Hierdie is 'n lesersbrief.
Die opinies van briefskrywers weerspieël nie noodwendig die standpunte of oortuigings van die Kerkbode-redaksie of die NG Kerk nie.
Johannes de Villiers van Eversdal skryf: Ds Riaan de Villiers se Pinksterboodskap roep ernstige vrae op. Hy praat van die “bitterheid” van afskeiding, maar misken die dieper bitterheid van dwaling, Skrifverdraaiing en ongehoorsaamheid.
- “Jesus het niks oor gay-gelowiges gesê nie.” Weerlegging: Christus bevestig die hele Skrif. Die stilte van Jesus word valslik as toestemming gelees. Maar Hy sê self: “Ek het nie gekom om die Wet of die Profete af te skaf nie …” (Matt 5:17-19). Hy bevestig die skeppingsorde van man en vrou (Matt 19:4-6), en Paulus verwys na homoseksuele praktyke as sondes wat bekering vereis (Rom 1:24-27; 1 Kor 6:9-10).
Augustinus: “Nisi credideritis, non intelligetis” – sonder geloof sal jy nie verstaan nie.
- “Jesus het meer oor geld as seksualiteit gepraat.” Weerlegging: Die een sonde verskoon nie ’n ander nie. Jesus waarsku teen gierigheid (Luk 12:15), maar ignoreer nooit seksuele sondes nie (Joh 8:11). Paulus waarsku teen beide (Ef. 5:3-5).
Tertullianus: “Wat God verbied het, is nie vir ons om te herskryf nie, selfs al kom dit in ’n mantel van barmhartigheid.”
- “Ananias en Saffira … soos dolerende gemeentes.” Weerlegging: Afskeiding is gehoorsaamheid, nie gierigheid nie. Ananias en Saffira het gelieg voor die Gees (Hand 5:3-4). Dolerende gemeentes staak bydraes uit gewetensgehoorsaamheid, omdat hulle nie dwaalleer wil finansier nie (Op 2:14-16; Jes 52:11).
- “Waarom skeur oor liefde tussen volwassenes?” Weerlegging: Liefde buig nie God se wet nie. Ware liefde leef volgens God se gebooie (Joh 14:15). Die kerk mag nie sonde as liefde bemark nie.
Calvyn: “Waar daar nie gehoorsaamheid is nie, is daar nie ware geloof nie.”
- “Skrifgesag beteken nie om enkele verse as wapen te gebruik nie.” Weerlegging: Die hele Skrif is Geesgeïnspireerd. 2 Timoteus 3:16 geld ook vir Levitikus en Romeine. Die Skrif is nie fundamentalisties nie, maar heilig. God, nie die kultuur nie, definieer ons liggaam en etiek (Heb 10:26-31).
- “Hoe kan gemeentes hulleself afsny van die liggaam van Christus?” Weerlegging: Die liggaam van Christus wandel in waarheid. Die kerk is nie net institusioneel nie – dit is waar Christus se Woord gehoorsaam word (Joh 17:17). ’n Kerk wat dwaalleer verdra, verlaat Christus self.
Ignatius: “Waar Christus is, daar is die kerk; waar die waarheid verdraai word, daar is net rook.”
- Die trou man en die valse altaar. 1 Konings 13 leer ons dat selfs ’n vriendelike “profetiese woord” verkeerd kan wees. Die man van God sterf omdat hy God se opdrag verlaat – al het dit godsdienstig geklink. So ook mag die kerk nie ’n sogenaamde “liefdestem” volg wat God se Woord verlaat nie.
Slot: Die Gees is nie verdeeld nie. Die Heilige Gees is die Gees van waarheid (Joh 16:13), nie pluralisme nie. Sy vrug sluit liefde in, maar ook reinheid, selfbeheersing en trou aan Christus (Gal 5:22-23).
Johannes Chrysostomos: “Wie die liggaam van Christus wil eer, moet Hom eerste in die waarheid eer.”
