Ds Johannes Mouton van Table View-gemeente skryf:

Nadat ek mooi daaroor moes dink, reken ek die brief van Marcel Vosloo (Skuldbelydenis by die Algemene Sinode) verdien tog ‘n reaksie. Nie alleen is dit gebaseer op pseudo-wetenskaplike, gediskrediteerde navorsing nie, maar dit ontken die diep geestelike pad waardeur die kerk al oor hierdie saak moes gaan. Daarmee saam ontken dit veral ook die diepe worsteling waardeur gay-kinders en hulle ouers dikwels moes gaan. As die ouer van ‘n gay-kind vind ek dit afstootlik. Laat ek dit toelig met my storie. As ouers was ons baie ernstig oor ons doopbeloftes. Ons kinders het dus grootgeword in ‘n Christelike huis met Christelike waardes. Ek was beslis nie ‘n afwesige pa nie en was ook nie hiperkrities op my kinders nie. Trouens ek is nog steeds baie by my kinders se lewens betrokke en het ‘n baie vervullende verhouding met albei. En anders as so baie ouers van my kinders se vriende wat nie gay is nie, is ek en my vrou na amper 25 jaar nog steeds baie gelukkig getroud.  Daar was geen sprake van bloedskande (rêrig?), seksuele misbruik of pornografie nie. Op geen tydstip is ons seuns aangemoedig om rokkies te dra en hulle gesiggies op te maak nie. Tog is my een seun gay en die ander een nie. So, asseblief, dink twee keer voordat sulke onderdeurdagte waarde-oordele in die openbare domein gelewer word. Dit gaan nie net oor die getuienis van die kerk nie, dit gaan veral oor die lewe en worstelings van regte mense.