Die vreeslike ryk-geit van ryk en die vreeslike arm-geit van arm skeur ’n mens soms uitmekaar in dié land, skryf Le Roux Schoeman. Maar twee boeke deur sakejoernaliste verlig die spanning tussen daardie twee pole ietwat deur die Heilige Graal van kapitalisme (naamlik die oorspronklike sakegeleentheid) netjies te omraam en te praat met mense wat […]

Die vuil seuntjie het op die randsteen langs die pad gesit, tussen die groot woonkomplekse waar Abudja se ryk mense bly. Dit was op ’n draai tussen drie ongemaklik hoë spoedhobbels. My motorbestuurder, Alpha, was besig om my terug na my woonplek te neem. Ek het die seuntjie nie ouer as agt jaar geskat nie.

Die jaar 2024 kom nou tot ’n einde. Asof onverwags, ons was nog só snel op weg deur die weke daarvan. Nou’s dit ’n jaarverslag wat moet klaar, jaarvergaderings en jaareindfunksies. Kinders klaar met skool, onderwysers met merkwerk. ’n Afsluiting by die Bybelstudie en laaste biduur by die Ouetehuis. Ry vir laaste afsprake, ’n siekebesoek,

’n Maand op reis. Van die ou reisbeskrywings wat ek gelees het, kom nou by my op: “Een jaar op reis in dienst der zending” (Frans Lion Cachet, 1896). “Om de oude Wereldzee” (Abraham Kuyper, 1907) en George Harinck se “Aan het roer staat het hart” oor sý reis in die voetspoor van Kuyper (2015).

Daar het onlangs drie goed in die verloop van een week gebeur wat my hierdie vraag laat vra het: Marietjie, wat op aarde maak jy nog hier?   Ons het 200 jaar van kerkwees gevier; ek het gehoor van ’n kollega (’n vrek goeie dominee, na my mening) wat ’n pos oorsee aanvaar het en

Dit was ’n Woensdag, dertig jaar gelede. Die 9de Algemene Sinode van die NG Kerk het in Pretoria vergader en die gebruiklike broederlike onderhoud is deur die vorige voorsitter gelei. Sy tema: “Uitdagings van die nuwe Suid-Afrika vir die Ned Geref Kerk”. Een van sy heel eerste publikasies as teoloog, het die titel: “Die Kerk”.

In die rytjie kinders by die kersmaker, het ‘n meisie, seker tien jaar oud, sy vraag op ‘n wyse beantwoord wat hom bybly, skryf Jan Lubbe. Die afgelope paar weke het ons in die sentrale binneland beleef hoe “U stuur na koue winter weer lente met sy bloei, die winde en die reën en sonskyn

Daar staan dit in die Herderlike Brief wat ds Jan Lubbe as voorsitter van die Moderamen van die Algemene Sinode aan die begin van die lente aan leraars en lidmate van die NG Kerk gestuur het: “As Moderamen is ons verbind tot konstruktiewe gesprek waarin ons mekaar respekteer, [waarin ons] in liefde by die waarheid

Ons leef in ’n tyd van vinnige vals nuus waarmee mense onverhoord deur elke Jan Rap en sy Facebook-vriendekring verdoem word. Jan Lubbe bied dié remedie: Lees self die primêre bron, die amptelike besluit, die volledige verklaring …   Dit was wéér ’n Vrydagaand, in die hartjie van die strawwe winter van ’24. Wel, hier

My storie begin by ’n besoek aan “Constitution Hill” in Februarie vanjaar. Hierdie landmerk is nie net die adres van ons Konstitusionele Hof nie, maar het ook ’n museum wat iets van ons land se geskiedenis op soek na ‘n regverdige en billike samelewing vertoon.  Dit is op die stoepe van hierdie gebouekompleks dat ek