God, hierdie angs, hierdie angs, dít kan nie u uiterste openbaring wees: hierdie verwarring van my oë, hierdie wit-ogige vrees. Só begin NP van Wyk Louw se gedig “Paniese angs” uit sy 1947-digbundel Die halwe kring. Wêreldwyd heers ’n ongemaklike, onderliggende angstigheid. Wat eens seker en vas was – reisplanne, vakansieplanne, kuiers by vriende en […]

By die pasafgelope moderamenvergadering van die Wes-Kaapse Sinode het prof Julie Claassens, wie se boek oor trauma – Writing and reading to survive (2020) – eersdaags ver­skyn, ’n gesprek oor trauma ingelei. Sy het verwys na die talle traumaver­hale wat ons in die Bybel teëkom: ver­hale oor moord, en verkragting, en marte­ling. Verhale wat dikwels

In Jodi Picoult se boek My sister’s keeper (2004), wat later ook verfilm is, word die aangrypende verhaal vertel van Kate, ’n tienermeisie met kanker, wie se jonger sussie Anna oor jare heen aan haar bloed en organe skenk sodat sy kan bly oorleef. Anna doen in ’n hofgeding aansoek om vrygestel te word van

In die aangrypende TV-reeks Little fires everywhere (2020), gebaseer op Celeste Ng se boek met dieselfde titel, word die tema van ’n ma se liefde op ’n wonderlik komplekse wyse – met fyn aanvoeling, en geen voor-die-hand-lig­gende antwoorde of eenvoudig regte en verkeerde partye nie – op die tafel ge­plaas. Wat is ’n ma? Wie

Die aangrypende fliek Mary Shelley (2017) vertel die ontstaansverhaal van die boek Frankenstein. Die film spits dit veral toe op die lewe van die jong vroueskrywer Mary Shelley, vir wie die dood van haar ma, die dood van haar dogter, en haar storm­agtige verhouding met die digter Percy Shelley deurslaggewend is. Sy publiseer as 20-jarige

In sy boek Fools, martyrs, traitors (1997) skryf die Amerikaanse historikus Lacey Baldwin Smith oor die aard van verraad. Hy tref onderskeide tussen dwase, martelare, verraaiers, en slagoffers – en vra ’n reeks belang­rike vrae: Wie kwalifiseer as ’n martelaar? Is alle martelare helde, en alle ge­storwe helde martelare? Wat is die ver­skil tussen slagoffers

Ons glo in Jesus Christus, wat ont­vang of gebore is uit Gods baarmoeder. Só bely ’n sewende eeuse konsilie – die Konsilie van Toledo. Dit is opvallend dat die Latynse teks ([D]e patris utero … filius genitus vel natus) Christus se vleeswording of koms na die wêreld aan die hand van baarmoedertaal beskryf. Die geloofsgrammatika

“Faith tells us only that God is. Love tells us that God is good. But hope tells us that God will work God’s will. And hope has two lovely daughters: anger and courage. Anger so that what cannot be, may not be. And courage, so that what must be will be.” Hierdie aanhaling, wat toegeskryf

“Hoe sien ek nie op daarteen om oor die huwelik te preek nie!” So begin die Hervormer Martin Luther sy traktaat oor die huwelik (1522). Dit is merkwaardige woorde omdat dit uit die pen van die 39-jarige ongetroude Luther kom, wat nog nie eens sy aanstaande, Katharina von Bora, ontmoet het nie. Sy is nog

Die Amerikaanse sangeres Brandi Carlisle sing in haar lied “A promise to keep” (2012) oor die aard van beloftes. Veral, erken sy, bly sy op soek na ’n belofte wat selfs sý kan hou. Ons praat daarvan dat ons trou aan mekaar beloof – dat ons, heel letterlik, trou. In ons kerklike debatte oor die

Die aangrypende fliek Boy Erased (2018), gebaseer op die ware verhaal van ’n predikantskind wat deur gay bekeringsterapie gaan, begin met ’n verpligte belydenis: “I am using sexual sins and homosexuality to fill a God-shaped hole in my life – but I am not broken and God loves me.” Seksua­liteit word teenoor God opgestel, as

Die pasafgelope Wes-Kaaplandse si­no­desitting het vergader rond­om die tema: “Volg Jesus met waagmoed.” In haar Netflix TV-reeks met die titel The call to courage (2019) praat die bekende Amerikaanse skry­wer Brené Brown oor die aard van moed. Sy sê dat moed dikwels geasso­sieer word met ’n soort heldhaftigheid, waag­halsigheid selfs – ons praat van waag­moed,

In die film Meerkat Maantuig (2017) word die aangrypende vriendskap tussen Gideo­­nette en Bhubesi uitgebeeld. Haar vriendskap met die verbeeldingryke en vreeslose Bhubesi word vir die getraumatiseerde en vreesbevange Gideonette ’n bron van ge­ne­sing en florering. Die fliek herinner daar­aan dat daar meerdere vorme van liefdesverhou­dings is, veral in die dikwels onderskatte vorm van hegte

“Die wêreld sal gered word deur skoonheid.” So skryf die bekende Russiese skrywer, Fyodor Dostoevsky, in sy boek The Idiot (1869). Hierdie bekende sin – dat skoonheid, oftewel beauty, die wêreld (sal) red – is dié van die hoofkarakter, die jong prins Myskin. Myskin is ’n epilepsielyer. Hy word telkens uitgebuit, onderskat, beledig (sien die

In die Zeitz MOCAA, die kunsmuseum in Kaapstad, vertoon ’n aangrypende kortfilm deur die Zimbabwiese kunstenaar Kudzanai Chiurai, genaamd Moyo (2013). In hierdie fliek word Michelangelo se klassieke Pieta-standbeeld geherinterpreteer: sowel Maria as Jesus word daarin as swart vroue uitgebeeld. Terwyl Maria na Jesus se kruisigingswonde omsien, sing sy ’n tradisionele Xhosa-begrafnislied: Wakrazulwa ngenxa yam

“Ons het nie gesorg vir die kindertjies nie; ons het hulle in die steek gelaat. Ons het hulle verlaat.” Só skryf Pous Franciskus in ’n onlangse brief oor pedofilie in die kerk. Ons is aandadig wanneer ons geweld teen die kindertjies pleeg, ook wanneer ons onwaarhede kwytraak of swyg oor dit wat gepleeg word –

Jesus diskrimineer nie. Die goeie nuus van die evangelie is juis dat Christus nié diskrimineer nie. Wanneer Jesus kán diskrimineer – teen belas­ting­ontduikers soos Saggeus, of skeptici soos Thomas, of lafaards soos Petrus, of verraaiers soos Judas; teen siekes, teen kinders, teen vroue, teen vyande – diskri­mi­neer Jesus nié. Wanneer die diskriminasie billik, ver­staanbaar, of

Dit is onmoontlik om teen hierdie tyd nog onbewus te wees van die drama wat ontvou op Amerika se grense: families wat geskei word, vlugtelinge wat sonder regsverhoor gedeporteer word, kinders wat van hul ouers weggeneem word en apart aangehou word. Nie net in Amerika nie, maar ook elders: talle mense wat vlug van oorlog,