Ma kyk op haar horlosie en skud haar kop. “Wanneer kom oom Bartjie nou?” sê sy. “Hy’s al vier minute laat.” Ons is al van vroeg af by die kerksaal, saam met tannie Hester en tannie Baba en die ander tannies van die ACVV. Oral staan koekblikke en Tupperware-bakke rond, en kartondose vol ou klere […]
Dana Snyman skryf: Halleluja’s, ’n bus en ’n blokkie pienk-en-wit klapperys Lees verder
Dana SnymanDie sonneblomme groei mooi. Vyf van die saadjies het stingeltjies bokant die grond uitgestoot, en toe kom die blaartjies. Een stingel is besig om ’n stam te word en staan al lekker hoog, met blare so groot soos ’n piering. Die pakkie saad het ek vroeër vanjaar in Amsterdam in Nederland gekoop. Dit is ’n
Nog altyd het ek my verjaardag stillerig gevier, maar toe ek onlangs sestig word, nooi ek ’n klompie mense en ons braai en gesels tot laat in die nag. Ek is nou amptelik bejaard. Ek kan afslag by die Spar kry, teen halfprys gaan fliek en in party winkels in ’n aparte, korter ry staan.
Dana Snyman | Die toekoms is nou elke volgende oomblik Lees verder
Dana SnymanJy ry op die snelweg, en dan, opeens, is daar ’n bakkie voor jou, met twee of drie manne agterop. Oor een se kop is ’n Rasta-mus getrek. Die ander twee se blou oorpakke is vol verfspatsels. Dikwels is daar ’n leer of ’n kruiwa saam met hulle op die bak. Dit lyk nie of
Dana Snyman | Die blik wat ’n bakkie bied Lees verder
Dana SnymanOp Rosendal is dit dieselfde storie: Die NG gemeente sukkel. Die lidmaatgetalle het bly daal tot ’n voltydse predikant later nie langer bekostig kon word nie. Nes op soveel ander plekke in die land. Ek kuier op die dorp en laatmiddag stap ek na die kerk toe, ’n beleë Vrystaatse sandsteengebou, aan die bopunt van
Dana Snyman: Hierdie kerk is vele kerke Lees verder
Dana Snyman RubriekeIn ’n winkel wat antieke meubels, blikke en ander ou goed verkoop, vang my oog onlangs iets waarvan ek byna al vergeet het. ’n Bakpoeierblik. Royal-bakpoeier. Deesdae koop jy bakpoeier in ’n plastiekhouer. Ek tel die blik van die rak af op, en opeens is ek weer ses of sewe jaar oud en sit by
Die groot Misterie, in en om ons … Lees verder
Dana SnymanDie Uber-taxi, ’n swart Mercedes nogal, hou tussen ’n paar moderne geboue naby die middestad van Berlyn stil. “Here you are,” sê die bestuurder, ’n kêrel uit Sirië. Eers wil ek dit nie glo nie. “We’re looking for Hitler’s bunker.” “Go and read there.” Hy wys na ’n kennisgewingbord op die sypaadjie. ’n Mens weet
Oor Hitler, Bonhoeffer en die wekroep tot verset Lees verder
Aktueel Dana SnymanOp Verdun-sur-le-Doubs, ’n dorpie oos van Parys, kom roep Charles my waar ek in ’n Franse kafee ’n Belgiese bier sit en drink. Buite is dit ongemaklik warm. “Het jy tyd?” vra hy. “Ek wil jou iets gaan wys.” Natuurlik het ek tyd. Ons het mekaar twee dae gelede ontmoet, ek en Charles. Ons vaar
Dana Snyman | Daardie gevoel dat alles en almal op aarde verbind is Lees verder
Dana SnymanHennie is toe weg. Die vrou wat sy huis skoonmaak, het Saterdagoggend op hom afgekom waar hy in die gang lê. Hy het ’n paar dae daar gelê. Stof is jy en tot stof sal jy terugkeer. Ek het Dinsdagoggend vir die laaste keer met hom gesels – oor WhatsApp. In die laaste ruk het
DANA SNYMAN: Om aan geestelike wonde te werk, is nooit te laat nie Lees verder
Dana SnymanWord in die oggend wakker. Tel selfoon van die bedkassie af op en kyk of iemand nie in die nag gebel of ’n WhatsApp-boodskap gestuur het nie. Loer gou op Netwerk24 wat is die hoofnuus op die oomblik. Kyk dan wat op Facebook aangaan. Baie van my dae begin só, en eindig wanneer ek weer
Sosiale media: Word vrees en bedreigings aangeblaas? Lees verder
Dana Snyman RubriekeIn een van die Spar op my dorp se oop koelkaste merk ek dit die oggend op: plastiekbakkies met kerrievis in. Gepiekelde vis, soos dit ook genoem word. Elke jaar vergeet ek so half en half daarvan, en elke jaar in Paastyd word ek weer daaraan herinner: In die bruin gemeenskap in die Kaap is
Kerrievis op Goeie Vrydag: familie, stories en ’n resep Lees verder
Dana SnymanDaar is weer ’n troue by die trouplek ’n ent strand-af, sien ek toe ek en die honde oor die duin kom vir ons middagstappie. Dit is ’n Vrydagmiddag, en dit is Desember. By ons trou hulle in Desember op weeksdae ook. Die gaste staan daar rond. ’n Paar sit al op van die houtbankies
Hoekom gryp ’n troue ’n mens so aan? Lees verder
Artikels Dana SnymanDit gaan goed met Manji Zuma en haar mense op Nkandla. Soos by baie ander in die land sukkel dit maar met geld. Dit is soos dit is. Ons ken mekaar al tien jaar, ek en Manji. Tog ken ons mekaar ook nie: Sy kan nie Afrikaans praat nie, ek nie Zoeloe nie, en haar
Dana besoek: Die ander Nkandla … Lees verder
Dana Snyman RubriekeOom Japie kyk vir die soveelste keer op sy horlosie. “Kom, ons moet gaan,” sê hy en tel sy kameratjie van die tafel af op. “Die Rovos Rail moet nou naby wees.” Ons stap by die voorhekkie uit, ek en hy, op teen ’n hoë wal tot bo waar die twee spoorlyne lê – die
Dana Snyman | Langs die spoorlyn met ‘n treinbekruiper Lees verder
Dana Snyman RubriekeNou die dag kom ek weer af op die foto wat ek een Sondagoggend met my Kodak Instamatic-kameratjie van Pa in die kerk op Naboomspruit geneem het. Dit lê hier by my op my skryftafel. Daar staan Pa op die preekstoel in sy toga, met sy arms in die lug, sy handpalms oop, besig om
Om met meer genadige oë na die wêreld te probeer kyk Lees verder
Dana Snyman RubriekeDie foto wat Pa op ds Ferdie Weich se sendingstasie op Tsumkwe in die ou Suidwes-Afrika geneem het, lê nou al vir lank op my skryftafel. Ek het dit tussen Pa se skyfies gekry en het ’n afdruk daarvan laat maak. Op die foto staan vyf mans in die veld. Boesmans. San-mense. In broeke en
Ek hoor nog die klik-klak van die gesprekke tussen ds Weich en die San-mense Lees verder
Dana Snyman RubriekeDie land kasty my terwyl ek al verder noord ry. Elke dorp met sy plakkersbuurt, soms groter as die dorp self. Bedelaars. Slaggate in die pad. Die nuus van nóg ’n moord oor die radio, nóg ’n rooftog, nóg ’n korrupte amptenaar iewers. Iemand het vroegoggend vir my ’n video op my selfoon aangestuur, en
As ’n preek jou bang en leeg laat Lees verder
Dana Snyman Rubrieke“The past is never dead. It’s not even past.” – William Faulkner In die museum op Montagu raak ek met ds Reggie Boesak aan die gesels. Hy vertel hoe hy op Kakamas in die Noord-Kaap grootgeword het, lank voor 1994. Sy pa was ’n skoolhoof en hoofouderling, ’n swart man. Sy ma, ’n wit vrou.
Oor onthou en vergewe … Dana Snyman gesels met Reggie Boesak Lees verder
Dana Snyman RubriekeOp Sutherland staan Jan Mankopaan by sy gedaan Nissan 1400-bakkie. “Hier’s darem nie te veel verkeerd nie,” sê hy en wikkel die enjinkap oop. Jan se bakkie se enjin is ’n stillewe in olie en desperaatheid. Geen lugfilter nie. Geen vonkverdeler nie. Die battery verweerd. “Eintlik moet ek nou maar net sy tyd stel.” Jan
Kanniedood karretjie hoop alles, verdra alles, glo alles Lees verder
Dana Snyman RubriekeWanneer ek op die langpad is, hou ek soms by kerke stil. Op dorpe en in die stad. Veral ou kerke, met ’n toring en ’n sipres of twee in die tuin. Afrikaanse kerke. NG kerke. Meestal is die gebou gesluit as dit ’n weeksdag is, en dikwels is daar ’n tralieheining rondom die kerkterrein,
Dana Snyman: Om die binne-chaos te verdryf Lees verder
Dana Snyman RubriekeHier staan julle met julle kerkhoede op, Ma. Saam met mev Betsie Verwoerd, nogal. Die eerste minister, dr HF Verwoerd, se vrou. In 1965. Of was dit in ’64? Ek is nie seker nie. Lizette Murray het die foto onlangs vir my gestuur. Haar ma, tannie Nelie Vlotman, is ook op die foto. Tannie Nelie
Dana onthou: Ma. Saam met mev Betsie Verwoerd, nogal Lees verder
Dana Snyman Rubrieke
