Henrietta Klaasing van Randfontein skryf: Die konsep van die “amp van die gelowige” het aansienlik vervaag in die NG Kerk, wat ’n breër agteruitgang binne die kerk weerspieël. Die gemiddelde kerklidmaat vandag het dikwels ’n gebrek aan bewustheid van hulle geestelike roeping en verantwoordelikhede, en verplaas hulleself na die agtergrond as “net leke”. Dit staan in skrille kontras met die Bybelse leer dat alle gelowiges geroep is om God aktief te dien.

LEES OOK: Is NG Kerk ondanks die insigte van missionale teologie steeds besig om wit belange te beskerm?

Histories het die NG Kerk hierdie idee beklemtoon. ’n Herlewing wat deur die 1974 Jeug-tot-Jeug-aksie aangevuur is, het gelei tot ’n toename in geestelik ontwaakte lidmate. In reaksie hierop het die Sinode in 1978 ds Malan Nel opdrag gegee om ’n Bybelkursus, Die amp van die gelowige, te ontwikkel om lidmate toe te rus vir aktiewe diens. Alhoewel hierdie inisiatief in verskeie sinodes (1978, 1994, 2002, 2004, 2007) herbevestig is, het die invloed daarvan sedertdien afgeneem.

’n Deel van die agteruitgang het voortgespruit uit debatte oor die terme “amp” en “bediening”. Na 1994 het die fokus verskuif na die drie formele kerklike ampte – leraar, ouderling en diaken – veral na aanleiding van die land se breër politieke en maatskaplike oorgange. In 2002 is die terminologie verander van “amp” na “diens van die gelowige”, maar die praktiese implikasie – om lede te herinner aan hulle aktiewe rol in Christus se liggaam – is verwaarloos. Gevolglik het gewone lede toenemend passief, losstaande en afhanklik van dominees geword.

LEES OOK: Geseënd is die vredemakers: ’n Gesprek wat vrede bring – by die put met Jesus

Hierdie geestelike oorheersing lyk soos die era voor die Hervorming, waar die geestelikes as die enigste geestelike owerhede gesien is. Baie lede gee nou gehoor aan pastore en glo dat hulle rol minderwaardig is. Die Skrif leer anders. 1 Petrus 2:9 beskryf gelowiges as ’n “koninklike priesterdom”, en 1 Petrus 2:16 noem hulle “dienaars van God”. Die Heidelbergse Kategismus (Sondag 12) versterk dit en leer dat elke Christen as profeet, priester en koning gesalf is. Die formele ampte (leraar, ouderling, diaken) bestaan nie om die gelowige se amp te oorskadu nie, maar om lede toe te rus vir die bediening (Efesiërs 4:12). Hulle rol is om die geloof van alle gelowiges te koester sodat hulle hulle Godgegewe roeping kan uitvoer. Die amp van die gelowige, hoewel dit nie as sodanig in die Skrif genoem word nie, is Bybels gegrond in die konsep van aktiewe diens aan Christus.

Om die gelowige se rol weer aan te wakker, moet kerke ’n duidelike evangeliese visie herstel en praktiese toerusting bied. Lede moet hulle doel binne die Groot Opdrag (Matteus 28:19) herontdek, wat geen onderskeid maak tussen geestelikes en leke nie. Elke gelowige word geroep om ’n geloofsreis te stap, nie net persoonlik nie, maar ook in die gemeenskap – om bure, gesinne en die wyer wêreld te bereik.