Na wat vertel word is een van die vrae waarmee die jong Martin Luther geworstel het die vraag: “Waar vind ek ’n genadige God?” As kin­ders van die Kerkhervorming van 500 jaar gelede kan ons met dankbaarheid getuig dat Luther inder­daad later vanuit die Skrif van ’n antwoord op die vraag oortuig is. Die indruk […]

Daar word deesdae dikwels na die korrupte optrede van invloedryke individue in die samelewing as ’n vorm van patronaatskap verwys. Die onderliggende gedagte is dat korrupte persone hul posisie en invloed misbruik om hulleself te verryk ten koste van ander. Die voorkoms van patronaatskap met weldoeners aan die stuur daarvan is nie ’n nuwe verskynsel

Die Hebreeuse woorde wat in Afrikaanse Bybels gewoonlik met “geregtigheid” (tsaddîq) en “reg” (mishpat) vertaal word, kom nie alleen afsonderlik nie, maar dikwels as woordpaar reg deur die Ou Testament voor. Trouens, dit word voor­ge­stel as iets wat nie alleen waar is van God nie, maar dat Hy dit ook van sy mense vra. Die

Die Britse Nuwe-Testamentikus Charlie Moule het in sy nadenke oor die verstaan van Jesus deur die Vroeë Kerk telkens verwys na die ingrypende teologiese refleksie wat sy lewe, dood en opstanding daarin ontlok het. Die gebeure rondom Jesus het die eerste navolgelinge van Jesus se verstaan van die ganse wêreld en God ingrypend verander. Moule

Pas het ons as kerk Pinkster gevier, die seisoen in die kerkjaar waarin ons fokus op die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag. Die boodskap dat God sy Gees aan mense gee, is egter ’n baie ou boodskap waarvan die Ou-Testamentiese geskrifte reeds getuig. Numeri 11:24-30 is een so ’n voorbeeld. Indien ons dié

In die Grieks-Romeinse wêreld is die navolging van Christus as ’n gevaarlike bygeloof beskou. ’n Bygeloof omdat dit nie die gebruike en instellings gehad het wat die Romeine met ’n volwaardige geloof geassosieer het nie. Die Christene het naamlik geen tempel, altaar, offers of priesterdom gehad nie. Die Christelike bygeloof was egter nie net vreemd

In ’n brief in Kerkbode word vermeld dat ek in ’n vorige bydrae oor die tema van opstanding en lewe na die dood, nie die “OT-getuienis volledig op die tafel” sit nie. In dié verband word Job 19:25-26 en Psalm 16:10-11 genoem, terwyl daar ook vermeld word dat die tekste wat ek wel noem, nie bespreek

Om gekruisig te word was volgens die Romeinse skrywer Cicero om die verskriklikste dood denkbaar te sterf. Gekruisigdes kon dae aan ’n kruis hang voordat hulle gesterf het. In dié tyd sou hulle herhaaldelik om hulp skree voordat hulle uiteindelik danksy hul bloedverlies, dehidrasie en fisiese uitputting sou sterf. Niemand wat in die antieke wêreld

Gedurende hierdie tyd wat ons as Christene Jesus se opstanding vier, is dit tog goed om in gedagte te hou dat die Bybelse getuienis oor die dood en wat daarna volg, deur die millennia heen gewissel het. Uit ’n noukeurige lees van die Ou Testament is dit duidelik dat geloof in lewe na die dood

Vir Jesus was Lydenstyd nie ’n seisoen van die kerkjaar nie. Geweld, armoede, siekte en kon­flik was ’n daaglikse werklikheid vir Hom. Dit is egter opvallend dat spesifiek Jesus se lyding vir sowel Petrus, die segsman van die dissipels, as die Satan ’n probleem was. So wou beide in die Matteus­evangelie keer dat Jesus ly.

In ’n vorige aflewering van hierdie rubriek het ons aan die hand van ’n interpretasie van Genesis 1:27 gesien dat ons as mense die “beeld van God” is. Ons is die sigbare, tasbare tekens van die omvang van God se teenwoordigheid en grootheid. Waar ons is, daar is die beeld van God. Jesaja 49:1-6 kom

In die antieke wêreld was sout ’n wondermiddel. In ’n wêreld sonder yskaste het dit nie alleen smaak aan kos gegee nie, maar dit ook gepreserveer. Sout is verder as kunsmis, ’n katalisator in oonde, en as velsorgmiddel gebruik. Volgens Plinius die Oudste was ’n beskaafde lewe doodgewoon onmoontlik sonder sout! Die veelvoud van gebruike

Genesis 1:27 getuig: “God het die mens geskep as sy verteenwoordiger; as beeld van God het Hy die mens geskep; man en vrou het hy hulle geskep”. Oor die betekenis van dié getuienis word daar wyd gespekuleer. Meeste antwoorde getuig eerder van hedendaagse sielkundige, antropologiese of filosofiese beïnvloeding as van kennis van die destydse sosio-antropologiese

Die Filemonbrief is Paulus se kortste brief. Hy skryf dit aan ’n vriend in Kolosse oor ’n netelige saak. Saam met hom in die tronk was daar naamlik ’n ene Onesimus, ’n wegloopslaaf wat sy hulp kom vra het. Volgens die Romeinse regstelsel kon slawe wat in die moeilikheid by hulle eienaars was, ’n vriend

In hul werk, Joy and human flourishing, reflekteer ’n groep gerekende teoloë (onder andere Jürgen Moltmann, NT Wright en Miroslav Volf) oor die wesenlike belang van vreugde vir die Christelike geloof. Hulle wys daarop hoedat God in die Bybel as die Skepper en Verlosser bekendgestel word, wat alles wat goed is voorsien wat ons vreugde

Die herhaling van “O Here, onse Here, hoe heer­lik is u Naam op die ganse aarde!” in vers 2 en 10 van Psalm 8 vorm ’n sirkel wat die ge­dig om­sluit. Dié omarming bevestig dit wat die Psalm van getuig, naamlik dat die Here ons ganse bestaan om­sluit. Alles staan in die teken van God

Lukas begin sy verhaal oor die kerk in Handelinge 1:4 deur te vertel hoedat Jesus ná sy opstanding vir sy volgelinge ’n ietwat vreemde opdrag gegee het. Vreemd deurdat Hy hulle nie versoek het om so vinnig as moontlik met hulle sending na die wêreld te begin nie, maar eerder om in Jerusalem te bly

Indien jy deur die agenda van 2015 se Algemene Sinode van die NG Kerk blaai, raak ’n mens diep bewus van hoe omvangryk lidmate, gemeentes, ringe en sinodes van ons kerk se hulpverlening aan mense in nood is. Kerkbode het in elke uitgawe ’n “storie van hoop” wat verband hou met ons mense se omar­ming

Die gemeente in Tessalonika het danksy ’n kort­stondige besoek van Paulus, Silas en Ti­mo­teus ontstaan (Hand 17). Hulle besoek het ’n storm ontketen. Die plaaslike Joodse gemeenskap het met sowel massa-aksie as ’n regsproses teen die nuwe gemeente begin. Die aanklag was dat die nuwe volgelinge van Jesus die bestaande politieke, ekonomiese en religieuse orde

Gedurende hierdie tyd van die kerkjaar bekend as Koninkrykstyd, kom die sogenaamde Klein Profete en dan met name Amos en Hosea in die RCL-lesings aan die bod. Hosea en Amos tree albei in Israel, die noordelike tien stamme van die verdeelde ryk van Dawid en Salomo op. Albei het egter latere redaksionele fases ondergaan en

Die Westerse self-onderhoudende individu, wat onafhanklik van ander kan leef en dink, is vreemd aan die wêreld van die Nuwe Testament. In dié wêreld het mense sogenaamde “diadiese” persoonlikhede gehad. ’n Diadiese persoonlikheid is een wat altyd iemand anders nodig het om te weet wie jy is. ’n Diade – die verhouding met een ander

Jesaja 25 is een van die bekende gedeeltes uit die Ou Testament. Ou-Testamentici is dit met mekaar eens dat Jesaja 25:1-5 bymekaar hoort, terwyl 25:6-8 ook ’n eenheid vorm. Verse 9 en 10 se eerste deel bevestig wat in die voorafgaande verse oor God se verlossing en sy oorvloedige genade gesê is. Dit vertel die