaan hiermee. My indruk is waarin ons geslaag het is om ’n meerderheid gemeentes in ons streek, wat gereed was daarvoor, op ’n verantwoordelike wyse in te neem in die proses.”

Marais het gesê – en herhaal – dat gemeentes in hierdie kerklike streek oor die saak verskil. “Ons is almal deel van een verband. Ons werk met dieselfde Skrif, ons is in dieselfde belydeniskonteks, en tog is daar by ons verskille oor hoe ons geloofsonderskeidend op hierdie stadium by ’n plek uitkom wat ons dink sin maak vir ons navolgingskap van Jesus Christus.”

“Ek dink ons het by die plek gekom waar ons verstaan – na al die jare se gesprek – is ons dalk by ’n punt waar ons vir mekaar sê: ‘weet jy, ons verskil van mekaar, maar ons gee vir mekaar ruimte’.”

Die “jare se gesprek” waarna Marais verwys het, sluit ook omvattende wroeging in oor die ses “klassieke” Bybeltekste hieroor:

  • Genesis 19:5
  • Rigters 19:22
  • Levitikus 18:22 en 20:13
  • Romeine 1:24-7
  • 1 Korintiërs 6:9
  • 1 Timoteus 1:10

Dit is ingesluit by die einste 40 blad-verslag deur die Sinodale Taakspan vir Leer en Aktuele Sake (STLAS). Daarin word ook verwys na vrae (“kan homofilie genees word, is dit veranderbaar?”) wat kennelik voortleef in die hart van ’n moeilik bepaalbare aantal gelowiges op kerkbanke – en op kerkkoerante se Facebookblaaie, waar wydlopende verslae soos dié van STLAS dikwels by die knieë afgesny word deur kommentaar soos dié: “Wat is die besluit tussen al die mooi woorde en rondpratery?”

Nog ’n vraag is eenvoudig wat die geskiedskrywers van Goudini sal onthou? Dalk dat daar mét gays eerder as óór gays gepraat is? Kerkbode-verslagspan.

Sinode Wes-Kaap: Dag 3

Laatmiddag op Goudini. Foto: Siegfried Louw.

Opening op dag drie

Breda Ludik van die NG Helderberg Gemeente reflekteer oor vanoggend se spiritualiteitsessie gelei deur Theunis Botha (PSD: Predikantebegeleiding) en Marié Britz (Stellenbosch) in ’n Spiritualiteit van Middel C .
Lees sy volledige bydrae hier.

Nuwe bedeling vir teologiese opleiding

Frederick Marais

Frederick Marais vertel dat God deur die geskiedenis mense geroep het vir sy sending in die wêreld. Hy roep elkeen vir die bediening op verskillende maniere. Sedert die Reformasie het die gedagte ontstaan dat net mense wat hoër teologiese opleiding ontvang het, in hierdie bediening kan staan. Dit was ’n foutlyn in die Reformasie en Protestante kerk. Die opleiding en toerusting van mense wat in God se bediening moet staan, is vir elkeen.

Vir die afgelope ses jaar het die kuratorium ontwikkel aan ’n beleidsraamwerk sodat elkeen kan deel raak van teologiese opleiding. Die huidige model om ’n predikant in elke gemeente te hê, is nie ekonomies haalbaar nie. Ons moes nuwe planne beraam hoe om bedieningsleierskap te vorm.  Binne hierdie raamwerk is daar nou ruimte vir bedienaars. ’n Reeks kursusse is vir bedienaars ontwikkel deur Hugenote Kollege wat aanlyn beskikbaar is. Diensgroep Toerusting wil 1500 sulke bedienaars oplei vir die bediening in ons streek.

Andrew Murray Sentrum vir Spiritualiteit – ’n plek om God te ontmoet.

Elna Mouton

Volgens Breda Ludik is hierdie sentrum die antwoord op ’n behoefte wat al lankal in die harte van baie lidmate en dominees lê. Die harwar en eise van ons daaglikse lewe veroorsaak dat ons sukkel om ons aandag op God te hou. Hier is nou ’n plek, ’n stukkie heilige grond, waar ons weer in kontak kan kom met die heel belangrikste Werklikheid in ons lewens. Lees hier verder.

Kapelmeester Elna Mouton sê in haar aanbieding: “Enigiemand is welkom by die Andrew Murray Sentrum vir Spiritualiteit. My wens vir julle is dat dit vir elkeen van julle een of ander tyd sal dien as ’n koelteboom langs die pad.”

Moderator Nelis Janse van Rensburg vertel meer oor besluite wat vanmiddag oor selfdegeslagverhoudings geneem is.

Verkiesing van moderatuur

Michelle Boonzaaier

Michelle Boonzaaier, predikant by die NG Moedergemeente Brackenfell, is vandag verkies tot tweede addisionele lid van die moderatuur. Michelle bedien as tentmaker by NG Brackenfell sedert November 2018 en was voorheen by Helderberg.

Ondersteuningsdienste

So tussen al die aanbiedings waaroor reeds berig is, het die Diensgroep vir Ondersteuningsdienste se verslae ook aandag gekry. Daarmee is feitlik die helfte van Sinode 2019 se agenda (bladsy 158 tot 275) afgehandel. Ondersteuningsdienste bestaan uit ses taakspanne:
Sinodale Taakspan vir die Argief (Bestuurder: Andrew Kok)
Sinodale Taakspan vir Diensverhoudinge (Bestuurder: Kenny Raats)
Sinodale Taakspan vir Eiendomme (Bestuurder: Dirkie van Niekerk)
Sinodale Taakspan vir Finansies en Administrasie (Bestuurder: Annerina Viljoen)
Sinodale Taakspan vir Kommunikasie (Bestuurder: Ronelda Visser)
Regskommissie (Bestuurder: Charl Stander)
Kry hier die agenda van die sinodesitting en lees gerus al die verslae. Onderstaande grafiek wys hoe die sinodale begroting verdeel word.

Moderamenverslag

Nelis Janse van Rensburg lê die moderamenverslag voor. Hy bedank die moderamen vir die ongelooflike werk wat hulle tydens die afgelope vier jaar gedoen het. Hy verwys na die moderamen as ’n klein geloofsgemeenskap wat soos familie geword het. Hy lig hoogtepunte van die verskeie taakspanne en diensgroepe se werksaamhede uit.
Die volledige verslag word in die agenda vervat: Lees dit hier.

Mosie deur sinode aanvaar

’n Mosie word aanvaar na aanleiding van die aanval op Tool en Liezel Wessels op Maandagaand, waarin hy noodlottig gewond en sy ernstig beseer is. Die mosie stel dat daar vir Liezel, die dogters Jana en Annelie, en die hele groter gemeenskap wat geraak word, sowel as vir almal wat slagoffers van geweld is, gebid word.

Kliek hier om die notule van 13 Mei 2019 af te laai.

Indrukke … van Sinode 2019

Gustav Claassen, algemene sekretaris van die Algemene Sinode van die NG Kerk, deel met ons sy belewenis van die Sinode van Wes-Kaapland se vergadering tot dusver, asook watter betekenis dit in die groter sfeer van die NG Kerk het in ’n kort video-onderhoud.

… en van die gees van ons lidmate

Aletta Marlow

Aletta Marlow van Maitland gemeente, wie se kerkgebou in Desember afgebrand het: “Ons kerk het afgebrand, maar ons dien steeds die Here. Ons hou kerk op die parkeerterrein.”

Sien onder ’n video van vyftien jong predikante wat hulle eie indrukke van Sinode 2019 deel.

Ten laaste

Volg daaglikse sinodegebeure op Facebook by NG Wes-Kaapland, Twitter by @WSKaap en Instagram by ngweskaap. Of soek #kaapsinode2019 op sosiale media platforms. Kerkbode bied ook regstreekse nuusdekking van die sinodesitting hier.

SinodeNuus-groete

Ronelda Visser en Salomi Steenkamp

Sinode Wes-Kaapland besluit oor selfdegeslag-verhoudings

Na ’n bespreking en stemproses wat meer as drie ure geduur het, is die voorstel van die moderamen, met bepaalde amendamente, deur die sinode goedgekeur. Twee amendamente is ingedien waarvan een aanvaar en die ander van die hand gewys is. Hier volg die die volledige voorstel wat goedgekeur is, soos aan Kerkbode verskaf.

1. Die Sinode neem kennis van STLAS se verslag na aanleiding van die moderamen se opdrag aan STLAS, te wete:
1.1 om die besinning in gemeentes oor selfdegeslagverbintenisse aan te moedig en te fasiliteer, en
1.2 om ’n gefundeerde voorstel oor selfdegeslagverbintenisse via die moderamen aan die sinode voor te lê.
2. Die sinode neem kennis dat ’n toenemende aantal gemeentes aan die hand van STLAS se gespreksmateriaal en versoeke, gesprekke oor selfdegeslagverbintenisse begin voer het en dat dit tot groter begrip vir mekaar se standpunte gelei het.
3. Die sinode neem verder kennis dat gemeentes, ongeag die posisie wat ingeneem word, daarin slaag om:
3.1 met integriteit, openheid, broosheid en respek aan die gesprek deel te neem,
3.2 waardering te kry vir die kompleksiteit en sensitiwiteit van die saak,
3.3 te besef dat dit uiteindelik oor die lewens en menswaardigheid van mede-broers en -susters in Christus gaan.
4. Die sinode neem kennis dat verskille in die kerk ten opsigte van Skrifhantering en Skrifuitleg in hierdie saak tot ’n vasgelooptheid in die gesprek gelei het, en dat voortgaande besinning oor verantwoordelike Skrifuitleg steeds nodig is.
5. Die sinode bely egter dat die eenheid van die kerk gefundeer is in ’n eenheid met Christus en die belydenisgrondslag, en dat hierdie eenheid nie verbrokkel wanneer daar oor Skrifhantering en Skrifuitleg ten opsigte van hierdie saak verskil word nie, maar verryk en verdiep word.
6. Die sinode is verbind tot ’n voortgaande en nederige diepe luister na mekaar, met respek vir mekaar se uiteenlopende benaderings, Skrifhantering en hermeneutiek.
7. Die sinode moedig gemeentes aan om voort te gaan met die skep van gesprekruimtes vir gesonde geloofsonderskeidende gesprekke oor hierdie (en ander) teologies-etiese kwessies, en toe te sien dat:
7.1 hierdie ruimtes inklusief en divers bly;
7.2 nie oor ánder te praat nie, maar eerlik en broos vanuit die eie posisie, en
7.3 daar werklik erns gemaak word met die Woord van God.
8. Die sinode respekteer kerkrade se reg om geloofsonderskeidende gesprekke in hulle eie kontekste te voer en moedig kerkrade aan om deurdagte en verantwoordelike besluite te neem.
9. Die sinode moedig kerkrade aan, om by die aanwysing van persone in die ampte, lidmate se:
9.1 doop, belydenis, roeping, spiritualiteit en getuienis van leer en lewe,
9.2 toegang tot die sakramente,
9.3 integriteit van verhoudings, en
9.4 geskiktheid vir die spesifieke rol in ag te neem
9.5 ongeag ras, geslag, klas of seksuele oriëntasie en -identiteit.
Prosesvoorstel vir die Algemene Sinode
10. By die legitimasie en ordening van teologiese studente, moet die studente se:
10.1 doop, belydenis, roeping, spiritualiteit en getuienis van leer en lewe,
10.2 toegang tot die sakramente,
10.3 integriteit van verhoudings, en
10.4 teologiese- en bedieningsvorming in ag geneem word, ongeag ras, geslag, klas, of seksuele oriëntasie en -identiteit.

NG Kerk Kaapstad

Vakature: Groote Kerk Gemeentebestuurder/Saakgelastigde
Sluitingsdatum vir aansoeke: 31 Mei 2019.

Die Groote Kerk wag aansoeke in vir die pos van Gemeentebestuurder/Saakgelastigde.

GEMEENTEPROFIEL

  • Die NG Kerk Kaapstad (“Die Groote Kerk”) is ’n diverse gemeente wat vir meer as 350 jaar geleë is in die hart van Kaapstad.
  • Die gemeente het verskeie bedieningspunte met twee voltydse predikante en een jeugwerker wat ongeveer 500 lidmate bedien.
  • Ons sien onsself as ’n gestuurde, missionêre gemeente met ‘n diensbare vernuwende gees.

WERKSPROFIEL

Die geskikte kandidaat moet:

  • as volwaardige lid van die bestuurspan ’n professionele en effektiewe ondersteuningsdiens aan die gemeente, leraars, kommissies en bedienings lewer; en
  • die kerkkantoor, personeel, eiendomme, fasiliteite, toerusting, administrasie, finansies en bedryfstelsels bestuur binne toegewyde delegasies en binne die konteks van die gemeente se visie en soos vereis interme van neergelegde beleid en prosedures en kerkordelike vereistes.

VEREISTES

Die volgende persoonlike kwaliteite en vaardighede is vir die kerkraad belangrik:

  • Bewese administratiewe-, organisasie-, koördinasie- en beplanningsvermoëns.
  • Deeglike boekhoudingkennis en vaardigheid met die gebruik van Pastel en/of Quick books en Winkerk.
  • Goeie kommunikasievaardighede en vriendelik en gemoedelik met mense kan omgaan.
  • Logiese, sistematiese, praktiese en planmatige persoon wat gemaklik in spanverband kan werk.
  • Taakgeoriënteerde, uitsetgerigte en selfgedrewe persoon wat eie inisiatief kan neem om take volledig en akkuraat af te handel.
  • Dit is belangrik dat die gemeentebestuurder ’n belydende Christen is en ’n meelewende lidmaat van die NG gemeente Kaapstad sal wees/word.
  • Gepaste naskoolse rekeningkundige/administratiewe kwalifikasie.
  • Rekenaarvaardigheid op MS Office (Power Point, Excel, Word en Outlook).
    Besonderhede van pligte beskikbaar op aanvraag.

VERGOEDING EN WERKSURE

’n Mededingende vergoedingspakket sal met die suksesvolle kandidaat ooreengekom word afhangend van ervaring en kwalifikasies vir ’n 40-uur werkweek. Kantoorure is onderhandelbaar vanaf Maandag tot Vrydag, met verpligtinge op Sondagoggende en addisionele verpligtinge na-ure soos benodig.

AANSOEKE

Stuur volledige CV verkieslik per e-pos aan leonie@grootekerk.org.za of lewer dit af by die Kerkkantoor, Kloofstraat 55, Kaapstad (vir die aandag van Leonie Fraser). Navrae kan ook gerig word aan Leonie Fraser by leonie@grootekerk.org.za of 021 422 0569.

Sluitingsdatum vir aansoeke: 31 Mei 2019.

Diensaanvaarding teen 15 Augustus 2019.

Indien u drie weke na die sluiting van die pos nog niks van ons gehoor het nie, moet u aanvaar dat u aansoek onsuksesvol was. Die Groote Kerk behou homself die reg voor om nie die pos te vul nie vir welke rede ook al, ten spyte van enige aansoeke ontvang.

Wat behels die rol van Gemeentebestuurder/Saakgelastigde?

Die Gemeentebestuurder/Saakgelastigde is verantwoordelik vir die doeltreffende funksionering van die kerkkantoor.
Benewens die volle spektrum van administratiewe en finansiële pligte, het die posbekleër ook bestuurstake, toesig oor personeel, ’n skakelfunksie en organisatoriese en statutere verantwoordelikhede.

Administratiewe pligte sluit in:

  • personeeladministrasie.
  • die bywoon van kerkraads- en kommissievergaderings en opstel van agendas en notules.
  • dien as skakelpersoon met al die bedieninge van die kerkraad en sien toe dat die kerkraad se strategiese plan uitgevoer word.
  • stel gemeentekalender, weeklikse aankondigings en gemeenteblaadjie saam, administreer lidmaatinligting en databasisse en
  • algemene administratiewe pligte, projekbestuur en praktiese reëlings.

Finansiële pligte behels inter alia:

  • Opstel van begrotings in samewerking met die finansiële kommissie.
  • Bestuur van die gemeente se finansies (begrotingsbeheer).
  • Maandelikse verslagdoening aan die kerkraad.

Christendom, Islam en versoening

Versoenende handelinge is onontbeerlik as ons menslik wil saamleef, veral ook as gelowiges wat aan verskillende godsdienste behoort, skryf CHRIS JONES.


In Genesis 16 en 21 staan Abraham, die oervader van alle gelowiges afgebeeld, en aan weerskante van hom, sy vrou Sara, en Hagar. In hierdie verhaal is Hagar ’n slavin. Sy het geen regte nie. In Kanaän het sy geen geskiedenis nie, geen identiteit nie – daar word na haar bloot verwys as die slavin van Sara. Tog word sy die ma van ’n beloofde kind. In hierdie verhaal gaan dit oor Abraham se onverskilligheid, Sara se wreedheid en Hagar se ellende. Hagar vlug, want sy kan dit nie meer uithou nie. Sy is deur Sara behandel soos die Farao Israel behandel het. Die ellende van Israel word Hagar se ellende.

In die woestyn is daar vir die eerste keer volgens die Bybelverhaal sprake van ’n engel wat aan iemand verskyn, en dít aan ’n Egiptiese, heidense vrou. Hierdie engel, eintlik God self volgens die verhaal, moedig haar aan om terug te gaan na Sara. Vir haar en haar kind is daar geen hoop in die woestyn nie. Hulle sal nie oorleef nie. Sy moet teruggaan omdat daar aan haar en haar kind ’n belofte gemaak is: Ismael is die seun van Abraham, erfgenaam van al die beloftes van God. Vir Hagar sê God: “Kyk, jy is swanger; jy sal ’n seun in die wêreld bring. Jy moet hom Ismael noem …” (Gen 16:11). Sy word uitgesonder deur God. In die Nuwe Testament lees ons van nóg ’n belofte, nóg ’n engel aan nóg ’n arm, magtelose meisie: “Jy sal swanger word en ’n seun in die wêreld bring, en jy moet Hom Jesus noem” (Luk 1:31). Maria word hierdeur aan Hagar verbind. Hagar word eintlik haar oudste suster, want die belofte aan Hagar word woordeliks die belofte aan Maria. En só word Hagar ingeweef in die bevrydingstapisserie van God tot by die koms van die Messias.

Hagar word ook Abraham se gelyke volgens eksegete. As Abraham die vader van gelowiges genoem mag word, word Hagar die moeder van almal wat glo. Sara word egter vir ’n tweede keer woedend en maak dit duidelik dat daar vir Hagar en haar seun geen plek by hulle is nie. Ismael mag nie saam met Isak erf nie. Abraham stuur hulle weg met die minimum bestaansmiddele. Abraham neem vir ’n tweede keer geen verantwoordelikheid vir sy seun Ismael nie. Hagar word alleen gelaat om hierdie seun groot te maak. Die belofte van God word saam met hulle die woestyn in gejaag.

As die seun dáár begin huil, hoor die engel van God hom. God praat met ’n teerheid volgens hierdie verhaal, en word die vader vir Ismael wat hy nooit geken het nie. Wat Abraham nie wou wees nie, dít word God. In die woestyn maak God die oë van Hagar oop as hulle swaarkry, en sy sien ’n put waaruit sy haar sak vol water kan maak. “En God was met die seun …” (Gen 21:20). Ismael word gered, sy toekoms verseker. Hierdie ma en seun sal bly klop aan die deur van die geskiedenis. Ook vir Ismael geld die woorde: “Ek het jou by die naam geroep, jy is myne.” Geen teologie kan dit verander nie. Eeue se Christelike uitleg en vooroordeel kan hierdie vrou nie stil kry nie. Selfs die woestyn kon hulle nie gevange hou nie.

Volgens Genesis 25 kom Abraham te sterwe en word by Sara begrawe. En dan staan daar in vers 9: “Sy seuns Isak en Ismael het hom begrawe …” Dit is merkwaardig, want hierdie twee is deur Isak se ma uitmekaar gejaag. Ismael kon vir Isak en Abraham gehaat het, maar hier, soveel jare later, staan hulle saam by die graf van hulle vader. Versoen, ten spyte van haat, vervreemding, vyandskap, pyn, onteiening en veragting. Die seun van die kamp, en die seun van die woestyn. Die geseënde en die verjaagde. Albei kinders van die belofte. Beide hartseer oor ʼn vader wat gesterf het.

Hulle ontdek dat versoening onontbeerlik is as hulle menslik wil lewe. Ismael vergewe vir Isak, en Isak gee vir Ismael terug wat Abraham en Sara hom ontneem het. Hy waag dit met Ismael, en laasgenoemde laat die vlag sak.

Isak waag dit in die geloof dat Ismael groter sal wees as sy wrok – dat sy liefde sterker as hulle verlede sal wees. Hy hoop dat Ismael, soos God hóm in die woestyn gehoor het, die stille pleidooi in sy (Isak se) hart sal hoor. Na die dood van Abraham seën God vir Isak en gaan woon hy by dieselfde put waar Hagar vir die eerste keer die engel gesien het: daardie plek van verwondering en lewe. En só word ook Isak en Hagar een.

Volgens Islam, word Ismael gesien as die oervader van Mohammed, profeet en grondlegger van die Islam-geloof, terwyl Jode en Christene hulleself deur die eeue sterk geassosieer het met Isak. Abraham is egter die gemeenskaplike stamvader van die Jode, Christene en Moslems. Daar kan dus nie enige twyfel wees oor hoe ons binne God se ryke, vreemde genade, as persone wat behoort aan die Abrahamitiese godsdienste, teenoor mekaar behoort op te tree nie. Ons is medereisgenote. Broers en susters – wat mekaar in tye van nood en hartseer behoort by te staan, te ondersteun en vir mekaar in te tree.

Bron: Allan Boesak, 2005. Die vlug van Gods verbeelding. Stellenbosch: Sun Press.

Dr Chris Jones is verbonde aan die Eenheid: Morele Leierskap, Fakulteit Teologie, Universiteit Stellenbosch.

Kerk gekaap?

Is daar naas staatskaping ook so iets soos “kerkkaping”? As dit so is, wat van die kerk word ge­kaap, vra FANIE SNYMAN.


Die term staatskaping is ’n begrip wat hom tuisgemaak het in die Suid-Afrikaanse samelewing en met die Zondo-kommissie het dit ’n byna daaglikse nuus­item geword. Ek gebruik die konsep van staatskaping as metafoor vir wat in die kerk aan die gebeur is en vra die vraag of daar nie ook dalk iets is soos kerkkaping nie? Kan die kerk (onwetend) geplunder word van dit wat wesenlik tot die identiteit, die aard en missie van die kerk behoort tot so ’n mate dat ons op ’n dag gaan ontdek al wat van die kerk oorgebly het niks anders is as ’n leë dop en dat die kerk sy effektiwiteit en legitimiteit verloor het? Indien wel, is daar ’n weg uit kerkkaping?

Tydsgees

Die kerk is nie die enigste ruimte waar ek ’n ontmoeting met God kan of hoef te hê nie. Hierdie tendens word duidelik gesien by belangrike gebeurtenisse in mense se lewe. Huwelike word voltrek by huweliks-”venues” wat ook klein en intieme kapel­letjies het. Waar ’n huwelik dus nog kerklik bevestig word, is die kerkgebou van die plaaslike gemeen­te nie meer nodig nie. Begraf­nisdienste waar daar afskeid geneem word van ’n geliefde, kan sekulêr wees son­der ’n sweem van godsdienstigheid in die vorm van godsdienstige rituele.

Buite die kerk is daar ook (miskien selfs veral) spiritualiteit te vind. Die tyds­gees van sekularisme en postmoderniteit het die kerk gekaap.

Finansies

’n Refrein wat van die kleinste gemeente in die diep platteland tot in die kantore van die algemene sinode van die NG Kerk gehoor word is die toene­mende gebrek aan fondse. Te min geld plaas gemeentes in ’n soort van ‘survival mode’. Dominees word nie volgens sinodale skaal vergoed nie, kontrakposte word al hoe meer algemeen, dominees tree af om pensioen te ontvang en word onmiddellik weer aangestel in dieselfde gemeente om hom bekostigbaar vir die gemeente te maak en vir die dominee die dubbele voordeel van pensioen en salaris te verseker. In sommige gemeentes het die werk van die dominee verskraal tot ’n fondswerwer. Vir die dominee in ’n gemeente wat finansieel sukkel is dit belangrik dat die gemeente finansieel oorleef, want dit is letterlik die brood en botter van die dominee en sy gesin wat hier onder bedreiging kom.

Gemeentes se rede vir bestaan word geldinsamelingsprojekte om die ge­meen­­te vlot te hou en om ’n do­minee te bly bekostig. In ’n onlangse artikel in Kerkbode (Bosman & Nel, 12) word die vraag gevra of die NG Kerk nie deur die instandhouding van middelklaswaar­des ge­kaap is nie, waardes wat op selfinstandhouding en dissipelskap met mini­­male koste neerkom.

Geld (of die gebrek daaraan) het die kerk gekaap. Die voortdurende gebrek aan voldoende fondse tap die energie van kerke en so word die kerk gekaap van haar eintlike roeping en bestaans­reg.

Politieke klimaat

Die kerk, en met name die NG Kerk, speel in die groter prentjie van die Suid-Afrikaanse landskap ’n al klei­ner rol. Die kerk kan nie sekerhede verskaf vir die onseker tyd wat ons nou beleef nie. Die kerk kan nie misdaad bekamp of ’n werkverskaffer word nie. Ver­soekskrif­te, petisies of verklarings van die NG Kerk aan wie ook al het nie regtig in­vloed nie. Die NG Kerk se in­vloed by die regering is op ’n laag­tepunt. Lidmate besef dat lidmate van die NG Kerk ’n baie klein minderheid in die land is waarin daar weinig of geen politieke bedin­gingsmag beskikbaar is. Navor­sers praat van ’n inwaartse migrasie en toon aan hoedat Afrikaanssprekendes hulle terug trek agter ’n “boerewors­gordyn”.

Teologiese klimaat

Tegelykertyd is daar ’n soeke na ’n openbare demonstrasie van geloof. Massasaamtrekke van duisende men­se verkieslik in die oop veld waar gelowi­ges saam kan Bybel lees en bid en na ’n vurige prediker luister, is kenmerkend van ons tyd. Ons hou kerk buite die kerk. Ons is a-kerklik kerklik. Dit wat tipies kerk was, is weg uit die kerk na ander plek­ke waar magtige mans vergader en waar dit nou die tyd is.

Maklike antwoorde op moeilike vrae is wat ons verkies. Moenie geloof kompliseer nie. Moenie etiese vraag­stukke kompliseer nie. Sê net wat die Bybel sê. “Dit staan mos duidelik in die Bybel” is die soort van uitsprake wat gemaak word. Dit is waarom die kerk so sleg vasgeval het in die gesprek rond­om selfdegeslag verhoudings tussen mense. Die tekste sê dit mos. Moenie ons verwar met die kompleksiteit van ­literêre en historiese kontekste van Bybeltekste nie. Dit is net te inge­wik­keld. Fundamentalisme bied ’n maklike uitweg uit die problematiek van komplekse probleme.

Teologies word die kerk gekaap – beroof van die durf om grondig teo­logies na te dink oor die vraagstukke van die dag.

Prof Snyman is dekaan van die fakulteit Teologie & Religie, UV.

  • Hierdie is ’n verkorte en geredigeerde uittreksel van ’n ­referaat gelewer deur prof Fanie Snyman tydens die Universiteit van Pretoria se Lentekonferensie, 18-20 September 2018.

24 uur in Jerusalem

Vir Jode en Christene speel Jerusalem teo­logies ’n belangrike rol. Die gods­diens­geskiedenis bevestig twee sake: Jerusalem was enersyds simbool van ge­lowiges se on­trou en ongehoorsaamheid teen­oor God. Dit het sy toorn en straf uit­gelok. As vervalle stad beeld dit ontrou uit. Andersyds is Jerusalem simbool van God se uitverkie­sing, teen­woor­digheid, beskerming en heerlikheid. As stad van God se heerlikheid straal dit skoonheid uit. Vir Christene vloei dit saam in die kruisiging en opstandings­gebeure van Christus in Jerusalem, wat sowel pyn as he­ling uitdruk.

Bron: http://cke.christians.co.za

  • Teks: DJ Human
  • Foto’s: Le Roux Schoeman

Sinode Wes-Kaap: Dag 2

Dagbreek oor Goudini op dag twee van Sinode 2019. Foto: Johan Mocke

Opening

Helené Fouché, predikant by NG Kuilsrivier, bied die spiritualiteitsessie aan: “Mag die kruis ’n teken van genesing en vernuwing wees. Christus is by ons. In die pyn en seer, in ongenaakbaarheid, tussen arrogansie deur, saam met pynlike ervarings en onderdrukking en uitsluiting. In die kruis sien ons Christus wat Homself om ons onthalwe verneder.”

Nelis Janse van Rensburg is op Maandag 13 Mei 2019 herkies as moderator van die Sinode van Wes-Kaapland vir die volgende termyn. Hier vertel hy meer oor hoe hy oor sy herverkiesing voel, oor die uitdagings wat op sy leierskap wag en sluit dan af met ’n boodskap aan ons as lidmate.

Menswaardigheid

Michelle Boonzaaier, Aneleh Fourie-Le Roux en Tinus van Zyl lei die sitting met ’n oorsig oor menswaardigheid. Aneleh vra wat dit beteken om mens te wees tussen ander. “Hoe reageer ons met waagmoed wat spreek van krag en terselfdertyd met broosheid wat spreek van ons menslikheid? Hier gaan dit oor eerlikheid – dat ons die waagmoed sal hê om nader te staan aan mekaar se broosheid en God se beeld in mekaar te soek.”

Kerk en ekomonie

Gewilde skrywer, akademikus en direkteur van die Universiteit Stellenbosch Bestuurskool, Piet Naudé, beklemtoon dat die kerk ’n belangrike rol in die ekonomie speel. Hy kyk na die relevansie van die Bybel en lig vyf riglyne uit:

  • Ekologiese rentmeesterskap
  • Rykdom as seën vir ander
  • Ingrype om groter gelykheid te verseker
  • Spesiale maatreëls ter versorging van weerloses
  • Gereed om hulp in krisistye te verleen

Piet verwys ten slotte na Fil 1:9 “Ook bid ek dat julle liefde al hoe meer sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling” (1983-vertaling).

Ekologie

Kobus Odendaal (foto bo) stel die vraag: “Wat het ons met die aarde aangevang?” Tydens die tafelbespreking word oor die volgende gedink:

  1. Hoe weet ons dat God omgee vir ons aarde? Waar pas die mens in God se omgee vir die skepping?
  2. Hoe voel jy oor al die ontstellende verslae en statistieke oor aardverwarming, besoedeling en die uitputting van bronne?
  3. Hoe kan jou optrede tog ’n verskil maak aan ons globale probleme?
  4. Word wakker en DOEN iets vir die aarde: “Van vandag af gaan ek …”
Verkiesing van moderatuurslede

Skriba

Francois Herselman (bo links) van NG Parow-Panorama, wat die afgelope paar maande hierdie posisie in ’n tydelike hoedanigheid gevul het, is vandag amptelik verkies tot skriba van die Sinode van Wes-Kaapland.

Addisionele lid

Tydens elke sinodesitting word twee addisionele lede verkies tot die moderatuur. Nadia Marais (bo regs), predikant by Stellenbosch-Welgelegen, is vanmiddag verkies as die eerste addisionele lid.

 

 

Gemeentewees in ’n tyd soos hierdie

Jaco Botha en Helgard Pretorius van die Taakspan vir Ras en Versoening gesels oor rasseverhoudinge en getuig oor hulle reis saam met kollegas wat self worstel met soortgelyke vrae: “Die kerk moet ’n ambassade vir vrede wees, maar terselfdertyd voel ons dat ons nie die vaardighede het om sulke situasies te hanteer nie. Jy kan mense net na plekke lei waarheen jy self bereid is om te gaan.” Saam met kollegas soos onder meer Louis van der Riet, Lenois Stander, Scherlize Hayes en Tilana Meyer-Morkel dink en bid hierdie groep saam om deel te wees van ’n voortgaande proses wat doelbewus versoening en restitusie bymekaarbring.

Dít bepaal ons toekoms

Braam Hanekom (links) en Llewellyn MacMaster.

Braam Hanekom van die Sentrum van Publieke Getuienis kyk na vyf kritiese areas wat ons toekoms gaan beïnvloed. “Ons is nie in SA op pad na ’n nuwe SA nie – ons is op pad na ’n nuwe same-lewingsorde”. As agtergrondtekste lees hy Jeseja 5:8, Matteus 16:15-16 en 2 Korintiërs 8:13-15. Die punte is die volgende:

  1. Migrasie
  2. Lae sosiale kohesie
  3. Vaardighede
  4. Klimaat, omgewing en ekologie
  5. Geloof

Llewellyn MacMaster, moderator van die VGK en voorsitter van SPG se taakspan, gee kortliks sy perspektief oor hierdie sake. Hy verwys na Brené Brown wat na moed verwys as ’n hart-woord. As mense se harte nie geraak word nie, sal daar nooit verder gevorder word as bloot gesprekke nie.

Indrukke van Sinode 2019

Mary-Anne Plaatjies-Van Huffel en Llewellyn MacMaster deel hulle gedagtes oor dag twee (Video’s: Mariëtte Odendaal). Sien ook foto’s met dank aan ons fotograwe Johan Mocke, Marius Greeff en Johan Janse van Rensburg.

Ten laaste

Theo Swart

Ons sluit vandag se SinodeNuus af met ’n nabetragting deur Theo Swart van Parowvallei-Oos:

Groen, oranje, rooi … en loop – met waagmoed! Hoe loop ons met waagmoed na die toekoms? Ons erken die impak van migrasie in ons gemeenskap. Ons hanteer lae sosiale kohesie tussen mense en beweeg nader aan mekaar oor grense. Die kerk lewer ’n groter ondersteuning aan mense om beter vaardighede te kry. Ons beleef ons geloof in die Here en leef dit uit in die wêreld. Laat ons Jesus volg met waagmoed! Lees meer hier.

SinodeNuus-groete

Ronelda Visser en Salomi Steenkamp

NG Gemeente Hartskroon

Vakature: Tentmakerleraar
Sluitingsdatum vir aansoeke: 24 Junie 2019

Die gemeente nooi in biddende afhanklikheid van die Here leraars uit om vir die tentmakerspos aansoek te doen.

GEMEENTEPROFIEL:

Hartskroon is ’n plattelandse gemeente in Ganspan binne die Noord-Kaapse Sinode, Ring van Warrenton wat in ’n samewerkingsooreenkoms ten opsigte van die dienste van ’n ­le­raar met die Warrenton-gemeente is. Hartskroon-gemeente het nagenoeg 171 belydende en 25 dooplidmate. Die gemeente beskik nie oor die dienste van ’n voltydse orrelis nie, alhoewel musiekbediening vir ons baie belangrik is.

LERAARSPROFIEL:

  • ’n Leraar met ’n passie vir plattelandse mense.
  • Bedien en begelei die gemeentes volgens Artikel 9 van die Kerkorde (Samewerking met Warrenton).

VERGOEDING:

Die totale vergoedingspakket van R232 000 per jaar word deur Hartskroon-gemeente vir 80 ure per maand aangebied. As gevolg van ’n samewerkingsooreenkoms sal daar addi­sionele vergoeding onderhandel word. Behuising word voorsien asook ’n telefoonkontrak.

AANSOEKE:

Kandidate moet beskikbaar wees vir ’n preekbeurt en moontlike onderhoud met die pre-advieskommissie.
Aansoeke word gerig aan ngkhartskroon@vodamail.co.za

Sluitingsdatum vir aansoeke: 24 Junie 2019.

Navrae:

Voorsitter: A Theunissen, sel 082 939 4915.
Skriba: C van Zyl, sel 082 634 5319.

Die kerkraad behou hom die reg voor om geen beroep uit die aansoeke uit te bring, of ’n aanstelling te maak nie.

NG gemeente Humansdorp-Oos

Vakature: Leraarspos
Suitingsdatum vir aansoeke: 30 Junie 2019.

Die gemeente maak in afhanklikheid van die Here die volgende vakature bekend wat verkieslik op 1 Januarie 2020 gevul moet word.

Gemeenteprofiel:

Humansdorp-Oos is ’n gemeente met ongeveer 580 belydende en 90 dooplidmate. Die geografiese grense van die gemeente beslaan ongeveer die helfte van die dorp asook die stranddorpe St Francisbaai en Kaap St Francis, onderskeidelik 20 en 25 km buite Humans­dorp. Daar is twee uitstekende skole in Humansdorp waar die meeste van ons lidmate se kinders opleiding ontvang naamlik, die laerskool Stulting en hoërskool Nico Malan. Die gemeente het ’n jeugwerker in diens en sy is ook by die hoërskool en koshuise betrokke. Ongeveer 45% van die gemeente is ouer as 45 jaar.

Leraarsprofiel:

Die kandidaat moet verkieslik tussen 35 en 50 jaar oud wees.

Pligte:

  • Ons verlang ’n geestelike leier wat met Artikel 9 as riglyn die gemeente na binne
    sal opbou en na buite uitbou. Die gemeentevisie is “Gemeente vir die gemeenskap.”
  • Kleingroepbediening (onder andere wyks- en selgroepbyeenkomste) asook pastorale versorging van die gemeente moet voorrang geniet.
  • Sistematiese besoeke by lidmate sal vir die leraar ’n prioriteit wees.

Vergoeding en behuising:

Traktement en reistoelaag volgens sinodale skaal asook toelaes vir telefoon, selfoon en internet.
Ruim pastorie in stil woonbuurt beskikbaar.

Aansoeke:

  • Belangstellendes kan die Voorsitter van die kerkraad per e-pos by: rheinard@grmeyer.com kontak vir ’n vraelys wat deeglik ingevul en saam met ’n CV van nie langer nie as drie bladsye teruggestuur word. Motivering vir u aan soek ten opsigte van die pos (half bladsy).
  • Kontakbesonderhede van drie referente. Die pre-advies behou hom die reg voor om self ook inligting aangaande die aansoekers in te win.
  • ’n Onlangse foto van u en u gesin.

Kandidate wat die kortlys haal, sal gekontak word vir ’n onderhoud en die geleentheid om ’n erediens te lei. Elke kandidaat sal sy/haar boodskap voorberei aan die hand van ’n spesifieke skrifgedeelte wat die pre-advies aan u sal deurgee.

Navrae kan gerig word aan broer Rheinard Meyer, voorsitter van die pre-advieskommissie. Sy selnommer is 082 454 7049.

Suitingsdatum vir aansoeke: 30 Junie 2019.