Nie elke storie van hoop het ‘n netjiese einde nie.

Soms verander omstandighede nie vinnig nie. Soms is die mense wat jy probeer help nog nie gereed om hulp te aanvaar nie. ‘n Oplossing wat aanvanklik reg gelyk het, voorsien nie meer in ‘n kind se behoeftes nie.

Vir een maatskaplike werker het hoop beteken om aan te hou opdaag, moeilike vrae te vra en te soek na wat in die beste belang van die kinders is.

Toe hy ongeveer twee en ‘n half jaar gelede die saak van ‘n gesin met drie jong kinders oorgeneem het, het hulle ma met substansafhanklikheid geworstel. Sy was nie in staat om die stabiele, veilige versorging te bied wat hulle nodig gehad het nie. Die kinders is in die sorg van ‘n familielid geplaas.

Dit het tyd geneem om vertroue binne die gesin op te bou, maar die maatskaplike werker het volgehou en die kinders se veiligheid en welstand deurgaans vooropgestel.

‘n Paar maande later het hy verneem dat die kinders se ma nog ‘n baba verwag.

Ná die baba se geboorte het mense wat aan die ma bekend was, aangebied om haar te versorg. Sy het ‘n groot deel van haar vroeë lewe in hulle sorg deurgebring en ‘n hegte band met hulle gevorm.

Alhoewel hierdie reëling aan die baba ‘n veilige omgewing gebied het, het die maatskaplike werker besef dat die moontlikheid of dit steeds in haar behoeftes, asook hoe haar omstandighede met dié van haar sibbe verband hou ondersoek moes word.

Kommer oor die ma se voortgesette substansgebruik en haar vermoë om haar kinders te versorg, het voortgeduur. Die maatskaplike werker het gesondheidswerkers oor die baba se versorging geraadpleeg en voortgegaan om geduldig ‘n vertrouensverhouding met die ma opgebou waarin sy openlik oor haar uitdagings kon praat. Mettertyd het hy ‘n duideliker beeld van die gesin se omstandighede en die kinders se behoeftes begin kry.

Die belangrikste vraag in elke besluit was: Wat is in die beste belang van die kinders?

Ná ‘n verandering in omstandighede is al vier kinders vir ‘n tyd lank by dieselfde versorgers geplaas. Later het kommer ontstaan oor of hierdie reëling steeds in die behoeftes van die twee ouer kinders voorsien.

Nadat die maatskaplike werker met die kinders se skool oor die bekommernisse oor hulle welstand gepraat het, het dit duidelik geword dat ‘n ander moontlikheid ondersoek moes word.

Die plasing van die twee ouer kinders in ‘n kinderhuis is uiteindelik goedgekeur. Dit het aan hulle meer struktuur, ondersteuning en toepaslike sorg gebied, asook groter stabiliteit en toegang tot die nodige hulpbronne.

Die twee jonger sibbe bly in alternatiewe sorg terwyl assesserings voortgaan en hulle toekomstige versorgingsreëlings oorweeg word.

Intussen bly die maatskaplike werker by die biologiese gesin betrokke. Hy ondersteun en bemoedig die ma terwyl sy werk soek en hou veranderende omstandighede dop.

Daar is nog nie ‘n volmaakte einde aan hierdie storie nie. Ten minste nie op hierdie stadium nie.

In kinderbeskermingswerk beteken volharding nie om daarop aan te dring dat die eerste oplossing móét werk nie. Dit beteken om te erken wanneer ‘n kind se behoeftes nie bevredig word nie en die moed te hê om ‘n ander pad vorentoe te ondersoek.

Dit beteken om na bekommernisse te luister, saam met gesinne en professionele persone te werk en bereid te wees om besluite te heroorweeg wanneer omstandighede verander.

Bowenal beteken dit om telkens terug te keer na een belangrike vraag:

Wat is in die beste belang van hierdie kind?

Vir hierdie sibbe ontvou die storie steeds. Hulle uitdagings het nie verdwyn nie, en die werk is nog nie afgehandel nie.

Maar die maatskaplike werker hou aan om te soek na die sorg, stabiliteit en ondersteuning wat elke kind nodig het.

Soms is dit waar hoop begin. Wanneer iemand eenvoudig weier om moed op te gee om te vind wat die beste vir ‘n kind is.

Meer oor Kerkbode se *storievennote

By die Christelike Maatskaplike Raad Gauteng-Oos glo ons dat elke storie van hoop die potensiaal het om ander te inspireer. Daarom deel een van ons personeellede elke maand ’n verhaal wat haar diep geraak het, ’n oomblik wat haar laat stilstaan en anders laat kyk het, en wat ons herinner aan die veerkragtigheid en menswaardigheid wat in elke gemeenskap leef.

Meer oor ons: As ’n nie-winsgewende organisasie lewer ons al meer as 40 jaar lank omvattende maatskaplike dienste wat daarop gerig is om mense sosiaal, emosioneel en ekonomies te bemagtig – ongeag ras, ouderdom, geslag of agtergrond. Met sewe kantore wat ’n wye gebied bedien, raak ’n toegewyde span van 15 maatskaplike werkers en vyf maatskaplike hulpwerkers daagliks lewens aan op maniere wat nie altyd in woorde vasgevang kan word nie.