JW Esterhuysen van Riversdal skryf: Ek verwys na dr Michiel Botha se brief in Kerkbode van 22 Januarie. Nadat hy verwys het na Reglement 19 waarvolgens besluite van die Algemene Sinode nie teruggetrek of verander mag word nie, sluit hy af met: “Die Kerk se geloofwaardigheid durf nie langer op die spel ge­plaas te word nie”. […]

Rina du Plooy van Ruimsig skryf: Met verwysing na die “Gay-debat” dink ek met hartseer aan Eugène Marais se Winternag: “So wyd as die Here se genade …”, of dalk die gebrek daaraan. Twee standpunte word in die debat gestel: 1. Skrifgesag en Skrifverstaan; 2. Die Bybelse norm van liefde. Ek lees Petrus se belydenis in

André Louwrens skryf: Chris van Wyk (Kerkbode, 5 Februarie) vereenvoudig nie regtig die debat as hy sê ons liefde vir God vra gehoorsaamheid aan die Skrif se riglyne vir verhoudinge nie. As hy presies weet wat is hierdie riglyne, hoekom het hy ons nie lankal gesê nie? Tweedens is die dinamika wat verhoudinge destyds gereguleer

Mev Hannie Engelbrecht van Brackenfell skryf: Ons wetenskap en tegnologie het al ver gevorder en tog is daar baie dinge wat nie verklaar kan word nie. Hoekom word ’n seuntjie gebore wat innerlik ’n dogtertjie is en andersom? Lees ons in die Bybel Psalm 139, veral verse 13-16: “Nog voordat ek gebore was, was my

Jan Louw van Reitz skryf: Kerkbode (22 Januarie) sê daar is wysheid nodig om die meningsverskil in die NG Kerk te hanteer en bring daarmee saam ook gehoorsaamheid en insig om reg te doen, te berde. Ons lees in 1 Konings 13 hoe ’n man van God ’n belangrike boodskap op dramatiese wyse aan die

Henk Gous van Quellerina skryf: Chris Jones (Kerkbode, 19 Februarie) se metode om ruimte te maak vir gay-verbintenisse is om te redeneer dat daar geen Bybelse huwelik bestaan nie. Hy redeneer dat alle verwysings na ’n monogame huwelik tussen man en vrou kultureel bepaal en tydgebonde is. Hy beskou enige beklemtoning van heteroseksualiteit as heteroseksisme,

Chris van Wyk van Somerstrand skryf: Dit is jammer dat die argument vir selfdegeslagverhoudings in Chris Jones se artikel (Kerkbode, 19 Februa­rie) begrond word op die devaluering van die konsep van die huwelik as ’n goddelike instelling.  ’n Mens kan simpatie hê met die poging om daarmee die deur vir enige tipe verhouding oop te

PJ en D Botha, J en AS Marais en JH en M Lombard van Mosselbaai skryf: Ons is lojale NG lidmate wat vir baie jare die Here Jesus binne die kerk met toewyding dien. Tans is ons baie hartseer en ontnugter oor Skrifhantering in die kerk. Dit is in stryd met wat tot nou toe

Jat du Toit van Noordbrug skryf: Johannes 8:1-11 is die afgelope tyd baie gebruik om Jesus se liefde en vergifnis te beklemtoon. Soos ook dikwels die afgelope tyd gesê is, is dit ook belangrik dat die gedeelte in die eerste plek in sy historiese en kulturele konteks gelees word. Die Fariseërs probeer om Jesus hier

Dr Albert Alberts van Waterkloof skryf: Na aanleiding van ds Piet Otto se skrywe (Kerkbode, 22 Januarie): Ek het jou perspektief in Kerkbode van 22 Janua­rie 2016 met aandag gelees. Jy skryf van inlegkunde. Dan praat jy oor al die “voorbeelde” wat gebruik word om die aanvaarding van homoseksualiteit te regverdig, onder andere steniging. Wanneer jy

Ds Piet Otto van Griekwastad skryf: Na aanleiding van my inleidende artikel in die gay-debat (Kerkbode, 23 Januarie) en die kritiek daarop (Kerkbode, 5 Februarie en Kerkbode, 5 Februarie) lewer ek graag repliek: Tot en met die 2013-besluit van die Algemene Sinode was die kerk tevrede dat sy groei in die verstaan van die gay-issues Skriftuurlik

Dr Hannes Schulz van Roodepoort skryf: Baie lidmate snap nie die kerk se nuwe rol nie. Apartheid is dood. Gevolglik word die rol van die Kerkorde namens die Algemene Sinode, deur die algemene sekretaris, dr JJ Gerber, en die parlementêre lessenaarhoof, dr BJ du Toit, tydens ’n voorlegging in die parlement op 25 Augustus 2008 soos

Chris van Wyk van Port Elizabeth skryf: André Bartlett beweer (Kerkbode, 22 Januarie) dat sommige in die gay-debat “proeftekste” gebruik en ander die breë lyne van die Bybel. Ek dink die meeste deelnemers volg die breë lyne, maar verskil oor die beoordeling daarvan.  André hou net rekening met die liefde vir die naaste wat onder

Henk Gous van Quellerina skryf: In onlangse politiek is ’n slegte tegniek gebruik, naamlik om agter die persoon wat van jou verskil iets anders te soek. Byvoorbeeld: Toe mense sê #Zuma must fall, soek Zuma se ondersteuners rassisme daaragter. Dus, volgens die tegniek, as ek die president se prestasie kritiseer, is ek ’n rassis. Piet

Koot Bosman van Pretoria skryf: Beide Piet Otto en André Bartlett se sieninge oor homoseksuele verhoudinge weerspieël vertolkings van geldige Bybelsgefundeerde standpunte. Eersgenoemde is die sterk, fundamentele en letterlike vertolking van wat die Bybel se weergawe van God se streng verwagtinge oor homoseksualiteit sou wees. Die ander beskouing plaas die eersgenoemde siening binne die raamwerk

Ds André Smuts (emeritus) skryf: Om die gesprek oor selfdegeslagverhoudings vrugbaar te maak, sal ons van die begin af mekaar se integriteit moet aanvaar, naamlik dat beide teenoorstaande oortuigings, die verstaan van die Bybelse boodskap as basis vir die gesprek gebruik. Ek vind dit jammer dat ds Piet Otto uit die staanspoor diegene wat die

Dr Michiel Botha (emeritus-leraar) skryf: Ek het Reglement 19 weer baie goed gaan bekyk en op grond van wat in die sinode se eie reëlings staan, meen ek dat daar nie deur enige iemand (nie ’n lidmaat nie en ook nie ’n kerkvergadering nie) ’n appèl na ’n besluit van die Algemene Sinode kan wees

Marie van Nierop skryf: Kan iemand asseblief aan my verduidelik hoekom (gelowige) gay mense uitgelig word bo die baie  sondes wat in die Bybel genoem word? Wat maak dinge soos gierigheid, dronkenskap en egbreuk minder verkeerd en meer aanvaarbaar? Wat van dinge soos kinderverkragting, vrouemishandeling, pornografiemakery – veragtelike dinge waaroor nie ’n woord pertinent in