Die “koninkryk van God” is ’n belangrike tema in die missionale diskoers in die NG Kerk. Die missionale dimensie van kerkwees word egter dikwels aangebied asof dit die enigste kenmerk van “ware” kerkwees behels. Uit die aard van die saak is die kerk se sending ’n belangrike aspek van kerkwees. Gemeentes is onder meer gestuurde […]

Die inbreek van God se koninkryk in die wêreld deur die lewe, dood en opstanding van Jesus het verreikende gevolge gehad vir sy volgelinge. Só was veral Psalm 110:1 (“Die Here het vir my heer die koning gesê: “Kom sit aan my regterhand, en Ek sal jou vyande aan jou onderwerp”) deurslaggewend vir die vroeë

In sy huidige vorm word die grootste deel van Deuteronomium aangebied as ’n afskeidsrede van Moses pas voordat die volk van die Here die beloofde land intrek. Dit is as ’t ware ’n preek wat vir God se mense beduie hoe jy uitdrukking gee aan die koninkryk van God in die land wat Hy aan

In die Nuwe Testament word die koms van die koninkryk van God die eerste keer deur Johannes die Doper bekend gemaak (Matt 3:1-2). Terwyl Johannes die weg vir die koms van die koninkryk voorberei het, is Jesus die een deur wie se woorde en dade die koninkryk van God aanbreek. Die koms daarvan geskied egter

Die einde van die Dawidiese koninkryk, gepaard met die val van Jerusalem en die ver­nie­tiging van die tempel in die jaar 587 vC, het tot ’n geloofs- en bestaanskrisis onder die volk van die Here gelei. Die tempel, die stad en die Dawidiese koningshuis – die pilare van die Judese gemeenskap – is vernietig. Wanneer

Daar bestaan by Nuwe-Testamentici min twyfel daaroor dat die verkondiging van die koninkryk van God ’n wesenlike element van sowel Jesus as die vroeë kerk se verkondiging was. Daar bestaan egter nie ’n soortgelyke konsensus oor wat presies met dié frase bedoel word nie. Dui dit op ’n fisiese koninkryk soos dié van Dawid wat

Die begrip “Koninkryk van God” speel ’n be­langrike rol in die Evangelies én in die gesprek oor missionale kerkwees. Die Ou Testament gebruik die term nie net so nie, maar dit moet ons nie ont­moedig om te besin oor die Ou-Testamentiese getuienis oor die God van Israel nie. Die einde van die Dawidiese koninkryk, wat

In die Evangelie volgens Matteus is die eerste verkondiging van Johannes die Doper (3:2), Jesus (4:17) en die dissipels (10:6) telkens dieselfde: Men­se moet hulleself bekeer want “die koninkryk van God het naby gekom”. Soos in die ander Evangelies is die uitdrukkings “koninkryk van God” (3 keer), en die wisselvorm “ko­ninkryk van die hemele” wat

Die begrip “koninkryk van God/koninkryk van die hemele” speel volgens veral die Evangelies ’n beduidende rol in die bediening van Jesus. Ook in die huidige missionale beweging in sommige kerke, ook die NG Kerk, speel die gedagte van die koninkryk van God ’n belangrike rol. Tog kom dié begrip glad nie in meer as twee-derdes

Dit is opvallend hoe verskillend die vier Evangelies oor Advent en Kersfees verslag doen. Markus vertel niks daarvan nie, Johannes het ’n proloog wat die verhaal van Jesus voor die skepping begin (Joh 1:1-18), terwyl Matteus en Lukas die gebeure rondom Jesus se geboorte vanuit verskillende perspektiewe vertel. Matteus begin met Jesus se geslagsregister vanaf

Die oproep wat gemeentes vroeër die maand ontvang het “na ’n landwye geleentheid vir verootmoediging en voorbidding op Woensdag 8 November”, het my opnuut oor ons verstaan van gebed laat wonder. Uit antieke tekste wat byvoorbeeld opgegrawe is in daardie gebiede wat gedurende die Bybelse tye deur die Egiptenaars, Arameërs, Hetiete, Kanaäniete, Assiriërs en Babiloniërs

In sy boek oor Paulus as briefskrywer waarsku Randolph Richards dat ons dikwels dink dat hy net soos ons geskryf het. Dit wil sê dat hy iewers op ’n stil plek by ’n tafel gaan sit het om op sy eie ’n brief te skryf. Of as ons onthou dat hy in ses briewe wat

“Wees vrugbaar en vermeerder” – met dié oorgelewerde volgorde van ons Ou Testament soos ons dit het, is dit die eerste woorde wat God tot die mens rig (Gen 1:28). Deur die eeue heen is hierdie opdrag deur godsdiens­tige gemeenskappe as ’n Godgegewe opdrag om voort te plant beskou, terwyl kinderloosheid as buite die “normale”

In Lukas 7:36-50 word vertel hoedat Jesus deur Simon, ’n Fariseër, genooi is vir ete. Simon was aspris ’n treurige gasheer wat nagelaat het om Jesus te soengroet, sy voete te laat was of sy kop met olyfolie te salf. Tussen sy gaste was daar egter ’n ongenooide vrou met ’n reputasie eerder as ’n