Ds Petrus Kriel van Levubu skryf: Die NG Kerk soos deur sy bemagtigde leiers verteenwoordig, wil nog steeds sogenaamde profete teen die sonde van rassisme van apartheid wees. ’n Ideologiese mag wat in 1994, 30 jaar gelede, beëindig is. Hierdie bemagtigde leiers is egter doodstil oor die rassisme in die ideologie van die huidige regering […]

Jean Oosthuizen van Die Strand skryf: Ek skryf in reaksie op die artikel “Is NG Kerk ondanks die insigte van missionale teologie steeds besig om wit belange te beskerm?” deur Le Roux Schoeman, gepubliseer op 9 Julie 2025, wat dr Johannes Mouton se navorsing bespreek. Hoewel die artikel belangrike vrae oor die NG Kerk se

Henrietta Klaasing van Randfontein skryf: Die konsep van die “amp van die gelowige” het aansienlik vervaag in die NG Kerk, wat ’n breër agteruitgang binne die kerk weerspieël. Die gemiddelde kerklidmaat vandag het dikwels ’n gebrek aan bewustheid van hulle geestelike roeping en verantwoordelikhede, en verplaas hulleself na die agtergrond as “net leke”. Dit staan

Julian Olivier van Groblersdal skryf: Dr Nadia Marais se rubriek oor “Die geskenk van eenheid” herinner ons daaraan dat ware eenheid ’n gawe van God is. Dit is nie iets wat ons self bewerk nie, maar wat ons ontvang in Christus. Haar verwysings na Bonhoeffer en haar oproep tot “gemeenskaplike gehoorsaamheid” is prysenswaardig. Maar ’n

Philip Coetzee, Strand, skryf: Ek het die voorreg gehad om dr Helgard Janse van Rensburg se Pinksterbediening in die Strand by te woon. Een van sy boodskappe het gehandel oor twyfel en onsekerheid in verskeie vorms wat gepaard gaan met trauma, geluk en drome, soos ons as mense dit in ons verlede en hede beleef.

Albin Bowler van Bellville skryf: Ek vertrou dat ons afgevaardigdes by die tweejaarlikse vergadering van die Sentrale Komitee van die WRK wat tans in Johannesburg plaasvind op die inkonsekwente, onbybelse en liefdelose optredes sal getuig indien slegs die Israel-Gasa oorlog bespreek word. Ter agtergrond: Oor die afgelope ses weke het verskeie briewe verskyn waarmee skrywers

Albin Bowler van Bellville skryf: Daar is ’n skerp fokus in Suid-Afrika op die skending van menseregte op grond van ras. Baie min aandag word gegee aan die mishandeling van ouer persone as ’n skending van hulle menseregte. Die mishandeling van ouer persone kom wêreldwyd voor. Sedert 2006 word jaarliks ’n dag afgestaan om gemeenskappe

Ds Riaan de Villiers van Kaapstad skryf: Die Pinkstersop proe die afgelope dae effens bitter. Terwyl die Gees ons nooi om in liefde een liggaam in Christus te wees, kondig ’n handvol lidmate en gemeentes hier rondom Lydenstyd en Pase aan dat hulle nou afskei van die liggaam – omdat die NG Kerk selfdegeslagverbintenisse erken

Barend van Pretoria skryf: Ek is verstom geskok oor wat Christene en dominees oor Israel skryf en historiese revisionisme toepas, ek het gevoel dat ek moet reageer. Elma Ross van Rosebank se skrywe in Kerkbode verwys.  LEES OOK: ‘Ek het self gaan oplees oor Israel’ Eerstens is die Jode nie “inkommers” nie. Die land Israel

Danie de Lange van Kaapstad skryf: Ek verbly my oor die feit dat Kerkbode die rubriek van prof Stephan de Beer geplaas het. Dit stem ooreen met die pyn wat derduisende Christene ervaar oor die voortdurende “stilte” oor die aangeleentheid wat in die NG Kerk openbaar word. Dr Marthie Momberg se artikel van ’n paar

Elma Ross van Rosebank, Kaapstad skryf: Dit is wonderlik dat ds Jannie Pelser opstaan vir die Palestyne. Ek self het nege jaar in die Midde-Ooste gewoon, en weke lank in Engeland in argiewe opgelees. Die Palestyne het nie oorsee gereis om Jode aan te val nie. Dit is die inkommer-Jode wat die Palestyne gaan verhel

Jannie Pelser, Krugersdorp skryf: As ’n afgetrede predikant van die Nederduitse Gereformeerde Kerk kan ek nie langer stilbly oor die verskriklike menslike lyding wat tans in Gasa afspeel nie.   Laat ek van meet af aan duidelik wees: Die gruweldade en sinlose aanvalle op onskuldige Israeliese burgers in Oktober 2023 moet onomwonde veroordeel word. Die

Julian Olivier van Groblersdal skryf: Dr Leon Foot skryf in Kerkbode (12 Mei 2025) dat “die kerk plek het vir meer as net my oortuigings”. Hy gebruik veral Paulus se hantering van vleiseters en groente-eters (Romeine 14) om te argumenteer dat die kerk ruimte moet bied vir verskille, insluitend oor homoseksualiteit. Hy skrywe verder dat

Prof JW (Hoffie) Hofmeyr van Pretoria skryf: In 2011 publiseer ’n bekende voormalige kerkleier ’n boek Fluit-fluit, die storie van die kerk is uit. Nou,14 jaar later, is die vraag opnuut of die storie van die NG Kerk nou minder of meer “uit is”. As fyn lojaal-kritiese waarnemer is my mening dat die storie van

Leon M Foot van Welkom skryf: Soos dikwels in die verlede moes die kerk in die laaste jare standpunte inneem oor nuwe uitdagings. Baie van hierdie besluite is nie goed ontvang deur sommiges in die kerk nie en hulle spreek hulle daarteen uit. Die hartseer is die dikwels misleidende aard van hierdie kritiek: Omdat die

Theo Badenhorst van Brackenfell skryf: Pinkstertyd kom al weer nader, en nog ’n geleentheid vir die kerk van Christus om haar roeping te verdiep en te verskerp. Ons Pinkstergebruik is gebore uit die herlewings van 1860/1. Daarom is gebed vir herlewing eintlik ’n vanselfsprekende saak in die NG Kerk. Dit is veral van waarde te

Ds Riaan de Villiers van Kaapstad skryf: Met die verkiesing van Pous Leo XIV het die wêreld vir ’n oomblik weer asem gehaal. Die nuwe pous, Robert Prevost, het op 8 Mei van die balkon van Heilige Petrus verskyn onder luide toejuiging van ’n skare so ver as die oog kon sien – en hy

Johannes Mouton van Kaapstad skryf: So vroeg as die 1930’s was die NG Kerk betrokke by die ekumeniese prosesse wat uiteindelik gelei het tot die stigting van die Wêreldraad van Kerke (WRK). Ook was die NG Kerk in Amsterdam teenwoordig toe die WRK amptelik in Augustus 1948 gestig is. In ’n brief (9 Januarie 1947),

Albin Bowler van Bellville skryf: Om iemand op 70 en ouer as “bejaard” af te maak, is oppervlakkig en ’n vorm van ouderdomsdiskriminasie wat diep gewortel is in verkeerde aannames. Die woord “bejaard” dra dikwels ’n negatiewe konnotasie: swak, onproduktief, of verwyderd van die werklikheid. Maar die waarheid is dat baie mense op 70 en