Huldeblyk geskryf deur Johannes de Villiers, Durbanville, en aangebied vir publikasie deur Henrietta Klaasing, Randfontein: Ds. Frikkie is op 28 November 2025 hemel toe. Ons bring hulde aan ’n dienaar wie se lewe en getuienis stille maar helder lig gebring het te midde van ’n kerk in spanning. Soos Jesus sê: “Julle is die lig van die wêreld” (Matt. 5:14). Ds. Frikkie het nie met grootheid of aansien probeer skyn nie, maar met die eenvoudige, suiwer lig van Christus.

Hy het onwrikbaar vasgehou aan die Evangelie dat Jesus die Christus is — dat Hy vir ons sondes gesterf het (1 Kor. 15:3), dat Hy waarlik opgestaan het (Luk. 24:6), en dat redding alleen in Hom is (Hand. 4:12). Dit was sy hart en sy roeping, soos Paulus skryf: “Wee my as ek die Evangelie nie verkondig nie!” (1 Kor. 9:16).

Hy het lyding en misverstand beleef, maar sy geloof het nie gewankel nie. Soos Petrus getuig: “Moenie verbaas wees oor die vuurproef onder julle nie” (1 Pet. 4:12). Hy het dit gedra soos die vroeë kerk dikwels beskryf het as ’n vorm van martelaarskap — nie van geweld nie, maar van getrouheid: “As iemand ly omdat hy ’n Christen is, laat hy hom nie skaam nie” (1 Pet. 4:16). Hierdie pad het ds. Frikkie geloop met die wete dat die Here self naby die wat gebroke van hart is (Ps. 34:19).

Wat diep indrukwekkend bly, is dat hy diegene wat hom seergemaak het, opreg vergewe het. Hy het die woorde van Jesus gehoor en gehoorsaam: “Vader, vergeef hulle” (Luk. 23:34), en die oproep van Efesiërs 4:32 geleef: “Wees vriendelik en barmhartig, en vergewe mekaar soos God julle in Christus vergewe het.” Hy het nie bitterheid gekies nie (Heb. 12:15).

Tog het hy, soos Boas in die boek Rut (Rut 4:9–10), verstaan dat ’n naam nie sommer mag verdwyn in onreg of misverstaan nie. Boas het nie uit trots opgetree nie, maar uit eerbaarheid, omdat waarheid en integriteit heilig is voor God (Spr. 12:19). So het ds. Frikkie ook gewens dat sy naam in eer sou staan — nie vir homself nie, maar omdat roeping en waarheid nie mag verdwyn nie.

Aan sy vrou, kinders en familie: mag die Here julle dra, soos Jesaja 46:4 beloof: “Ek sal julle dra; Ek sal julle red.” Sy lyding was nie tevergeefs nie (1 Kor. 15:58). Sy geloofsgetuienis sal voortleef lank ná sy heengaan, want die Here vergeet nie die trane van Sy kinders nie (Ps. 56:9).

Hierdie is ook ’n oomblik waarin kerke en leiers tot eerlike nadenke geroep word. Ds. Frikkie se heengaan herinner ons dat ons almal moet terugkeer na Christus soos Hy in die Skrif geopenbaar word — Here, Redder én Koning (Kol. 1:18). Die kerk bestaan nie deur strukture of strategieë nie, maar deur die waarheid van die Evangelie (Joh. 17:17). Jesaja 55:6 roep ons: “Soek die Here terwyl Hy te vinde is.” Elke kerk behoort nou werklik tot besinning te kom oor haar koers, haar belydenis en haar getrouheid aan die Here se Woord (2 Tim. 3:16).

Ons bid dat sy nalatenskap ’n vlaag van ware bekering en herlewing sal bring (Hos. 6:1–2). Dat sy standvastige geloof ’n nuwe wekroep sal word vir leraars, leiers en lidmate om weer opnuut te buig voor die Here (Fil. 2:10–11). Die saad wat hy gesaai het, sal nie vergeefs wees nie; die Here self laat Sy Woord opkom (Jes. 55:11). “Die regverdige sal vir ewig in herinnering bly” (Ps. 112:6).

Daar is geen ander God wat Sy Seun gegee het nie, behalwe die Drie-enige God (Joh. 3:16). Daar is geen ander Naam waardeur ons gered word nie, behalwe Jesus Christus (Hand. 4:12). Dit was ds. Frikkie se belydenis. Laat dit ook dié van die kerk wees (1 Tim. 3:15).

Ds. Frikkie, jy het die goeie stryd gestry, die wedloop voltooi, die geloof behou (2 Tim. 4:7). Nou ontvang jy die kroon van geregtigheid uit die hand van die Here (2 Tim. 4:8). “Salig is die wat in die Here sterf… hulle werke volg hulle na” (Op. 14:13). Rus sag in die vrede en liefde van ons enigste, ware God!