Julian Olivier van Groblersdal skryf: Die kerklike gesprek oor Kersfees raak maklik sentimenteel. Maar vir die kerk is Kersdag nie ’n fees van nostalgie nie, dit is ’n belydenisdag. Die vraag is eenvoudig: Wat bely ons van Jesus Christus? Sonder die bonatuurlike maagdelike geboorte en die werklike vleeswording van die Seun van God het die kerk geen evangelie om te verkondig nie.

LEES OOK: Bloedige aanslag teen Nigeriese Christene – perspektiewe en oplossings

Die Inkarnasie beteken dat die Woord werklik vlees geword het (Joh. 1:14). Jesus is nie ’n simboliese metafoor van God se nabyheid nie; Hy is volkome God én volkome mens in een Persoon. As Hy nie ware mens was nie, kon Hy ons nie verteenwoordig nie; as Hy nie ware God was nie, kon Hy ons nie verlos nie. Die kerkgeskiedenis het dit met eenstemigheid bewaak.

Daarom is die maagdelike geboorte nie ’n opsionele mite nie. Dit bevestig Christus se bonatuurlike oorsprong, sy sondeloosheid, en dat verlossing begin as ’n daad van God, nie as ’n produk van menslike natuur of kultuur nie.

LEES OOK: Jaco Strydom gesels met Sanré Benadé, die dominee wat groot dinge met min regkry

Wanneer prediking die bonatuurlike afskuur, verloor die Kerk haar fondament. ’n “Net-menslike” Jesus kan inspireer, maar nie versoen nie. ’n “Simboliese” Inkarnasie kan mooi klink, maar dra geen kruis, geen plaasvervanging, geen opstanding en geen heerlikheid nie. Dan word Kersfees ’n storie vir kinders, nie ’n reddingsboodskap vir sondaars nie.

Maar die Inkarnasie bring ook ’n troos wat ons selde genoeg beklemtoon: Omdat Christus waarlik mens geword het, en nou as volkome mens én volkome God aan die regterhand van die Vader sit, weet ons seker daar is mense in die hemel. Christus Jesus is daar as volkome mens en volkome God. Dit is ons waarborg dat die menslike natuur self verhef en verlos is. Waar Hy is, sal ons ook wees.

Ons tyd het nie ’n kleiner Christus nodig nie, maar die ware Een—die Christus van die Skrif, die Christus van Chalcedon: een Persoon, twee nature, onskeibaar en onveranderlik. Op Kersdag verkondig die Kerk nie ’n mooi verhaal nie, maar ’n wonder: God het mens geword.

En omdat Hy dit gedoen het, is daar hoop vir ons almal.