Die kerk moet nie net voortgaan om “onwaarskynlike goed” te gaan doen nie, maar ook veilige ruimtes skep om daaroor te gesels.

So meen ds Nelis Janse van Rensburg, voorsitter van die Algemene Sinodale Moderamen, ná die sukses van ’n onlangse volgende-generasie­ge­sprek oor die NG Kerk se rol in versoening.

Janse van Rensburg het die verhoog gedeel met ’n volgende geslag Verwoerds, Calatas en Fischers ty­dens ’n geleentheid wat deur die Instituut vir Geregtigheid en Versoe­ning en die Restitusie-stigting in Kaapstad gehou is.

In Twitter-taal was die aand se hutsmerk #TransformOfDRChurch en die gehoor van sowat 120 het verskeie ras- en taalgroepe verteen­woor­dig. Die joernalis Lukhanyo Calata, seun van die vermoorde Fort Calata, een van die ‘Cradock Vier’, was een van die paneellede vir die begeleide gesprek, tesame met Wilhelm Verwoerd, kleinseun van HF Verwoerd, en Ruth Rice, dogter van die anti-apartheidsaktivis Bram Fischer. Verwoerd en Calata is al be­kende gesigte by sulke ge­sprekke, na hulle onderskeie boeke – Bloed­bande – ’n Donker tuiskoms en My father died for this.

Janse van Rensburg stap al ’n ge­ruime tyd ’n versoeningspad met Calata. Hy meen dat gesprekke wat rondom etens­tafels en met gades en met ander ge­sinslede teenwoordig plaasvind, veral daarin slaag om die krag van die kerk “om in verhouding te tree” na vore te bring. Janse van Rensburg het ná die bespreking na daardie soort verhoudingsbouwerk verwys as die “verrassing-smaak daar­­van as die Here jou bewusmaak van iemand anders se menslikheid”.