Xenofobie is ’n Griekse woord wat vertaal kan word as ’n vrees vir ’n vreemdeling (buitelander). Vrees vir eie werkgeleentheid, vrees vir veiligheid van vriende en familie, vrees vir die inmeng van kulture en leefstyle. Die reaksie op die vrees in die xenofobiese geval is aanvallend en gewelddadig. In 2008 het die vrees ontwikkel in

Baie mense vra vir my of kategese nog die moeite werd is. In heelwat gemeentes taan jeuggetalle en ouers is dikwels onbetrokke. Die jeug se kerkbywoning is ongereeld en groep­leiers sukkel om ’n les te laat werk. Die makliker opsie is om groot groepby­een­komste te hou of kategese oor te laat aan ouers. My reaksie

Heilige oomblikke. Dit lê aan die hart van menswees: die reeks onherroeplike gebeure en tydsgrepe in die verloop van elkeen se le­wenstorie. Die moment van belofte voor die kansel; die tyd in die hospitaal met ’n pasgebore baba; die ruk langs ’n siekbed; die tydstip waarin ’n laaste asem uitgeblaas word; en die tye van

“Mense moet leer om te ontspan,” sê my kollega toe ek haar die e-pos wys wat ek van ’n ontstoke lidmaat ontvang het. Dié stukkie korrespondensie was my eerste kennismaking met die kerk se skerp kant. Die hele ding kon seker vermy gewees het – as ek nie met plakkies aan my voete gepreek en

Ek luister onlangs na ’n kort onderhoud met iemand wat in die Rwan­­da Genocide Centre werk. Hy verwys na die buitengewone verhale van vergifnis wat oor die afgelope de­ka­des in Rwanda plaasgevind het, maar bring die saak dan aarde toe deur te her­inner dat die verhale van oortreders en slagoffers wat in nou verhouding met

Hierdie gedierte lyk soos ’n oer-dinosourus. Dít en ’n skaam geaardheid is bykans al wat ons weet van ’n varswater seemonster wat al vir eeue lank in die donker dieptes van Loch Ness, Skotland, skuil. Eeue gelede gewis, want die eerste avonturier wat hom gewaar het was die Ierse sendeling, St Columba, in die eerste

Ek het verlede jaar ’n stukkie geskiedenis gemaak toe ek die eerste swart vroulike proponent in die NG Kerk geword het. Die vraag is natuurlik wat gaan die NG Kerk met my en ek met die NG Kerk doen? Almal sal saamstem dat my situasie nogal uniek is. Wat doen Charlotte vanjaar met haarself? Eer­stens

“Ek is ’n dominee in Ysterplaat!” “Skuus dat ek nou vra, maar waar is dit nouweer presies”? “Presies in die middel van die Waterfront en Canalwalk langs die N1 in die Kaap.” Vir baie ooms lui dit nog ’n klokkie as die plek waar hulle hul lugmag-dae spandeer het. “Maar oom, dinge lyk nou anders

As ’n soektog op Google min resultate lewer om oor ’n bepaalde onderwerp inligting te verskaf, dan moet jy weet jy sit met ’n onderwerp waaroor nog nie baie nagedink is nie. Ons het beslis nie hierdie tema in enige module op kweekskool behandel nie. Na gesprekke met ’n paar vroulike kollegas en my eie

Ek is nie ’n visserman nie, maar op die oewer van die Loskopdam het ek nuwe waardering gekry vir die keer toe Jesus in Markus 1 vir Simon en Andreas gesê het dat Hy hulle vissers van mense sal maak. As iemand wat nie visvang nie, was dit vir my moeilik om dié belofte vir

In “die NG Kerk” was daar al baie gewelddadige stemme: stemme wat Apartheidswetgewing ge­steun en selfs aangevra het; stemme (manlik en vroulik) wat die patriargale sisteem in stand hou; stemme wat teen kerkeenheid stry. Stemme wat bydra tot die onkundigheid by die breë gemeenskap oor die LGBTIQA+-gemeenskap en bydra tot die stigmatisering daarvan. Hierdie stemme

Daar word ’n storie vertel van ’n sewejarige seuntjie wat op Kreta, een van die Griekse eilande, woon. Kreta se ekonomie steun swaar op olyfbome. Nadat die oes die een jaar voltooi is, besluit die seuntjie om die olywe wat agtergebly het en op die grond lê, op te tel en bymekaar te maak vir

Dit is droog, en leeg. Die stof lê in ’n dik laag op die bodem van ’n holte, hier waar daar steeds water moet wees. So staan daar in vele kerke iewers ’n doopvont, leeg en stowwerig. Sommiges pronk spoggerig in die liturgiese ruimte. Ander is iewers in ’n donker stoor­kamer versteek, en word net

Ek vra onlangs vir ’n groep tieners: “Wat is die kerk?” “Die kerk is enige plek waar Jesus is, oom”. “Die kerk is waar almal lief is vir God en mekaar”. “I am the church,” sê een meisie vir my. En dan in Afrikaans, Engels, Zoeloe en selfs Duits, roep ’n skare tieners uit: “Ek

Ons hekklokkie lui gedurig. Iemand soek ’n broodjie. By die meeste verkeersligte in Bloem­fontein staan daar iemand op soek na werk, kos, donasies of kleingeld. “God bless.” Padlangs het iemand van Noag se sop gedrink en dreig-dreig om voor die aankomende verkeer ’n tree op die teer te gee. Hy mis ’n Isuzu net-net. Op

Die land van die groot woordfabriek is ’n wonderlike boek wat handel oor mense wat amper nooit praat nie (geskryf deur Agnès De Lestrade, vertaal deur Nicol Stassen). In hierdie vreemde land moet jy woorde koop en hulle insluk om hulle te kan uitspreek. As jy gelukkig is, kan jy woorde op ’n uitverkoping gaan

As jong predikant wonder ek baie oor hoe die pad van die Institusionele Kerk vorentoe gaan lyk. Gaan die Kerk nog ’n rol en roeping in ’n veranderende samelewing hê? Die Here Jesus het geleer dat ons sout en lig vir die wêreld moet wees, sodat God verheerlik kan word. Diegene wat my ken, is

Tydsbesparing is ’n proses waardeur sekere aktiwiteite vir ander aktiwiteite verruil word. God het gesê: Laat dit só wees. Wat óns sê, is: Kom ons verruil dit vir iets anders. Ons wil nie dinge aanvaar vir wat hulle is nie. Ons wil dit verander of verruil volgens die hart se begeertes. Ons neig na ’n