Handelinge 20:35 bevat een van die min agrapha in die Nuwe Testament. Dié Griekse selfstandige naamwoord agraphon verwys na uitsprake van Jesus wat nie in een van die vier Evangelies opgeteken is nie. ’n Agraphon is dus ’n uitspraak van Jesus wat slegs mondelings oorgelewer is deur sy eerste volgelinge. Volgens Lukas het Paulus met […]

In die Joodse tradisie is die Tora by verre die belangrikste teks in die Ou Testament (wat hulle die Tanak sal noem). In die akademie praat ons van die Pentateug, omdat die Tora uit vyf boeke bestaan. Maar daar is ʼn probleem met die Pentateug soos ons dit vandag het. Wanneer God vir Abraham roep

In sy Pauline theology as a way of life ondersoek die Amerikaanse teoloog Joshua Jipp Paulus se siening van die goeie lewe.   In dié verband sluit hy aan by hedendaagse studies oor wat ons lewe gelukkig, vervuld en sinvol maak. Oftewel goed maak. Jipp is spesifiek geïnteresseerd in hoe Paulus se beskouing van die

Die koninkryk van God is anders as dié van die wêreld. Die vreemdheid van die koninkryk word veral duidelik wanneer die gelykenisse van Jesus van nader beskou word. In haar studie The poor, the crippled, the blind, and the lame het die Australiese teoloog Louise Gosbell die gelykenis van die groot feesmaal (Luk 14:15-24) vanuit

Die Amerikaanse Nuwe-Testamentikus, Frederick Dale Bruner (reeds goed op pad na sy 92ste verjaardag!), maak in sy Romeinekommentaar ’n insiggewende opmerking oor hoe ons as gelowiges God se geregtigheid ontvang. Hy wys daarop dat Paulus in Romeine 1:17 verklaar dat die goeie nuus oor die herstel van ons verhouding met God eenvoudig deur geloof ontvang

Die uitleg van die gelykenis van die barmhartige Samaritaan in Lukas 10:25-37 is amper oorbekend. Die Samaritaan wat onverwags barmhartigheid betoon aan ’n Jood staan in skrille kontras met ’n Leviet en die priester wat sy nood systap. Terwyl dié uitleg sekerlik korrek is, is daar volgens Bruce Longenecker, Nuwe-Testamentikus van Baylor, Texas in die

Daar het die afgelope tyd ’n reeks publikasies verskyn oor wat geloof in Christus werklik behels. In sy You need a better Gospel wys die Amerikaanse Nuwe-Testamentikus Klyne Snodgrass daarop dat geloof in Jesus in die Nuwe Testament nie omskryf word as om bloot op ’n bepaalde manier oor Jesus te dink nie. Dit gaan

Die Johannesevangelie bevat twee unieke verhale (11:1-44; 12:1-8) oor Lasarus en sy susters, Maria en Marta. Daar was ongetwyfeld ’n besondere band tussen Jesus en die sibbe wat digby Jerusalem in Betanië gewoon het. Dit is interessant dat die fokus in die Nuwe Testament op die susters is. Lasarus is byvoorbeeld altyd doodstil. Al is

So aan die begin van ’n nuwe jaar, in die gees van die viering van Epifanie en met die NG Kerk waar ons as kollegas sommer uit die staanspoor weer (steeds) kragtens “klagtes” met en oor mekaar praat, gaan my gedagtes onwillekeurig na die boek Jesaja toe. Wat my oog tydens die lees weer vang,

Anders as die bekende vertellings van Jesus se geboorte in Matteus en Lukas is die Kersverhaal in Openbaring grootliks vergete. Dit gee egter ’n belangrike perspektief op die betekenis van Kersfees. Terwyl Maria se seun in Matteus deur Herodes bedreig word, en in Lukas deur die Romeinse sensus beïnvloed is, is die bedreiging in Openbaring

Die boek Haggai dra die naam van die profeet wie se boodskap daarin opgeteken is. Moontlik beteken die naam “Op ’n feesdag gebore”, maar ons is nie seker nie. Haggai is die tweede kortste boek in die Ou Testament en is die tiende boek in die Dodekapropheton of “Boek van die Twaalf”. Die boek Haggai

In sy studie van die Nuwe Testament se siening van vriendskap, Virtuous friendship, gee Douglas Hume ’n interessante uitleg van die gelykenis van die barmhartige Samaritaan (Luk 10:25-37). Hume lees die gelykenis teen die hedendaagse afname in betekenisvolle vriendskappe om te ontdek wat dit ons oor die aard van vriendskap kan leer. Sy fokus op

Die afgelope week kom ek op ’n ou argeologiese artikel af. Dit handel oor Gabriel Barkai en Judy Hadley wat in 1979 twee klein silwer amulette by Ketef Hinnom net buite die Ou Stad van Jerusalem ontdek het. Die amulette is van dun velle silwer gemaak en is in klein rolletjies opgerol en om die

In ’n hoofstuk oor die geestelike dimensie van geloof in die Matteusevangelie maak Nijay Gupta verskeie insiggewende opmerkings oor geloof in Jesus. Hy begin deur op te merk dat Jesus se beklemtoning van die noodsaaklikheid om te glo in Matteus ietwat onverwags is in die lig van die Ou Testament. Die Ou Testament verwys naamlik

Daar word van tyd tot tyd ontstellende aantygings van binne die Nederduitse Gereformeerde Kerk teen dié kerk gemaak en dikwels met name teen die Algemene Sinode. Daar word onder meer bedenkinge oor die handhawing van getrouheid aan die Skrif uitgespreek, terwyl daar ook verwys word na die “liberale teologie” van die Algemene Sinode. Wanneer ons

In die navorsing oor die vier Evangelies is daar reeds in die negentiende eeu daarop gewys dat daar groot verskille tussen die Johannesevangelie en die ander drie Evangelies is. So vermeld Johannes geen van Jesus se gelykenisse, die instelling van die nagmaal of sy verheerliking nie. Op sy beurt vermeld net Johannes dat Jesus die

Verwysings na die “Heilige Gees” kom dikwels in die Nuwe Testament, maar slegs drie maal in die Ou Testament voor. Laasgenoemde drie plekke is Jesaja 63:10, 11 en Psalm 51:13.   Al drie is tekste wat post-eksilies, met ander woorde laat gedateer word. Die woord “gees” en verwysings na die “Gees van God”, of “Gees

In ’n onlangse artikel bespreek die Amerikaanse teoloog Benjamin Burkholder die belangrike debat oor wat die doel van Jesus se lewe en dood was. Sommige uitleggers beklemtoon dat Jesus se dood hoofsaaklik verstaan moet word as die wyse waarop Hy sondaars se sondes vergewe het. Ander beklemtoon weer sy verkondiging van die koms van die

Genesis 9:8-17 word allerweë beskou as die slot van die Bybelse vloedverhaal. Eintlik moet ons sê “vloedverhale”. Van die vroegste tye in die navorsingsgeskiedenis het noulettende lesers besef dat Genesis 6:5 – 9:17 die integrasie van twee vloedverhale uit ou-Israel se tradisie verteenwoordig. Die een is in priesterkinge en die ander in nie-priesterkringe oorgelewer. Genesis