Wanneer ons begin om Jesus na die wêreld te volg, begin jou oë oopgaan vir die nood om ons. As jy deur Jesus se oë begin kyk, sien jy mense op ’n ander manier. Jy sien die swaarkry van mense in ’n plakkers­kamp, die veeleisende lewe van enkelma’s, die gebrek aan ’n toekoms vir kleuters […]

Gestuurde gemeentes en gestuur­de mense het ’n anderster kultuur as die normale kultuur om ons. En met goeie rede: Die waardes van die koninkryk wat Jesus vir ons leer, is nogal verkeerd-om. Kyk sommer na sy lys van wie die geseëndes is: Dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is, eerder as dié wat

Elke liewe Pinkster onthou ons dat ons vergeet het van die Heilige Gees. Ons kerk het ’n baie sterk Woord-gesentreerde teologie en spiritualiteit en daar is niks verkeerd daarmee nie. Lie­wers só as die vreemde uitsprake wat mense soms in die naam van die Heilige Gees maak. Aan die ander kant kan ons nie praat

Met die afgelope verkiesing het die kwessies in ons lande weer baie sterk na vore gekom. Dit voel of dit jou eintlik oorweldig: die werkloosheid, armoede, gaping tussen ryk en arm, stand van die onderwys, die nood van kinders. Al hierdie dinge kan gelowiges lamlê. ’n Mens kan beleef dat die probleme so groot is

Is daar iets soos “missionale spiri­tualiteit”? Daar behoort nie te wees nie, maar daar is. Die ideaal is dat ’n dieper toewyding aan God vanselfsprekend sal beteken dat God se roeping al meer van jou lewe besit neem. Die ideaal is dat hoe beter jy die Here ken, hoe liewer jy ook vir sy wêreld

Dr Andrew Murray was regtig ’n merkwaardige mens. Hy het meer as vyftig boeke geskryf en word steeds gereken as een van die belangrikste skrywers oor spiritualiteit in die gereformeerde tradisie. Hy was ’n begaafde kerkleier wat ses keer as moderator van die Kaapse sinode gedien het. Hy het ’n groot invloed gehad in onderwys

Dit was blykbaar Bill Gates wat eerste gesê het: “Most people overestimate what they can do in one year, but they underestimate what they can do in ten years.” Twee van my goeie vriende is besig om doelgerig vir hulle eerste maraton te oefen. Hulle is albei 60-plussers en bou al vir ’n klompie jare

Soms vervaag die betekenis van waardevolle dinge in jou lewe. Mense wat op ’n mooi plek woon, sien later nie meer die landskap raak nie, getroudes raak gewoond aan die vriendskap van hulle maat. Dit gebeur so maklik dat negatiewe dinge jou gedagtes oorneem. Dit word die “negativity bias” genoem: die neiging om op negatiewe

Adventstyd is hier. Ek lees in koerante dat dit maar ’n treurige Kersseisoen gaan wees want mense het minder geld om te spandeer. Dit is nogal ’n skrikwekkende gedagte: Die sukses van Kersfees hang af van of jy genoeg geld het om te spandeer. Ek hoop nie dit is waar nie, al is dit te

Partykeer kry mens die prentjie uit gesprekke oor die gestuurde kerk dat dit hoofsaaklik gaan oor groot programme waarby duisende mense betrokke is en wat duisende mense gelyk bereik – ’n groot beweging wat oor die land vee en alles verander. Miskien kom hierdie prentjie uit die groot evangelisasieveldtogte in die verlede waar duisende mense

Een van my goeie vriende sê: “As iets jou nie meer verbaas nie, moet jy weet dit is nou deel van die kultuur.” Dit verbaas niemand as ’n gemeente ’n basaar hou nie, maar as ’n gemeente hulle basaar so organiseer dat hulle ook goedkoop kos aan die armes in die gemeenskap verskaf, let mense

Iets wat opval van gemeentes wat ’n impak maak in die samelewing, is dat hulle dit nie alleen probeer doen nie. Hulle het baie vennootskappe in die gemeenskap: met ander kerke, met die skole, maat­skaplike dienste, die gemeenskapspolisie en ander organisasies. Waarom sou ’n mens moeite doen hiermee? Dit lyk net na ekstra werk. Gemeentes

Van die heel belangrikste woorde wat vorm gee aan ons roeping as gestuurdes hoor ons wanneer Jesus sê: “Soos die Vader My gestuur het, stuur Ek julle ook.” Die implikasie hiervan is dat ons baie mooi moet kyk wat Jesus doen, want dit bepaal ons agenda. Die voorbeeld van Christus gaan oor die dinge wat

Daar word nogal baie gesê oor die bril wat men­se op het as hulle die Bybel lees en hoe dit bepaal wat jy raaksien. Niemand kom neutraal na die Bybel nie, almal kom met ’n verwag­ting van wat jy sal kry en dit is dan die dinge wat jy eerste raaksien. Nie alle brille is

Kom ons dink bietjie oor invloedryke mense. Wie was verlede jaar die Nobelpryswenner vir fisika? Of vir chemie? Wie het in die vorige Olimpiese Spele die goue medalje vir die 5 000 m ge­wen? Wie is die Amerikaanse minister van buitelandse sake? Aan die ander kant: Wie was jou graad 1-onderwy­seres? En die skoolhoof toe

“Volg my voorbeeld, soos ek die voorbeeld van Christus volg.” Hierdie is nie woorde wat mens ligtelik sê nie. Dit voel amper arrogant. Tog is hierdie beginsel onverhandelbaar vir enige geestelike leierskap en nog meer so as ons praat oor leierskap wat ’n gemeente terugneem na sy gestuurde roeping. Die voorbeeld van die dominee en

As ’n mens die evangelies lees, word daar kort-kort ’n plek se naam genoem. Jesus reis na allerhande plekke. Gaan kyk net ’n bietjie na ’n kaart: Ons vind Jesus in klein dorpies soos Nasaret, in groot dorpe soos Kapernaum en die hoofstad Jerusalem. Ons vind Hom ook in dorpe buite die grense van Joodse

Watter soort leiers het ’n kerk nodig om sy gestuurde roeping uit te leef? Iets wat in ons kerk se eie navorsing na vore gekom het, is die drietal van geloof, gehoorsaamheid en dapperheid. Hierdie drie kom meestal voor by leiers en gemeentes wat erns maak met hulle roeping en wat ’n verskil in die

Die koninklike troue van Harry en Megan verlede week het ons herinner aan konings en koninkryke en wat daarmee gepaard gaan. Maar eintlik weet ons niks van hoe dinge in ’n regte koninkryk werk nie. Die Britte, met al die glans en seremonie, is ook maar net ’n konstitusionele monargie waar al die mag by

In ons gesprekke oor wat dit beteken om ’n gestuurde kerk te wees, praat ons dikwels oor die kwessie van moeilike woorde en hoe dit mense vervreem. Vreemde woorde waaroor mense onseker is, is woorde wat vervreem. Een van hierdie woorde is “missionaal” en om te praat van ’n missionale kerk. Ek probeer om dit

As kind was daar min dinge wat my so moedeloos gemaak het soos om rondgestuur te word. My pa het dikwels projekte in en om die huis gehad en ek moes die gereedskap gaan haal. Die moeilikheid daarmee is mos dat ’n laerskoolkind nie altyd mooi weet wat dit is wat jy moet gaan haal

Klein gemeentes kla soms dat hulle uitgesluit voel in die gesprek oor gestuurde kerkwees: “Ons is so klein, al wat ons kan doen is om te oorleef en die bediening aan die gang te hou. Die groot drome van ’n gestuurde kerk wat ’n impak maak, is nie vir ons nie. Los dit maar vir