Dr Mike Müller (emeritus, PE) skryf: Die kerk worstel wêreldwyd met selfdegeslagverhoudinge, want die gay-situasie is ‘n teer en seer saak. Baie gays is ook pragtige en aangename mense en daarom wil die kerk hulle graag met begrip en liefde sodanig begelei dat hulle ‘n unieke probleem reg kan hanteer. Talle kerke het hiermee misluk,

H Wessels van Mosselbaai skryf: As meelewende NG lidmaat loop ek al ’n geruime tyd met baie vrae en min sekerheid oor die kwessie van selfdegeslagverhoudinge. Ek luister, ek lees, ek weeg argument en teenargument teen mekaar op, ek vervies my vir liefdelose woord­aanvalle deur my eie kerk se mense op mekaar, ek probeer om

Elize van Elarduspark skryf: Die laaste woord is nog lank nie geskryf oor die onnodige kontroversie oor nie-heteroseksuele verhou­dinge in die kerklike konteks nie! Ná die afgelope weke se gekibbel, debatte, argumen­te en teenargumente bly een emosie my by: intense hart­seer. Nie soseer oor die kerk nie, want ek is deel van hierdie onvolmaakte kerk

Marcel Vosloo van die Strand skryf: Die NG Kerk wil op twee stoele sit met die besluit oor selfdegeslagverhoudinge. Die groep ten gunste van sulke verhoudinge sê duidelik dat hulle nie sal rus voordat hul standpunt die standpunt van die Al­ge­me­ne Sinode word nie. Diegene wat die Skrif inter­pre­teer dat die Here die beoefening van

Adriaan van Tonder skryf: Met verwysing na die APK se kritiek op die NG Kerk. Ek lees u brief en vir die eerste keer besef ek hoe ver ons as kerke van die Reformasie al uit mekaar beweeg het. Ek is nie pro-gay nie, ek is ook nie anti-gay nie. Ek wil egter staan by

Carel Kuun skryf: ‘n Jaar gelede was ek oortuig dat ek die NG Kerk gaan verlaat oor die 2015-besluit. Nou het ek lank gaan sit en dink oor die 2016-besluit. Ek vra myself af: “Is jy nou gelukkig? Gaan jy nou in die kerk bly?” Maar hoe meer ek daaroor dink, hoe meer dink ek:

Marita van Leeuwen van George skryf: Ek skryf in reaksie op die brief (“Dit gaan oor mag“) van Quintus Smit. Hy skryf dat temas soos die gay kwessie ens nie te doen het met teologiese argumente oor fundamentele kerklike leerstellings nie, maar dat dit eerder gaan oor on-mag en die oorgeërfde kultuur gebou op ‘n

Elna Schoeman van Delmas-Wes skryf: Die NG Kerk sal ernstig moet gaan besin oor haar manier van sinode hou. Daar word te veel gepraat en meel gemaal. Ek wonder of die eindelose gesprekke of selfs die kosbare oggend- en aandwydings enige sinodeganger van  standpunt gewysig  het. Maandagmiddag  se opening was  inspirerend, maar die res  van

Pieter Taljaard van Oos-Londen skryf: Dis met groot spyt, teleurstelling en hartseer dat ek hierdie brief skryf, maar ek voel dat ek geen keuse het nie.  Die Algemene Sinode se besluit om weer gay-lidmate uit te sluit van volle deelname in die kerk, was die finale klap in my gesig.   Ek het vir jare

Ds Petrus Moolman (emeritus) skryf: Twee sake rondom die 2016 se Algemene Sinode se besluite oor selfdegeslagverhoudings interesseer my – spesifiek met betrekking tot die praktiese implementering daarvan: “In die hele NG Kerk met sy 1 200 gemeentes is daar nie een tugsaak teen ’n gay lidmaat in ’n verhouding nie. In die NG Kerk

Hans en Lynette van Deventer van Vanderbijlpark skryf: Ons loop sedert die Vrydag ná die buitengewone Alge­me­ne Sinode met dieselfde vraag in ons gemoed as miljoene Amerikaners: “Hoe verduidelik ons wat gebeur het aan ons kinders?” Die bron van ons vraag is die buitengewone Alge­me­ne Sinode van ons “nuwe” kerk se besluit oor gay-lidmate. Ons

Anton Doyer (emeritus) skryf: Wat ‘n “wonderlike” besluit van die Algemene Sinode, dié een wat terug gaan op sy 2015-een waarin gay gelowiges onvoorwaardelik omarm en selfdegeslagsverhoudings aanvaar word! Dit laat my nie met “bewondering” of “verwondering” nie, dit laat my eerder “wonder”: Die motivering van diegene wat dié besluit gedryf het, is volgens woordvoerders

Noeline Rossouw skryf: Na die afgelope sinodesitting het ek besluit om aan Kerkbode te skryf. Ek is ‘n ondersteuner van die 2015-besluit oor selfdegeslagverhoudinge en was diep teleurgesteld oor die 2016-besluit. Die Here het my in my laat dertigerjare geroep om teologie te gaan studeer. As getroude vrou was my keuse Unisa en het ek die

Quintus Smit van Pretoria skryf: Die dinamika in die NG Kerk ten opsigte van reaksie op progressiewe denke moes te wagte gewees het. Dit is waarskynlik die laaste stuiptrekkings van ‘n geslag ontmagtigdes. Die oorheersende temas wat die gemoedere opjaag soos die “gay-kwessie”, eenwording van kerke, belydenisse en selfs nog die vrou in die amp,

Dominee anoniem skryf: Ek was sewe jaar oud toe ek vir die eerste keer as klein seuntjie die roepstem van die Here gehoor het. Hy het my geroep om voltyds in sy diens te staan. Ek kon nooit verduidelik hoe ek dit gehoor het, of hoe ek dit geweet het nie. Maar dit was deel