Die Filemonbrief is Paulus se kortste brief. Hy skryf dit aan ’n vriend in Kolosse oor ’n netelige saak. Saam met hom in die tronk was daar naamlik ’n ene Onesimus, ’n wegloopslaaf wat sy hulp kom vra het. Volgens die Romeinse regstelsel kon slawe wat in die moeilikheid by hulle eienaars was, ’n vriend […]

In hul werk, Joy and human flourishing, reflekteer ’n groep gerekende teoloë (onder andere Jürgen Moltmann, NT Wright en Miroslav Volf) oor die wesenlike belang van vreugde vir die Christelike geloof. Hulle wys daarop hoedat God in die Bybel as die Skepper en Verlosser bekendgestel word, wat alles wat goed is voorsien wat ons vreugde

Die herhaling van “O Here, onse Here, hoe heer­lik is u Naam op die ganse aarde!” in vers 2 en 10 van Psalm 8 vorm ’n sirkel wat die ge­dig om­sluit. Dié omarming bevestig dit wat die Psalm van getuig, naamlik dat die Here ons ganse bestaan om­sluit. Alles staan in die teken van God

Lukas begin sy verhaal oor die kerk in Handelinge 1:4 deur te vertel hoedat Jesus ná sy opstanding vir sy volgelinge ’n ietwat vreemde opdrag gegee het. Vreemd deurdat Hy hulle nie versoek het om so vinnig as moontlik met hulle sending na die wêreld te begin nie, maar eerder om in Jerusalem te bly

Indien jy deur die agenda van 2015 se Algemene Sinode van die NG Kerk blaai, raak ’n mens diep bewus van hoe omvangryk lidmate, gemeentes, ringe en sinodes van ons kerk se hulpverlening aan mense in nood is. Kerkbode het in elke uitgawe ’n “storie van hoop” wat verband hou met ons mense se omar­ming

Die gemeente in Tessalonika het danksy ’n kort­stondige besoek van Paulus, Silas en Ti­mo­teus ontstaan (Hand 17). Hulle besoek het ’n storm ontketen. Die plaaslike Joodse gemeenskap het met sowel massa-aksie as ’n regsproses teen die nuwe gemeente begin. Die aanklag was dat die nuwe volgelinge van Jesus die bestaande politieke, ekonomiese en religieuse orde

Gedurende hierdie tyd van die kerkjaar bekend as Koninkrykstyd, kom die sogenaamde Klein Profete en dan met name Amos en Hosea in die RCL-lesings aan die bod. Hosea en Amos tree albei in Israel, die noordelike tien stamme van die verdeelde ryk van Dawid en Salomo op. Albei het egter latere redaksionele fases ondergaan en

Die Westerse self-onderhoudende individu, wat onafhanklik van ander kan leef en dink, is vreemd aan die wêreld van die Nuwe Testament. In dié wêreld het mense sogenaamde “diadiese” persoonlikhede gehad. ’n Diadiese persoonlikheid is een wat altyd iemand anders nodig het om te weet wie jy is. ’n Diade – die verhouding met een ander

Jesaja 25 is een van die bekende gedeeltes uit die Ou Testament. Ou-Testamentici is dit met mekaar eens dat Jesaja 25:1-5 bymekaar hoort, terwyl 25:6-8 ook ’n eenheid vorm. Verse 9 en 10 se eerste deel bevestig wat in die voorafgaande verse oor God se verlossing en sy oorvloedige genade gesê is. Dit vertel die

In die Nuwe Testament is ’n belangrike aksent

In Hosea word die verhouding tussen God en sy volk deur die metafoor van ’n huwelik uitgedruk. God as eggenoot maak sy ontroue eggenote, sy volk, die hof. Ten spyte van Israel se ontrou, bly God getrou aan sy ontroue “vrou” en verklaar Hy sy onvoorwaardelike liefde aan haar. Hosea 11:8-9 is ’n getuienis van

Daar is ’n vreemde teenstrydigheid in die briewe van Paulus. Al was hy as apostel aktief besig met die uitdra van die evangelie deur orals gemeen­tes te vestig, is dit onseker of hy dieselfde ywer vir evangelisasie van ander gelowiges vereis het. Paulus skryf immers weinig oor die vereiste dat gelowiges en hul gemeentes ook

Die Joodse geloof was ten tye van Jesus se bediening

Gedurende Februarie was daar berigte in dag-blaaie oor kinders se oënskynlike gebrek aan respek

Ons almal lees die Bybel met die hulp van ’n leesbril. Meer spesifiek, ’n hermeneutiese leesbril met twee lense. Dié lense daarvan is nie van geslypte glas gemaak om ons sig te verbeter nie. Die een lens bestaan uit ons kennis van die wêreld en gebruike van die Bybel en die ander uit ons verstaan

Rassisme en seksisme is wel moderne terme, maar nie hul onderliggende gedagtegang nie. In Kolossense 3:11 verwys Paulus na die ingesteldheid om mense in twee groepe – “ons” en “hulle” – te kategoriseer. In sy wêreld was iemand ’n Griek of ’n Jood, besny of nie besny, slaaf of vry, met vrygebore Joodse mans wat