Barend Gildenhuys

Moeg vir twis

Barend Gildenhuys van Brooklyn skryf :

Leopold Scholtz se insiggewende arti­kel oor kerklidmaatskap verwys.

Die skrif is inderdaad ook vir die NG Kerk aan die muur. Nederland is nie meer duisende kilometer van ons af nie maar op ons drumpel by wyse van spreke.

Nie alleen is die katedraal in Utrecht in die mark vir ’n euro nie maar die historiese kerk uit die 15de eeu in De Waag, Amsterdam, is nou ’n restaurant.

In die 17de eeu het daar ’n twis in Nederland ontstaan oor Calvyn se uit­ver­kiesingsleer (Mal 1:1). Die si­no­de van 1618/19 het in die Grote Kerk (Onze-lieve-vrouwe), Dordrecht, vyf reëls opgestel om die Remons­trante te probeer stil maak. Vandag weet die Nederlanders dat dit (predestinasie) snert is en gee Arminius gelyk. Hier­oor en oor verskeie ander dogmatiese kwes­sies het die kerk vandag leegge­loop en behalwe vir ’n paar vasbyters (PKN) is die massiewe Grote Kerk Dor­drecht, vandag vir alle praktiese doeleindes ’n museum. Die kerk in Holland is as ’t ware deur die lidmaat van die 21ste eeu uitgevang.

As die NG Kerk geloofwaardig en relevant wil bly, sal hulle ernstig oor dr Scholtz se artikel moet besin. Van­dag se lidmaat is siek en sat vir die ewi­ge kerktwiste deur predikante sedert die jare her – as dit nie Belhar is nie dan is dit die gays, maar twis moet hul­le twis en hofsake kos geld, groot geld met komplimente van die lidmate.

Wenners van Andrew Murray-pryse 2019

Die 2019-wenners van die Andrew Murray-prysfonds se pryse en toekennings is pas aangekondig.

Die Andrew Murrayprys vir teologiese publikasies in Afrikaans is gewen deur prof JH (Amie) van Wyk vir sy werk Augustinus, uitgegee deur SunPress. Die beoordelaars skryf dat dié boek lig laat val op een van die reuse wat die ganse lewe en manier van dink van honderde generasies beslissend beïnvloed het. “Dit is net so jammer dat bitter min van hierdie teoloog en filosoof uit Afrika(!) in Afrikaans gehoor en ervaar kan word. Die boek help die leser om baie meer van Augustinus te verstaan, skets sy soms stormagtige lewe in keurige biografiese oorvertellings en dui die impak aan wat dit op sy teologie gehad het. Van Wyk se vermoë om die teologiese vraagstukke wat die vroeë Christelike kerk so besig gehou het, bevatlik vir hedendaagse lesers te verduidelik, verdien spesiale vermelding. Hierdie werk staan uit as een van die groot teologiese bydraes in Afrikaans die afgelope drie dekades.” Die beoordelaars is proff Alphonso Groenewald, Nelus Niemand en Koos Vorster.

Die Andrew Murray-Desmond Tutuprys vir algemeen-Christelike publikasies in ’n amptelike taal van Suid-Afrika, is gewen deur prof Jaap Durand vir sy werk In Awesome Wonder: Faith and Doubt: A Continual Dynamic, uitgegee deur Bybel-Media. Volgens die beoordelaars pas hierdie boek uitstekend in die kategorie “algemeen-Christelike publikasies”: “Dit steun op ’n sterk teologiese onderbou, maar word nie as ’n akademiese teologiese werk aangebied nie. Tog kan ’n mens die skrywer se diep kennis en beoordeling van komplekse teologiese konsepte en gesprekke aanvoel, al word daar in eenvoudige en helder taal geskryf. Die boek het ’n skone eenvoud wat blyk uit die skryfstyl en die goedgekose voorbeelde. Die skrywer se aanslag is vars, sy taalgebruik is keurig en die redigering is met groot sorg gedoen. Jaap Durand se uitnemende teologiese werk oor jare heen vind in hierdie boek ’n besondere duiding en konsentrasie.” Die beoordelaars is prof Robert Vosloo en me Bettina Wyngaard.

Die Desmond Tutu-Gerrit Brandprys vir debuutwerk in ’n amptelike taal van Suid-Afrika, is gewen deur Siya Khumalo vir sy boek You have to be gay to know God, uitgegee deur Kwela. Die beoordelaars meen dat hierdie boek “inderdaad stilisties gesproke buitengewoon presteer het”. “Die skrywer se vermoë om die leser deur taal te begelei, is inderdaad prysenswaardig. Hy identifiseer homself as Christen, maar nuanseer sy identiteit as ’n ‘repressive Christian’, as ’n ‘questioner and believer’ wat in ’n stryd gewikkel is om vrede te maak met sy homoseksuele oriëntasie. Hoewel die boek oor die soeke na seksuele identiteit handel, beweeg die skrywer kreatief oor na sosiale en politieke kommentaar soos wat hy sy eie lewensverhaal as swart Suid-Afrikaner (Zoeloe) vertel. Die teks is oorspronklik, aktueel, vars, treffend, eerlik en op die mens af geskryf. ’n Besondere bydrae tot die huidige diskoers in kerk en samelewing!” Die beoordelaars is prof Jaco Beyers, me Jeanne Els en mnr Ashwin Thyssen.

Daar word vanjaar, naas die pryse, drie toekennings gemaak. Die Andrew Murray-FAK-toekenning vir Christelike musiek word aan Zorada Temmingh, vooraanstaande Stellenbosse orrelis, gegee. ’n Spesiale Andrew Murray-toekenning gaan aan Charl-Johan Lingenfelder vir sy aandeel aan die rolprent Kanarie, en nog ’n Spesiale Andrew Murray-toekenning aan Dana Snyman, skrywer van die eenmansverhoogstuk Dominee Tienie wat die basis vorm van die fliek met dieselfde naam.

Die pryseoorhandiging vind op 24 Mei by Neethlingshof, Stellenbosch, plaas.

FRITS GAUM
Voorsitter: Andrew Murray-prysfonds

5 April 2019

Kan gelowiges van ander godsdienste ook kinders van God wees?

Dr Danie Nel van Wynberg skryf:

As daar net een God is, waarom is daar so baie godsdienste? Is hulle al­mal ewe waar, of dalk ewe verkeerd? Is sommige meer waar as ander? Het hulle iets in gemeen soos wat die New Age en ander bewegings dit wil hê? Kan mense wat toegewy is aan hulle eie godsdiens, maar nog nooit ’n billike geleentheid gehad het om Jesus Christus te leer ken nie, ook gered word? Kan hulle ook kinders van God wees? Kan ons iets leer van ander godsdienste? Hoe getuig jy teenoor mense van ’n ander godsdiens?

Daar is twee populêre antwoorde op hierdie vrae: (a) Jy aanvaar dat jou geloof die enigste ware geloof is, en dat almal wat nie soos jy glo nie, vir ewig in die hel sal brand; (b) Jy aanvaar dat daar meer as een pad na die hemel is, en dat elkeen getrou moet wees aan die openbaring wat hy of sy van God gekry het. Hierdie twee uiteenlopende antwoorde het volgens vele teoloë in die vakgebied wat daarmee besig is – die teologie van die godsdienste – egter nog nooit goed gewerk nie. Beide antwoorde klop ook nie met die Bybelse tekste wat sulke vrae probeer antwoord nie.

Die mees algemene fout is om Bybelse tekste, wat nie bedoel het om sulke vrae te antwoord nie, as maatstaf te gebruik om te bepaal wie dan nou eintlik gered gaan word. Voorstanders van ’n meer eksklusiewe standpunt sal in hierdie verband byvoorbeeld tekste soos “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie” (Joh 14:6) vir hulle aanspraak gebruik dat slegs Christene gered sal word. Die probleem is dat hierdie teks eerder bedoel het om geloofsekerheid aan Jesus se volgelinge te kommunikeer as om ’n uitspraak te gee oor die ewige lot van mense wat nog nooit ’n billike geleentheid gehad het om die evangelie te hoor nie. Daarvoor is tekste soos Paulus se gesprek op die Areopagus-heuwel, soos opgeteken in Handelinge 17:16-34, meer geskik omdat die fokus daar duidelik val op mense wat vanweë onkunde nog nie die evangelie oor die kruis en opstanding van Christus gehoor het nie.

Die eerste riglyn wat ons uit Paulus se aangrypende gesprek met die Griekse filosowe kan leer, is dat alle mense in ’n bepaalde verhouding met God staan (v27-29): “God het hulle gemaak om Hom te soek … Hy is nie ver van enigeen van ons af nie, want deur Hom lewe ons, beweeg ons en bestaan ons … Aangesien ons dan self van God afstam …” Paulus gee volgens sommige geleerdes selfs te kenne dat die Atheners God aanbid sonder om kennis van Hom te hê (v23). Hy sluit hier moontlik aan by ’n interpretasie van die skeppingsverhaal in Genesis dat elke mens na die beeld van God geskape is. Dit beteken volgens Gereformeerde Skrifverklaarders dat elke mens die saad van geloof in God in hom of haar het. Calvyn verwys in hierdie verband na die semen religionis waarmee elke mens geskep is. Hierdie saad kan ontkiem, sodat die mens ’n werklike geloofs­verhouding met God kan aanknoop wat uiteindelik tot verlossing kan lei. Wat maak ons egter met mense wat nog nooit van die Ou Testament en die Nuwe Testa­ment gehoor het nie? Dit blyk uit die teks dat God Homself wel aan sulke mense open­baar. Geeneen van die Atheners kon sê dat hulle ver van God af is nie. Hy wat hulle gemaak het om Hom te soek, het Homself op een of ander wyse aan hulle bekend gemaak. Sommige Gereformeerde teoloë verwys in hierdie verband na die algemene openbaring as wyse waarop die Here Hom aan alle mense bekend maak. Die besondere openbaring is die openbaring wat ons in die Skrif kry, met sy hoogtepunt in Jesus Christus as die ware Lig van God. Ons behoort ook aan God se algemene openbaring aan alle mense erkenning te gee as ons met mense van ander gelowe praat. As ons die indruk skep dat hulle vir die eerste keer by ons van die ware God hoor, kan dit as besonder ar­rogant beleef word – wat Paulus blykbaar probeer vermy binne die konteks van Handelinge 17. Die meeste sendelinge sou kan bevestig hoe indrukke van meerderwaardigheid, wat Christene dikwels onbedoeld oordra, hul getuienis kragteloos maak.

Die tweede riglyn is dat die evangelie volgens ’n historiese pad tot mense en nasies kom. Met die evangelie bedoel ons dat Jesus Mens geword het, dat Hy aan die kruis vir ons sonde gesterf het, dat Hy opgestaan het uit die dood, dat Hy verhoog is aan die regterhand van God, en dat Hy die belofte van die Heilige Gees ontvang en uitgestort het. Toe dit 2000 jaar terug gebeur het, het dit nie eensklaps tot alle mense deurgedring nie. Die evangelie kom langs ’n his­toriese weg deur sendingwerk en prediking tot mense. Voordat Paulus met die Atheners op die Areopagus-heuwel gepraat het, het hulle nog nie van Jesus Christus geweet nie. Die mense wat nog nooit in Palestina was nie, het ook nie die O.T. geken nie en nog nie gehoor van ’n Messias wat sou kom nie. Selfs baie jare nadat Jesus gekom het, was daar miljoene mense wat gesterf het sonder om die evangelie te hoor. Wat sê Paulus vir ons oor hierdie mense? “God het die tye van onkunde oorgesien, maar nou roep Hy al die mense oral op om hulle te bekeer…” (v30). Dit is nie hulle skuld dat hulle die evangelie nog nie gehoor het nie, want ons lees in v26 dat die Here self bepaal wanneer en waar die verskillende nasies op die aarde sal woon. Mense wat weens historiese en geografiese redes nie ’n billike geleentheid gehad het om die evangelie te hoor nie, se onkunde sal volgens die Woord deur God “oorgesien” word. Die Here sal regverdig oor hulle oordeel (v31). Die moontlikheid bestaan dat hulle ook sy kinders kan wees.

Die derde riglyn: wanneer mense egter wel ’n billike geleentheid gehad het om boodskap van die kruis en die opstanding van Jesus te leer ken, stel dit hulle voor ’n keuse. Dit vra volgens v30 van hulle om ’n beslis­sing te maak. Daarom praat Christene nie met mense van ander gelowe net omdat dit interessant of leersaam of in die mode mag wees nie. Die uiteindelike doel van sulke gesprekke is om sulke mense die geleentheid te bied om hulle geloofsvertroue op Jesus te plaas wat ook vir hulle gesterf en opgestaan het. Dit bied geloofsekerheid aan hulle wat hulle weens onkunde nog nie gehad het nie.

Die vierde riglyn is dat die Here die Een is wat oordeel (31). Ons word geroep om te getuig, en nie om regters te wees nie. Ons mag nie namens die Here bepaal wie eendag in die hemel en wie eendag in die hel sal beland nie. Hy sal die wêreld regverdig oordeel “deur ’n Man wat Hy uitgekies het” – Jesus Christus. Jesus sal dus self besluit of Hy gelowiges van ander godsdienste gaan red of nie. Dit klop met ander tekste in die Nuwe Testament wat Hom as die enigste Verlosser bely. Mense van ander gelowe neem om verstaanbare redes aanstoot wanneer Christene hulle of hul voorouers by voorbaat in die hel sien brand.

Die vyfde riglyn is dat ons nie ooreenkomste tussen godsdienste moet gebruik as aanknopingspunt vir ons getuienis nie. Paulus praat van godsdienstigheid en van tempels en kultusdiens, maar sluit elke keer in antitese daarby aan (God is anders …). Hy sê nie dat Christene ook sulke goed ken en dat hulle daarom ’n sinvolle pad met mekaar kan saamloop nie. Hy sluit in teenstelling daarby aan. Hy praat byvoorbeeld van tempels, maar sê nie dat daar ook ’n tempel in Jerusalem staan nie. Hy sê eerder dat die Here waarvan hy hulle vertel, nie in tempels woon wat met hande gemaak is nie. Hy is die Here van die hemel en die aarde. Elke godsdiens se elemente vorm ’n geheel wat ook nie daarvan los gemaak kan word nie. As ons byvoorbeeld met ’n Moslem sou praat, help dit nie om die Koran met die Bybel te vergelyk nie. Die Koran vervul ’n ander funksie binne die Islam as die Bybel binne ons geloof. Dit sou meer korrek wees om die Bybel met Mohammed en die Koran met Jesus te vergelyk. Dieselfde sou geld wanneer ons met aanhangers van die Bhakti-praktyk en die Amida-Boedhisme sou praat wat die begrip van genade ken. By die Bhakti beteken genade iets anders omdat hulle nie die skuldlas van sonde ken nie. Dit sou verkeerd wees om ooreenkomste te tref en daarby aan te sluit. Dit kan sulke mense mislei. Die kern van die evangelie gaan per slot van sake oor ’n dinamiese verhouding met die opgestane Christus en nie oor godsdienstige praktyke nie.

Die sesde riglyn is dat gesprekke met mense van ander gelowe jou verwondbaar maak. Aan die begin van die gesprek het die filosowe Paulus ’n kletskous genoem, en aan die einde het sommige hom uitgelag. Daarom is dit geweldig belangrik om voordat ons dit sou waag om met mense van ander gelowe te praat, eers seker te maak dat ons eie oortuiging sterk en stewig staan. Jy moet seker maak dat jy jou 100% kan skaar by die openbaring wat die Here aan jou gegee oor die verhouding met Hom wat die evangelie moontlik maak. Dit is die goeie nuus van die evangelie wat bou op die soenverdienste van Jesus aan die kruis. Dit is waarby jy staan of val en waaroor jy in nederigheid getuig. Jy wyk nie daarvan af nie en jy maak ook nie verskoning vir die inhoud van hierdie boodskap nie, aangesien die aanhangers van ander godsdienste dit ook van jou verwag.

Dit is waaroor ’n Moslemvrou, wat tot bekering gekom het, getuig met die titel van die boek wat sy geskryf het: “I dare to call Him Father”. Dit is die regte rede waarom ons sendingwerk behoort te doen: sodat mense as kinders van God geloofsekerheid kan kry. Die “God daarbo” vir wie sy bang was, het vir haar die Vader geword met wie sy as kind in verhouding kan tree.

As eie gemak die fokus raak

Ds Rudolph Scharneck van Greytown skryf:

Ons leef in ’n tyd waar die verbruikers­kultuur geweldig sterk is. Die diepste waarde van hierdie kultuur is selfsug. Die verbruikerskultuur behels dat ons as mense die reg het om alles wat vir ons aangebied word te gebruik om ons le­we so maklik as moontlik te maak, solank ons dit op ’n eerbare manier bekom. Ons het die reg om soveel van alles te gebruik as wat ons wil, want ons het dit mos met ons eie geld gekoop. Die fokus in dit alles is 100% op die self. Ek kan doen wat ék wil en gebruik wat ék wil want uiteindelik is my grootste fokus in hierdie lewe mý gemak en plesier. Vir geen oomblik is ek bereid om lyding te verduur ter wille van ’n groter saak of ander se welstand nie.

As ’n mens so daaroor dink, besef jy dadelik dat hierdie mentaliteit lynreg ingaan teen die boodskap van lydenstyd en van Christus se lyding vir mense. Hy was immers bereid om nie net lyding te verduur ter wille van ander se welstand nie, maar selfs te sterf.

Om Christen te wees, navolger van Christus, is per definisie om nie selfsugtig te wees nie. Dit behels ten diepste die bereidheid om lyding te verduur ter wille van ’n groter saak en ter wille van ander se welstand. Lydenstyd herinner ons dat ons moet bereid wees om ons eie plesiere en gemak op te offer ter wille van die welstand van God se skepping, sodat daar nog iets oor sal wees vir generasies wat kom.

Kommer oor swak kerkbywoning

PJ Stoffberg, lidmaat van die NG gemeente Hospitaalpark, skryf:

Die moderne neiging van swak kerkbywoning bekommer seker meer Christene as net vir my.

As ons die getal lidmate in die gemiddelde gemeente vergelyk met die getal mense wat die eredienste bywoon, sal enige Christen besef dat ons rede vir die verskil sal moet soek, en regmaak.

Jesus het vereis dat ’n prediker met die Heilige Gees vervul moet wees (Luk 24:49 en Hand 1:4). My denominasie en baie ander glo dat ’n mens met die Heilige Gees vervul moet word reeds met jou wedergeboorte (bekering).

Nou pla dit my dat ’n groot aantal predikers wat deur God baie vrugbaar gebruik is, getuig het dat hulle eers na hulle bekering, en soms lank daarna, die Heilige Gees ontvang het. Name wat by my opkom is Charles en John Wesley, Smith Wigglesworth, RA Torrey, Dwight L Moody, Oswald J Smith, Andrew Murray, FB Meyer, Willie Marais, Merlin Carothers en Joyce Meyer. Ek is onseker oor Charles Finney.

Moet ons nie, ter wille van die groot siele-oes wat tans verlore gaan, ons siening omtrent hierdie belangrike saak heroorweeg nie? Ek insinueer dat nie naastenby alle predikers met die Heilige Gees vervul is nie. Met skaamte moet ek myself as lekeprediker hierby insluit.

As net 1% van alle Geesvervulde lidmate die gawe van genesing ontvang het (1 Kor 12:9), waar is die duisende geloofsgenesers? Iets rym nie.

Emeritus wil praat oor gay-huwelike

Dirk Myburgh (emeritus) van Pretoria skryf:

In Genesis 2:24 het God met die skepping van die mens bepaal dat man en vrou een vlees sal wees. Jesus gebruik dieselfde woorde in Matteus 19:6, dus ’n aanhaling uit Genesis 2. Sommige teoloë beskou Genesis 1 – 11 as ’n mite. Jesus, wat self die Waarheid is, sal tog nie uit ’n vals geskrif ’n waarheid bevestig nie. Terloops, Hy haal nie minder nie as agt keer uit die sogenaamde “mite” aan. Die hele Skrif is ingegee deur die Heilige Gees en is dus die waarheid.

My probleem is dat persone in gay-huwelike nooit een vlees kan word nie vanweë hulle geslagsoriëntasie. Drie sulke groepe word in Matteus 19:12 genoem. Wat die eerste groep betref, is hulle is van moederskoot af so gebore (vanweë liggaamlike afwyking, HN Ridderbos). Ek kan ook hedendaagse embrioloë in dié verband hier aanhaal. Die landswet bepaal dat hulle mag trou.

Dan is daar die derde groep. Ek ken talle wedergebore gay-Chistene, beelddraers van God in die sin van heiligheid, geregtigheid en kennis. Om gay gebore te wees, kan dus tog nooit ’n sonde wees nie. Wat egter die uitlewing daarvan betref, sê Ridderbos: “Die bedoeling daarvan sal nie wees dat hulle hulleself sal vermink nie, maar dat hulle hulleself sal weerhou van huweliksgemeenskap ter wille van die koninkryk van God” (vry vertaal). En verder: “Omdat zij anders t.a.v het koninkrijk zouden schade lijden”.

’n Liggaamsgebrek is totaal iets anders as seksualiteit.

Gays wil ook trou omdat hulle tot mekaar seksueel aangetrokke voel, maar hulle kan nooit een vlees word nie.

Die kerk sit met die probleem dat om vleis te eet wat ’n ander kan laat struikel (1 Kor 8:13) nie vergelyk kan word met gays se liefde vir mekaar nie. Anders sou ’n mens kon sê dat om ’n gay-predikant te wees, mense kan laat struikel, hy nie sal aspireer vir die kansel nie. As afgodsoffers se vleiseet mense kan laat struikel, hoeveel te meer die onnatuurlike, alhoewel deur God so geskape, gay-predikant.

Om dus die offers te bring van selibaatskap en die kansel ter wille van die koninkryk van God, blyk dus op Bybelse grond die enigste ware uitweg te wees.

’n Wending in selfdegeslaghofsaak

Daar is nog ’n kinkel in die kabel rondom die NG Kerk se hantering van selfdegeslagverhoudings.

Nadat die groep van 12 lidmate die hofsaak teen die NG Kerk op 8 Maart 2019 gewen het, en die 2016-sinodebesluit deur die hooggeregshof in Pretoria ter syde gestel is, het nog ’n opponent tot die saak toegetree.

Die Alliance Defending the Autonomy of Churches in South Africa (ADACSA), wat as vriend van die hof tydens die betrokke selfdegeslaghofsaak opgetree het, het op 27 Maart ’n aansoek by die hooggeregshof ingedien.

Luidens ’n verklaring van Freedom of Religion (FOR) SA het hulle ’n aansoek tot duidelikheid oor die uitspraak ingedien.

Is die NG Kerk se 2016-besluit ter syde gestel as gevolg van verkeerde prosedures of omdat dit in stryd is met die reg op gelykheid en vryheid van geloof? is ADACSA se groot vraag.

Die aansoek vra die hof om duidelikheid hieroor te gee omdat ADACSA nie denominasies, kerke en ander organisasies, wat deel van hulle vorm, kan adviseer of hulle aansoek moet doen om verlof tot appèl al dan nie.

Die 12 lidmate het by monde van Laurie Gaum gesê dat hulle “beslis ADACSA se versoek gaan teenstaan”.

“Ons voel die uitspraak is helder en duidelik genoeg met die volle implikasies wat duidelik uitgespel word. Met hulle versoek wil hulle hê die regters moet die geldigheid daarvan ondermyn en so die afwysing van diskriminasie terugtrek,” sê Gaum.

Dr Gustav Claassen, algemene sekretaris van die NG Kerk, het vroeër gesê die ASM het op 18 Maart 2019 besluit om nie verder met regsprosesse voort te gaan óf die uitspraak oor selfdegeslagverhoudings teen te staan nie.

Oor ADACSA se aansoek sê Claassen: “Dit is nie ’n appèl nie. Hulle wil uitklaring kry oor die gesag van die beredenering van die saak en die toepassing daarvan. Het hier byvoorbeeld regspraak plaasgevind wat vir alle kerke geld of net vir die NG Kerk?”

ADACSA verwys in die hofstukke na ’n opiniestuk van prof Pierre de Vos, grondwetkenner, op die aanlyn nuuswebwerf Daily Maverick waarin hy onsekerheid uitspreek oor die ware bedoeling van die beslissing en wat die uitwerking daarvan op ander kerke en godsdiensorganisasies sal wees.

Volgens Michael Swain, uitvoerende direkteur van FOR SA, is dit belangrik om duidelikheid hieroor te kry. As die uitspraak ook handel oor die grondwetlikheid van die NG Kerk se besluit, sal dit die outonomie van godsdiensorganisasies aansienlik inperk om hulle eie leerstellings te bepaal. Dit sal dan ’n gevaarlike presedent skep, wat ’n rede tot kommer is en waarteen daar dan geappelleer moet word.

NG Gemeente Drie Riviere, Vereeniging

Vakature: Deeltydse leraarspos (Vastetermynkontrak)
Sluitingsdatum: Vrydag, 24 Mei 2019 om 12:00.

Die gemeente maak in biddende afhanklikheid bogenoemde vakature bekend wat vanaf 1 Oktober 2019 gevul moet word.

Gemeenteprofiel:
Drie Riviere-gemeente is ’n voorstedelike gemeente in Vereeniging met 537 belydende en 62 dooplidmate. Die mediaanouderdom van die belydende lidmate is 60 jaar. Daar is drie aftree-oorde binne die gemeentegrense. Tydens ’n brugbedieningsfase is die aard en missie van die gemeente omskryf as ’n senior gemeente wat voluit bedien en kinders bederf. Dis dus ’n dubbele fokus op die meerderheid ouer lidmate en op ’n kleiner getal kinders.

Leraarsprofiel:

  • Persoon moet verkieslik ’n emeritusleraar of ouer as 55 jaar wees, en onder 70 jaar, met steeds ’n passievolle uitlewing van sy/haar roeping.
  • Op kreatiewe wyse die pligte van Art 9 van die Kerkorde kan uitvoer.
  • Dinamiese en Skrifgetroue prediking met optimum gebruik van multimedia.
  • Menseverhoudinge kan bou en onderhou, ook deur huis- en siekebesoek te doen.
  • Sensitiewe pastor met ’n liefde vir die geestelike versorging van ouer lidmate, én ’n aanvoeling vir kinderbediening.
  • ’n Passie vir missionale bediening en uitreik na ons wêreld se gesondheid en redding
  • 25Leierskap wat mense saamneem, iemand wat voor loop en voor bly.

Praktiese reëlings:
Die leraar moet bereid wees om in Vereeniging te woon, of drie dae per week en drie Sondae per maand na Vereeniging te reis (oornaggeriewe word verskaf).

Vergoeding:
Sal met die suksesvolle kandidaat beding word, vergelykbaar met 50% van sinodale skaal, en dekking van billike reis- en verblyfkoste volgens persoonlike omstandighede.

Aansoeke:
Aansoeke (bestaande uit ’n volledige CV en met besonderhede van drie referente) moet per e-pos gerig word aan die NG gemeente Drie Riviere by die volgende adres: kantoorng3r@mweb.co.za
Aansoekers wat die kortlys haal, sal gekontak word vir ’n onderhoud en preekbeurt.
Navrae kan gerig word aan leierouderling Neels van der Merwe by 066 285 2832, of brug­leraar dr Henk Gous 083 267 0108.

Sluitingsdatum vir aansoeke: Vrydag, 24 Mei 2019 om 12:00.

‘Die Here wil hê dat die vuur van die liefde reg brand in al sy kinders se lewe’

“Soen my, soen my weer en weer! Jou liefkosings is beter as wyn …” (Hoogl 1:1). Wat máák die boek Hooglied tog in die Bybel! STEPHAN JOUBERT verduidelik.


Grootmensdinge. Agt hoofstukke lank.

Die Hooglied-leser word meegevoer deur die uitbeelding van liefde tussen man en vrou soos dit in ryke verbeeldingsvlugte en vurige verlange woorde kry. Twee minnaars en die lyflike roetes wat hulle bewandel … in die Bybel.

En dié vraag bly: Hoort Hooglied regtig in God se biblioteek? Én: Hoekom het so baie mense deur die loop van die eeue Hooglied se inhoud misgekyk?

Is hierdie boek dalk geringgeskat (en selfs geïgnoreer) omdat dit so passievol en eerlik oor die liefde is? Is daar dalk steeds sommige kerkmense wat stilweg wonder wat Hooglied hier tussen al die heiligheid soek?

Want laat ons maar eerlik wees: ’n Bybelboek wat só begin, laat vrome wenkbroue hoog lig: “Soen my, soen my weer en weer! Jou liefkosings is beter as wyn …” (Hoogl 1:1).

Ja, watter ouer sal gemaklik wees om dit aan hul jong kinders by huisgodsdiens voor te lees? Dit kan net tot allerlei ongemaklike vrae lei …

Hoe antwoord jy hulle byvoorbeeld as hulle by jou wil weet waarom Hooglied se minnares haar geliefde beskryf as ’n sakkie mirre tussen haar borste (1:13)? Of as die minnaar van sy bruid praat as ’n mirreberg, of ’n wierookheuwel (4:6)? Wanneer hy na haar liggaam verwys as ’n lushof vol granaatbome met heerlike vrugte (4:12-15)?

Daar bestaan dus die vermoede dat die meeste gelowiges ywerig verby Hooglied blaai, haastig op pad na die Bybel se meer, sal ons maar sê, “geestelike” boeke wanneer hulle stiltetyd of huisgodsdiens hou.

En moenie dink dit is net hedendaagse Christene wat hieroor ’n bietjie bloos nie; die vraag oor Hooglied se plek in die Bybel is so oud soos die Bybel self. Reeds die ou Joodse rabbi’s het onder mekaar gepeins of hierdie boek regtig in die Bybel ingesluit moet word. Hooglied stel immers nie belang in hul geliefde tema, Moses se wet, nie. Ook wy die Hooglied­skrywer geen aandag aan God nie. Ook nie aan ander sentrale gedagtes wat regdeur die Ou Testament voorkom nie. Hier is byvoorbeeld niks oor die verbond óf die tempel nie.

Nietemin is hierdie boek destyds met ope arms verwelkom – omdat Salomo as skrywer aangedui word (1:1). Daarop het baie rabbi’s gou gekies om Hooglied as ’n soort allegorie te lees, as uitgebreide beeldspraak. Hiervolgens beeld dié geskrif die liefde tussen God en sy volk uit.

’n Hele klompie (Christelike) kerkvaders het in hierdie veilige voetspore gevolg. Daarom is Hooglied eeue lank in die kerk verstaan as ’n uitbeelding van die verhouding tussen Christus en sy bruid, die kerk.

Dit is nie korrek nie.

’n Boek oor lyflike liefde

Nee, Hooglied is nie ’n allegorie nie. Dis nie beeldspraak nie. Dit verteenwoordig nooit en nêrens die verhouding tussen God en sy kerk nie. Hooglied besing die liefde tussen ’n vrou en ’n man in beeldryke taal. Kort en klaar.

Dié boek is vol liefdesgedigte, gesprekke tussen die geliefdes, verhale oor hul liefde. En beskrywings van die opwinding wat die liefde tussen ’n man en sy beminde bruid vir hierdie twee gelukkige mense bring (4:8-12).

Ja, die liefde ís ’n volle Bybelboek werd. Daarom is Hooglied in God se amp­telike biblioteek ingesluit. Alles in hierdie lewe, ook die liefdesroetes tussen vrou en man, hoort in sy Woord.

Lyflike liefde is nie bloot ’n (noodgedwonge) biologiese funksie sodat die menslike geslag kan bly voortbestaan nie. Of iets wat slegs op losbandige mense se speelveld tuishoort of hoogstens in Hollywood nie. Nee, God wil regtig hê dat ons, sy kinders, ook passievol moet liefhê. Die hunkering na mekaar is deel van ons menswees. En soos met al God se ander gawes aan ons, hoort ook so ’n liefde in die mooi bane wat Hy hiervoor geskep het.

Hooglied veronderstel nooit dat ons ganse identiteit in ons seksualiteit opgaan nie. Seksualiteit durf nooit ons lewe oorneem of in besit neem nie. Dán verskraal dit ons lewensmaat (en ander mense) tot blote seksuele objekte. Dan wen wellus. En so ’n soort seksualiteit is nie deel van God se plan nie.

Die Here wil hê dat die vuur van die liefde reg brand in al sy kinders se lewe. Hy wil hê dat ons ons geliefdes passievol bewonder, bemin en liefhê – en op só ’n wyse dat daar geen plek, tyd of ruimte vir ander, onwelkome, begeertes in ons liefdeslewe is nie.

Die liefde se landskappe

Hooglied skets die liefde binne verskillende landskappe. Te midde van die skrywer se huwelikseremonie met sy minnares (Hoogl 3:6-11) lees ons van vier landskappe waarbinne hul liefde afspeel:

Ons hoor hoe die minnaar uit die wilde woestynlandskap na sy minnares toe aankom. Die warm son (1:6-7) én die ongereptheid van die see en riviere (8:6-7) is ’n deel van hierdie dekor.

Ons lees ook dat die platteland ’n agtergrond vir Hooglied se verskillende liefdesroetes vorm. Daar word oor weivelde (1:7-8) gepraat, en oor vrugteboorde (2:1-3; 8:11-13) en die oop veld wat feestelik getooi word vir die liefde in die lentetyd (2:8-13; 7:10-13).

Ook in Jerusalem loop hierdie liefdes­roete, en in verskeie klein dorpies (3:1-5; 5:7 – 6:1; 8:3). Dit is interessant dat die stad se wagte en die vroue ietwat terug­houdend optree teenoor die twee minnaars met hul eindelose hunkering na mekaar.

Ten slotte speel die liefde in die paleis af (1:1-4), met sy vrolike feessaal (2:4-7) en slaapkamer (3:1-5).

Hooglied se twee minnaars nooi mekaar voortdurend uit na die roetes van die liefde (1:1-4; 2:10-14; 7:11-13). Hul dringende verlange na mekaar gee aanleiding tot hul knaende soektogte na mekaar (1:7-8, 3:1-5; 5:2 – 6:3). Hoër en hoër brand hul liefdesvlam …

Liefdesreise wat voortgaan

Hooglied se liefdesavonture speel af op die roetes van respek en intimiteit, en nooit op die paaie van wellus of selfsugtige begeerte nie. Wanneer die liefde juis op dié wyse seëvier – die manier waarop God dit bedoel het – is dit vol begeerte, feestelik en opwindend. Dit is dus geen wonder nie dat Hooglied van begin tot einde deurdrenk is met die opwinding en skoonheid van die liefde tussen vrou en man.

Dit is God se wil dat Hooglied na die liefdeslewe van sy kinders moet oorspoel. Daarom is dit hoog tyd dat ons ons spiritualiteit verbreed deur Hooglied te begin lees – en dit rég te lees!

Hierdie liefdesboek is doelbewus by die ruim Goddelike biblioteek – wat ons “Bybel” noem – ingesluit om ons te begelei om die opwindende liefdesvure in ons lewe aan te blaas. Dan word ons, vrou en man vir mekaar, meer as bloot mekaar se lewensmaats. Meer as slegs sielsgenote. Dan word ons opnuut, of dalk vir die eerste keer, werklik mekaar se minnaars. Dan leef ons binne die nuwe landskappe van die liefde waarheen Hooglied ons uitnooi.

Hierdie artikel is oorspronklik gepubliseer deur Lig, Kerkbode se susterpublikasie.

Oor stryd en Lydenstyd

“Wat ons in Jesus Christus aan mekaar verbind, is veel groter as dit  waaroor ons van mekaar verskil.”

So lui die boodskap wat leiers pas in die Hoëveld-sinode van die NG Kerk aan alle gemeentes in die sinodale gebied uitgestuur het.

“…in hierdie Lydenstyd word ons opnuut daaraan herinner dat Hy ons deur sy dood aan die kruis ten spyte van ons verskille tot één nuwe mensheid en één liggaam verenig het,” luidens die verklaring deur onder andere dr André Bartlett, voorsitter van dié sinode met sy 117 gemeentes en meer as 71 000 belydende lidmate van Alberton tot Delmas, van Standerton tot Turffontein.

Hieronder volg die volledige pastorale brief.

Pastorale brief aan die gemeentes van die NG Kerk, Sinode Hoëveld, Maart 2019

Die afgelope paar jaar was ’n baie onstuimige tyd in die NG Kerk, onder andere vanweë diepgaande meningsverskille oor die beoordeling van selfdegeslagverhoudings.

Die 2015-besluit van die Algemene Sinode het gelei tot talle appelle, beswaarskrifte en gravamina, ’n buitengewone Algemene Sinode in 2016 wat die vorige besluit met ’n ander een vervang het, ’n uitgerekte hofsaak en uiteindelik ’n hofuitspraak enkele weke gelede wat die 2016-besluit ongeldig verklaar het en die 2015-besluit herstel het.

Die hof het in sy uitspraak op twee dinge gewys: eerstens, dat die kerk  in 2016 sy eie kerkordelike reëls oortree het in die wyse waarop die 2015-besluit herroep is, en tweedens, dat die kerk strydig met die grondwet van die land opgetree het deur regte wat hy voorheen aan van sy lidmate toegeken het, terug te neem.

Ná besinning het die Algemene Sinodale Moderamen (ASM) op sterk aanbeveling van die Algemene Taakspan Regte (ATR) besluit om nie teen die uitspraak van die hof te appelleer nie, maar te berus by die stand van sake soos wat dit nou is.

Ons wil graag die hoop uitspreek dat hierdie besluit van die ASM tot ’n groter mate van rustigheid kan aanleiding gee, nie omdat ons ons onderlinge verskille onder die mat invee nie, maar omdat ons ooreenkom om meer verdraagsaam en respekvol met hierdie verskille om te gaan.

As leierskap van die Hoëveld-sinode onderneem ons om ruimte te skep vir al ons lidmate, predikante en gemeentes om volgens eie oortuiging te handel . Ons verbind ons ook daartoe om te verseker dat die manier waarop ons ons verskille oor hierdie en ander sake hanteer, nie verder aanleiding gee tot onnodige polarisasie en verdeeldheid nie, maar eerder sal lei tot meer onderlinge begrip en eensgesindheid.

Wat ons in Jesus Christus aan mekaar verbind, is veel groter as dit  waaroor ons van mekaar verskil.  Hy is ons vrede. En in hierdie Lydenstyd word ons opnuut daaraan herinner dat Hy ons deur sy dood aan die kruis ten spyte van ons verskille tot één nuwe mensheid en één liggaam verenig het (Ef 1: 14-16).

Sinodale Dienskommissie (SDK)
17 Maart 2019

Lees ook: Kerksaak: Lees volledige uitspraak hier

Kerknuus in die Facebook-era

Wanneer is dit beter vir ’n nuuswebwerf om minder aktief – tjoepstil selfs – op Facebook te wees?

Hoe moet die ratio van “Pyn” teenoor “Plesier” lyk voor dit ’n redelike besluit is om eenvoudig te sê Facebook doen jou handelsmerk meer skade as goed?

Kom ons probeer gou daai som doen aan die hand van ’n onlangse episode wat Kerkbode geraak het.

’n 400 woord-nuusberig oor ’n intergeloofsbyeenkoms word gepubliseer en ’n skakel daarna op Facebook geplaas waarvandaan sommige Facebookgebruikers deurkliek om die berig te gaan lees. Sowat 60 mense lewer direk op Facebook kommentaar. Die Facebookblad se moderator tree op ’n kol tussenbeide en plaas ’n herinnering van die gespreksreëls op die blad. Dit lees as volg:

Die moderator blok, per dié ooreenkoms, Facebookgebruikers wat vloek of ander se siele uittrek. Sowat 600 mense lees oor die loop van drie dae die berig waarin ’n NG Kerk dominee aangehaal word waar hy onder meer oor die onlangse terreuraanval in Nieu-Seeland sê: “In Christchurch is kinders van God met onbeskryflike geweld om die lewe gebring terwyl hulle besig was om te bid. Jesus treur hieroor en sy kerk behoort hierdie mense te omarm en saam te treur.”

Een van die lesers van die nuusberig werk by die Afrikaanse Protestantse Kerk (APK). Hy kan nie glo wat hy lees nie, tik hy op Facebook. ’n Ander leser – dié keer ’n NG dominee – maak beswaar wat hy later berou, maar ’n mens sou eers later, op ’n ander platform en in ’n ander medium van daardie berou lees.

’n Derde leser van die berig werk by ’n Sondagkoerant en hy het by die APK-man gaan hoor hoekom dié nie kan glo wat hy lees nie. En daar gebeur ’n tamaai Rapport-voorbladberig.

Tot hoe mate was die aard van Facebook-kommentaar die stert wat die hond geswaai het? Of dalk inderwaarheid die enigste nuuspunt in hierdie storie? Op Rapport se webblad volg meer as 330 kommentare onderaan hul berig wat gaan oor Facebookkommentare oor Kerkbode se berig. Daar’s g’n webskakel na die oorspronklike berig nie, want die fokus is kennelik nou volledig op Facebook asook ’n klag wat glo intussen deur die APK-leraar by die NGK-gemeente ingedien gaan word.

Let wel, hierdie redakteursbrief gaan nie oor Rapport se nuussin nie. Dit gaan oor die vraag: Hoe kan Kerkbode keer dat hy ’n hand het daarin dat die NG Kerk die “low hanging fruit” van kulturele konflik-beriggewing word? Want hierdie tipe “meningsverskil-op-meningsforum”-nuusberigte is ’n taamlik algemene vorm van verslaggewing wat seker ’n voorloper het in die dae voor die internet toe “die Londenkantoor” aan nuuskierige Suid-Afrikaanse lesers sou berig: “Dit gons hier in die poniekoerante oor” welke skandaal. En vir sommige lesers is kerke inderdaad dikwels net so eksoties en skandalig as ’n Britse prinses wat bostukloos sonbaai en die verlekkering daarin is telkens tabloid kolskote. So wat staan Kerkbode te doen?

  • Moenie oor omstrede stories berig nie?
  • Doen verslag maar moet dit nie op Facebook deel waar die gesprek kan uitrafel en tot ’n nuuspunt buite die ‘scope’ van die oorspronklike storie verhef word nie.
  • Sit dit op Facebook maar modereer dit strenger as wat enige redelike werksure tans toelaat. (Kerkbode se Facebookblad is ’n meedoënlose nagdier).  

Kom ons bekyk die laaste voorstel eerste. Ons vee reeds opmerkings uit en blok mense. Mense wat goed sê soos: “So bly dat ek iF*KK*LI vir die lot voel! Sien genoeg van hulle skelm in stoom kamers, Camp David en rond hang vir n skelm lekkerny! Mag die NG kerk val soos ESKOM!”

So, as jy dink die Facebookblad is soms skurf, moenie na die uitveemandjie kyk nie. Maar daarop reageer ’n ander leser weer as volg:

“@Kerkbode nee, verskonings oor tegniese aspekte is nie aanvaarbaar nie. Die walglike woorde van bespotting met Jesus het ek hier op kerkbode se blad gelees, of dit nou op iemand anders se muur was of nie. Verwyder dan die ou se se kommentaar met sy muur en al, of verwyder die artikel. As julle dit nie kan doen nie, het julle mos nie beheer oor wat op julle blad te lees is nie. Dit is ook nie ons as lesers wat julle blad moet polisieër nie, julle moet dit self doen…”

Let gou op die deeltjie: “Of verwyder die artikel…” – So, die leser se voorstel is basies dat ons die mag van publikasie oorgee aan die kommentaarafdeling. Dit help miskien om net eers terug te gaan na die joernalistieke doelwit voor ons dit verder oorweeg. Meeste joernaliste verwelkom soveel aandag as moontlik op hul handewerk.

Die nuusbestuurders bo hulle in die besluitenemingshiërargie deel dan ywerig webskakels na gepubliseerde stories en gebruik weer als in húl vermoë om die “voetspoor” van die storie te vergroot. Van rolpers tot Facebook tot die “tagging” van “influencers”…die storie moet úít. Die naald moet beweeg! Die aantal “unieke gebruikers” moet klim en die “bladlese”, in die taal van eietydse nuuskantore, moet nuwe hoogtes bereik. Daar is ook ’n dieper versugting ter sprake: Die lesers moet góns hieroor. Dit wil soms met die lees van nuusberigte voorkom dat dit die doelwit van die storie is en dat die “kontrak” met die gehoor dan basies sou lees: Laat waai! Soos ’n aanhitser op speelgrond wat skreeu “fight, fight!” nog voor enige vuishoue geval het.

En dan begin dinge dikwels rerig spoed optel. Dan begewe die storie homself in die domein van Die Kommentaarleweraar. En selfs vir ’n storie met ’n stewige feite-grondslag kan dit soos ’n eerste nag in die tronk wees. Jy kom nie sommer heelhuids deur die proses nie. Dis ’n landskap vol seerkry.

Natuurlik kan nuusbestuurders se standpunt ook wees: Die lesers moet gehoor word. Miskien aangemoedig deur kennismaking met Jay Rosen se skrywe oor die “mense voorheen bekend as die gehoor” wat meen joernalistieke “mag” het in die digtale era finaal na die voormalig passiewe media-ontvangers oorgekantel.

Maar wie presies is hierdie nuwe gehoor? Op plekke soos veral Facebook waar die drumpel van deelname heel dikwels so laag as een LIKE is pleks van intekenaarskappe – laat staan nog intekenaarsfooie. Of kommentaarafdelings waar anonimiteit dikwels effektief aanvaarbaar is of ten minste geduld word. Waar min of meer maniese deelname dalk beloon eerder as afgeraai word. Wie is hierdie voormalige leser met onuitputbare data en ure in die dag en nag wat via die Facebook app op sy slimfoon aan Kerkbode tik “So bly dat ek iF*KK*LI vir die lot voel!” En hoeveel gewig moet sy / haar stem in ons koppe dra?

Dis nie aldag dat ’n redakteur homself afvra watter lesers hy werklik nodig het nie. Watter clicks maar werklik kon gebly het nie. So paar jaar gelede het ek met belangstelling geluister na ’n voormalige redakteur van News24 wat verduideilk hoe sy span die besluit benader het om daardie webreus se kommentaarfunksie ingrypend te verander.

’n Mens moet onderskei tussen die gewone kommentaarblaaie waaroor nuuswerwe redelike beheer het en Facebook as die tipe Moeder van alle kommentaarblaaie, waar beheer ’n grys gebied is. En in 2019 is mens op dun digitale ys as jy nie by Facebook inval nie. Ook in die geval van ’n klein Gereformeerde nuusdiens soos ons. Sowat 50% van www.kerkbode.co.za se verkeer kom na ons via Facebook. Die res is direkte verkeer, kom via ons nuusbrief of is die gevolg van lukrake soektogte op soekenjins soos Google. So wat het ons om te verloor indien ons ’n tipe hibernasie sou oorweeg wat Facebook betref? As ons eerder ons beperkte hulpbronne toespits op verslaggewing en die plasing daarvan op ons primêre platforms – www.kerkbode.co.za en die papierproduk – as om te sit en kommentare uitvee en voorbladstories in die naweekpers lees oor wilde uitlatings op ons Facebookbladsy? Ons sal aanvanklik krimp in terme van webverkeer. Dalk permanent. Dalk nie. Is dit so erg? Waarheen haas al hierdie kommentare tog buitendien met ons? En hoe baat die kerk en lidmate daarby – in wie se diens Kerkbode weer op sy beurt probeer staan? Wat word ons wys in die proses? En hoe opreg is Facebook se pogings om die nuuslandskap so ingrypend te verander dat lesers ons naderhand aanraai om stories te ont-publiseer nie oor die inhoud daarvan nie, maar oor die reaksie daarop?

Kerknuus op Facebook?

Kyk na die uitslag

Daar is ook groot wysheid en selfs inspirasie te vind in kommentare op ons Facebookblad – ook weer met die jongste voorval wat soveel lamppale gehaal het. Mense wat goed uitwys wat ons nie raaksien nie. Mense wat op ’n manier reageer op ander se uitlatings wat jou weer iets van medemenslikheid leer. Trouens, kommentaarblaaie en Facebookblaaie bied meeste van die tyd die beste oes van insette en ’n nodige skeut perspektief. Dit bied ook ’n graad van onmiddellikheid en deelneme waarvan Kerkbode se eerste redakteur 170 jaar gelede uiteraard nie kon droom nie al was hy Philip K. Dick. So as dit gaan oor “Plesier” vs “Pyn” (die sogenaamde “felicific calculus”), is die oorweging watter een swaarder weeg.

Henry David Thoreau (ook een wat met weerstand teen verandering gesukkel het!) help my soms in tye van twyfel oor netelige “vooruitgang” wat aan ’n mens opgedis word. Hy het destyds skepties oor telegraaftegnologie gesê: “We are in great haste to construct a magnetic telegraph from Maine to Texas; but Maine and Texas, it may be, have nothing important to communicate…”

Thoreau was verkeerd. Beter kommunikasie het die wêreld verbeter. Maar sy vraag is steeds geldig. En ek dink die antwoord is Facebook en Kerkbode het wel iets belangrik om vir mekaar te sê. Dit blyk net jy kan nie kies wanneer jy jou ore toedruk nie. – Redakteur.

NG Kerk Piet Plessis

Die kerkraad van NG gemeente Piet Plessis wag in afhanklikheid aansoeke in vir die onderstaande pos.

Vakature: Voltydse vastetermyn leraarspos
Sluitingsdatum: 30 April 2019.

Gemeenteprofiel:

Piet Plessis is ’n plattelandse gemeente met twee preekpunte in die Ring van Mafikeng, Noordwes, wat uit boere bestaan. Die ring val binne die Noord-Kaaplandse Sinode. Dit is ’n harde wêreld met grondpaaie, afstande is ver en daar moet soms in die aande gery word. Piet Plessis is ongeveer 100 km vanaf Vryburg en 70 km vanaf Stella. Albei dorpe het laer- en hoërskole met koshuise.

Piet Plessis is ’n woondorpie met twee goeie winkels, koöperasie en ’n baie goeie laerskool. Die skool word beman deur die skoolhoof en drie personeellede asook voorskoolse opleidingsklasse.

Die gemeente bestaan uit 45 gesinne waarvan 85 belydende en 22 dooplidmate is. Die gemeente se ouderdomme wissel van jonk tot pensioenarisse.

Leraarprofiel:

Enige gelegitimeerde predikant van die NG Kerk wat die Woord suiwer bedien en passievol is oor die evangelie, is welkom om aansoek te doen.
Die leraar moet deel word van die gemeentefamilie in die gemeenskap; moet goeie menseverhoudinge hê en moet huisbesoek belangrik ag.

Pligte:

  • Soos omskrywe in Artikel 9 van die Kerkorde.

Vergoeding en voordele:

  • Volgens sinodale skaal as riglyn vir kerf 1-5.
  • Pastorie is gratis beskikbaar.
  • ’n Gemeentevoertuig word voorsien.
  • Pensioenfondsbydrae en mediese subsidie word voorsien soos bepaal deur die reglement.

Aansoek:

  • Belangstellendes kan per e-pos aansoek doen by ngkpp@xsinet.co.za
  • ’n Volledige CV moet die aansoek vergesel, asook referente met kontakbesonderhede.
  • Kandidate kan op die gemeente se onkoste genooi word vir ’n preek en onderhoud.

Sluitingsdatum: 30 April 2019.

Diensaanvaarding: So spoedig moontlik.

Dienstermyn: Vir drie jaar, daarna onderhandelbaar.

Navrae:

  • Ds Willem Vermaak (konsulent): 082 379 1658
  • Oudl Henk Seevinck: 082 338 8436
  • Mev Susan Bester: 082 342 9259.

‘Ek glo aan ’n heilige kerk’

Elke keer as ons in die Apostoliese Geloofsbelydenis verklaar dat ons “glo in ’n heilige kerk”, dan kom die gedagte op of ons lidmate regtig glo dat ons heilig moet wees en anders as die wêreld moet lewe.

Kerkmense verskoon hulleself maklik dat ons mos maar almal sondaars is en nooit sonder ons ou natuur en sonde sal wees nie, en daarom moet ons maar daarmee vrede maak. Soms skerm ons vir die sonde in ons lewe en aanvaar en regverdig ons dit deur allerhande verskonings en rasionalisering. As ’n mens luister na die redenasies dan klink dit asof God se siening oor sonde in ons moderne tyd verander het, die morele wette nie meer geld en dat Hy tevrede is met sonde in ons lewe en dat Hy dit in die hemel sal toelaat. Die maatstaf vir reg of verkeerd is nie altyd die Skrif nie, maar die opinie van mense.

Volgelinge van Christus het ’n keuse gemaak teen hulle vorige sondige lewe en begeertes. Uit liefde vir God lewe sy volgelinge nou in gehoorsaamheid aan hulle Vader. “As gehoorsame kinders moet julle nie julle lewe inrig volgens die begeertes wat julle vroeër gehad het toe julle God nie geken het nie. Nee, soos Hy wat julle geroep het, heilig is, moet julle ook in julle hele lewenswandel heilig wees. Daar staan immers geskrywe: ‘Wees heilig, want Ek is heilig’” (1 Pet 1:14-16).

Daarom dat Paulus hierdie allesoorheersende begeerte gehad om die gemeente voor te berei om rein en heilig te wees soos ’n bruid wat wag vir haar Bruidegom. “Ek waak oor julle met ’n ywer wat van God kom, want julle is soos ’n jongmeisie wat ek aan een man toegesê het as sy bruid en wat ek vlekkeloos na hom toe wil bring. Die man is Christus” (2 Kor 11:2).

Dit is die rede waarom Christus gekom het en die offer op Golgota vir ons sondes gebring het. “Dit het Hy gedoen om die kerk aan God te wy, nadat Hy dit met die water en die woord gereinig het, sodat Hy die kerk in volle heerlikheid by Hom kan neem, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks, heilig en onberispelik” (Ef 5:26-27).

Christus het ook nie die morele wet opgehef nie, maar na ’n dieper konsekwensie deurgetrek. Raak ontslae van jou oog as jou oog jou laat struikel. Kap jou hand of jou voet af as dit meewerk met die sonde. Waak oor jou gedagtes en weet dat as jy onrein gedagtes toelaat, is dit reeds egbreuk en as jy haat koester, is dit in God se oë reeds moord. Daarom het Jesus geleer dat die suurdeeg uitgesuiwer moet word en dat as jou broer verkeerd optree dan moet jy dit met hom uitpraat en as hy uiteindelik na alle verdere pogings nie gehoorsaam nie, moet hy uit die gemeente afgesny word (Matt 18).

Soos in die Ou Testament het Jesus ook in die strengste taal teen sonde en skynheiligheid opgetree. Maar Hy het ook die toorn van die heilige God op Hom laat neerkom aan die kruis sodat daar nou vergifnis is vir elkeen wat sy sonde erken en bely. Dit is net Christus wat ons en daarom sy kerk kan heilig sodat ons met ’n bruidskleed sonder vlek of kreukel voor sy Regterstoel kan verskyn.

Die Gees van God is die “Heilige Gees” wat ons God se tempels wil maak sodat die wêreld God se heiligheid in ons, sy kerk kan sien. Laat die kerk weer oor sonde en daarom oor vergifnis en heiligheid preek. Dan sal die kerk met geloofwaardigheid, krag en oortuiging ’n verskil in hierdie wêreld maak.

Ds Dirkie van der Spuy is die moderator van die Oostelike Sinode.

NG Gemeente Fraserburg

Vakature: Voltydse leraar – kontrak vir drie jaar – hersienbaar
Sluitingsdatum 17 Mei 2019.

Gemeenteprofiel:

Fraserburg is ’n klein plattelandse Karoo-gemeente met ongeveer 240 lidmate. Die gemeente bestaan al van 1851 af en was deur die jare kenmerkend ge- tuienis-georieënteerd. Hier is baie senior lidmate, maar ook ’n sterk groep volwasse jong lidmate wat vernuwend inwerk op die gemeente.

Posprofiel:

Ons verlang na ’n meelewende geestelike leier wat met Artikel 9 as riglyn en taak die gemeente kan opbou met die hulp van die Here om meer en meer sy roeping plaaslik en na buite uit te leef. Kleingroepbediening, huisbesoek en pastorale versorging moet voorrang geniet.

Vergoeding:

  • Sinodale skaal sonder reiskoste.
  • Gemeentevoertuig vir amptelike werk.
  • Pastorie met drie slaapkamers en gastesuite.

Navrae:

Aansoeke:

Stuur ’n verkorte Roepingsverhaal, gawes en persoonlike besonderhede van twee bladsye aan: Posbus 30, Fraserburg 6960 of e-pos na bogenoemde adres.

In u CV moet die kontakbesonderhede van drie referente wees.

U en u gade moet asb beskikbaar wees vir ’n onderhoud en moontlike preekbeurt.

Sluitingsdatum 17 Mei 2019.

Diensaanvaarding: 1 Augustus 2019.

Idai se nadraai: Kerk se groot werk lê voor

Met die dodetal wat steeds styg in die nadraai van sikloon Idai, het die kerk in Mosambiek ’n reuse-rol om te vervul, het ds Carl Louwrens, die NG Kerk se sinodale verteenwoordiger vir Mosambiek, gesê.

“Behalwe om mense van hulle mees basiese te voorsien, is dit ook nodig om mense in die tyd te verseker van God se liefde,” het Louwrens luidens ’n verklaring gesê. Hy werk as leraar in Skukuza en dien as Oostelike Sinode se verteenwoordiger in Mosambiek.

Die Igreja Reformada em Moçambique (IRM) is ’n susterkerk van die NG Kerk in die rampgeteisterde buurland. Die IRM het reeds aksie geneem om agt gemeentes wat direk geraak is by te staan, aldus Louwrens, en drie IRM-pastore sal binne die volgende week na hulle kollegas reis om te help en te ondersteun. Daar is ook ’n noodfonds gestig vir finansiële bydraes, het Louwrens gesê.

Die dodetal in die natuurramp was teen die afgelope naweek reeds 600, het IOL berig.

Die sikloon het Beira op 14 en 15 Maart bereik en uiteindelik sowat 2 miljoen mense in Mosambiek, Zimbabwe en Malawi geraak. Veral die hawestad Beira het dit ontgeld in wat as die sterkste opgetekende sikloon in die suidelike halfrond beskryf is, het World Vision berig.

Benewens die grootskaalse waterverwoesting en dodetal wat na sommige skattings tot so hoog as 1000 kan styg, wys die twee foto’s hieronder die kontras van voor en na Idai se verwoesting. Die eerste foto is die kerkgebou van die IRM gemeente in Beira. Dis geneem in Augustus 2017 tydens ds Louwrens se besoek aan die ringsgemeentes in die Manica en Sofala provinsies. Die tweede foto is gestuur in die nadraai van Idai.


  • Raak betrokke: Om uit te vind hoe jy of jou gemeente betrokke kan raak, kontak ds Louwrens by crl@telkomsa.net

Kortlyste bekend vir Andrew Murray-Pryse 2019

Die 2019-kortlyste vir die Andrew Murrayprys vir teologiese publikasies in Afrikaans, die Andrew Murray-Desmond Tutuprys vir algemeen Christelike publikasies in ’n amptelike taal van Suid-Afrika, en die Desmond Tutu-Gerrit Brandprys vir debuutwerk in ’n amptelike taal van Suid-Afrika, is pas bekend gemaak.

Die wenners word in April aangekondig en die pryseoorhandiging is op 24 Mei 2019 in Stellenbosch, aldus Frits Gaum, voorsitter: Andrew Murray-prysfonds.

Andrew Murrayprys 2019
(alfabeties)

  • Augustinus deur JH (Amie) van Wyk (uitgegee deur SunPress)
  • Dansend met die lewe deur Kobus Anthonissen (Naledi)
  • Om reg te stel deur Ernst Conradie (Bybel-Media)
  • Paulus deur Adrio Konig (CUM)
  • Weerlose weerstand deur André Bartlett (Protea-boekhuis)

Andrew Murray-Desmond Tutuprys 2019
(alfabeties)

  • Bet-El deur Helena Hugo (uitgegee deur Lux Verbi)
  • In Awesome Wonder deur Jaap Durand (Bybel-Media)
  • I wish I’d said reds Johann de Lange en Mantoa Montinyane (Naledi)
  • Silence and Solidarity reds Laurie Gaum en Sally Argent (Barabbas)
  • Unfolding Narratives of Ubuntu in Southern Africa reds Julian Muller ea (Routledge)

Desmond Tutu-Gerrit Brandprys 2019
(alfabeties)

  • Brugbouers deur Rudi Buys (uitgegee deur Penguin Books)
  • God, gay, genade deur Retha Benade (Naledi)
  • Terreur in Kaboel deur Hannelie Groenewald (Lux Verbi)
  • The Book of Acts deur Denise Padayachee (CLF)
  • You have to be Gay to know God deur Siya Khumalo (Kwêla)