Marius Cornelissen is op 12 Desember  1953 in Kaapstad gebore. Sy vader  Cornelis Philippus Cornelissen was  direkteur in die Staatsdiens. Sy moeder is Maria  Gouws, ’n huisvrou. Marius begin  sy skooljare in 1960 aan die Laerskool  Parow en word in 1967 leerling aan die  Hoërskool Tygerberg waar hy in 1971  matrikuleer. Op skool presteer hy in  sport en is ook meelewend in die NG  Kerk waar hulle as gesin die Here dien.

Die jong Marius voel geroepe om predikant te word en vertrek in 1972 na  die Universiteit Stellenbosch waar hy  met die BA (Admissie) in die Eikestad begin. Hierna word hy student aan die Fakulteit Teologie op die walle van die  Eersterivier, waar hy die BTh-graad verwerf en die tema van sy skripsie  is: “Eskatologiese verwagtinge in die  agtste eeu voor Christus en getoets aan Sefanja”. Hy neem leiding op verskeie  komitees en speel vir Maties rugby en  bofbal. Marius trou op 24 September  1977 met Lizette Foley en uit die  huwelik is drie kinders gebore: Marlette, Marius en Laurens.

Prop M Cornelissen word op 18 Januarie 1980 met handoplegging ontvang en bevestig  in die NG Gemeente Warrenton op die walle van die Vaalrivier. In dié tyd vind die eeufeesviering van die gemeente Warrenton plaas waar hy  ’n besondere feesviering aanbied. In  sy tyd vind die restourasie van die NG  kerkgebou ook plaas. Hy is ook intens  betrokke by die jeug in die Sinode van Noord-Kaapland waar hy help met die vestiging van skoolverlaterskampe.

Na vyf jaar in die gemeentebediening kom daar ’n skerp draai in ds  Marius se pad toe hy ’n beroep aanvaar  as kapelaan in die Suid-Afrikaanse  Weermag. Hy begin op 25 Januarie  1985 in die gemeente Eerste Vesting  op Potchefstroom, waar hy die militêre  leer klim en eindig as kapelaan-generaal  in die SANW. Hierna vertrek hy op 26  Junie 1988 na die gemeente Tempe in  Bloemfontein tot hy weer op 7 April  1991 terugkeer na die gemeente Eerste  Vesting op Potchefstroom. Hierna  behaal hy ook ’n Bestuursdiploma en  sy pad loop op 25 Julie 1995 na die  gemeente Voortrekkerhoogte-Oos en in  April 1997 na Schanshoogte, albei in  Pretoria. In 2009 word hy aangewys as  kapelaan-generaal en gekoppel aan die  NG Gemeente Raslouw in Centurion. Ds Marius het as kapelaan in die SAW  met sy sterk innemende persoonlikheid,  besonderse vaardighede, passie vir die  lewe en roeping, elkeen wat sy pad  gekruis het se lewe diep aangeraak.  Die buitengewone goeie verhouding  tussen die NG Kerk en die SANW  se kapelaansdienste, is die vrug en  bydrae wat brigadier-generaal Marius  Cornelissen tydens sy termyn gemaak  het en leef steeds voort.

Ds Marius Cornelissen se dienstyd  oorspan ’n besonder dinamiese tyd  in ons land se geskiedenis, met die  oorgang na ’n demokrasie. As man van  God is hy op die regte plek om vanuit  sy posisie as kapelaan-generaal van  ’n nuwe verenigde weermag, ’n uiters  konstruktiewe rol te speel. As iemand  wat persoonlik ’n passie gehad het vir  die belangrikheid van versoening was hy uitnemend geskik vir die leiersrol wat hy sou speel.

In sy hartroerende huldeblyk beskryf dr Gustav Claassen  watter aandeel ds Marius gespeel het  in versoening en hoe hy ’n internasionale kongres gereël het oor die tema  vir die internasionale vereniging van  kapelane. By die geleentheid is aartsbiskop Desmond Tutu en die bekende teoloog Miroslav Volf ook betrek. Ds Marius en sy  span se besoek in 2019 aan Angola,  het versoening en heling gebring tussen oud-SAW-veterane en lede van die MPLA. Die hoogtepunt  van die besoek was ’n nagmaal wat die voormalige vyande saam gevier  het. Dit beklemtoon ds Marius se rol  as ’n vredemaker by uitnemendheid,  dit is hoe hy die evangelie van Jesus  Christus verstaan het.

Dr Gustav Claassen, ’n jarelange  vriend, skryf uit die kantoor van die  Algemene Sinode: “Marius Cornelissen se heengaan laat ’n reuse-leemte  in NG geledere en in ander kringe.  Ons dink met hartseer en verlange aan  hom, maar tog met mooi herinneringe.  Wie sal sy verduideliking van hoe die  skerp en sagte kant van ’n sisteem  werk, kan vergeet? Die aard van die  herinneringe is dat dit nooit die laaste  gedagtes oor hom kan wees nie. Die dood sal nooit die laaste sê hê oor die  lewe van Marius Cornelissen nie. In  die dae wat kom sal gedagtes oor hom ons steeds verryk en sy talle bydraes  steeds rigtinggewend wees. Ons sal God  elke keer dank as ons aan hom dink.”  Hy rig ook ’n dankwoord aan Lizette  en haar kinders: “Dankie dat julle vir  so lank onbaatsugtig vir Marius aan die kerk gegun het. Dit het beteken dat  julle hom in sy roeping en die uitleef daarvan heelhartig ondersteun het en  baie daarvoor opgeoffer het. Mag julle  op besondere wyse getroos word deur  die God aan Wie ons behoort.”

Na sy aftrede uit die SANW word hy op 23 Januarie 2011 tentmakerleraar van die NG Gemeente Raslouw in  Pretoria, waar hy en sy vrou Lizette byna tien jaar lank in  die gemeente woon en werk. Daar is  wonderlike herinneringe oor die pastoriepaar se gasvryheid, hartlikheid en  pastorale betrokkenheid by almal se lief  en leed.

Ds Marius Cornelissen sterf op 1 Julie  2021 op Reebok na ’n kort maar moeisame stryd teen ongeneeslike kanker.  Sy geliefdes deel die volgende met  dierbares en vriende: “Jy het jou hoed vir ’n stralekrans verruil, en vandag is  dit ons beurt om ons hoed vir jou af te  haal. Ons sal jou gees, moed, wysheid en hartlikheid onthou. Ons was bevoorreg  om ’n deel van hierdie pad met jou te  stap. Jou aardse werk is nou klaar. Tot weersiens.” Op 14 Julie 2021 vind ’n  herinneringsdiens in die NG Gemeente Raslouw in Pretoria plaas en word die mens-dominee-generaal Marius Cornelissen se lewe in dankbaarheid gevier.  – Dr Gerdrie van der Merwe VDM